Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης – Culture Wars

Έχω ξαναπεί ότι έτυχε να είμαι στην γενιά που χρησιμοποίησαν το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ για να χτυπήσουν τις μεταρρυθμίσεις που προωθούσε ο Κων. Μητσοτάκης στην παιδεία το 1991. Αρχηγός σε όλη την Ελλάδα ήταν ο Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος τότε της νεολαίας του ΚΚΕ.

Εγώ προφανώς ήμουν ΝΔ, και δεν με ενδιέφερε καθόλου ο πόλεμος του ΚΚΕ και του ΠΑΣΟΚ στον Κων. Μητσοτάκη, αλλά φυσικά και ήθελα να λουφάρω και να κάνω τον χαβαλέ μου. Μόλις λοιπόν μας ενημέρωσαν  κάποια παιδιά που ήταν οργανωμένα στο ΚΚΕ και το ΠΑΣΟΚ ότι ήταν αναφαίρετο δικαίωμα μας να κλείσουμε το σχολείο για όσο καιρό θέλαμε, με μεγάλη χαρά έσπευσα να βοηθήσω. Το τι ωραία περάσαμε είναι πολύ δύσκολο να το περιγράψω, και δεν έχει και σημασία για την συγκεκριμένη ανάρτηση. Μεγάλες στιγμές. Λίγοι άνθρωποι στον κόσμο έχουν περάσει τόσο ωραία. Τι τάβλι, τι σουβλάκια, τι μουσικές, τι ταινίες, μέχρι και τον σκύλο μου είχα μαζί μου.



Θέλω όμως να σταθώ στην συμπεριφορά των γονιών μου. Παρόλο που και οι δύο γονείς μου ψήφιζαν ΝΔ, έβλεπαν με σχεδόν περηφάνια τον κοπρίτη τον γιο τους να συμμετέχει στις καταλήψεις. Και το ερώτημα είναι γιατί αφού ψήφιζαν ΝΔ έβλεπαν θετικά, όπως και πολλοί άλλοι γονείς που ψήφιζαν ΝΔ, την συμμετοχή των παιδιών τους στις καταλήψεις?

Η απάντηση είναι πολύ απλή, και έχει να κάνει με τα culture wars. Στην Ελλάδα όλοι οι δημοσιογράφοι είναι αριστεροί, έχουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία περάσει από το ΚΚΕ, και όλος ο κόσμος μαθαίνει την αριστερή πλευρά των culture wars. Και στα culture wars, στο κομμάτι που έχει να κάνει με τις σχέσεις γονιών-τέκνων, η ρητορική της αριστεράς είναι ότι οι γονείς είναι διεφθαρμένοι, γεμάτοι απωθημένα, και δεν θα πρέπει να βγάζουν την διαφθορά τους και τα απωθημένα τους στα παιδιά τους, αλλά αντιθέτως θα πρέπει να μαθαίνουν από την ειλικρίνεια και τον αυθορμητισμό των παιδιών τους. Ούτε θα πρέπει να στερούν από τα παιδιά τους το δικαίωμα στο όνειρο του να γίνουν ποδοσφαιριστές, τραγουδιστές και ηθοποιοί, πιέζοντας τα να γίνουν επιστήμονες πχ γιατροί, μηχανικοί κλπ, ή να μάθουν κάποια τέχνη πχ ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί κλπ.

Αντιθέτως η δεξιά ρητορική στα culture wars λέει σκέτα νέτα ότι τα παιδιά θα πρέπει να υπακούν τους γονείς τους, και να μαθαίνουν από την εμπειρία τους. Τόσο απλά. Και όταν οι γονείς τους λένε να διαβάσουν, ή να μην κάνουν τατουάζ, ή να μην πάρουν τσιμπούκι στο πάρκο, τα παιδιά θα πρέπει να υπακούνε τους γονείς τους.

Να πω ότι όταν μιλάω για αριστερή ρητορική στα culture wars αναφέρομαι στις χώρες όπου η αριστερά διεκδικεί την εξουσία. Στις χώρες που η αριστερά κυβερνά αν κάποιος πιτσιρικάς τολμήσει να σηκώσει κεφάλι του το κόβουν. Μιλάμε πάντα για culture wars στον δυτικό κόσμο.

Οι φουκαράδες οι γονείς μου λοιπόν, ναι μεν ψήφιζαν ΝΔ, αλλά στο θέμα των culture wars άκουγαν την προπαγάνδα των δημοσιογράφων, οι οποίοι τους έλεγαν ότι τα παιδιά τους ξέρουν καλύτερα κλπ κλπ.

Ο λόγος που η αριστερά έχει αυτήν την στάση στο θέμα γονιών-τέκνων, είναι ότι είναι πολύ ευκολότερο να παρασύρεις ένα πιτσιρίκο παρά ένα μεγάλο άνθρωπο, και γι’ αυτό και ακούτε πάντα τους Παπαδάκηδες και τους Αυτιάδες να λένε “η ΝΕΟΛΑΙΑ, ότι πει η ΝΕΟΛΑΙΑ, ακούστε μωρέ την ΝΕΟΛΑΙΑ κλπ κλπ”.

Πόσο δύσκολο είναι να πείσεις σήμερα έναν πιτσιρίκο ότι για ότι συμβαίνει στην Ελλάδα φταίει η ΕΕ? Πολύ εύκολο. Ενώ είναι πολύ δυσκολότερο να πείσεις έναν άνθρωπο πχ 40, 50, 60 χρονών. Στην Ευρώπη είναι η πιτσιρικαρία κυρίως που ψηφίζει τα Κομμουνιστικά και τα Ναζιστικά κόμματα.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου