Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Η Σχέση του ΚΚΕ με την Τουρκία και το ΟΑΚΚΕ

Το μικρό ΟΑΚΚΕ (Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ) είναι ένα πολύ τουρκογενές κόμμα, το οποίο δεν κρύβεται, και λέει ευθέως ότι ο βασικός εχθρός είναι ο Ρωσιός σοσιαλιμπεριαλισμός. Βλέπε “ΟΑΚΚΕ – Βασικός Εχθρός ο Ρωσικός Σοσιαλιμπεριαλισμός”

Για ΟΑΚΚΕ βλέπε επίσης “Η Ρωσία πήρε τον ΠΑΟΚ – Γεγονός με πελώρια πολιτική σημασία”

και

“Ρώσοι φασίστες ιμπεριαλιστές, κάτω τα χέρια από την Ουκρανία!”


Και πολύ δήθεν φιλελεύθεροι στο Capital.gr και στον ΣΚΑΙ, και αλλού, που προέρχονται από αριστερά αλλά σήμερα είναι φιλελέδες, μοιάζουν πολύ με το ΟΑΚΚΕ, και ασκούν μάλιστα πάρα πολύ σκληρή κριτική στο ΚΚΕ.

Παρά τα κολλητηλίκια που έχει σήμερα το ΚΚΕ με την Τουρκία, φαντάζομαι ότι έχει μία εξάρτηση ακόμη από την Ρωσία ως δημιούργημα της KGB. Όσο μικρή και αν είναι αυτή η εξάρτηση. Ενώ το ΟΑΚΚΕ είναι απελευθερωμένο. Και το ΟΑΚΚΕ βρίζει τον Ερντογάν, επειδή ο Ερντογάν υποτίθεται ότι τσακώνεται με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας.

Η πραγματικότητα είναι ότι και ο Ερντογάν και το ΚΚΕ και το Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας και το ΟΑΚΚΕ την ίδια εξωτερική πολιτική εξυπηρετούν, που δεν είναι άλλη από το να ενταχθεί η Ελλάδα στους Χερσαίους Δρόμους του Μεταξιού, και όχι στους Θαλάσσιους Δρόμου του Μεταξιού, ώστε να μην λειτουργεί ανταγωνιστικά προς την Τουρκία. Να μην αγοράζουμε όπλα που λέει το ΚΚΕ, ώστε να δίνουμε στον λαό τα χρήματα των εξοπλιστικών.

Χάρτης Θαλάσσιοι VS Χερσαίοι Δρόμοι του Μεταξιού


Όπως θα διαβάσετε στο άρθρο της εφημερίδας Daily Sabah, που είναι εφημερίδα του Ερντογάν και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η εφημερίδα προτρέπει τους Μουσουλμάνους της Ευρώπης να ψηφίζουν Κομμουνιστικά Κόμματα στην Ευρώπη, αφού λέει και οι Ευρωπαίοι στηρίζουν το Κομμουνιστικό Κουρδικό PKK στην Τουρκία. Βλέπε Daily Sabah “Should Muslims in Europe support communist parties?”, Σεπτέμβριος 2017.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι η Συρία και το Ιράν υποστήριζαν το
PKK, με τις ευλογίες της KGB. Απλά κάποιοι Κούρδοι που υποστηρίζουν τώρα οι Αμερικανοί στην Συρία συνεργάζονται με το PKK. Αυτό όντως ισχύει. Αλλά το PKK είναι παιδί της Συρίας και του Ιράν.

Η πραγματικότητα είναι ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας λειτουργεί στην Τουρκία με την ανοχή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, όπως και το Κομμουνιστικό Κόμμα του Ιράν λειτουργεί στο Ιράν με την ανοχή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, όπως και στην Ρωσία το Κομμουνιστικό Κόμμα λειτουργεί με την ανοχή της KGB και είναι δεύτερο πίσω από τον Πούτιν με 13%. Το Aljazeera κάνει συνέχεια αφιερώματα στους μεγάλους Κομμουνιστές ηγέτες. 

Σε συνθήκες παγκοσμίου πολέμου οι Κινέζοι, οι Πακιστανοί, οι Ιρανοί και οι Τούρκοι θα μπορούσαν να βγάλουν μπροστά τα Κομμουνιστικά Κόμματα ώστε να ενώσουν Κινέζους, Σιίτες και Σουνίτες (Τουρκία-Ιράν-Πακιστάν) και Χριστιανούς. Μιλάμε βέβαια για συνθήκες παγκοσμίου πολέμου. Το έκανε η Ρωσία πριν πολύ λίγα χρόνια και ένωσε Καθολικούς, Ορθόδοξους, Προτεστάντες, Μουσουλμάνους από την Ανατολική Ευρώπη μέχρι την Κεντρική Ασία (βλέπε Σοβιετική Ένωση)

Η Ρωσία είναι μπαλαντέρ, και παίζει και με τις ΗΠΑ και με τους Κινέζους, και έχει το Κομμουνισιτκό Κόμμα στην δεύτερη θέση για παν ενδεχόμενο. Αλλά τα συμφέροντα της Ρωσίας δεν θα ήταν σε αυτόν τον άξονα, γιατί ο μεγάλος αντίπαλος της Ρωσίας τον 21ο αιώνα θα είναι η Κίνα και όχι οι ΗΠΑ. Η Ρωσία ή θα πρέπει να υποταχθεί στην Κίνα και να γίνει για την Κίνα τον 21ο αιώνα αυτό που η Σαουδική Αραβία ήταν για τις ΗΠΑ τον 20ο, ή θα πρέπει να χρησιμοποιεί τις ΗΠΑ για να μετριάζει την ισχύ της Κίνας.

ΥΓ

Για την τωρινή περίοδο λέω συνέχεια πόσο κοντά είναι το ΚΚΕ στην Τουρκία, με το Τουρκικό Κομμουνιστικό Κόμμα να θεωρείται αδελφό κόμμα του δικού μας ΚΚΕ. Βλέπε Wikipedia. "Communist Party of Turkey (TKP) - Relations with other parties and internationalism"
The part sees AKPCHP and MHP as bourgeois parties and classifies them as opposing class parties. The party has warm relations with ÖDPEMEP and Halkevleri, sometimes organising joint activities in local levels.

The party defends an orthodox view in communist movement and urges the movement to define its borders clearly. The party is quite close to Communist Party of Greece and the Communist Party of the Peoples of Spain in international level. It has ties with many communist and worker's parties in Middle East, Caucasus and Balkans. It has close relations with the Communist Party of Cuba, leading a pioneer role in the solidarity for Cuba. TKP is a member of the Initiative of Communist and Workers' Parties. The party joins the efforts to build an international focal point by issuing a magazine about communist theory called International Communist Review. The youth of TKP is a member of World Federation of Democratic Youth.

Πολύ συχνά το ΚΚΕ και το ΚΚ της Τουρκίας (ΤΚP) βγάζουν κοινές ανακοινώσεις με τις οποίες ζητάνε να φύγει η Τουρκία από το ΝΑΤΟ και η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, ώστε να μην πληγώνονται οι σχέσεις των δύο χωρών. Να δημιουργηθεί δηλαδή αυτή η πολυπολιτισμική ένωση Τουρκίας-Ελλάδας. Βλέπε πχ την κοινή ανακοίνωση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκίας και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας.
Joint statement of the Communist Parties of Greece and Turkey

Η νεολαία του ΚΚΕ και η νεολαία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκίας ανακοίνωσαν την κοινή προσπάθεια ώστε οι νεολαίες των δύο χωρών να κάνουν έναν κοινό αγώνα για τον διεθνισμό


“Should Muslims in Europe support communist parties?”, Σεπτέμβριος 2017
It is no secret that major European countries wholeheartedly support the PKK, which is a globally designated terrorist organization with ruthless communist roots. Hardly a week goes by without another report of a PKK attack against civilians in Turkey.
PKK attacks specifically target people such as school teachers who work day and night to educate Kurdish children in southeastern Turkey. Because education will invalidate their recruiting capacities, the PKK hates seeing Kurdish kids being educated. They also target infrastructure investments in the Kurdish-populated cities since the equal treatment of every inch of Turkey by the Recep Tayyip Erdoğan government automatically cancels out PKK propaganda, which suggests that the state does not care about the Kurds and they should join the PKK ranks to fight the injustice. Thankfully, Kurdish wisdom and 1,000 years of brotherhood between Kurds and Turks repudiates PKK terrorism in Mesopotamia.
The PKK and its Syrian branches the Democratic Union Party (PYD) and the People's Protection Units (YPG) are promoted by Western countries as if they were NGOs and the western media likes to use "Kurdish freedom fighters" to describe them. It is pretty much like calling a hand grenade an apple. Moreover, it should not be forgotten that the PKK's armed resistance; suicide bombings and other violent methods have clearly been disowned and condemned by the huge majority of Kurds in Turkey.
Several leaders from various German political parties unanimously campaigned for the political party of the PKK in Turkey, the Peoples' Democratic Party (HDP). Besides supporting the HDP and generously hosting its deputies, German authorities actively interfered in the internal affairs of Turkey in last April's referendum for the presidential system and lobbied for the "no" vote at the expense of President Erdoğan's "yes" campaign. Rubbing salt in the wound, Germany harbors militants loyal to the terrorist Fetullah Gülen, the mastermind of the failed coup with whom the Turkish nation has been at war with since 2013.
The problem often stems from the fallacies that permeate Western think-tanks. The powers that be and several leaders consider themselves the almighty rule-makers, disregarding others as disorganized, feeble and unworthy of self-determination. This white and mostly Zionist evil establishment founded the United Nations and other global governance organizations such as the World Trade Organization, the International Monetary Fund (IMF) and the World Bank to keep nation-states in line and under control.
Rise of Nazism in Germany and the EUGermany, the powerhouse of the EU, mistakenly assumes that it can be the boss of Turkey in the wake of the vanishing Anglo-American hegemony on Turkish soil especially after the failed CIA-supervised Gülenist coup attempt on July 15, 2016. Both Chancellor Angela Merkel and her closest rival in the German Bundestag, Martin Schulz, patronize Turkey as they please. Instead of taking a rational path to establishing strong relations with a rapidly growing Turkey, they choose terrorism over diplomacy as a tool of disciplining partner countries that don't fulfil their demands.
In addition to the atrophied view foreigners hold against a prosperous Muslim state, Turkey also suffers from irrational attacks by Turkish-named adversaries in Turkey such as Greens party leader Cem Özdemir and 10 other deputies in the German parliament. The hateful remarks by these Turkish deputies are used by the German government to manipulate public opinion against Turkey.
Misinformed Germans believe in their government's baseless assumptions and buy the forged argument that all Turks are unhappy about their political system and elected leaders. For example, Germanpropaganda claims that Turkey is not safe to visit when thousands of Germans peacefully live as permanent residents in Alanya and German deputies show up in different Turkish resorts every other week.
Turkey is as polarized as the U.S., U.K., GermanyNobody denies the visible antagonism to President Erdoğan's rule in Turkey, but nobody should be blind to the enormous support for his vision either. Needless to say, democratic systems do not leave 100 percent of the population happy after elections. One-hundred percent of Germans are not crazy about Merkel and more than half of the U.S. chant "not my president" about Donald Trump. On these grounds, politically speaking, Germany, the U.S., the U.K., France and all other democratic countries with a functioning election system is as polarized as Turkey.
Were the Western governments to abjure their support for the accursed enemies of the Turkish nation, the situation with Turkey would undoubtedly improve. They don't have to do that out of favor to Turkey; doing the ethical thing and standing against any type of terrorism is a moral duty. Tension does not serve to national interests; as a matter of fact, it poses appalling difficulties to all sides economically, socially and politically.Do not disrespect Turks and refugees in Europe!That we are in the midst of crisis with the West is now well understood. The burden of responsibility lies in the hands of Western governments in restoring relations with Turkey.
As regards the most appropriate response to the EU's antagonistic views, one suggestion would be to encourage millions of Turks and Muslims in the EU to start getting vocal about their rightful demands from their governments; preferably in peaceful ways, but if EU countries favor PKK-type violent and illegal structures, even though it is against the angelic softness of the Muslim nature; aggressively. Acrid treatment of Turks in Germany and refugees in Europe cannot be accepted. Muslims may even consider voting for communist parties.
If Germany or France takes pride in supporting communist suicide-bombers in Turkey, we could definitely support their separatist or abominably perverse movements.
President Erdoğan has also recently called on Turks not to vote for the Social Democratic Party of Germany (SPD), Christian Democratic Union of Germany (CDU) or the Greens in the upcoming German elections in September.
The obvious conclusion to be drawn is that it is high time western countries realized that it is no longer the weak Turkey of the 1990s. They shall not feel caught up in a reverie of years long past. The two leaders of the PKK, Abdullah Öcalan and Selahattin Demirtaş, are in jail. Western-controlled Gülenist traitors within the system have been uprooted. The Turkish nation in and outside of the country, mindful of the sacrifices borne by our ancestors and martyrs, is united as never before.
'The harder the wind blows, the stronger my faith grows…'




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου