Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Η Γεωπολιτική της Κλιματικής Αλλαγής

Λίγο έχω ασχοληθεί με την κλιματική αλλαγή, και προς το παρόν με ενδιαφέρει περισσότερο να παρακολουθώ το survivor παρά να ενημερώνομαι για την κλιματική αλλαγή. Αλλά θέλω να γράψω μερικές παρατηρήσεις, ελπίζοντας κάποια στιγμή να ανεβάσω κάτι πιο ολοκληρωμένο.




Η κεντρική ιδέα της κλιματικής αλλαγής είναι να φορολογούν τα κράτη τις εταιρείες παραγωγής πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα, και με τα έσοδα της φορολογίας του άνθρακα, του πετρελαίου και του αερίου το κράτος να επιδοτεί την ακριβή πράσινη ενέργεια. Τις εταιρείες ενέργειας στην Βόρεια Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική διαχειρίζεται ο ιδιωτικός τομέας, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στην Νότια και Ανατολική Ευρώπη, αλλά και την Ασία, την Λατινική Αμερική και την Αφρική, όπου τις εταιρείες ενέργειας διαχειρίζεται ο δημόσιος τομέας.

Μιλάμε για μία πάρα πολύ μεγάλη επιβάρυνση του κόστους παραγωγής, η οποία όπως ίσως μαντέψατε θίγει κυρίως τις ΗΠΑ. Ο λόγος είναι ότι οι ΗΠΑ είναι η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο σε αποθέματα άνθρακα. Ένας λόγος που ο  Τραμπ κέρδισε τις εκλογές είναι η στήριξη που έλαβε από τις πλούσιες σε άνθρακα περιοχές των ΗΠΑ, οι οποίες καταστρέφονται από τις πράσινες πολιτικές των Democrats.  

Όπως φυσικά και από τις περιοχές που έχουν πετρέλαιο και αέριο, γιατί οι ΗΠΑ είναι πλέον πάρα πολύ πλούσιες και σε πετρέλαιο και αέριο, λόγω της τεχνολογικής επανάστασης που επέτρεψε την παραγωγή πετρελαίου και αερίου από σχιστόλιθο (fracking).

Γι’ αυτό και ο Τραμπ, αποσύροντας τις ΗΠΑ από την συμφωνία του Παρισιού, είπε  ότι τον ενδιαφέρουν οι άνθρωποι του Πίτσμπουργκ και όχι του Παρισιού. Στην παρακάτω εικόνα βλέπετε τις πλουσιότερες χώρες σε άνθρακα (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα), και στην δίπλα στήλη τους μεγαλύτερους παραγωγούς άνθρακα (Κίνα, ΗΠΑ, ΕΕ). Βλέπετε ότι και η Ελλαδίτσα μας είναι μέσα στις πρώτες χώρες στον κόσμο σε αποθέματα και παραγωγή άνθρακα. Μυρμήγκι βέβαια σε σχέση με τους μεγάλους παίκτες. Η Ουκρανία και η Πολωνία, που θέλουν να μην είναι εξαρτημένες από την Ρωσία, είναι πολύ ψηλότερα στην λίστα.

Εικόνα Πλουσιότερες Χώρες στον Κόσμο σε Άνθρακα



Οι ΗΠΑ, εκτός από τα μεγάλα αποθέματα σχιστόλιθου που διαθέτουν, βρίσκονται και πολύ κοντά στην πλουσιότερη σε αποθέματα πετρελαίου χώρα στον κόσμο, την Βενεζουέλα, αλλά και στην 3η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο σε πετρέλαιο, τον Καναδά.

Εικόνα Πλουσιότερες Χώρες σε Πετρέλαιο στον Κόσμο




Για τους Κινέζους οι Σαουδάραβες είναι το αντίστοιχο αυτού που η Βενεζουέλα είναι για τις ΗΠΑ.

Εικόνα Πλούσιες σε Πετρέλαιο Περιοχές στον Κόσμο




Επίσης, ένα από τα βασικά αιτήματα των πολεμιστών της κλιματικής αλλαγής, είναι να μην εκμεταλλευτούν οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι τα αποθέματα τους στην Αρκτικό Ωκεανό, κάτι που επίσης θίγει τους Αμερικανούς. Στο μεταξύ ο μεγαλύτερος ρυπαντής στον κόσμο είναι η Κίνα, η οποία κάνει εκτεταμένη χρήση των αποθεμάτων άνθρακα που διαθέτει. Στην 2η θέση βρίσκονται οι ΗΠΑ και στην 3η η Ινδία.

Εικόνα

“The largest producers of CO2 emissions worldwide in 2015, based on their share of global CO2 emissions”



Όπως λοιπόν καταλαβαίνετε, η χώρα που κυρίως θίγεται από αυτή την ιστορία είναι οι ΗΠΑ, και γι’ αυτό και ο Τραμπ λέει “μάγκες, ανάψτε τα φώτα να οργανωθούμε, γιατί έχουμε φάει τρία και δεν έχουμε ρίξει κανένα” ή αλλιώς “America First”.

Η Ρωσία επίσης είναι αρνητική στο θέμα της κλιματικής αλλαγής, και πολλές φορές ειρωνεύεται τους αριστερούς και την Μουσουλμανική Αδελφότητα, λέγοντας ότι αν ανέβει λίγο η θερμοκρασία οι Ρώσοι θα ξοδεύουν λιγότερα σε γούνες, και θα παράγουν περισσότερο σιτάρι. Οι Ρώσοι θίγονται και στο θέμα του Αρκτικού Ωκεανού, αλλά και λόγω των τεράστιων αποθεμάτων άνθρακα που διαθέτουν.

Υπάρχει όμως το θέμα του φυσικού αερίου, το οποίο είναι φιλικότερο στο περιβάλλον από τον άνθρακα και το πετρέλαιο. Επειδή είναι αδύνατο να καλυφθεί η παγκόσμια ζήτηση ενέργειας από πράσινες πηγές, το φυσικό αέριο είναι αυτό που θα πρέπει σε μεγάλο βαθμό να αντικαταστήσει τον άνθρακα και το πετρέλαιο μέχρι η αριστερά και η Μουσουλμανική Αδελφότητα να φτιάξει έναν πράσινο κόσμο. Βλέπε BBC “Is gas a weapon in the fight against climate change?”, Ιούνιος 2015.

Το Κατάρ είναι μία χώρα που ευελπιστεί να κάνει την τύχη της με την κλιματική αλλαγή, τροφοδοτώντας με αέριο τις χώρες που θα μειώσουν την παραγωγή άνθρακα και πετρελαίου. Μόλις ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν την συμφωνία του Παρισιού, το Aljazeera ανέβασε στο Twitter ένα carton με έναν Εβραίο που τρίβει τα χέρια του.

Και καλά ο Τραμπ το έκανε λόγω κάποιας Εβραϊκής συνωμοσίας και όχι για να έχουν οι ΗΠΑ φτηνή ενέργεια. Και όλως τυχαίως, η απόφαση του Τραμπ μειώνει και την σημασία του άξονα του αερίου της Μουσουλμανικής Αδελφότητας (Ιράν+Κατάρ). Στην συνέχεια τους κράξανε, και το Aljazeera διέγραψε το tweet με το cartoon. Βλέπε The Tower “Al Jazeera Tweets Anti-Semitic Climate Change Cartoon”, Ιούνιος 2017

Εικόνα Aljazeera




Για τους Καταριανούς είναι πολύ βολικό να αγοράζουν οι Ευρωπαίοι, οι Ιάπωνες και οι Κορέατες πετρέλαιο και αέριο, και σε αντάλλαγμα οι Καταριανοί να βάζουν χρήματα στις τράπεζες τους, και να κάνουν επενδύσεις σε real estate και πράσινη ενέργεια.

Η Κίνα είναι επίσης η πρώτη χώρα σε εξαγωγές σε ηλιακούς συσσωρευτές και πράσινη τεχνολογία. Η Κίνα θέλει να πουλάει τέτοιο εξοπλισμό στις ΗΠΑ, αλλά και να βλέπει το κόστος παραγωγής των Αμερικανικών βιομηχανιών να αυξάνεται.

Η Ευρώπη δεν έχει να φοβηθεί αυτές τις  πολιτικές, γιατί είναι φτωχή σε πετρέλαιο, αέριο και άνθρακα. Και η πράσινη ενέργεια είναι επιδοτούμενη από το κράτος και αυτό αρέσει στα αριστερά κόμματα.

Η ΕΕ θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα έχοντας κάποιους δασμούς στα Αμερικανικά προϊόντα, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι χαμηλότερες τιμές ενέργειας στις ΗΠΑ. Αν και η ΕΕ μπορεί να έχει φτηνό Ρωσικό αέριο.

Το σίγουρο είναι ότι η χώρα που θίγεται πάρα πολύ από την συμφωνία του Παρισιού είναι οι ΗΠΑ. Όλοι οι υπόλοιποι κάτι κερδίζουνΕπίσης, στις ΗΠΑ υπάρχουν πολλοί άνθρωποι της Κίνας να κράζουν τους Αμερικανούς αν δεν τηρούν τις συμφωνίες. Στην Κίνα ποιος θα τολμήσει να πάει κόντρα στο καθεστώς?


Επίσης, πάρα πολλοί επιστήμονες της κλιματικής αλλαγής είναι ότι είναι ο Βαρουφάκης για την οικονομία. Μούφα.



Is gas a weapon in the fight against climate change?”, Ιούνιος 2015
The bosses of the four biggest polluting companies in history talking about how they can help solve global warming may seem like the height of hypocrisy.
Chevron, Exxon Mobil, BP and Shell are responsible for more than 10% of all greenhouse gases emitted since the industrial revolution, and yet here they are, talking under the banner: "Natural gas as a core pillar for a sustainable future of the planet".
Exxon boss Rex Tillerson manages to use the word environment 13 times in his opening address. "[Our industry] can deliver significant environmental benefits", he says, while Shell's Ben Van Beurden follows with "gas can help in securing a sustainable energy future."
These comments reflect the key theme at this year's World Gas Conference in Paris, as energy bosses look to rebrand their fossil-fuel businesses as a crucial weapon in the fight against climate change. (Or rather half their businesses - there was no mention of the fact they are also major oil producers).
But this is not as ridiculous as it may seem.
For a start, their argument that natural gas emits half as much CO2 as coal and should, therefore, be used to support renewables, is legitimate. As is the point that US CO2 emissions have fallen sharply on the back of shale gas discoveries.
But more importantly, this attempt to disassociate gas from coal and oil, and present it as a cleaner fuel source, shows that energy companies have accepted the fact that reducing CO2 emissions is now firmly established on political and, increasingly, corporate agendas across the world.
Polluter pays
A number of energy companies have signed up to the World Bank initiative to end routine gas flaring by 2030 - a process of burning off excess gas at extraction that emits about 300m tonnes of CO2 every year.
Many, including Total, BP and Shell, have also made a joint call for an effective carbon price, which would force big polluters to pay more for the CO2 they emit. This may seem odd given these very same companies will be hit, but this call is clearly out of self interest - the biggest rival to gas is coal, and coal producers will be hit far harder.
Coal is cheap and abundant, and the only way gas producers can compete on price is if carbon is taxed, even if this means the oil side of their business suffers.
But it's not just about CO2. Many gas executives are at great pains to highlight the growing problem of air quality around the world, particularly in China.
Gas, Mr van Beurden says, emits 90% fewer air pollutants than coal, a fact that should not be overlooked in a world where there are seven million deaths linked to pollution every year, according to the World Health Organization.
Flexible fuel
And just as gas cannot compete with coal on price, it cannot match the environmental credentials of renewables. The gas industry has responded by saying the two complement each other perfectly. It argues renewables, such as solar, wind and hydro power, cannot alone meet the growing demand for energy, which is estimated to rise by as much as 40% in the next 20 years.
Just as importantly, executives say, solar and wind power are variable, so gas is the most environmentally-friendly fossil fuel to act as a back up when renewables cannot satisfy demand. Gas plants are also relatively flexible and can be turned on and off more quickly and cheaply than coal and nuclear plants.
And they also point to the potential of gas for storing energy from renewables. Batteries are grabbing all the headlines, but gas offers a viable alternative, particularly for larger-scale storage.
Finally, gas can be used to power vehicles with much lower emissions than oil-based petrol or diesel. Argentina, for example, has more than two million natural gas vehicles, with Brazil not far behind.
All of this means that "gas is not part of the problem, but part of the solution," Mr Dudley says.
Cutting emissions
This is all well and good, but the simple fact remains that despite the industry's efforts to convince us otherwise, natural gas remains a fossil fuel that emits harmful CO2. And lots of it.
So simply switching from coal to gas is not the answer. In fact, if all the coal power stations in the world were turned off and replaced with modern gas-fired plants, total global CO2 emissions would fall by about five billion tonnes a year to 25 billion tonnes, according to Laszlo Varro at the International Energy Agency (IEA).
Emissions need to fall to about five billion tonnes for the climate to stabilise, he says.
One way to make gas cleaner is carbon capture and storage (CCS), but the world has been very slow to develop this technology - there is just one commercial scale CCS coal plant and no gas plants.
What is clear, however, is that as things stand, renewables alone cannot satisfy the world's growing demand for energy. In theory, it would be possible to power the world solely with solar panels, but variability remains the major drawback. And while batteries can be used to store energy during the day for use at night, they cannot store energy in the summer to use in winter.
This is why "we are going to continue to need conventional power generation for a long time," says Mr Varro. And as gas is the cleanest fossil fuel, it is "the best candidate for filling the gap", he adds.
For this reason natural gas use will grow significantly in the coming years, potentially to the point where it overtakes coal and oil as the world's preferred hydrocarbon. At some point in the next 20-30 years, however, gas use will have to start falling to avoid dangerous climate change.
This reliance on gas could be reduced significantly if governments invest in large-scale energy storage systems and, more importantly, in renewable energy that is not variable, such as tidal and geothermal.
The technologies to wean ourselves off fossil fuels are available. The problem is, with current models of financing, developing them at scale is, for now, proving too expensive.

“The Geopolitics of Energy From Security to Survival”

“The Geopolitics of Climate Change”, 2007

Οι ΗΠΑ πλουσιότερη χώρα στην κόσμο σε αποθέματα άνθρακα
“Sarkozy’s plan if Trump ditches Paris climate pact”, Νοέμβριος 2016

Berlin, Brussels dismiss call for CO2 tax on Trump’s US”, Νοέμβριος 2016

“European Union Emission Trading Scheme”

“Why the Paris Climate Summit Is All About the Money”, Δεκέμβριος 2015
5η Παράγραφος
Discussions around finance at the climate talks in Paris, known formally as the 21st Conference of the Parties (COP), largely center around a 2009 commitment from developed countries to send $100 billion a year to the developing world annually to support initiatives to address climate change. A recent report from the Organization for Economic Co-operation and Development (OECD) showed that $62 billion, from a combination of public and private funding, flowed in that direction in 2014, a $10 billion jump from the previous year.


ΔΕΗ : Η ΔΕΗ εντάσσεται στο πρόγραμμα χρηματοδοτήσεων για την κλιματική αλλαγή
“Κλιματική Αλλαγή”
Η κλιματική αλλαγή που προκύπτει από τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) και άλλων αερίων του θερμοκηπίου είναι μία από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές προκλήσεις της εποχής μας. Το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) που παράγεται από την καύση καυσίμων με περιεκτικότητα σε άνθρακα είναι ένα από τα κύρια αέρια του φαινομένου θερμοκηπίου που συμβάλλουν στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Με το πρωτόκολλο του Κιότο, τα Ευρωπαϊκά κράτη, είχαν δεσμευθεί να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 8% μέχρι το 2012 από το επίπεδο που καταγράφηκε το 1990, το οποίο θεωρείται έτος βάσης σύγκρισης. 
Πρωτόκολλο του Κιότο http://unfccc.int/kyoto_protocol/items/2830.php 
Εγκαταστάσεις ηλεκτροπαραγωγής της ΔΕΗ υπάγονται στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ΣΕΔΕ. Η εφαρμογή του ΣΕΔΕ ξεκίνησε το 2005 και από το 2013 εξελίσσεται η τρίτη φάση της εφαρμογής του (ΣΕΔΕ 2013-2020). 

“Ντόναλντ Τραμπ ο Ήρωας των Ανθρακορύχων”

Στους Ρώσους δεν αρέσουν οι περιορισμοί λόγω της κλιματικής αλλαγής αν και η κρατική Rosneft πάγωσε κάποια έργα στον Αρκτικό Ωκεανό. Ο Πούτιν λέει ότι η αύξηση της θερμοκρασίας θα γλιτώσει από τους Ρώσους για τα έξοδα για γούνες και θα αυξήσει την παραγωγή σιταριού, και αυτό είναι σπουδαίο για την Ρωσία.
“Less Fur, More Oil — Why Paris Won't Change Russia's Attitude to Climate Change”, Δεκέμβριος 2015
It will take more than promises by Putin to change the attitude to climate change.
The West's new religion, that myth about the ozone layer and a conspiracy designed to undermine Russia's economic interests — these were just some of the views on climate change spouted on Russian media ahead of the UN Conference on Climate Change in Paris.
For the Russian delegation in Paris the stakes are high — the federal meteorological service said earlier this year that Russia was warming up 2.5 times faster than the global average.
But rampant climate change skepticism fueled by economic and political interests means that whatever is agreed upon in Paris, true reform is unlikely, activists told The Moscow Times.
"Russia's main [climate] strategy is to maintain the status quo," Greenpeace activist Vladimir Chuprov said.
Earlier this year, Russia proposed limiting greenhouse gas emissions to between 25 and 30 percent below levels recorded in 1990 by 2030.
But environmental activists and NGOs have lambasted the Russian proposal as a smokescreen, arguing Russia is hiding behind a dramatic fall in emissions following the collapse of the Soviet Union, when much of its carbon-heavy industry went obsolete.
Over the past decade, emissions in Russia have steadily increased, data from the United Nations Framework Convention on Climate Change shows.
Its official 2030 target would actually allow emissions to grow, the Climate Action Tracker website said, rating Russia's policy as "inadequate."
Less Fur
Russian President Vladimir Putin's traditional attitude to climate change has been a mix of mockery and skepticism.
At a 2003 climate summit, he considered the benefits of a warmer Earth, saying Russians would "spend less on fur coats," and adding, "specialists say our grain production will increase, and thank God for that."
He recently changed course and called climate change a serious problem — a development that Chuprov described as one of the biggest achievements of the past decade. But it is being undercut on a daily basis by state-run media, he said.
"The media is continuing its attack, [saying] that these are natural cycles, that it's a conspiracy by the West, that they want to bring [Russia] to its knees," he said.

Η Συμμαχία Κίνας, Ινδίας, Νότιας Αφρικής, Βραζιλίας για την κλιματική αλλαγή
BASIC countries

Ο Πάπας ακτιβιστής για την κλιματική αλλαγή
“WATERMELON POPE: GREEN ON THE OUTSIDE, RED WITHIN”, Σεπτέμβριος 2016



2 σχόλια:

  1. Οι αναλύσεις, αναλύσεις και η επιστήμη, όμως, επιστήμη.
    Η κλιματική αλλαγή είναι ένα θέμα που αποδέχεται με επιστημονικές αποδείξεις το 99% της ερευνητικής κοινότητας.
    Φυσικά από εκεί και πέρα απορρέει μια πολιτική, αλλά μην το παρακάνεις Ιάκοβεσαλ μου. Μούφα είναι όλα τα υπόλοιπα, όχι η κλιματική αλλαγή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή θολοκουλτουριάρα, και ο Βαρουφάκης επιστήμονας είναι

      Διαγραφή