Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Η Γεωγραφική Ανωμαλία της Ιταλίας

Η Κοιλάδα του ποταμού Πο αποτελεί μία γεωγραφική ανωμαλία της ορεινής κατά τα άλλα Ιταλικής Χερσονήσου. Η Κοιλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις Άλπεις και τα Απέννινα Όρη, και ο ποταμός διασχίζει ολόκληρη σχεδόν την κοιλάδα, από την δυτική πλευρά της Ιταλίας στην Μεσόγειο Θάλασσα, μέχρι την ανατολική πλευρά της στην Αδριατική Θάλασσα.

Χάρτης 1 Κοιλάδα του Ποταμού Πο



Χάρτης 2 Ιταλία



Εκτός από μία γεωγραφική ανωμαλία της ορεινής Ιταλίας, η Κοιλάδα του Ποταμού Πο αποτελούσε παραδοσιακά και έναν παράδεισο για την γεωργία και το εμπόριο, και ήταν πάντα η πλουσιότερη περιοχή της Ιταλικής Χερσονήσου.

Ακόμη και σήμερα οι Βόρειοι θεωρούν τους Νότιους χωριάτες και διεφθαρμένους. Και σε μεγάλο βαθμό έχουν δίκιο, γιατί πρόκειται για δύο διαφορετικούς πολιτισμούς, αφού χθες ακόμη η Ιταλία ενώθηκε και μετατράπηκε σε ένα ενιαίο κράτος (1861). Υπάρχουν μάλιστα και φωνές που ζητάνε την ανεξαρτησία της Βόρειας Ιταλίας, ώστε να πάψει η Ιταλική βιομηχανία να πληρώνει τον διεφθαρμένο Ιταλικό Νότο. Και υπάρχουν και φωνές στην Νότια Ιταλία που ζητάνε ανεξαρτησία, ώστε να μπορεί ο Νότος να πουλάει ακριβότερα στον βιομηχανικό βορρά το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο της Λιβύης και της Αλγερίας. Ότι γίνεται με εμάς και την ΕΕ γίνεται στο εσωτερικό της Ιταλίας.

Χάρτης Αγωγοί Ιταλίας



Αυτές τις φωνές τις καλλιεργούν σε μεγάλο βαθμό οι αντίπαλοι της Ιταλίας, ώστε να διασπάσουν την Ιταλία και να προωθήσουν τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα. Για παράδειγμα αν είσαι το Ιράν, η Ρωσία, ή η Τουρκία, και βάζεις τους Νότιους Ιταλούς να ζητάνε μεγαλύτερους φόρους από την Ιταλική βιομηχανία, κάνεις τους Βόρειους Ιταλούς να ζητάνε την ανεξαρτησία τους, που σημαίνει ότι θα πρέπει να στρέφονται προς το φυσικό αέριο είτε της Ρωσίας, είτε του Ιράν, ώστε να έχουν μία εναλλακτική για την ενεργειακή τους ασφάλεια. Αναβαθμίζοντας ταυτόχρονα φυσικά τον γεωπολιτικό ρόλο της Τουρκίας.

Στις δύο άκρες του Ποταμού Πο βρίσκονται οι Ιταλικές εμπορικές μητροπόλεις, η Βενετία στην Αδριατική Θάλασσα, και η Γένοβα στην Μεσόγειο Θάλασσα. 



Οι δύο μεγάλοι αντίπαλοι συγκρούονταν για το εμπόριο των μπαχαρικών που έφταναν από την Ασία και την Αλεξάνδρεια. Το εμπόριο των μπαχαρικών μονοπωλούσαν η Αίγυπτος και η Ιταλία, μέχρι οι Πορτογάλοι και οι Ισπανοί να καταστήσουν το 1500 μ.Χ. εφικτά τα υπερατλαντικά ταξίδια, και να σπάσουν το εμπορικό μονοπώλιο της Αιγύπτου και της Ιταλίας.

Χάρτης



Χάρτης



Οι Βενετσιάνοι και οι Γενοβέζοι σκοτώνονταν μεταξύ τους για το εμπόριο των μπαχαρικών, αλλά κάποιες φορές πολεμούσαν και μαζί τους Μουσουλμάνους για το εμπόριο του αλατιού. Υπήρχε εκείνη την εποχή και ο πόλεμος του Βυζαντίου με τους Μουσουλμάνους. Η Κωνσταντινούπολη ήταν ένα μεγάλο κέντρο για το εμπόριο άλατος και σκλάβων.

Ένα πολύ μεγάλο μέρος των εσόδων του Πάπα, ο οποίος ήταν εκείνη την εποχή και ένας πολιτικός ηγέτης, προέρχονταν από το εμπόριο άλατος, και τα έσοδα της Παπικής Εκκλησίας διαχειρίζονταν ο τραπεζικός οίκος των Medici, ο οποίος έβγαλε και 4 Πάπες. Βλέπε Wikipedia “List of popes from the Medici family”

Από το εμπόριο άλατος προέρχονταν τα έσοδα της Παπικής Εκκλησίας, και με αυτά τα έσοδα χρηματοδοτούσαν τους συμμάχους τους, ώστε με τις Σταυροφορίες να πολεμήσουν τους Μουσουλμάνους, είτε για να πάρουν τον έλεγχο του εμπορίου του άλατος στην Μεσόγειο, είτε για να αποκτήσουν πρόσβαση στους Δρόμους του Μεταξιού με τις Σταυροφορίες. Το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ που κατάφεραν να δημιουργήσουν οι Σταυροφόροι σε μεγάλο βαθμό χρηματοδοτήθηκε από τα έσοδα της Παπικής Εκκλησίας από το εμπόριο άλατος.

Χάρτης Βασίλειο της Ιερουσαλήμ 1099 μ.Χ.




Χάρτης

http://historyofengland.typepad.com/.a/6a0147e0fd1b4a970b0168e584ca42970c-600wi

Το εμπόριο των μπαχαρικών ήταν το εμπόριο για τα αγαθά πολυτελείας. Το να μυρίζει για παράδειγμα το σπίτι σου λιβάνι ήταν σαν να λέμε σήμερα να έχεις Μερσεντές. Το εμπόριο για το αλάτι ήταν το εμπόριο για την επιβίωση, γιατί με το αλάτι πάστωναν τα τρόφιμα τους, είτε για να περάσουν τον χειμώνα, είτε για να τα εξάγουν. Σε κάποια στιγμή οι Γενοβέζοι είχαν μετατρέψει την Ίμπιζα στο μεγαλύτερο κέντρο παραγωγής αλατιού της Δυτικής Μεσογείου, και οι Βενετσιάνοι είχαν κάνει το ίδιο με την Κύπρο.

(το λιβάνι δεν είναι μπαχαρικό, αλλά ερχόταν μαζί με τα μπαχαρικά από την Ασία)

Στις συμφωνίες που έκαναν οι Γενοβέζοι και οι Βενετσιάνοι με τους προμηθευτές τους, τους απαγόρευαν να πουλάνε αλάτι σε τρίτους, και το ίδιο έκαναν και οι Μουσουλμάνοι και οι Βυζαντινοί. Εκείνη την εποχή τα εμπορικά πλοία ήταν και πολεμικά, και όταν υπήρχαν εμπορικές διαφορές τα εμπορικά πλοία άλλαζαν χρήση και μετατρέπονταν σε πολεμικό ναυτικό.


ΥΓ Την εποχή εκείνη οι μεταφορές ήταν πολύ ακριβές και πολύ επικίνδυνες, και για να μεταφερθεί ένα εμπόρευμα έπρεπε να είναι πολύ ελαφρύ και να έχει πολύ μεγάλη αξία, και τέτοια προιόντα ήταν τα μπαχαρικά, το αλάτι, το μετάξι, και δεν ήταν φυσικά η ξυλεία κλπ.

Βλέπε επίσης “Ο Πόλεμος για το Αλάτι”





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου