Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

Το Τρίγωνο ΗΠΑ-Κίνα-Ρωσία και η Πτώση της ΕΣΣΔ

Κατά την διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου οι ΗΠΑ ήταν σύμμαχοι της Κίνας, και ως κοινό εχθρό είχαν την Ιαπωνία. Μετά το 1941 στην συμμαχία προστέθηκαν και οι Σοβιετικοί, όταν ο Χίτλερ εισέβαλλε στην Ρωσία.

Χάρτης


Μετά το τέλος του πολέμου οι Σοβιετικοί υποστήριξαν στην Κίνα τους Κομμουνιστές και οι ΗΠΑ τους εθνικοσοσιαλιστές, οι Κομμουνιστές νίκησαν, και όσοι από τους συμμάχους των ΗΠΑ σώθηκαν, κατέληξαν στην Ταιβάν, όπου ίδρυσαν ένα ξεχωριστό από την Κίνα κράτος. Για ένα μεγάλο διάστημα οι ΗΠΑ αναγνώριζαν ως Κίνα την Ταιβάν.

Χάρτης ΗΠΑ-Σοβιετική Ένωση-Κίνα



Στην συνέχεια η σχέση Σοβιετικής Ένωσης-Κίνας δοκιμάστηκε, λόγω της μεγάλης στρατιωτικής παρουσίας των  Σοβιετικών στην Κεντρική Ασία και την Μογγολία, και σε πολλές περιπτώσεις οι δύο χώρες στήριξαν διαφορετικά κομμουνιστικά κόμματα σε εμφυλίους άλλων χωρών. Όπως και σε άλλες περιπτώσεις μαζί πολέμησαν τους Αμερικανούς πχ Βιετνάμ και Κορέα. Όπως έχω ξαναπεί, στον πόλεμο του Αφγανιστάν η Κίνα ήταν με τους Αμερικανούς, και υποστήριζε Ουιγούρους Ισλαμιστές εναντίον των Αφγανών κομμουνιστών και των Σοβιετικών.

Αυτό που καθόρισε την σχέση ΗΠΑ-Κίνας ήταν η συμμαχία τους απέναντι στην Σοβιετική Ένωση, και από το 1979 και μετά οι Αμερικανικές εταιρείες άρχισαν να επενδύουν στην Κίνα, μετατρέποντας την Κίνα στο εργοστάσιο του κόσμου. Το όφελος για τους Αμερικανούς ήταν ότι η Κίνα απομακρύνονταν από τους Σοβιετικούς και μετακινούνταν πιο κοντά στις ΗΠΑ. Και φυσικά τα φτηνά εργατικά χέρια της Κίνας επέτρεπαν στους Αμερικανούς καταναλωτές να απολαμβάνουν καταναλωτικά προϊόντα σε τιμές που ποτέ δεν είχαν ονειρευτεί.

Και ενώ η Κίνα πήγαινε πιο κοντά στις ΗΠΑ και απομακρυνόταν από την Ρωσία, οι Ρώσοι έριχναν την Σοβιετική Ένωση, με σκοπό να προμηθεύσουν τις μεγάλες βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης με Ρωσικό πετρέλαιο και αέριο, τραβώντας την Ευρώπη μακριά από τις ΗΠΑ και κοντά στην Ρωσία, αποκομίζοντας ταυτόχρονα τεράστια οικονομικά οφέλη.

Χάρτης Η Κίνα προς τις ΗΠΑ και η Ευρώπη προς την Ρωσία



Είναι τελείως ανόητο να θεωρούμε ότι η Σοβιετική Ένωση έπεσε από ένα ατύχημα, ή τέλος πάντων λόγω των οικονομικών της προβλημάτων. Την Σοβιετική Ένωση την έτρεχε η Κα Γκε Μπε, και εξακολουθεί να την τρέχει η KGB, αφού ο Πούτιν πρώην αρχηγός της KGB είναι.

Η Κα Γκε Μπε μπορούσε να τρέχει την Σοβιετική Ένωση όσο φτωχή και να ήταν. Δείτε την Βόρεια Κορέα. Έχει ΑΕΠ 40 δις δολάρια, και 25 εκατομμύρια κατοίκους. Στην Ελλάδα έχουμε 190 περίπου δις ΑΕΠ, και 10 εκατομμύρια κατοίκους. Και μιλάμε για 190 δις ΑΕΠ μετά την χρεοκοπία. Και έχουμε πάθει τα ψυχολογικά μας με τα 190 δις ΑΕΠ. Αλλά στην Βόρεια Κορεά δεν μπορείς να πάθεις τα ψυχολογικά σου επειδή έχεις να φας μόνο ένα πιάτο φαί, γιατί θα σε πιάσει ο χοντρός και θα σε πετάξει στα σκυλιά.

Εικόνα Κιμ



Ο χοντρός χρησιμοποιεί το επιχείρημα με τα γεμιστά. Έχεις σου λέει γεμιστά και δεν είσαι ευχαριστημένος? Το ίδιο ακριβώς επιχείρημα με τα γεμιστά μπορούσε να επικαλεστεί και η KGB, και να μην κουνιέται κανένας στην Σοβιετική Ένωση, παρά τα όποια οικονομικά προβλήματα. Άμα τρως το γεμιστό δεν χρειάζονται ούτε αποκρατικοποιήσεις ούτε τίποτα. Έχεις και το γεμιστό έχεις και την ΔΕΗ, έχεις και τα ναρκωτικά στα πανεπιστήμια, τα έχεις όλα. Για το γεμιστό βλέπε

Είναι λοιπόν γελοίο να θεωρούμε ότι η KGB δεν μπορούσε να κρατήσει όρθια την Σοβιετική Ένωση, αν δεν την ενδιέφερε να εξάγει φυσικό αέριο και πετρέλαιο στην ΕΕ, κάνοντας το άνοιγμα προς την ΕΕ, ακολουθώντας το άνοιγμα των ΗΠΑ προς την Κίνα. Στην Σοβιετική Ένωση την οικονομία την ήλεγχε το κράτος, και δεν μπορούσε να ακουστεί καμία άλλη φωνή, γιατί για να ακουστεί κάποια άλλη φωνή πρέπει να υπάρχει και κάποια οικονομική δύναμη. Μην βλέπετε στις ΗΠΑ που υπάρχουν Κινεζικές, Μεξικανικές, Αραβικές, Ρωσικές κλπ εταιρείες, και υπάρχει όλη αυτή η προπαγάνδα εναντίον των ΗΠΑ. Στην Σοβιετική Ένωση όλη την οικονομία την ήλεγχε το κράτος.

Επίσης, μην ξεχνάτε ότι οι Ευρωπαίοι ανησυχούσαν πάρα πολύ για τις προμήθειες τους από τον Περσικό Κόλπο, γιατί θεωρούσαν ότι ένας πόλεμος θα μπορούσε να μπλοκάρει τις εξαγωγές προς την Ευρώπη και να νεκρώσει τις βιομηχανίες τους. Και φυσικά πίσω από τους αντιπάλους του ΝΑΤΟ στον Περσικό Κόλπο βρισκόταν η Σοβιετική Ένωση.

Αλλά για τους πιο άπιστους, να πω ότι ο μεταρρυθμιστής υποτίθεται Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, ο οποίος έριξε την Σοβιετική Ένωση, ήταν προσωπική επιλογή του Γιούρι Αντρόποφ, του πιο αδίστακτου, αποτελεσματικού και μακροβιότερου αρχηγού της KGB, ο οποίος έφτασε για λίγο να γίνει και αρχηγός της Σοβιετικής Ένωσης μέχρι τον θάνατο του.

Ο Γιούρι Αντρόποφ ήταν ο αρχιτέκτονας των αεροπειρατειών και των τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον δυτικών στόχων, και ήταν αυτός που αναβίωσε τον αντι-Σημιτισμό μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, προκειμένου να κινητοποιήσει τους Άραβες συμμάχους των Σοβιετικών εναντίον του Ισραήλ, του πιο πιστού συμμάχου των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή, αλλά και προκειμένου να δαιμονοποιήσει στα μάτια των Ευρωπαϊκών λαών τις ΗΠΑ, της πιο ισχυρής χώρας του ΝΑΤΟ, παρουσιάζοντας τις ΗΠΑ ως μία Εβραϊκή συμμορία. Μετά την νίκη των Ισραηλινών εναντίον της Αιγύπτου στον πόλεμο του 1967, η Κα Γκε Μπε μετέφρασε στα Αραβικά και μοίρασε χιλιάδες αντίτυπα των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών.

Όπως θα διαβάσετε στην Wikipedia, ήδη από το 1980 ο Αντρόποφ άρχισε να προωθεί τον μεταρρυθμιστή Γκορμπατσόφ. Βλέπε Wikipedia “Yuri Andropov : Promotion of Gorbachev”
From 1980 to 1982, while still chairman of the KGB, Andropov opposed plans to occupy Poland after the emergence of the Solidarity movement and promoted reform-minded party cadres including Mikhail Gorbachev.[7] Andropov was the longest-serving KGB chairman and did not resign as head of the KGB until May 1982, when he was again promoted to the Secretariat to succeed Mikhail Suslov as secretary responsible for ideological affairs.

Επίσης, όταν ο Αντρόποφ έγινε αρχηγός της Σοβιετικής Ένωσης, όρισε  ο ίδιος για διάδοχο του τον Γκορμπατσόφ, αν και τελικά ο Γκορμπατσόφ χρειάστηκε να περιμένει περίπου 1 χρόνο για να αναλάβει. Βλέπε New York Times και Sun.

“Ex-K.G.B. Chief Says Andropov Supported Purges”
13η Παράγραφος
During his 15 months as Soviet leader, in which he began an anti-corruption drive, he promoted Mr. Gorbachev's career. Soviet insiders say he wanted Mr. Gorbachev, then agricultural secretary, to succeed him.


Βλέπε “Who is Mikhail Gorbachev? Former leader of the Soviet Union who helped end the Cold War and Nobel Prize winner”, Ιανουάριος 2017
10η, 11η, 12η, 13η Παράγραφος
In 1980 he was promoted to the Soviet Union’s all-powerful executive committee, the Politburo.
He was a protege of Soviet leader Yuri Andropov and helped him begin much-needed reforms.
Andropov picked him as his successor when he died, but he had to wait until another ageing leader Constantin Chernenko also died before he could rise to the very top.
In 1985 he was elected general secretary of the Communist Party of the Soviet Union – effectively the ruler of the USSR and the whole Soviet bloc.

Είναι λοιπόν δυνατόν ο πιο σκληρός αρχηγός της KGB, στον οποίο οφείλονται οι μεγαλύτερες επιτυχείς των Σοβιετικών στον τομέα της τρομοκρατίας και της προπαγάνδας, να όρισε για διάδοχο του έναν μεταρρυθμιστή, χωρίς να ξέρει τι αυτό συνεπάγονταν? Προφανώς ήδη από το 1980 οι Σοβιετικοί είχαν αποφασίσει να ρίξουν την Σοβιετική Ένωση. Το 1979 οι Αμερικανοί τα βρίσκουν με την Κίνα, και το 1980 ο Γιύρι Αντρόποφ αρχίζει να προωθεί τους υποτίθεται μεταρρυθμιστές.

Ρίχνοντας την Σοβιετική Ένωση, οι Ρώσοι άφησαν ένα μέρος του Καυκάσου, αλλά και του πετρελαίου του, στην Τουρκία και το Ιράν, αφού ο Καύκασος και το πετρέλαιο της Κασπίας αποτελούσαν πληγή στις σχέσεις της Ρωσίας με την Τουρκία και το Ιράν. Επίσης οι Ρώσοι άφησαν την Κεντρική Ασία στην Κίνα, αφού η πλούσια σε πετρέλαιο περιοχή της Κεντρικής Ασίας ήταν μεγάλη πληγή για τις σχέσεις Ρωσίας-Κίνας. Μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο οι Ρώσοι είχαν βρει τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου και αερίου στην Δυτική Σιβηρία, και δεν ήταν πλέον εξαρτημένοι από το πετρέλαιο του Μπακού, όπως συνέβαινε κατά την διάρκεια των Παγκοσμίων Πολέμων.

Τέλος, οι Ρώσοι άφησαν χώρες όπως η Πολωνία, χώρες του Ανατολικού Μπλοκ, σαν ένα μαξιλάρι ανάμεσα στην Ρωσία και την Ευρώπη. Και γι’αυτό και οι Ρώσοι δυσαρεστήθηκαν πάρα πολύ όταν όλες σχεδόν οι χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ το 1999 (Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία) και το 2004 (Βουλγαρία, Ρουμανία, Σλοβακία, Λιθουανία, Εσθονία, Λετονία).\

Χάρτης


Οι Ρώσοι λένε ότι οι Αμερικανοί τους είχαν διαβεβαιώσει ανεπισήμως ότι δεν θα εντάξουν στο ΝΑΤΟ τις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ, κάτι που δεν παραδέχονται οι Αμερικανοί.

Και ενώ λοιπόν οι Ευρωπαίοι τα έκαναν πλακάκια με τους Ρώσους και οι Αμερικανοί με τους Κινέζους, έχουμε φτάσει σήμερα να φοβούνται οι Αμερικανοί τους Κινέζους και οι Ευρωπαίοι τους Ρώσους, και να μην τα βρίσκουν οι Αμερικανοί με τους Ευρωπαίους σχετικά με το ποιος είναι η απειλή, η Ρωσία ή η Κίνα?

Τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ και της Ρωσίας είναι τώρα αρκετά ταιριαστά, και οι Αμερικανοί προτείνουν στους Ρώσους να πάρουν οι Ρώσοι την Συρία, να πάρουν οι ΗΠΑ το Ιράκ, και να πάρουν οι Κινέζοι το Ιράν.

Χάρτης Συρία-Ιράκ-Ιράν



Αυτό συμφέρει και τους Ρώσους, αφού με την Συρία και το Ισραήλ θα μπλοκάρουν τους αγωγούς του Ιράν και των Αράβων προς την Μεσόγειο. Δεν συμφέρει βέβαια αυτό τους Γάλλους και τους Βρετανούς, που βλέπουν να χάνουν την Ανατολική Μεσόγειο, την οποία κέρδισαν με τους Παγκοσμίους Πολέμους. Βέβαια δεν την χάνουν από την Ρωσία, γιατί το Ισραήλ παραμένει σύμμαχος των ΗΠΑ.

Αλλά και γενικότερα δεν συμφέρει τους Ρώσους να έχει τον έλεγχο του Περσικού Κόλπου οι Κινέζοι, και να βρίσκεται κάτω από την Ρωσία μία Κινεζική Αυτοκρατορία, η οποία πολύ σύντομα θα μπορεί να καταπιεί την Ρωσία, ή να την μετατρέψει σε φτωχό κομπάρσο.

Χάρτης Κινεζική Αυτοκρατορία




Και τους Αμερικανούς φυσικά τους συμφέρει αυτή η μοιρασιά, αφού αποκτούν το τελευταίο πάτημα που μπορούν να έχουν στην Μέση Ανατολή (Σιίτες και Κούρδοι του Ιράκ).

Την Κίνα φυσικά δεν την συμφέρει αυτή η κατάσταση, γιατί η Κίνα έχει το Πακιστάν και το Ιράν, και αν το Ιράν είχε το Ιράκ, η Κίνα θα έφτανε στην Μεσόγειο Θάλασσα, αφού το Ιράν έχει και την Συρία. Αυτό δεν συμφέρει ούτε τις ΗΠΑ ούτε την Ρωσία. Ίσως να συμφέρει τους Γάλλους και τους Βρετανούς, αν και αυτοί φοβούνται και την Κίνα εκτός από την Ρωσία. Ειδικά οι Γάλλοι που κυριαρχούν στην Βόρεια Αφρική.

Τις προηγούμενες δεκαετίες η σχέση ΗΠΑ-Κίνας καθορίστηκε από την κοινή τους καχυποψία απέναντι στην Σοβιετική Ένωση. Τώρα η σχέση ΗΠΑ-Ρωσίας μπορεί να καθοριστεί από την κοινή τους καχυποψία απέναντι στην Κίνα. Αν οι Αμερικανοί ακολουθήσουν το δόγμα Τραμπ (America First), και αγνοήσουν τις ανησυχίες των συμμάχων τους στην ΕΕ, έχουν πολύ μεγάλα περιθώρια να βελτιώσουν τις σχέσεις τους με την Ρωσία. Και ούτε καν να αγνοήσουν τους συμμάχους τους χρειάζεται. Αρκεί να τους αναγκάσουν να δεχτούν την Αμερικανική πολιτική, βασιζόμενοι στην δέσμευση των ΗΠΑ ότι θα τους προστατεύσουν από την Ρωσία αν στραβώσει το πράγμα. Οι Βρετανοί το δέχτηκαν ήδη, και η May είπε ότι μαζί ΗΠΑ-Βρετανία θα αντιμετωπίσουν την Ρωσία και την Κίνα. Ενώ ο David Cameron είχε κάνει ανοιγματάκια αν όχι ανοιγματάρες στην Κίνα, ώστε Βρετανία και Κίνα να έχουν την Ρωσία στην μέση.

Και οι Κινέζοι με τους Ρώσους έχουν περιθώρια συνεργασίας, αφού η Ρωσία και η Σαουδική Αραβία είναι οι δύο μεγαλύτεροι προμηθευτές πετρελαίου της Κίνας. Όπως και η ΕΕ με την Ρωσία.

Η πιο δύσκολη σχέση είναι η σχέση ΗΠΑ-Κίνας, γιατί οι δύο χώρες έχασαν τους Σοβιετικούς, οι οποίοι λειτουργούσαν ως η συγκολλητική ουσία ανάμεσα στις δύο χώρες. Και είναι οι δύο βιομηαχνικές δυνάμεις που θα συγκρουστούν τον 21ο αιώνα για την αρχηγία. 

Τώρα πολύ Αμερικανοί κατηγορούν τους Κινέζους επειδή με το μοντέλο του κρατικοκαπιταλισμού έχουν πάρει τα Αμερικανικά εργοστάσια στην Κίνα, είτε με τα πολύ χαμηλά μεροκάματα, είτε επειδή δεν απαιτούν από τους επιχειρηματίες να λαμβάνουν υπόψη τους την προστασία του περιβάλλοντος, είτε κρατώντας την ισοτιμία του Γουάν χαμηλά με παρεμβατικές πολιτικές.

Όταν οι Αμερικανοί επέτρεπαν στις εταιρείες τους να πάνε στην Κίνα 40 χρόνια πριν, θεωρούσαν ότι η Κίνα θα κινηθεί προς το δικό τους οικονομικό μοντέλο. Η Κίνα όμως δημιούργησε το δικό της μοντέλο του Κινεζικού κρατικοκαπιταλισμού. Βλέπε “Οι Τίγρεις της Ασίας και ο Κινεζικός Κρατικοκαπιταλισμός”

Άρα η πιο δύσκολη σχέση είναι η σχέση Κίνας-ΗΠΑ. Και οι Κινέζοι φοβούνται τους δασμούς, αλλά και οι Αμερικανοί θα έχουν πρόβλημα αν οι Κινέζοι σταματήσουν να τους δανείζουν φτηνό χρήμα και αρχίσουν να πουλάνε μαζικά τα ομόλογα Αμερικανικού δημοσίου που διαθέτουν.

Το διαπραγματευτικό ατού των ΗΠΑ είναι ο τομέας ενέργειας. Αν δηλαδή οι Αμερικανοί τα βρούνε σκούρα σε έναν εμπορικό πόλεμο με την Κίνα, θα προσπαθήσουν να απορροφήσουν τους ανέργους στον τομέα της ενέργειας, αυξάνοντας πολύ την παραγωγή τους σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Αλλά δεν είναι αυτός ο στόχος του Τραμπ. Ο Τραμπ θέλει να τα βρει με τους Κινέζους, φέρνοντας την κατάσταση πιο στα μέτρα των ΗΠΑ πχ Ιράκ, Βόρεια Κορέα, Νότια Κινεζική Θάλασσα, εμπορικά ελλείμματα, αποφεύγοντας όμως μία σύγκρουση με την Κίνα, τουλάχιστον αν αυτό είναι εφικτό.







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου