Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

Η Μαρίν Λε Πεν και η Αναγνώριση της Ιερουσαλήμ από την Ρωσία ως Πρωτεύουσα του Ισραήλ

Η αντι-Αμερικανή Μαρίν Λε Πεν, όπως και ο πατέρας της, έχει πάρει δάνεια από την Ρωσία. Ενώ όμως η Μαρίν Λε Πεν κράτησε τον σκληρό αντι-Αμερικανικό και αντι-Γερμανικό χαρακτήρα του κόμματος που κληρονόμησε από τον πατέρας της, αποποιήθηκε την σκληρή αντι-Σημιτική ρητορική του πατέρα της.



Φαντάζομαι λόγω της συνεργασίας της Ρωσίας με το Ισραήλ εναντίον των Ισλαμιστών και της Τουρκίας, αφού η Τουρκία είναι εχθρός της Γαλίας. Η Λε Πεν μάλιστα είχε κατηγορήσει το Κατάρ τις τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον της Γαλλίας στην Αφρική. Βλέπε το κρατικό Γαλλικό France 24 “Is Qatar fuelling the crisis in north Mali?”, Ιανουάριος 2013,

Ίσως και λόγω των κακών σχέσεων του Νετανιάχου με τον Ομπάμα. Αλλά ίσως και λόγω της κόντρας Ισραήλ-Ιράν, αφού το Ιράν ήταν εχθρός και της Γαλλίας στην Βόρεια Αφρική, και λόγω του αγωγού Trans-Saharan, και λόγω του ουρανίου του Νίγηρα και του Τσαντ. Τις προηγούμενες δεκαετίες ο δεύτερος μεγάλος στόχος της Al-Qaeda μετά τις ΗΠΑ ήταν η Γαλλία.

Τώρα η προσέγγιση ΗΠΑ-Ρωσίας στην Συρία, απομειώνει γεωπολιτικά την Γαλλία, η οποία αντλούσε την γεωπολιτική της ισχύ παίζοντας τους Αμερικανούς εναντίον των Σοβιετικών, λόγω της special relationship των ΗΠΑ με την Μεγάλη Βρετανία.

Όπως έχω ξαναπεί το αποτέλεσμα της εκλογής Τραμπ ήταν η Μαρίν Λε Πεν να αλλάξει στάση απέναντι στους Εβραίους και το Ισραήλ, και μεταξύ άλλων, όπως έχω ξαναπεί, ο πρώτος αρχηγός ξένου κράτους που επισκέφθηκε ήταν ο Πρόεδρος του Λιβάνου Μισέλ Αούν, σύμμαχος της Χεζμπολάχ και του Ιράν.  Θυμάστε ότι η Μαρίν Λε Πεν πήγε για καφέ στον Τραμπ Tower και ο Τραμπ δεν δέχτηκε ούτε καν να βγάλει μία φωτογραφία μαζί της.

Και όπως έχω ξαναπεί, αν η Γαλλία, η Κίνα, το Ιράν και το Κατάρ προσπαθήσουν να χτυπήσουν την προσέγγιση ΗΠΑ-Ρωσίας, ο πρώτος που θα νοιώσει την πίεση θα είναι το Ισραήλ. Βλέπετε ότι οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι προωθούν μία λύση στο Παλαιστινιακό, ώστε να μην έχουν πάτημα οι Γάλλοι και οι Κινέζοι, γιατί οι Καταριανοί και οι Ιρανοί από μόνοι τους δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να σαμποτάρουν την προσέγγιση Τραμπ-Πούτιν.

Και ο Τραμπ απειλεί ότι αν οι Γάλλοι και οι Κινέζοι χτυπήσουν την προσέγγιση ΗΠΑ-Ρωσίας ασκώντας πίεση στο Ισραήλ, οι ΗΠΑ θα μεταφέρουν την πρεσβεία τους στο Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ. Ενώ και οι Ρώσοι προχώρησαν σε μία έμμεση αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, λέγοντας ότι η Δυτική Ιερουσαλήμ είναι η πρωτεύουσα του Ισραήλ. Βλέπε το Ισραηλινό γεωπολιτικό site Tower “Did Russia Just Recognize Jerusalem as Israel’s Capital?”, Απρίλιος 2017.

Τώρα η Λε Πεν δήλωσε ότι η Γαλλία δεν είχε ευθύνη για το Ολοκαύτωμα, ενώ Γαλλία είχε ως επίσημη γραμμή την αποδοχή των ευθυνών της Γαλλίας κατά την διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, κάτι που δεν είχε αμφισβητήσει η Μαριν Λε Πεν μέχρι τώρα, σε αντίθεση φυσικά με τον πατέρας της, ο οποίος ήταν συνεργάτης της Κα Γκε Μπε και παθιασμένος αρνητής του Ολοκαυτώματος. Βλέπε Independent “Marin Le Pen : France not Responsible for Deporting Jew to Nazi Death Camps”, Απρίλιος 2017

Η Γαλλία έχει πάντα την επιλογή να τα βρει με τους Κινέζους, και να ασκήσει πίεση στους Αμερικανούς και στους Ρώσους, βάζοντας και τους Αμερικανούς και τους Ρώσους ανάμεσα στην Γαλλία και την Κίνα. Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το πως θα κινηθεί η Γαλλία σε σχέση με τις ΗΠΑ και την Ρωσία, και αν οι Γάλλοι θα βγάλουν μπροστά την Λε Πεν, προσπαθώντας να προσεγγίσουν την Κίνα και το Ιράν, δυσκολεύοντας την προσέγγιση ΗΠΑ-Ρωσίας.

Και η Λε Πεν δεν είναι ανάγκη να δώσει μόνο μπαστούνι στην Ρωσία. Αν εκλεγεί η Λε Πεν μπορεί να πει στην Ρωσία να τα βρει με την Γαλλία και την Κίνα, αφού ο αντι-Αμερικανισμός της Λε Πεν δεν αμφισβητείται.

Από την άλλη πλευρά για τους Αμερικανούς και τους Ρώσους ο Μακρόν είναι μάλλον χειρότερη περίπτωση. Για τους Ρώσους σίγουρα, αφού ο Μακρόν είναι ακραίος Ισλαμιστής, και ζητάει Ευρωπαϊκό στρατό, παρόλο που δέχεται και αυτός αλλαγή της Γαλλικής πολιτικής στην Συρία. Οι Ρώσοι έβγαλαν τα πουστριλίκια του Φιγιόν στην φόρα.

 Αλλά και για τον Τραμπ ο Μακρόν είναι δύσκολη περίπτωση, αφού είναι αυτός που υπέγραψε ως υπουργός οικονομικών της Γαλλίας τις συμφωνίες δισεκατομμυρίων με το Ιράν, και είναι και πολύ κοντά στο Κατάρ, και γενικότερα στην Μουσουλμανική Αδελφότητα, την οποία ο Τραμπ πολύ θα χαιρόταν να ανακηρύξει ως τρομοκρατική οργάνωση, αν δεν φοβόταν ότι θα γίνει το έλα να δεις και στις ΗΠΑ, αλλά και στις σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία και το Κατάρ, αφού ο ίδιος ο Ερντογάν είναι Αδελφός Μουσουλμάνος. Άρα και η Λε Πεν έχει την δυνατότητα να προσπαθήσει να προσεγγίσει και τον Τραμπ, αν ο Τραμπ κάνει κάποια χατίρια της Γαλλίας.

Γενικότερα ίσως αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία από το ποιος θα εκλεγεί πρόεδρος στην Γαλλία είναι το τι θα αποφασίσει να κάνει η Γαλλία, γιατί οι μεγάλες χώρες έχουν μία ενιαία εξωτερική πολιτική, παρά τις όποιες διαφορές μπορεί τα κόμματα να έχουν στο εσωτερικό τους. Οι Γερμανικές εκλογές και η Γερμανική εξωτερική πολιτική έχει πολύ μικρότερη σημασία, γιατί είναι πολύ πιο προβλέψιμη από τις Γαλλικές εκλογές και την εξωτερική πολιτική που θα ακολουθήσει η Γαλλία στην μετά Τραμπ εποχή.

Οι δύο παράγοντες που θα καθορίσουν τις εξελίξεις θα είναι το πως θα κινηθεί η Γαλλία, και το αν ο Τραμπ και η Κίνα θα καταφέρουν να συνεννοηθούν. Αν ο Τραμπ βρει μία φόρμουλα με την Κίνα, η Γαλλία δεν θα έχει και πολλές επιλογές. Μόνο με το Ιράν και το Κατάρ δεν μπορεί να περπατήσει η Γαλλία, και αυτό σημαίνει ότι αν έστω και προς το παρόν ο Τραμπ βρει έναν τρόπο να συνεννοηθεί με τους Κινέζους για το Ιράκ, την Νότια Κινεζική Θάλασσα, την Βόρεια Κορέα, και τα εμπορικά ελλείμματα των ΗΠΑ με την Κίνα, η Γαλλία θα έχει μικρά περιθώρια κινήσεων. Τουλάχιστον για όσο διαρκεί αυτή η κατάσταση.




“Marin Le Pen : France not Responsible for Deporting Jew to Nazi Death Camps”, Απρίλιος 2017

“Did Russia Just Recognize Jerusalem as Israel’s Capital?”, Απρίλιος 2017

“Is Qatar fuelling the crisis in north Mali?”, Ιανουάριος 2013



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου