Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Οι Σανοφάγοι ως Super Kids - Hollywood VS America

Πολύ ωραίο απόσπασμα από το βιβλίο “Hollywood VS America” (κεφάλαιο “Kids Know Best”). Προφανώς αναφέρω και δικές μου απόψεις, άλλα η αφορμή είναι το βιβλίο.

Εικόνα Hollywood VS America




Στις ταινίες κάποτε, γράφει το βιβλίο, η πηγή της σοφίας ήταν οι γονείς, οι παππούδες και οι γιαγιάδες, και τα παιδιά έπαιρναν μαθήματα από την εμπειρία τους. Τώρα, στις ταινίες του Hollywood, η πηγή της σοφίας είναι τα παιδιά, τα super kids, και οι γονείς είναι σκληροί, διεφθαρμένοι, αυταρχικοί, και καταπιέζουν τα παιδιά τους, τα οποία είναι έξυπνα, σοφά, και βοηθούν τους γονείς τους να βγουν από την άγνοια τους, δίνοντας τους πολύτιμα μαθήματα για το περιβάλλον, την σεξουαλική απελευθέρωση, την μόδα κλπ.

Το άρθρο αναφέρει την πολύ επιτυχημένη Αμερικανική τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του 50, “Father Knows Best”, και λέει ότι ένας τέτοιος τίτλος θα ξεσήκωνε σήμερα τους κριτικούς, και θα χαρακτηριζόταν απαράδεκτος, σεξιστικός, πατριαρχικός και αυταρχικός, ενώ μία σειρά με τίτλο “Father Knows Nothing” θα ήταν πάρα πολύ δημοκρατική, προοδευτική και αποδεκτή.

Στις ταινίες του Hollywood πολύ συχνά οι οικογένειες και τα σχολεία καταπιέζουν και κακοποιούν τα παιδιά, τα οποία πρέπει να επαναστατήσουν για να προστατευθούν από την βία και την καταπίεση των γονιών τους και των δασκάλων τους.

Από εκεί λοιπόν που στις ταινίες του Hollywood τις δεκαετίες του 50 και του 60 η σοφία βρισκόταν στους γονείς, σήμερα η σοφία βρίσκεται στα super kids, και είναι τα παιδιά με την αθωότητα και την ειλικρίνεια τους που πρέπει αν διδάξουν τους γονείς τους, αντί οι διεφθαρμένοι γονείς να φορτώνουν τα κόμπλεξ τους στα παιδιά τους. Με λίγα λόγια μην πιέζεις το παιδί να γίνει γιατρός, και άφησε το να ονειρεύεται ότι θα γίνει τραγουδιστής, ποδοσφαιριστής ή ηθοποιός. Μην του στερείς το όνειρο.


Σε μία συναυλία του το 1991, ο “φωτισμένος” ναρκομανής τραγουδιστής των Guns NRoses, ο Axl Rose, γύρισε και είπε στο κοινό ότι τα παιδιά στις ΗΠΑ βρίσκονται στην ίδια θέση που βρίσκονταν και οι φυλακισμένοι στο Άουσβιτς.

Στο Hollywood σήμερα βγαίνουν πολύ λιγότερες ταινίες της κατηγορίας G (family movies) και της κατηγορίας PG 13 (parental guidance), παρόλο που αυτές οι ταινίες είναι που κάνουν τους μεγαλύτερους τζίρους στις αίθουσες. Ο λόγος είναι ότι σε αυτές τις ταινίες υπάρχει περιορισμός στο πόση βία, πόσο σεξ, πόσες βρισιές και πόσα ναρκωτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Όταν οι καλλιτέχνες δέχονται κριτική επειδή βομβαρδίζουν τους πιτσιρικάδες με βία, ναρκωτικά και σεξ,  ή επειδή επιτίθενται στον Χριστιανισμό και την οικογένεια, απαντούν ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα τους να εκφραστούν, και το δικαίωμα αυτό προκύπτει από την ελευθερία της έκφρασης που επιτάσσει το Σύνταγμα. Στο μεταξύ στις χώρες που τους πληρώνουν υπάρχει σοσιαλιστική ή Ισλαμική δικτατορία.

Σκεφτείτε λοιπόν έναν άνεργο πατέρα ή μία άνεργη μητέρα, που ήδη νοιώθει μειονεκτικά, και δέχεται αυτόν τον βομβαρδισμό από τα ΜΜΕ, τα οποία της λένε ότι τα παιδιά τους ξέρουν καλύτερα, και δεν θα πρέπει να τα πιέζει για να βγάλει τα απωθημένα του, πχ να γίνουν τα παιδιά επιστήμονες ή να μάθουν μία τέχνη πχ υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι κλπ, αλλά ούτε και να τους κάνουν την ζωή πατίνι επειδή παίρνουν κανένα ναρκωτικό, παίρνουν κάνα τσιμπούκι στο πάρκο, ή επειδή χτυπάνε τατουάζ, δεν διαβάζουν κλπ. Επειδή απέτυχαν αυτοί, οι γονείς, και είναι άνεργοι, ή έχουν μία κακή δουλειά, δεν έχουν το δικαίωμα να πιέσουν τα παιδιά τους για να πετύχουν, βγάζοντας τα κόμπλεξ τους πάνω στα παιδιά τους.

Ο λόγος φυσικά που οι διανοούμενοι δίνουν τόσο μεγάλη έμφαση στα υποτιθέμενα super kids, είναι επειδή οι νεαροί σανοφάγοι, μη έχοντας την εμπειρία των γονιών τους, είναι εύκολη λεία για τους Ισλαμιστές και τους σοσιαλιστές. Αν προσέξετε στις εκλογές της Ευρώπης είναι κυρίως οι νεαροί σανοφάγοι που ψηφίζουν κομμουνιστικά και ναζιστικά κόμματα, και όχι οι γονείς τους ή οι παππούδες τους. Στην Γαλλία όλη η πιτσιρικαρία ψήφισε τους κρατικοδίαιτους και δήθεν αντι-συστημικούς Μελανσόν και Λε Πεν. Τα ίδια και στην Ελλάδα. ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή.

Θυμάστε στις εκλογές του 2012, όταν ήθελαν να χτυπήσουν τον Σαμαρά, και οι δημοσιογράφοι έλεγαν στα παιδιά να κλειδώσουν τους παππούδες και τις γιαγιάδες στην ντουλάπα, ή να τους δώσουν υπνωτικά, επειδή αυτοί δεν ξέρουν και δεν είναι άξιοι να φέρουν την αλλαγή. Επειδή είναι χαζοί ή φοβητσιάρηδες. Ο Χρυσαυγίτης Στέφανος Χίος φώναζε ότι θα καταβάσει το Αλβανικό ασκέρι να μαζέψει τους παππούδες και τις γιαγιάδες για να μην ψηφίσουν ΝΔ.

Αυτή την μόδα του Hollywood την έφερε και στην Ελλάδα το ΠΑΣΟΚ, όταν την δεκαετία του 80 άρχισε η αριστερά να δημιουργεί πρότυπα με ταινίες τύπου Ρόδα, Τσάντα και Κοπάνα, ενώ μέχρι και την δεκαετία του 70 στα σχολεία υπήρχε πειθαρχία. Θυμάστε το ηρωικό “Στους Sex Pistols βρίσκεται η αλήθεια πατέρα”, από το “Χούλιγκανς : Κάτω τα Χέρια από τα Νιάτα”, το οποίο κυκλοφόρησε μόλις ανέβηκε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.

Οι Sex Pistols ήταν ένα από τα συγκροτήματα Heavy Metal που προωθούσαν οι επιχειρηματίες που συνεργάζονταν με την KGB, και είχαν καταφέρει να έχουν τους νεαρούς Βρετανούς να ουρλιάζουν στις συναυλίες, ποτισμένοι από τα ναρκωτικά που κατασκευάζονταν στα εργαστήρια της Ανατολικής Γερμανίας από την ΣΤΑΖΙ, βρίζοντας τον Βρετανικό Εθνικό Ύμνο (God Save the Queen a Fascist Regime).

Αυτές οι επιτυχίες των Σοβιετικών, και η επίθεση τους στις παραδοσιακές αξίες του Δυτικού κόσμου, όπως τον Χριστιανισμό, την οικογένεια κλπ, ήταν πολύ μεγαλύτερες από τις επιτυχίες τους στον τομέα της πυρηνικής τεχνολογίας. Και αυτή την τακτική την συνεχίζουν και σήμερα οι Ρώσοι, αλλά και οι Κινέζοι, και οι Ισλαμιστές, και οι Μεξικάνοι, και πολλοί άλλοι.

Γενικότερα πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι η οικογένεια θεωρείται ο πυρήνας των Δυτικών καπιταλιστικών κοινωνιών, ενώ για τους Σοβιετικούς τα παιδιά έπρεπε να τα διαμορφώνει το κράτος. Και γι’αυτό και οι αριστεροί θέλουν τα παιδιά να φεύγουν από το σπίτι το πρωί και να γυρνάνε το βράδυ, να φοιτούν σε δημόσια σχολεία,  ώστε το κράτος να τα ομογενοποιεί με την προπαγάνδα του κατά την διάρκεια της ημέρας, και να τα παραδίδει κουρασμένα στους γονείς τους, παραλαμβάνοντας τα ξανά την επόμενη ημέρα.

Η μόνη άμυνα σε αυτή την επίθεση είναι τα ιδιωτικά σχολεία, ώστε να υπάρχουν και σχολεία που δίνουν έμφαση στις παραδοσιακές Δυτικές αξίες, και προσφέρουν μία εναλλακτική στην επίθεση των δημοσίων σχολείων. Να πω ότι η έμφαση στον θεσμό της οικογένειας σημαίνει ότι κάθε οικογενειάρχης πρέπει να ενδιαφέρεται για το καλό της οικογένειας του πρωτίσως, κάτι που συμβαδίζει με τα ιδανικά της ελευθερίας και όχι του σοσιαλισμού (ισότητας).

Η ουσία είναι ότι το να λες ότι οι γονείς πρέπει να μαθαίνουν από τα έξυπνα και ευαίσθητα παιδιά τους, είναι σαν να λες ότι αντί οι γονείς να μεταφέρουν την εμπειρία τους στα παιδιά τους, θα πρέπει τα παιδιά να μεταφέρουν στους γονείς τους την σανοφαγία τους.

Και σκεφτείτε ότι οι γονείς μπερδεύονται ακόμη περισσότερο σήμερα, γιατί τα σανοφαγάκια τους έχουν φοιτήσει σε πανεπιστήμια, και έχουν αποκτήσει τίτλους σπουδών του κώλου από ακροαριστερούς ακαδημαϊκούς, ενώ οι γονείς τους μπορεί να μην έχουν πανεπιστημιακές σπουδές. Και που να ξέρει ο φουκαράς ο παππούς και η γιαγιά τι μαλακίες μαθαίνουμε στο πανεπιστήμιο, και ότι βγαίνουμε πιο αγράμματοι απ’όσο μπαίνουμε.

Να διηγηθώ και μία προσωπική ιστορία. Το 1996 ήμουν τελειόφοιτος οικονομικής σχολής. Σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Μεγάλης Βρετανίας. Μέτριος φοιτητής, αλλά στις εξετάσεις διάβαζα πολύ και περνούσα τα μαθήματα. Δεν ήμουν κανένας αριστούχος, αλλά από την άλλη πλευρά ήμουν μέτριος σε ένα από τα καλύτερα οικονομικά πανεπιστήμια. Στις εκλογές λοιπόν του 1996 ψήφισα για μία και μοναδική φορά στην ζωή μου ΠΑΣΟΚ. Χωρίς να ξέρω κάποιον στο ΠΑΣΟΚ. Απλά έφαγα το παραμύθι του εκσυγχρονιστή Σημίτη. Βλήμα είχα μπει στο πανεπιστήμιο βλήμα είχα βγει.

Θυμάμαι λοιπόν τον συγχωρεμένο τον πατέρα μου, ο οποίος με κοιτούσε με μεγάλη απορία, γιατί δεν ήξερε ο φουκαράς αν το έκανα επειδή ήμουν το ζώον που πολύ καλά γνώριζε ότι ήμουν, ή αν λόγω των σπουδών μου είχα αποκτήσει μία πολύ προχωρημένη σκέψη την οποία ο ίδιος από άγνοια δεν ήταν σε θέση να παρακολουθήσει. Η πραγματικότητα φυσικά ήταν ότι βόδι μπήκα στο πανεπιστήμιο βόδι βγήκα. Αλλά που να το ξέρει αυτό ο φουκαράς ο πατέρας μου, ο οποίος δεν είχε πανεπιστημιακές σπουδές? Αν και πιστεύω ότι θα το κατάλαβε. Ελπίζω να το κατάλαβε. Αλλά ήταν ο φουκαράς τόσο περήφανος που σπούδαζα σε αυτό το πανεπιστήμιο, και σίγουρα θα δυσκολεύτηκε να καταλάβει.

Θέλω να πω ότι οι παλιότερες γενιές αντιμετωπίζουν τις σπουδές με δέος, χωρίς να γνωρίζουν οι φουκαράδες ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων πρόκειται για απλά κωλόχαρτα. Και αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για την Ελλάδα, όπου στις κοινωνικές επιστήμες είναι όλοι οι ακαδημαϊκοί κρατικοδίατοι ακροαριστεροί, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να βγαίνουν πιο ζώα απ’όσο μπαίνουν. Κάτι που φυσικά θεραπεύει η ζωή με το πέρασμα του χρόνου. Μιλάω φυσικά για τις κοινωνικές επιστήμες και όχι για τις θετικές επιστήμες. Σεβασμός για τις σπουδές στις θετικές επιστήμες.

 Άρα όταν οι διανοούμενοι λένε σε έναν άνεργο πατέρα, ή μία άνεργη μητέρα, ότι οι σανοφάγοι τους ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ, και στην πορεία αυτοί οι σανοφάγοι παίρνουν και ΚΩΛΟΧΑΡΤΑ από κάποιους κρατικοδίατους ακροαριστερούς ακαδημαϊκούς, οι φουκαράδες οι γονείς μπερδεύονται ακόμη περισσότερο, και είναι εύκολο να παρασυρθούν από την προπαγάνδα των διανοουμένων.

Μία από τις παραδοσιακές αξίες της Δύσης ήταν ότι οι μεγαλύτεροι ξέρουν καλύτερα και πρέπει να μεταδίδουν την εμπειρία τους στα παιδιά τους και στα εγγόνια τους. Αυτή την παραδοχή την άλωσαν οι αριστεροί και οι Ισλαμιστές, και πλέον οι γονείς πρέπει να μαθαίνουν από τα παιδιά τους, γιατί τα παιδιά τους είναι ευαίσθητα, ειλικρινή, και έχουν δικαίωμα στο όνειρο, που σημαίνει ότι μπορούν να ονειρεύονται ότι θα γίνουν τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές και ηθοποιοί. Και όταν παίρνουν τα ναρκωτικά τους το κάνουν επειδή προσπαθούν να γλιτώσουν από την καταπίεση και την μουντή ζωή που τους επιβάλουν οι κακοί γονείς και δάσκαλοι τους.








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου