Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Η Γεωπολιτική της Γαλλικής Επανάστασης - Μία Σύγκριση με το BREXIT

Οι Γάλλοι, με την Γαλλική Επανάσταση το 1789, ξερίζωσαν τον Καθολικισμό από την Γαλλία, και όρμισαν στο προπύργιο του Καθολικισμού την Αυστρία, και στο προπύργιο του Προτεσταντισμού την Πρωσία, προκειμένου να ενώσουν την Ευρώπη υπό Γαλλική ηγεμονία. Βλέπε “Dechristianization of France during the French Revolution”



Θα σας πει η Αννούλα η Μπουσδούκου ότι η Γαλλική Επανάσταση έγινε για να τρέχουμε γυμνοί και με τα μαλλιά λυμένα στα λιβάδια, ή για να έχουμε ανοιχτά σύνορα ή για τον άνθρωπο με Α κεφαλαίο. Η πραγματικότητα είναι ότι η Γαλλική Επανάσταση ήταν η μεγαλύτερη απειλή που αντιμετώπισαν μέχρι τότε η Βρετανική Αυτοκρατορία και η Αυστριακή Αυτοικρατορία.

Η Γαλλία, νικημένη από την Βρετανία  το 1763 στον Seven Years War, έχασε όλες τις αποικίες της στην Αμερική και την Ασία. Η Βρετανία ήταν πλέον ο κυρίαρχος των ωκεανών και του εμπορίου. Βλέπε “Seven Years' War”

Βλέπε επίσης για το αμερικανικό κομμάτι του Seven Years War

“French and Indian War”
The French and Indian War (1754–63) comprised the North American theater of the worldwide Seven Years' War of 1756–63. It pitted the colonies of British America against those of New France. Both sides were supported by military units from their parent countries of Great Britain and France, as well as by American Indian allies. At the start of the war, the French North American colonies had a population of roughly 60,000 settlers, compared with 2 million in the British North American colonies.[3] The outnumbered French particularly depended on the Indians. The European nations declared war on one another in 1756 following months of localized conflict, escalating the war from a regional affair into an intercontinental conflict


Χρεοκοπημένη και ταπεινωμένη, η Γαλλία στήριξε μαζί με την Ισπανία την Αμερικανική Επανάσταση εναντίον των Βρετανών  (1765-1783). Οι Γάλλοι και οι Ισπανοί έδιναν όπλα στους Αμερικανούς για να χτυπάνε τους Βρετανούς, και οι Βρετανοί έδιναν όπλα στους Ινδιάνους και τους Αφρικανούς σκλάβους για να χτυπάνε τους Αμερικανούς. Βλέπε

“American Revolution”

Ωστόσο όταν οι Αμερικανοί απέκτησαν την ανεξαρτησία τους, προσπαθούσαν να κρατλαβε ίσες αποστάσεις από τους Γάλλους, τους Βρετανούς και τους Ισπανούς, ώστε να μην εμπλέκονται στους Ευρωπαϊκούς πολέμους. Παρόλα αυτά οι Γάλλοι  και οι Ισπανοί με την Αμερικανική Επανάσταση είχαν πετύχει αυτό που ήθελαν. Είχαν δημιουργήσει μία ναυτική δύναμη που αργά ή γρήγορα θα έτρωγε την Βρετανία. Αλλά αυτό συνέβη πολύ πολύ αργότερα.

Η Γαλλία, με την Γαλλική Επανάσταση, έπαιξε το τελευταίο της χαρτί και κέρδισε, τουλάχιστον για λίγα χρόνια, μέχρι την πτώση του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Η Γαλλία κατέκτησε την Ευρώπη με την Γαλλική Επανάσταση.  Μέχρι την Γαλλική Επανάσταση ο Γάλλος Βασιλιάς είχε πολύ περιορισμένη δύναμη στο να αποφασίζει κεντρικά, γιατί λειτουργούσε στην Γαλλία το σύστημα της φεουδαρχίας, και ο Βασιλιάς μοιραζόταν την εξουσία με τους ευγενείς.

Η Γαλλική Επανάσταση ήταν μία επανάσταση από πάνω προς τα κάτω, και όχι από έξω προς τα μέσα όπως η Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, με μέλη της Γαλλικής αριστοκρατίας (φεουδάρχες), της μπουρζουαζίας (έμποροι) και του στρατού να πρωταγωνιστούν στην επανάσταση, και να αποκεφαλίζουν τον Βασιλιά και την Αυστριακή γυναίκα του.

Ο Γάλλος βασιλιάς είχε αναλάβει την διακυβέρνηση όταν ήταν μόλις 20 χρονών, μέσα σε μία κατάσταση πολέμου και κατάρρευσης, και λέγεται ότι πελαγομένος συμφωνούσε με όποιον του μιλούσε τελευταίος. Γυναίκα του Λουδοβίκου του 16ου ήταν η Μαρία Αντουανέττα, από τους Αυστριακούς Αψβούργους, η οποία έφτασε έφηβη στην Γαλλία και παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο 16 προκειμένου να επισημοποιηθεί η συμμαχία Γαλλίας-Αυστρίας εναντίον της Βρετανίας το 1756. "Θάνατος στην Αυστριακή, θάνατος στην Αυστριακή", φώναζε ο όχλος κατά την διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης λίγα μόλις χρόνια αργότερα, πριν οι Γάλλοι την περάσουν από την γκιλοτίνα και χιμήξουν στην Αυστρία. Βλέπε “Diplomatic Revolution”.

“Diplomatic Revolution”
The Diplomatic Revolution of 1756 was the reversal of longstanding alliances in Europe between the War of the Austrian Succession and the Seven Years' War.[1] Austria went from an ally of Britain to an ally of France, while Prussia became an ally of Britain.[2] The most influential diplomat involved was an Austrian statesman, Wenzel Anton von Kaunitz.[3]

Στην Γαλλική Επανάσταση πρωταγωνίστησε ο Γάλλος αξιωματικός Lafayette, ο οποίος είχε πρωταγωνιστικό ρόλο και στην Αμερικανική Επανάσταση εναντίον των Βρετανών. Βλέπε

“Gilbert du Motier, Marquis de Lafayette”
Marie-Joseph Paul Yves Roch Gilbert du Motier, Marquis de Lafayette (French pronunciation: ​[maʁki də la fajɛt]; 6 September 1757 – 20 May 1834), in the United States often known simply as Lafayette, was a French aristocrat and military officer who fought in the American Revolutionary War. A close friend of George WashingtonAlexander Hamilton, and Thomas Jefferson, Lafayette was a key figure in the French Revolution of 1789 and the July Revolution of 1830.

Ένας άλλος άνθρωπος που πρωταγωνίστησε στην Γαλλική Επανάσταση ήταν ένας εξάδελφος του Βασιλιά Λουδοβίκου του 16ου , ο οποίος μάλιστα άλλαξε το όνομα του σε Φίλιππος Ισότητα (egalite), και ήταν μάλιστα και ένας από αυτούς που έσπρωξαν τον αποκεφαλισμό του εξαδέλφου του. Αναφέρω ενδεικτικά αυτούς τους δύο. Βλέπε

Louis Philippe II, Duke of Orléans
Louis Philippe Joseph d'Orléans (13 April 1747 – 6 November 1793), most commonly known as Philippe, was born at the Château de Saint-Cloud. He received the title of Duke of Montpensier at birth, then that of Duke of Chartres at the death of his grandfather, Louis d'Orléans, in 1752. At the death of his father, Louis Philippe d'Orléans, in 1785, he inherited the title of Duke of Orléans and also became the First Prince du sang, title attributed to the Prince of the Blood closest to the throne after the Sons and Grandsons of France. He then was addressed as Monsieur le Prince. In 1792, during the French Revolution, he changed his name to Philippe Égalité.

Με την Γαλλική Επανάσταση δημιουργήθηκε το απόλυτα συγκεντρωτικό κράτος, στα πρότυπα του οποίου ο Λένιν δημιούργησε την Σοβιετική Ένωση και ο Χίτλερ την Ναζιστική Γερμανία τον 20ο αιώνα. Ποτέ μέχρι την Γαλλική Επανάσταση καμία χώρα δεν είχε απαιτήσει τόσο ολοκληρωτική υποταγή από τους πολίτες της. Αν ένας Γάλλος είχε την παραμικρή διαφωνία με την Γαλλική Επανάσταση αμέσως αποκεφαλιζόταν.

Οι Γάλλοι με την Γαλλική Επανάσταση ξερίζωσαν τον Χριστιανισμό αλλά και την φεουδαρχία από την Γαλλία, και δημιούργησαν ένα κράτος που μπορούσε να στρατολογεί, να φορολογεί και να επιτίθεται με γρήγορες κεντρικές αποφάσεις, κάτι ξένο μέχρι εκείνη την εποχή. Μόλις οι Γάλλοι το πέτυχαν αυτό, και τελείωσαν με τον εμφύλιο στο εσωτερικό τους, χίμηξαν στην Αυστρία, την Πρωσία και την Ρωσία, και κατέλαβαν ολόκληρη την Ευρώπη.

Στην συνέχεια οι Γάλλοι επέβαλλαν το Continental System, το σημερινό Brexit ας πούμε, το οποίο δεν επέτρεπε στους Βρετανούς να εξάγουν τα προϊόντα τους στην Ευρώπη, ώστε να αναπτυχθεί η Γαλλική βιομηχανία, που ήταν πολύ πίσω από την Βρετανική. Οι Βρετανοί απάντησαν αποκλείοντας τους Γάλλους από το εμπόριο με την Αμερική.

Βλέπε “Continental System”
The Continental System or Continental Blockade (known in French as Blocus continental) was the foreign policy of Napoleon I of France against the United Kingdom during the Napoleonic Wars. As a response to the naval blockade of the French coasts enacted by the British government on 16 May 1806, Napoleon issued the Berlin Decree on 21 November 1806, which brought into effect a large-scale embargo against British trade.[1][2] The embargo was effective intermittently. It ended on 11 April 1814 after Napoleon's first abdication. In terms of economic damage to the UK, the blockade was largely ineffective; however, British exportations to the continent saw a loss from 25% to 55% of their total value in between the years 1802 and 1806.[3] As Napoleon realized that extensive trade was going through Spain and Russia, he invaded those two countries. His forces were tied down in Spain — in which the Spanish War of Independence was occurring simultaneously — and suffered severely in, and ultimately retreated from, Russia in 1812.

Τελικά οι Βρετανοί, οι Ρώσοι, οι Αυστριακοί και οι Πρώσοι νίκησαν τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη μετά την αποτυχημένη του εκστρατεία στην Ρωσία το 1812, όταν οι Ρώσοι αποφάσισαν να σπάσουν το Continental  System και να αποκτήσουν ξανά εμπορικές σχέσεις με τους Βρετανούς.

Ο Γερμανός συνθέτης Μπετόβεν αφιέρωσε αρχικά στον Ναπολέοντα Βοναπάρτη την 3η του Συμφωνία. Την έλεγε Buonaparte. Αλλά όταν ο Ναπολέοντας ανακήρυξε τον εαυτό του Αυτοκράτορα θέλοντας να κατακτήσει ολόκληρη την Ευρώπη, ο Μπετόβεν διέγραψε την αφιέρωση (πρώτη εικόνα δεξιά) και μετονόμασε την συμφωνία του σε Eroika. Βλέπε Wikipedia

Symphony No. 3 (Beethoven)”

Να πω επίσης ότι η Γαλλία έχει φυσικά σύνορα τα Πυρηναία, τις Άλπεις, την Μεσόγειο Θάλασσα, τον Ατλαντικό Ωκεανό και τα Στενά της Μάγχης. Τα Πυρηναία Όρη και οι Άλπεις χώριζαν την Γαλλία από την Ισπανία και την Αυστρία, οι οποίες είχαν ενωθεί το 1500 βάζοντας την Γαλλία στην μέση, με αποτέλεσμα η Γαλλία να συμμαχήσει με τους Οθωμανούς και τους Προτεστάντες Σουηδούς εναντίον της Αυστρίας. Βλέπε η Γεωπολιτική του 16ου Αιώνα.

Χάρτης Ευρώπη


Μόνο προς την Γερμανία δεν είχε φυσικά σύνορα η Γαλλία, και μέχρι το 1871 οι Γάλλοι είχαν καταφέρει να κρατάνε διαιρεμένη αυτή την περιοχή. Η Αυστρία (Βιέννη) είναι η περιοχή που βλέπετε ανάμεσα στις Άλπεις και τα Καρπάθια, στο σημείο όπου ο Δούναβης περνάει ανάμεσα από τις Άλπεις και τα Καρπάθια Όρη πριν φτάσει στην Μαύρη Θάλασσα. Εκεί που είναι οι πεδιάδες της Ουγγαρίας, απ’ όπου έφταναν στην Βιέννη οι Οθωμανοί με την υποστήριξη των Γάλλων.

Ο Ρήνος είναι φυσικό σύνορο Γερμανίας-Γαλλίας-Ελβετίας-Αυστρίας-Τσεχίας-Σλοβακίας, και ο Δουναβης Αυστρίας-Σλοβακίας-Σερβίας-Ρουμανίας-Βουλγαρίας-Μολδαβίας. Βέβαια η εμπορική και στρατιωτική σημασία του Ρήνου και του Δούναβη τώρα έχει υποβαθμιστεί γιατί υπάρχουν τα εμπορικά οδικά δίκτυα και τα αεροπλάνα, αλλά μέχρι πρόσφατα αυτά δεν υπήρχαν.
http://1.bp.blogspot.com/-ygdGYd3R5GU/VUrM0mF0PlI/AAAAAAAAFmk/d1llLtoci3w/s1600/rhine%2Bdanube.jpg

Χάρτης Ρήνος-Δούναβης


Ο Ρήνος και ο Δούναβης ήταν επίσης σύνορα της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας. Βλέπε Η Γεωστρατηγική της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
http://iakovosal.blogspot.gr/2017/11/blog-post.html

Να πω επίσης ότι ενώ η Οκτωβριανή Επανάσταση ήταν μία επανάσταση που έγινε από έξω προς τα μέσα κατά την διάρκεια του ΑΠΠ, με τους Γερμανούς, τους Αυστριακούς και τους Οθωμανούς να στηρίζουν τον Λένιν, και να χρησιμοποιούν και πάρα πολύ τους Εβραίους της Ανατολικής Ευρώπης και τους Μουσουλμάνους της Κεντρικής Ασίας εναντίον του Ρώσου Τσάρου.

Ενώ η Γαλλική Επανάσταση ήταν μία επανάσταση που αρχικά έγινε από πάνω προς τα κάτω στο εσωτερικό της Γαλλίας, και στην συνέχεια έγινε εξαγωγή της επανάστασης προς την Αυστρία, την Πρωσία και την Ρωσία. Όπως ενδεχομένως να αποφασίσει να κάνει η Κίνα τον 21ο αιώνα. Βλέπε “Η Σχέση του ΚΚΕ με την Τουρκία και το ΟΑΚΚΕ”.

Να πω επίσης ότι ο αποχριστιανισμός της Ελλάδας από το 1981 και μετά οφείλεται και σε μεγάλο βαθμό στην Γαλλική και την Οκτωβριανή Επανάσταση, αφού μετά το Κυπριακό η Ελλάδα ακολούθησε την εξωτερική πολιτική της Γαλλίας, και μετακινήθηκε ανάμεσα στις ΗΠΑ και την ΕΣΣΔ, επειδή η Βρετανία ήταν πολυτιμότερος σύμμαχος από την Γαλλία για τις ΗΠΑ, και η Τουρκία ήταν πολυτιμότερος σύμμαχος από την Ελλάδα για τις ΗΠΑ.

Ο Καραμανλής το 1974 έβγαλε την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και νομιμοποίησε το ΚΚΕ. Και η επιρροή της Γαλλίας στην Ελλάδα, αλλά κυρίως η επιρροή της ΕΣΣΔ, οι οποίες εκδηλώθηκαν μέσω του ΠΑΣΟΚ, αποχριστιάνισαν σε μεγάλο βθαμό την Ελλάδα, όπως συμβαίνει σήμερα με την μεγάλη επιρροή που έχουν στην Ελλάδα η Λατινική Αμερική, η Κίνα και η Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Βλέπε επίσης "Μασονία και Γαλλική Επανάσταση"




Χάρτης Αμερική 1783


Βλέπε επίσης “Arthur Zimmermann : Ο Αρχιτέκτονας της Οκτωβριανής Επανάστασης”
http://iakovosal.blogspot.gr/2017/03/arthur-zimmermann.html

“French Revolution”
https://en.wikipedia.org/wiki/French_Revolution

3 σχόλια:

  1. Ερώτηση η Ελληνική Επανάσταση έγινε απ έξω προς τα μέσα ή από πάνω προς τα κάτω?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Ελληνική Επανάσταση δεν ήταν κοινωνική επανάσταση (εμφύλιος) ήταν εθνική επανάσταση. Παρόλα αυτά έγινε από έξω (Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία) προς τα μέσα (Οθωμανική Αυτοκρατορία)

      Διαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή