Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Τα Διλήμματα της Συρίας (Απρίλιος 2018)

Να γράψω πέντε πράγματα για τα όσα συμβαίνουν στην Συρία, παρόλο που προκύπτουν από τα όσα έχω ήδη γράψει στο παρελθόν.




Πριν λίγες μέρες (Απρίλιος 2018) έγιναν κάποιοι βομβαρδισμοί των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας εναντίον κάποιων στόχων στην Συρία, χωρίς όμως να απειληθεί ο Άσαντ, και κυρίως χωρίς να χτυπηθούν Ρωσικοί στόχοι. Μία σχετικά εύκολη στρατιωτική επιχείρηση. Εύκολη για τις δυσκολίες της Συρίας. Γιατί τίποτα δεν είναι εύκολο στην Συρία.

Για να καταλαβαίνουμε τα όσα συμβαίνουν στην Συρία θα πρέπει να ξέρουμε το πως τοποθετούνται οι μεγάλες και οι περιφερειακές δυνάμεις έναντι της Συρίας. Στον παρακάτω χάρτη με καφέ βλέπετε τους Αλαουίτες του Άσαντ στα παράλια, με ανοιχτό καφέ τους Σουνίτες της Συρίας και του Ιράκ, με μπεζ τους Κούρδους, και με πορτοκαλί τους Σιίτες του Ιράκ.

Χάρτης Συρίας-Ιράκ




Όσο και να φαίνεται παράξενο, οι ΗΠΑ είναι σχετικά εύκολο να τα βρούνε με τους Ρώσους στην Συρία. Οι Αμερικανοί θέλουν να οι Ρώσοι και ο Άσαντ να σταματήσουν να υποστηρίζουν τον ISIS, τους πρώην δηλαδή ανθρώπους του Σαντάμ Χουσέιν. Αυτό το δέχτηκε ήδη η Ρωσία και μετά την εκλογή Τραμπ ο ISIS εξαφανίστηκε.

Οι Αμερικανοί θέλουν επίσης να προστατεύουν οι Ρώσοι στην Συρία τους Κούρδους, κάτι που επίσης οι Ρώσοι είναι διατεθειμένοι να πράξουν.

Τέλος οι Αμερικανοί θέλουν να φύγει το Ιράν από την Συρία, και να μην δημιουργηθεί Σιιτικό τόξο προς την Μεσόγειο (Ιράν-Ιράκ-Συρία-Λίβανος), κάτι που επίσης συμφέρει την Ρωσία, αφού η Ρωσία και το Ιράν είναι στην πραγματικότητα ανταγωνιστικές χώρες, άσχετα αν δημιούργησαν την Κόκκινη Τζιχάντ λόγω της κοινής τους έχθρας με το ΝΑΤΟ.

Το πρόβλημα όμως για την Ρωσία είναι ότι στην Συρία η Ρωσία χρειάζεται τους Σιίτες (Ιράν και Χεζμπολάχ) προκειμένου να αντιμετωπίζει τους Σουνίτες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, τους οποίους υποστηρίζουν οι Τούρκοι, οι Άραβες (κυρίως Κατάρ), η Βρετανία, η Γαλλία, και οι ΗΠΑ επί Ομπάμα. Στην Συρία μάλιστα και η Al-Qaeda χτυπάει τον Άσαντ όπως έχω ξαναπεί, ενώ πριν την Αραβική Άνοιξη η Al-Qaeda εκπαιδευόταν από την Χεζμπολάχ σε μία ακόμη ανίερη συμμαχία από αυτές που τόσο συχνά βλέπουμε.

Το πρόβλημα λοιπόν για την Ρωσία είναι ότι αν οι Σιίτες φύγουν από την Συρία, όπως ζητάνε οι ΗΠΑ, και η Βρετανία, η Τουρκία, η Γαλλία και το Κατάρ ξεσηκώσουν την Μουσουλμανική Αδελφότητα ζητώντας εκλογές, η Ρωσία δεν θα έχει στρατό για να τους αντιμετωπίσει. Η Ρωσία στην Συρία έχει ραντάρ, αεροσκάφη, πυραύλους, αλλά για μπότες βασίζεται στους Σιίτες.

Αν πάλι ο Άσαντ και η Ρωσία επέτρεπαν την διενέργεια εκλογών θα τις έχαναν από την Σουνιτική πλειοψηφία. Να πω ότι στην Συρία συμβαίνει το αντίθετο από αυτό που συνέβαινε στο Ιράκ με τους Σουνίτες του Σαντάμ. Στην Συρία οι Αλαουίτες του Άσαντ στα παράλια είναι μειοψηφία και κυβερνούν επί της Σουνιτικής πλειοψηφίας και των Κούρδων της Συρίας. Άρα αν γίνουν εκλογές η Μουσουλμανική Αδελφότητα θα τις κερδίσει, και η Συρία θα περάσει στον έλεγχο της Τουρκίας και του Κατάρ.

Οι Αμερικανοί δεν έχουν πρόβλημα να μην υποστηρίζουν την Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Συρία, αλλά το πρόβλημα είναι ότι αυτό εξαγριώνει τους Γάλλους και τους Βρετανούς, οι οποίοι βλέπουν μπροστά τους να ξαναγεννιέται ο Ρωσό-Γερμανικός άξονας, και ταυτόχρονα βλέπουν την Ρωσία να τους δημιουργεί πρόβλημα στην πρόσβαση τους στην Ανατολική Μεσόγειο και την Βόρεια Αφρική.

Οι Γερμανοί προσπαθούν να σωθούν αγοράζοντας πετρέλαιο και αέριο από την Ρωσία, και δίνοντας ευρώ στους Γάλλους, κρατώντας ταυτόχρονα στον πάγκο τους Γερμανούς σοσιαλδημοκράτες (SPD) που είναι κολλητοί των Ρώσων, προκειμένου να μην τρομοκρατούνται οι Γάλλοι και οι Βρετανοί. Οι Χριστιανοδημοκράτες που κυβερνούν ήταν οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

Για τους Βρετανούς, οι οποίοι παραδοσιακά βασίζονται στους Οθωμανούς για να περιορίζουν την ισχύ των Ρώσων, αυτό είναι ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα, γιατί όσο οι Αμερικανοί αρνούνται να υποστηρίξουν τους Τούρκους στην Συρία, τόσο οι Τούρκοι κάνουν βήματα προς την Ρωσία προκειμένου να εκβιάσουν τους Αμερικανούς, οι οποίοι Αμερικανοί τα έχουν πολύ καλά με τους Κούρδους της Συρίας, και μαζί με τους Κούρδους χτυπούσαν τον ISIS.

Αν όμως οι Αμερικανοί πάνε σε πόλεμο με την Ρωσία στην Συρία, τότε οι Αμερικανοί θα έχουν να αντιμετωπίσουν στον Ειρηνικό Ωκεανό την Ρωσία και την Κίνα ενωμένες, ενώ οι Αμερικανοί ευελπιστούν στην αναμέτρηση τους με την Κίνα τον 21ο αιώνα η Ρωσία να είναι τουλάχιστον ουδέτερη αν όχι σύμμαχος τους, αφού οι Ρώσοι φοβούνται την Κίνα πολύ περισσότερο από τις ΗΠΑ. Γι΄αυτό και οι Αμερικανοί προσπαθούν να διευκολύνουν την Ρωσία να αρχίσει να εξάγει πετρέλαιο και αέριο στην Ιαπωνία, την Νότια Κορέα και την Ινδία.

Ως αντίποινα οι Βρετανοί και οι Γάλλοι λένε στους Αμερικανούς ότι αφού δεν θέλουν να τους βοηθήσουν να δημιουργηθεί το Σουνιτικό τόξο στην Συρία (Κατάρ-Τουρκία), τότε αυτοί θα βοηθήσουν να δημιουργηθεί το Σιιτικό τόξο, το οποίο παρακάμπτει την Ρωσία, αλλά είναι ουσιαστικά μία προέκταση της Κίνας (Κίνα-Πακιστάν-Ιράν-Ιράκ-Συρία), και δεν το θέλουν οι Αμερικανοί. Αλλά σε αντίθεση με τους Αμερικανούς οι Άγγλοι και οι Γάλλοι πολύ περισσότερο φοβούνται τους Ρώσους παρά τους Κινέζους.

Επομένως οι Γάλλοι και οι Βρετανοί λένε στους Αμερικανούς “έλα να χτυπήσουμε το Ιράν και την Χεζμπολάχ στην Συρία, όπως θέλεις εσύ, αλλά έλα να χτυπήσουμε και τον Άσαντ όπως θέλουμε εμείς”. Αλλά αν οι Αμερικανοί χτυπήσουν τον Άσαντ χωρίς μία συνεννόηση με τους Ρώσους τότε θα πάνε στην καλύτερη περίπτωση σε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο με τους Ρώσους, και στην χειρότερη περίπτωση σε έναν “θερμό” πόλεμο, και αποκλείεται να έχουν την Ρωσία ουδέτερη στην κόντρα τους με την Κίνα.

Μία συμβιβαστική λύση για τους Αμερικανούς από την μία, και τους Βρετανούς και τους Γάλλους από την άλλη, θα ήταν να ανατρέψουν τον Άσαντ και να δημιουργήσουν τον Κουρδικό διάδρομο, ώστε να βγάλουν τους Κούρδους από την Κασπία στην Μεσόγειο. Αλλά αυτός ο άξονας παρακάμπτει και την Ρωσία και την Τουρκία και το Ιράν, και άρα οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Γαλλία θα είχαν να αντιμετωπίσουν ενωμένες την Ρωσία και την Τουρκία.

Ενώ αν οι ΗΠΑ χτυπούσαν τον Άσαντ για να δημιουργήσουν έναν Σουνιτικό άξονα, οι Τούρκοι θα πουλούσαν τους Ρώσους, θα άλλαζαν στρατόπεδο, και οι Ρώσοι στην Συρία θα είχαν να αντιμετωπίσουν ΗΠΑ-Γαλλία-Βρετανία-Τουρκία-Ισραήλ-Κατάρ-Σαουδική Αραβία. Άρα αν οι ΗΠΑ αποφάσιζαν να χτυπήσουν τον Άσαντ, αν λέω, ο Σουνιτικός διάδρομος θα ήταν πιο βολικός από στρατιωτικής απόψεωως, παρόλο που οι ΗΠΑ σίγουρα θα προτιμούσαν τον Κουρδικό διάδρομο.


Είναι μία πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση στην Συρία, και πραγματικά είναι πάρα πολύ δύσκολο να προβλέψεις το τι θα γίνει, και γι’αυτό και τα όσα λέω είναι επισημάνσεις και όχι προβλέψεις. Το σίγουρο είναι ότι οι ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη δύναμη του ΝΑΤΟ, και το τι θα πράξουν οι ΗΠΑ θα είναι καθοριστικής σημασίας. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου