Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Ο Φεμινισμός και η Στρατηγική των Μαρξιστών

Έχω ξαναπεί ότι ο φεμινισμός και η σεξουαλική απελευθέρωση των γυναικών είναι δύο παρακλάδια του Μαρξισμού, άσχετα αν ο πολύς κόσμος δεν το γνωρίζει. Ο φεμινισμός καλλιεργεί στις γυναίκες το μίσος εναντίον των ανδρών, και η σεξουαλική απελευθέρωση ψωλοποιεί τις γυναίκες.




Στο παρακάτω βίντεο υπάρχει μία πολύ ωραία ανάλυση της φοβερής πιτσιρίκας Lauren Southern, για τον φεμινισμό και την σχέση του με τον Μαρξισμό. Βλέπε Return of the Traditional Woman”.

Εγώ θέλω να σταθώ στο κομμάτι της σχέσης του φεμινισμού με τον Μαρξισμό, που είναι ένα μικρό κομμάτι του βίντεο, και να το εξηγήσω λίγο παραπάνω.

Ο λόγος που ο πολύς κόσμος δεν αντιλαμβάνεται την σχέση του Μαρξισμού με τον φεμινισμό είναι ότι δεν γνωρίζει καθόλου πως λειτουργεί ο Μαρξισμός. Και πως να το γνωρίζει όταν όλοι οι δημοσιογράφοι είναι αριστεροί. Αλλά την εποχή του ίντερνετ το παιχνίδι έχει κάπως αλλάξει.

Όπως θα ακούσετε στο βίντεο της Lauren Southern, Μαρξισμός είναι αυτό που λέμε “class struggle”, όπου class σημαίνει τάξη, είδος, κατηγορία κλπ, και struggle σημαίνει πάλη. Ο κόσμος λανθασμένα αντιλαμβάνεται ως class τους πλούσιους και τους φτωχούς, και ως struggle την κόντρα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς, ενώ αυτό κάθε άλλο παρά αληθές είναι.

Πριν εξηγήσω την σχέση του Μαρξισμού με τον φεμινισμό να κάνει μία πολύ σύντομη αναδρομή στο παρελθόν, προκειμένου να είναι το κείμενο δεμένο και άρτιο.




Ο Μαρξισμός είναι ένα όπλο που γεννήθηκε την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης στην Ευρώπη, όταν η μία χώρα προσπαθούσε να ανεβάσει τις τιμές των προϊόντων των ανταγωνιστριών χωρών, ξεσηκώνοντας τους εργάτες στα εργοστάσια της αντιπάλου της. Και όπως έχω ξαναπεί κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι ότι το Κεφάλαιο το έγραψε στο Λονδίνο ο Μαρξ, ο οποίος ήταν Πρώσος (Γερμανός), χρηματοδοτούμενος από έναν Γερμανό βιομήχανο, τον Φρίντριχ Ένγκελς, ο οποίος είχε ανοίξει εργοστάσιο στην Γερμανία. Ο βιομήχανος πλήρωνε, και ο Μάρξ έγραφε, και όταν ο Μαρξ πέθανε, το Κεφάλαιο το τελείωσε ο ίδιος ο βιομήχανος. Αυτά τώρα δεν είναι τίποτα δικές μου απόψεις, μπορείτε να τις διαβάσετε σε οποιαδήποτε εγκυκλοπαίδεια.

Είναι λοιπόν σημαντικό να αντιλαμβανόμαστε το πλαίσιο μέσα στο οποίο γεννήθηκε ο Μαρξισμός, ως προϊόν ενός αδυσώπητου βιομηχανικού πολέμου, ο οποίος κατέληξε στους δύο παγκοσμίου πολέμους το 1918 και το 1939. Δεν έχει καμία σημασία αν τον Μαρξ αρχικά τον χρηματοδοτούσαν οι Βρετανοί για να χτυπήσουν τους Γερμανούς, αν τον χρηματοδοτούσαν οι Πρώσοι για να χτυπήσουν τα άλλα Γερμανικά κρατίδια, αν τον χρηματοδοτούσαν κάποια άλλα Γερμανικά κρατίδια για να χτυπήσουν την Πρωσία κλπ κλπ. Αυτά είναι λεπτομέρειες, γιατί όλες οι χώρες έχουν χρησιμοποιήσει τον Μαρξισμό ως όπλο.

Αυτό που έχει βέβαια μεγάλη ιστορική σημασία είναι ότι την κρίσιμη στιγμή, το Ρωσικό Κομμουνιστικό Κόμμα το χρηματοδότησε και το υποστήριξε το Γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών, κατά την διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου, με την υποστήριξη της Αυτοκρατορίας της Αυστρο-Ουγγαρίας αλλά και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, προκειμένου να ρίξουν τον Ρώσο Τσάρο, ο οποίος ήταν σύμμαχος των Βρετανών και των Γάλλων. Αν ο Ρώσος Τσάρος ήταν σύμμαχος των Γερμανών το Ρωσικό Κομμουνιστικό Κόμμα θα το είχαν υποστηρίξει οι Βρετανοί και οι Γάλλοι. Βλέπε “Arthur Zimmermann :Ο Αρχιτέκτονας της Οκτωβριανής Επανάστασης”.

Θα μου πεις τώρα μα τι σχέση έχει η Οκτωβριανή Επανάσταση με τον Φεμινισμό? Έχει πολύ μεγάλη σχέση, πρώτον γιατί ο Μαρξισμός και ο Φεμινισμός πάνε χέρι χέρι, αλλά κυρίως γιατί για να καταλάβει κάποιος την σχέση του Μαρξισμού με τον Φεμινισμό πρέπει να καταλάβει πως λειτουργεί ο Μαρξισμός, αυτό που θα λέγαμε Μαρξιστική στρατηγική.

Όταν λέω πως λειτουργεί ο Μαρξισμός εννοώ πως τον χρησιμοποιούν οι χώρες εναντίον των αντιπάλων χωρών, και όχι πως λειτουργεί όταν μία χώρα μετατραπεί σε κομμουνιστική δικτατορία. Όταν μία χώρα γίνει κομμουνιστική δικτατορία τα πράγματα είναι σχετικά απλά. Δεν κουνιέται φύλο.

Όταν αναφέρομαι στην Μαρξιστική στρατηγική εννοώ την στρατηγική προς τις αντίπαλες χώρες. Πως δηλαδή χρησιμοποιούν τον Μαρξισμό η μία χώρα εναντίον της άλλης, και συγκεκριμένα πως τον χρησιμοποιούσαν οι Γάλλοι, οι Βρετανοί, οι Αμερικανοί και οι Γερμανοί, ο ένας εναντίον του άλλου κατά την διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης, και μετά την άνοδο των Κομμουνιστών στην Ρωσία και την Κίνα, πως χρησιμοποιούσαν οι Ρώσοι και οι Κινέζοι τον Μαρξισμό εναντίον των Αμερικανών, των Βρετανών, των Γάλλων, και γενικότερα εναντίον των χωρών μελών του ΝΑΤΟ.

Εικόνα Οκτωβριανή (Bolshevik) Επανάσταση (Γερμανική Αυτοκρατορία-Οθωμανική Αυτοκρατορία-Αυτοκρατορία της Αυστρο-Ουγγαρίας VS Ρωσία)




Εικόνα Ελληνικός Εμφύλιος (Αλβανία-Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία) VS Ελλάδα



Επομένως για να καταλάβετε το πως λειτουργεί ο Μαρξισμός, και την σχέση του με τον Φεμινισμό, αλλά και την σχέση του με το κίνημα των Gay (LGBT) κλπ, θα πρέπει να καταλάβετε πως λειτουργεί ο Μαρξισμός ως όπλο, και όχι πως λειτουργεί ο Μαρξισμός στo εσωτερικό των Κομμουνιστικών χωρών πχ Σοβιετική Ένωση, Κίνα, Βόρεια Κορέα, Βιετνάμ, Αγκόλα, κλπ.

Οι διανοούμενοι που υποστηρίζονταν από τους Σοβιετικούς μετά το 1917 στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, προωθούσαν αυτό που λέμε “victimization”, ή “θυματοποίηση”, την σχέση δηλαδή θύματος-θύτη, ή αλλιώς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όταν θέλεις να χτυπήσεις μία αντίπαλη χώρα, πρέπει πρώτα να την διαιρέσεις, προκειμένου να έχεις τμήματα του πληθυσμούς πάνω στα οποία θα μπορείς να πατήσεις.

Οι Μαρξιστές επιλέγουν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού στις αντίπαλες χώρες, και μέσω των διανοουμένων που υποστηρίζουν, τα θυματοποιούν, με την διαδικασία του Marxist victimization, και τα στρέφουν εναντίον άλλων τμημάτων του πληθυσμού, δημιουργώντας εμφυλιοπολεμικές καταστάσεις.



Αυτό σε καμία περίπτωση δεν αφορά μόνο τους πλούσιους και τους φτωχούς όπως νομίζει ο πολύς κόσμος. Προφανώς και μία κατηγορία του Marxist victimization αφορά στην θυματοποίηση των φτωχών. Αλλά οι Μαρξιστές δεν σταματούν εκεί. Χρησιμοποιούν την διαδικασία της θυματοποίησης σε όλες τις κατηγορίες του πληθυσμού, ή τουλάχιστον όπου αυτό είναι εφικτό, ανάλογα και με τα δεδομένα κάθε χώρας.

Για παράδειγμα η Μαρξιστική θυματοποίηση αφορά και στις παρακάτω κατηγορίες Θύτης-Θύμα, Πλούσιοι-Φτωχοί, Λευκοί-Μαύροι, Χριστιανοί-Μουσουλμάνοι, Άνδρες-Γυναίκες, Straight-Gay, Γονείς-Τέκνα, Δάσκαλοι-Μαθητές, Εργοδότης-Εργαζόμενος.

Αυτές είναι μόνο μερικές από τις κατηγορίες της Μαρξιστικής θυματοποίησης. Υπάρχουν πάρα πολλές άλλες κατηγορίες. Κάθε μία από αυτές τις κατηγορίες οι Μαρξιστές την θυματοποιούν, και την ξεσηκώνουν εναντίον μίας άλλης κατηγορίας, την οποία παρουσιάζουν ως θύτη. Οι Μαρξιστές δεν ξεσηκώνουν όπως νομίζει ο κόσμος μόνο τους φτωχούς εναντίον των πλουσίων στην ΕΕ και τις ΗΠΑ, αλλά και τους μαύρους εναντίον των λευκών, τις γυναίκες εναντίον των ανδρών, τους gay εναντίον των straight, τα τέκνα εναντίον των γονιών, τους μαθητές εναντίον των δασκάλων, τους εργαζόμενους εναντίον των εργοδοτών, κλπ κλπ.

Και φυσικά δεν το κάνουν επειδή αποσκοπούν στην ευημερία των ομάδων που παρουσιάζουν ως θύμα μέσω του Μαρξιστικού victimization, αλλά επειδή θέλουν να εξυπηρετήσουν τα πολιτικά συμφέροντα των χωρών που εξυπηρετούν.

Οι γυναίκες είναι μία από τις βασικές κατηγορίες του Μαρξιστικού  victimization, γιατί αποτελούν το μισό περίπου του πληθυσμού, και ο φεμινισμός είναι κατεξοχήν κίνημα Μαρξιστικού victimization. Το κίνημα LGBT (Lesbian Gay Bisexual Transgender) είναι η  Μαρξιστική victimization των gay. Η Black Lives Matter είναι η μαρξιστική θυματοποίηση των μαύρων στις ΗΠΑ. Και πάει λέγοντας.

Δείτε τον Μπογδάνο, την Μπουσδούκου, την Αντωνοπούλου, που είναι όλοι ακροαριστεροί δημοσιογράφοι. Είναι όλοι και υπέρ των LGBT, και υπέρ των Black Lives Matter, και υπέρ του Φεμινισμού κλπ κλπ. Όποια έκφανση του Marxist victimization και να βρείτε, ο Μπογδάνος, η Μπουσδούκου και η Αντωνοπούλου θα είναι υπέρ. Δεν είναι τυχαία υπέρ όλων των Μαρξιστικών θυματοποιήσεων. Είναι υπέρ επειδή ακριβώς είναι αριστεροί και ξέρουν ότι πρόκειται για τμήματα της Μαρξιστικής victimization, και της συνακόλουθης Marxist class struggle.

 Και φυσικά είναι υπέρ των Μουσουλμάνων στην Ευρώπη, αφού η Μουσουλμανική θυματοποίηση στην Ευρώπη είναι ένα από τα βασικά εργαλεία των αριστερών στην Ευρώπη, όπως είναι η θυματοποίηση των Λατίνων και των μαύρων για την Αμερικανική αριστερά, στα πλαίσια της συμμαχίας της αριστεράς και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αφού οι Μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες αυξάνουν την εκλογική βάση της αριστεράς, ενώ ταυτόχρονα αυξάνουν και την επιρροή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Είναι όλοι επίσης υπέρ της πράσινης ενέργειας, όχι επειδή δεν ρυπαίνει, αλλά επειδή είναι πολύ ακριβή, και μόνο το κράτος με επιδοτήσεις μπορεί να την διαχειριστεί, σε αντίθεση με το πετρέλαιο, το αέριο και τον άνθρακα, τα οποία μπορεί να διαχειριστεί ο ιδιωτικός τομέας. Δεν υπάρχει χώρα που να ρυπαίνει περισσότερο τον πλανήτη από την Κίνα, και όμως οι οικολόγοι ποτέ δεν κατηγορούν την Κίνα. Όπως ακριβώς κατηγορούν την Σαουδική Αραβία για παραβίαση των δικαιωμάτων των γυναικών, και την ίδια στιγμή πηγαίνουν στο Ιράν και φοράνε μαντίλες.

Να πω ότι στην Ελλάδα η ΔΕΗ έχει λιγνίτη (άνθρακα), και το πράγμα είναι αρκετά μπλεγμένο. Πιο πράσινοι είναι το Ποτάμι και το μικρό ΠΑΣΟΚ που παίρνουν τις επιδοτησούλες από τους Άραβες και τους Κινέζους, παρά ο ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο πολύ περισσότερο ενδιαφέρει η ΔΕΗ. Πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας ότι σε κάθε χώρα υπάρχουν και οι τοπικές ιδιαιτερότητες.

Αλλά ο κανόνας είναι ότι όλοι οι αριστεροί δημοσιογράφοι είναι υπέρ των Μαρξιστικών θυματοποιήσεων, και αν δεν με πιστεύετε δείτε τους Έλληνες δημοσιογράφους. Όλοι υπέρ των LGBT, όλοι υπέρ του Φεμινισμού, όλοι υπέρ των Black Lives Matter, ακόμη και στην  Ελλάδα του λιγνίτη, όλοι υπέρ της πράσινης ενέργειας, όλοι υπέρ των Μουσουλμάνων στην Ευρώπη. Ψάξτε τους σε όποιο τομέα της Μαρξιστικής θυματοποίησης θέλετε, και θα δείτε ότι την υποστηρίζουν απ’ όπου και αν προέρχεται, γιατί αυτό είναι το οξυγόνο της αριστεράς. Το διαίρει και βασίλευε που λένε οι αριστεροί συνωμοσιολόγοι για να κατηγορήσουν τους Δυτικούς, είναι στην πραγματικότητα το οξυγόνο της αριστεράς.

Και θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί με τους απατεώνες δημοσιογράφους του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ, πχ Capital, Athens Voice κλπ, οι οποίοι λένε για τον ΣΥΡΙΖΑ “μα είναι αυτό αριστερά”? Αυτό ακριβώς είναι η αριστερά, Όπου η αριστερά κυβέρνησε σου έπαιρνε το κεφάλι, και μόνο αν τολμούσες να διαβάσεις κάτι που απαγόρευε το καθεστώς. Και στην καλύτερη περίπτωση σε έβαζε να τρως γεμιστά (σκέτο ρύζι ίσως). Δείτε Κίνα, Σοβιετική Ένωση, Βιετνάμ, Βόρεια Κορέα, Βενεζουέλα, Κούβα, κλπ. Παντού η ίδια ιστορία, ξύλο και φτώχια.

Απλά στις χώρες της Ευρώπης και στις ΗΠΑ, τις οποίες χτυπούσαν οι Σοβιετικοί και οι Κινέζοι, οι διανοούμενοι που υποστηρίζονταν από τους Σοβιετικούς και τους Κινέζους, εκπροσωπούσαν υποτίθεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά στην πραγματικότητα στα πλαίσια της Μαρξιστικής θυματοποίησης, πχ φεμινισμός, LGBT, Μουσουλμάνοι, Black Lives Matter. Ή επειδή υποστήριζαν τα δικαιώματα των τρομοκρατών που υποστηρίζονταν από την KGB, τον Καντάφι, τον Αραφάτ, τον Κάστρο και τον Άσαντ, ζητώντας καλύτερους όρους διαβίωσης στην φυλακή, ζητώντας να μην τους πιέζουν οι αστυνομικοί για να δώσουν πληροφορίες, ζητώντας να τους αφήνουν ελεύθερους κλπ.

Άρα μην πέφτετε στην λούμπα των απατεώνων του Ποταμιού, που λένε μα τι αριστερά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, και αυτό δεν έχει καμία σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα που υποστηρίζει η αριστερά κλπ κλπ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως μικρό κόμμα υποστήριζε τα ανθρώπινα δικαιώματα (Marxist victimization), αλλά τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κυβέρνηση.

Άλλο πράγμα είναι η αριστερά που κυβερνά, και άλλο είναι η αριστερά που προσπαθεί να πάρει την εξουσία βγάζοντας μπροστά την Marxist Victimization και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα οι Σοβιετικοί στην Σοβιετική Ένωση, και οι άνθρωποι των Σοβιετικών στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Οι Σοβιετικοί στην Σοβιετική Ένωση δεν ενδιαφέρονταν καθόλου για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά οι διανοούμενοι που υποστήριζαν στην ΕΕ και τις ΗΠΑ μιλούσαν πάντα στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (Marxist Victimization).


Και ο φεμινισμός είναι μία απλά έκφραση της Μαρξιστικής ιδεολογίας και του Marxist Victimization, και ζητάει από τις γυναίκες να ξεσηκωθούν εναντίον των ανδρών που τις καταπιέζουν, και δεν τις πληρώνουν ικανοποιητικά κλπ κλπ.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου