Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

Ο Πούτιν, ο Νετανιάχου και η Χρυσή Αυγή

Ο Πούτιν κάλεσε τον Νετανιάχου στην Victory Day Parade, την παρέλαση με την οποία οι Ρώσοι γιορτάζουν κάθε Μάιο την νίκη επί των Γερμανών στον ΒΠΠ. Οι Ρώσοι παραδοσιακά καλούνε στην παρέλαση πολιτικούς που θεωρούν πολύ σημαντικούς την συγκεκριμένη χρονιά. Θέλω να πω δεν είναι κάτι σταθερό γιατί οι διεθνείς σχέσεις έχουν διακυμάνσεις.



 Το θέμα όμως είναι ότι οι Ρώσοι σε τιμούν όταν σε καλούν, και γι’αυτό και την μποϋκοτάρουν οι δυτικοί την παρέλαση. Τριτοκοσμικοί πολιτικοί δίνουν κυρίως το παρών (Αφρικανοί, Ασιάτες, Λατινοαμερικάνοι). Αν θυμάστε είχε παρακολουθήσει την παρέλασ η Ζωή Κώ/λου ως πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου και ο Προκόπης Παυλόπουλος ως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

 Γράφει λοιπόν η Χρυσή Αυγή στο άρθρο της ότι ο Πούτιν κάλεσε τον Νετανιάχου για να δει ο Νετανιάχου την παρέλαση και να  τρομάξει, ώστε να μην απειλούν οι Ισραηλινοί τους Ρώσους στην Συρία (για το άρθρο βλέπε παρακάτω).

Η Χρυσή Αυγή το λέει αυτό επειδή πλασάρει στους σανοφάγους ότι είναι φιλο-ρωσικό και όχι φιλο-ιρανικό κόμμα, κάτι που δεν ισχύει φυσικά. Υπέρ του Ιράν είναι η ΧΑ και όχι υπέρ της Ρωσίας. Η Χρυσή Αυγή το λέει επειδή και καλά οι Ισραηλινοί απείλησαν στην Συρία να χτυπήσουν τις Ρωσικές βάσεις σε περίπτωση που απειληθούν από το Ιράν. Κάτι που όντως έκαναν οι Ισραηλινοί. Είναι αλήθεια αυτό.

Η πραγματικότητα όμως είναι ότι όπως έχω πει πολλές φορές τους Ρώσους τους βολεύει να μην αφήνουν οι Ισραηλινοί τους Ιρανούς να δημιουργήσουν το Σιιτικό Τόξο (Ιράν-Ιράκ-Συρία-Λίβανος), το οποίο θα βγάλει το Ιράν στην Μεσόγειο παρακάμπτοντας τον Περσικό Κόλπο, τον Ινδικό Ωκεανό και την Κόκκινη Θάλασσα, αφού το Ιράν είναι πολύ πλουσιότερο από την Ρωσία σε πετρέλαιο, και δεύτερο μετά την Ρωσία σε φυσικό αέριο.

Αν και η BP λέει ότι τα Ρωσικά αποθέματα έχουν μειωθεί πάρα πολύ και το Ιράν είναι πλέον στην πρώτη θέση μαζί με την Ρωσία και στο φυσικό αέριο. Εκεί που υστερεί πολύ η Ρωσία είναι στο LNG, επειδή την τεχνολογία την έχουν οι δυτικοί και επομένως και οι πλούσιοι σε αέριο σύμμαχοι τους, πχ Κατάρ, Αυστραλία κλπ. Εξάλλου οι Ρώσοι προτιμούν τους αγωγούς οι οποίοι είναι πιο οικονομικοί, και πολύ σημαντικότεροι γεωστρατηγικά, αφού δημιουργούν εξαρτήσεις των εισαγωγέων, πχ Γερμανία, Τουρκία, Ολλανδία, Ιταλία, Ανατολική Ευρώπη, στο φτηνό ρωσικό αέριο.

Η Ρωσία βέβαια προσπαθεί να αναπτύξει και τον τομέα του LNG γιατί για παράδειγμα με το LNG θα μπορεί να τροφοδοτεί τους Βρετανούς, παρακάμπτοντας την Γερμανία (Nord Stream) μέσω του Αρκτικού Ωκεανού, ώστε να μην θεωρούν οι Βρετανοί ότι σε περίπτωση που πάνε σε έναν πόλεμο με την Γερμανία οι Γερμανοί θα μπορούν να τους κόψουν την τροφοδοσία, κάτι που τους σπρώχνει προς το Κατάρ και την Μουσουλμανική Αδελφότητα. Αλλά προφανώς και για να τροφοδοτεί η Ρωσία χώρες που δεν μπορεί να προσεγγίσει με αγωγούς, πχ Ιαπωνία, Νότια Κορέα, ώσπου τουλάχιστον να λυθεί το θέμα Βόρειας-Νότιας Κορέας, ή την Ινδία, ώσπου να λυθεί το θέμα Πακιστάν-Ινδίας. Αν λυθούν ποτέ αυτά τα θέματα τέλος πάντων.

Με το LNG μπορείς επίσης να τιμήσεις τα συμβόλαια εξαγωγών που έχεις υπογράψει σε περίπτωση πολέμων στις χώρες από τις οποίες διέρχονται οι αγωγοί, πχ Πολωνία, Ουκρανία, Τουρκία, έστω και με ακριβότερο αέριο, ώστε να μην κρεμάσεις τους πελάτες σου. Γιατί για να υπογράψει κάποιος ένα συμβόλαιο μαζί σου δεν εξετάζει μόνο τις τιμές αλλά και το κατά πόσο θα είσαι σε θέση να τηρήσεις τους όρους και να μην κρεμάσεις την βιομηχανία αλλά και την άμυνα του πελάτη σου. Και προφανώς όλοι ενδιαφέρονται για το τι γίνεται σε περίπτωση πολέμου.

Και φυσικά υπάρχει όπως έχω ξαναπεί για την Ρωσία πάντα ο κίνδυνος να δημιουργηθεί ο άξονας της Ευρώπης και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας (Τουρκία-Κατάρ-Ιράν-Ιταλία-Ισπανία-Γαλλία-Βρετανία), ο οποίος παρακάμπτει την Γερμανία και την Ρωσία, και δημιουργεί έναν ενεργειακό και δυνάμει αμυντικό άξονα κάτω από την Ρωσία. Γιατί όπως έχω ξαναπεί οι Γάλλοι και οι Βρετανοί φοβούνται τους Γερμανούς και τους Ρώσους, και όχι τους Τούρκους και τους Ιρανούς. Τον άξονα ΕΕ-Μουσουλμανικής Αδελφότητας υποστήριξαν και οι ΗΠΑ με τον Μπαράκ Ομπάμα. Μία πολιτική που οι ΗΠΑ δεν φαίνεται πλέον να επιθυμούν να συνεχίσουν, και προτείνουν να έχει η Κίνα το Ιράν, οι ΗΠΑ το Ιράκ και η Ρωσία την Συρία. Αυτό οι Ρώσοι το δέχονται. Οι Ευρωπαίοι δεν το δέχονται.

Αυτό που λέω δεν σημαίνει ότι οι Ισραηλινοί αποκλείεται να πάνε σε πόλεμο με την Ρωσία Αν οι ΗΠΑ πάνε σε πόλεμο με την Ρωσία τότε και οι Ισραηλινοί θα πάνε σε πόλεμο με την Ρωσία. Αν δηλαδή οι Αμερικανοί αποφασίσουν να χτυπήσουν τον Άσαντ με μία συμμαχία ΗΠΑ-Γαλλίας-Βρετανίας-Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας-Κατάρ, τότε και οι Ισραηλινοί θα πάνε σε πόλεμο με την Ρωσία στην Συρία. Και μην ξεχνάτε ότι αν δημιουργηθεί ο άξονας Μέση Ανατολή-Ευρώπη, και Μέση Ανατολή-Ασία, και οι Ιρανοί θα μπορούν να ενταχθούν σε αυτόν τον άξονα και να εξάγουν αέριο στην Ευρώπη και την Κίνα με την Μουσουλμανική Αδελφότητα. Αυτό δεν βολεύει όχι μόνο την Ρωσία, αλλά και τις ΗΠΑ.

Χάρτης Μουσουλμανική Αδελφότητα – Ευρώπη - Ασία



Χάρτης Αγωγοί και LNG Μουσουλμανικής Αδελφότητας



Οι ΗΠΑ προς το παρόν δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένες να κάνουν στους Βρετανούς και τους Γάλλους την χάρη να χτυπήσουν τον Άσαντ, που σημαίνει να πάνε σε πόλεμο με την Ρωσία στην Συρία. Η Ρωσία, σε αντίθεση με το Ιράν που δεν διαπραγματεύεται καθόλου την αποχώρηση του Άσαντ, είναι διατεθειμένη να στείλει τον Άσαντ σε κάποια βίλα στην Ρωσία, αν οι Βρετανοί, οι Γάλλοι, οι Τούρκοι και οι Καταριανοί δεσμευτούν ότι δεν θα ξεσηκώσουν ξανά την Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Συρία, και αν οι Αμερικανοί δεσμευτούν ότι δεν θα βγάλουν τους Κούρδους στην Μεσόγειο. Αλλά αν πας και χτυπήσεις τον Άσαντ χωρίς να έχεις έρθει πρώτα σε μία συνεννόηση με την Ρωσία προηγουμένως, τότε είναι σαν να χτυπάς και την Ρωσία, και όχι μόνο τον Άσαντ και το Ιράν.

Να ξεκαθαρίσω ότι αν οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γαλλία, η Τουρκία, το Ισραήλ και οι Άραβες χτυπήσουν την Ρωσία στην Συρία, δεν σημαίνει ότι θα γίνει παγκόσμιος πόλεμος. Πρώτον οι Κινέζοι προς το παρόν δεν θέλουν να μπούνε ανάμεσα στους Ιρανούς και τους Άραβες στην Συρία, ούτε να προκαλέσουν ακόμη περισσότερο τους Αμερικανούς με τους οποίους ήδη σκοτώνονται στην Νότια Κινεζική Θάλασσα.

 Κυρίως όμως, δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι η Ανατολική Μεσόγειος ανήκει στην σφαίρα επιρροής της Δύσης. Άλλο πράγμα είναι η Συρία, η οποία βρίσκεται στην Ανατολική Μεσόγειο, και άλλο πράγμα είναι η Ουκρανία, ο Καύκασος, η Κεντρική Ασία και η Βόρεια Κορέα, περιοχές που βρίσκονται κολλημένες στην Ρωσία, και όπου ξέρεις ότι οι Ρώσοι θα σου τρίξουν τα δόντια πολύ περισσότερο. Στην Μέση Ανατολή, στην οποία οι Δυτικοί βασίζονταν για πετρέλαιο, η πλούσια σε πετρέλαιο Ρωσία έπαιρνε ότι άφηναν οι Δυτικοί.

Αν λοιπόν την Συρία οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γαλλία, η Τουρκία, οι Άραβες και το Ισραήλ χτυπήσουν την Ρωσία, η Ρωσία θα φύγει ταπεινωμένη. Μπορεί να γίνουν κάποιες μάχες, αλλά η Ρωσία δεν θα ξεκινήσει πυρηνικό πόλεμο για την Ρωσία. Αν πας να πάρεις την Κριμαία πχ ξέρεις ότι η Ρωσία θα ξεκινήσει πυρηνικό πόλεμο. Στην Συρία η Ρωσία δεν θα κάνει κάτι τέτοιο, γιατί βρίσκεται σε μία ζώνη που ανήκει στην σφαίρα επιρροής της Δύσης, άσχετα αν η Συρία ανήκει στην σφαίρα επιρροής της Ρωσίας.

Αλλά αν το κάνουν αυτό οι ΗΠΑ θα ξέρουν ότι θα ξεκινήσει ένας νέος Ψυχρός Πόλεμος, και προφανώς οι Ρώσοι θα θυμούνται την Συρία αν οι Αμερικανοί χρειαστούν στο μέλλον την βοήθεια τους απέναντι στην Κίνα, η οποία είναι στην πραγματικότητα ο μεγάλος κίνδυνος που θα αντιμετωπίσει και η Ρωσία τον 21ο αιώνα. Άρα για τους Αμερικανούς είναι τρομερό το κόστος του να ξεκινήσουν έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο με την Ρωσία, την στιγμή που αντίπαλος τους δεν είναι πλέον η ΕΣΣΔ αλλά η Κίνα. Όπως την εποχή της ΕΣΣΔ το ΝΑΤΟ συνεργαζόταν με την Κίνα, έτσι και τώρα τους Αμερικανούς τους συμφέρει να συνεργαστούν με την Ρωσία εναντίον της Κίνας, κάτι που δεν ισχύει για την Γαλλία και την Βρετανία.

Επομένως οι απειλές των Ισραηλινών μέχρι έναν βαθμό εξυπηρετούν τους Ρώσους, όταν τους μουρμουράνε οι Ιρανοί, γιατί οι Ιρανοί ξέρουν ότι οι Ισραηλινοί τα εννοούν αυτά που λένε. Το τεράστιο πλεονέκτημα των Ισραηλινών είναι ότι έχουν αξιοπιστία σε αυτά που λένε, γιατί δεν έχουν να χάσουν τίποτα από το να πάνε σε έναν πόλεμο με το Ιράν στην Συρία τώρα, όποιο και αν είναι το ρίσκο, γιατί απλά ξέρουν ότι θα πάνε σε έναν πόλεμο με το Ιράν στο μέλλον σε πολύ χειρότερες για αυτούς συνθήκες στην Συρία, αν αφήσουν το Ιράν να εδραιωθεί στην Συρία.

Προφανώς βέβαια οι Ισραηλινοί πρέπει να προσέχουν να μην χτυπάνε στην Συρία τους Ιρανούς και την Χεζμπολάχ σε βαθμό που τους κάνουν αδύναμους έναντι των  Σουνιτών, γιατί σε αυτήν την περίπτωση όντως θα στραβώσει η Ρωσία με τους Ισραηλινούς. Μόνο που για να αντιμετωπίζουν οι Σιίτες τους Σουνίτες αντάρτες στην Συρία δεν χρειάζονται υπερσύγχρονους πυραύλους. Και με τα τουφέκια τους κάνουν καλά που λέει ο λόγος. Επομένως όταν οι Ισραηλινοί χτυπούν σύγχρονες εγκαταστάσεις του Ιράν οι Ρώσοι δεν τα βάφουν μαύρα άσχετα με το τι λένε. Αρκεί φυσικά τα χτυπήματα του Ισραήλ στους Σιίτες στην Συρία να μην δίνουν υπερβολική δύναμη στους Σουνίτες αντάρτες της Συρίας όπως είπα.

Επομένως ναι μεν οι Ισραηλινοί και οι Ρώσοι μπορούν να μπλεχτούν σε έναν πόλεμο στην Συρία, αλλά αυτό θα γίνει μόνο αν οι ΗΠΑ πιεστούν πάρα πολύ από την Βρετανία, την Γαλλία, την Τουρκία το Κατάρ και την ΕΕ και χτυπήσουν τον Άσανττ χωρίς συμφωνία με την Ρωσία, ή αν οι Ρώσοι πιεστούν πάρα πολύ από το Ιράν και την Χεζμπολάχ και έρθουν σε σύγκρουση με το Ισραήλ. Δεν θα οφείλεται δηλαδή μία Ρωσο-Ισραηλινή σύγκρουση σε μεταξύ τους διαφορές, γιατί απλά οι δυο τους δεν έχουν καθόλου διαφορές στην Συρία.

Αν οι Ρώσοι δεν χρειάζονταν τους Σιίτες για να χτυπάνε τους Σουνίτες στην Συρία δεν θα τους πείραζε ακόμη και αν οι Ισραηλινοί τους έλιωναν τους Σιίτες στην Συρία. Το θέμα όμως είναι ότι παρόλο που οι Ρώσοι έχουν πολύ πιο κοντινά συμφέροντα με τους Ισραηλινούς στην Συρία, χρειάζονται τους Ιρανούς πολύ περισσότερο από τους Ισραηλινούς, παρά τις μεγάλες διαφορές τους με το Ιράν. Και επίσης οι Ισραηλινοί χρειάζονται τους Γάλλους και τους Βρετανούς. Και οι Ισραηλινοί πιέζονται.

Γι’αυτό και βλέπετε τους Αμερικανούς να λένε εμμέσως πλην σαφώς στους Βρετανούς και τους Γάλλους ότι αν χτυπήσουν με κάποιο τρόπο το Ισραήλ δεν θα πρέπει να θεωρούν τις ΗΠΑ σύμμαχο τους. Γιατί ναι μεν η βοήθεια που παρέχουν οι ΗΠΑ στο Ισραήλ αυτήν την στιγμή είναι συγκινητική, και είναι στα όρια του ανθρωπίνως δυνατού, αλλά το Ισραήλ βρίσκεται ανάμεσα στους Ευρωπαίους, τους Ρώσους, τους Μουσουλμάνους και τους Κινέζους, και αυτό σημαίνει ότι οι Αμερικανοί δεν μπορούν να κρατήσουν από μόνοι τους όρθιο το Ισραήλ. Αλλά ξεκαθαρίζουν στους συμμάχους τους ότι αν χτυπήσουν το Ισραήλ να τους ξεχάσουν (ΗΠΑ-Βρετανία-ΕΕ).

Επίσης, ένα άλλο θέμα είναι ότι αν οι Ρώσοι κάνουν πάντα τα χατίρια των Ισραηλινών στην Συρία, οι Ιρανοί όπως είπα θα τους πούνε “αν είναι έτσι να πάμε με τους Γάλλους και τους Βρετανούς εμείς”. Εδώ όμως οι Ρώσοι λένε στους Ιρανούς “αν τους πιέσουμε τους Ισραηλινούς πολύ θα την πέσουν στον Άσαντ, θα αναγκαστεί η Ρωσία να τους χτυπήσει, και μπορεί να παρασυρθούν και οι ΗΠΑ για να προστατεύσουν το Ισραήλ, και θα βρούνε την ευκαιρία και η Βρετανία, η Γαλλία και η Τουρκία και οι Άραβες να κάνουν ντου στον Άσαντ. Και οι Ιρανοί ξέρουν ότι οι Ρώσοι έχουν δίκιο και ότι πράγματι οι Ισραηλινοί θα κάνουν ντου αν πιεστούν.

Επομένως αυτά που λέει η Χρυσή Αυγή είναι μαλακίες, και τα λέει γιατί αρχίζει να γίνεται φανερό ότι είναι φιλο-Ιρανικό και όχι φιλο-Ρωσικό κόμμα, όπως επίσης και ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν κόμμα του άξονα Ιράν-Βενεζουέλα, ο οποίος βέβαια συνεργαζόταν με την Ρωσία. Αλλά φιλο-Ρώσος είναι ο Καμμένος.

“Γιατί ο Πούτιν κάλεσε τον Νετανιάχου να παραστεί στην στρατιωτική παρέλαση της Μόσχας;”, Μάιος 2018
Κάθε χρόνο αρχές Μαΐου πραγματοποιείται στην Μόσχα η μεγάλη στρατιωτική «Παρέλαση της Νίκης» των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, μια παρέλαση που γίνεται με αφορμή την ήττα της Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην φετινή παρέλαση που θα διεξαχθεί στις 10 Μαΐου και σηματοδοτεί την 73η  επέτειο της ήττας της Γερμανίας, ο Ρώσος πρόεδρος έχει καλέσει να παραστεί στην εξέδρα των επισήμων τον ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου. Η ετήσια αυτή παρέλαση δίνει πάντα την δυνατότητα στις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις να επιδείξουν τα τελευταία σύγχρονα οπλικά τους συστήματα καθώς και την στρατιωτική τους δύναμη.
Πρόσφατα ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας Αβιγκντόρ Λίμπερμαν σχολίασε με υπεροπτικό ύφος ότι οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις δεν θα διστάσουν να επιτεθούν σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Συρία στις οποίες έχουν αναπτυχθεί ρωσικά οπλικά συστήματα, εννοώντας προφανώς τα προηγμένα αντιπυραυλικά-αντιαεροπορικά συστήματα S-300 και S-400. Ο Πούτιν καλώντας τον Νετανιάχου να παραστεί στην μεγαλειώδη παρέλαση της Μόσχας φαίνεται να υπολογίζει ότι ο ισραηλινός πρωθυπουργός θα αντιληφθεί εγκαίρως την δύναμη και τεχνολογική υπεροχή των ρωσικών οπλικών συστημάτων και επιστρέφοντας στο Τελ Αβίβ θα συμβουλεύσει τον Λίμπερμαν να μετριάσει τουλάχιστον τα λόγια του και να σκεφτεί πολύ σοβαρά πριν αποφασίσει να εξαπολύσει επίθεση εναντίον εγκαταστάσεων στην Συρία που καλύπτονται από ρωσικά οπλικά συστήματα.
Η τακτική που ακολουθεί η Μόσχα σχετικά με το θέμα αυτό δεν είναι κάτι το νέο. Συχνά οι Ρώσοι ηγέτες προσκαλούν αξιωματούχους από ξένα κράτη να παραστούν στην «Παρέλαση της Νίκης» για να τους εντυπωσιάσουν με την δύναμη και την τεχνολογική επάρκεια των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, πριν τους καλέσουν σε ιδιαίτερη συζήτηση για τα περαιτέρω. Στην περίπτωση του Νετανιάχου ο Πούτιν θα συζητήσει μαζί του προφανώς για την τύχη της πυρηνικής συμφωνίας με το Ιράν (P5+1) και την κατάσταση στην Συρία. Η ημερομηνία της παρέλασης (10 Μαΐου) συμπίπτει χρονικά με την ημερομηνία 12 Μαΐου  κατά την οποία η Ουάσιγκτον θα αποφασίσει την επαναπιστοποίηση ή την απόσυρση της από την πυρηνική συμφωνία P5+1 του 2015.
Σύμφωνα με πληροφορίες ο Ρώσος πρόεδρος θα δώσει τα εξής μηνύματα στον Νετανιάχου: Πρώτον, η Μόσχα έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μια στρατιωτική σύγκρουση Ιράν-Ισραήλ είναι αναπόφευκτη. Δεύτερον, το Τελ Αβίβ θα πρέπει να σταματήσει να απειλεί τα ρωσικά συμφέροντα στην Συρία. Τρίτον,  εφόσον η Ουάσιγκτον αποφασίσει να καταγγείλει την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν, θέμα για το οποίο έχει πρωτοστατήσει  ο Νετανιάχου και το ισραηλινό λόμπι, τότε ουδείς στην Μέση Ανατολή πλην της Ρωσίας είναι ικανός για να διαμεσολαβήσει με την Τεχεράνη, μια διαμεσολάβηση που μπορεί να είναι ζωτικής σημασίας για το Τελ Αβίβ σε περίπτωση ισραηλινο-ιρανικών εχθροπραξιών στην περιοχή. Τέταρτον, ο Πούτιν θα ζητήσει από τον Νετανιάχου να αποφύγουν οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις να βλάψουν, ακόμη και από λάθος, Ρώσους στρατιώτες ή ρωσικές εγκαταστάσεις στην Συρία αν ξεσπάσει πόλεμος Ιράν-Ισραήλ.
Είναι φανερό ότι η Ρωσία αντιλαμβάνεται το Ισραήλ ως τον σημαντικότερο σύμμαχο των ΗΠΑ στο περιβάλλον της Μέσης Ανατολής, κάτι που σημαίνει ότι είναι απρόθυμη στο να δεχτεί τις οποιεσδήποτε παρεμβάσεις και επιρροές του ιουδαϊκού κράτους στην περιοχή. Ρωσία, Ιράν και Συρία έχουν συμμαχήσει για να μειώσουν την σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και προφανώς αντίπαλος τους είναι και οι ηγεμονικές φιλοδοξίες του Ισραήλ που δρα εξ ονόματος των ΗΠΑ στην περιοχή. 
Το Ισραήλ  εισέρχεται σταδιακά σε μια δύσκολη για την αμυντική του πολιτική κατάσταση, μια κατάσταση στην οποία θα πρέπει να επιλέξει είτε την ανοικτή ρήξη με την Ρωσία και το Ιράν ή κατά το κοινώς λεγόμενο να «καθίσει στα αυγά του» και να θερίσει τις θύελλες που το ίδιο έσπειρε στην Μέση Ανατολή. Η πλοήγηση στην περιοχή μεταξύ βράχων όπως η Ρωσία και το Ιράν, καθώς και η εξελισσόμενη εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ του Μπόλτον και Πομπέο αποτελούν ακόμη και για την πολύπειρη ισραηλινή αμυντική πολιτική ένα τεράστιο ακανθώδες δίλημμα και δυσεπίλυτο πρόβλημα με ζωτικής σημασίας προεκτάσεις.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου