Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

1969 - Η Στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου


Βλέπετε τον χάρτη της Μεσογείου το 1969, όταν ο Καντάφι και οι αριστεροί αξιωματικοί στην Λιβύη παίρνουν την εξουσία με την υποστήριξη του Γκαμάλ Νάσερ και των Σοβιετικών, ανατρέποντας τον φιλο-δυτικό μονάρχη.

Αλγερία, Λιβύη, Αίγυπτος και Συρία αγοράζουν όπλα από τους Σοβιετικούς, και Ισραήλ, Τουρκία, Λίβανος αγοράζουν όπλα από τους Δυτικούς. Η Γαλλία είναι ανάμεσα στους δύο, έχοντας εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ το 1966.



Σε αυτόν τον χάρτη βλεπετε το σκεπτικό του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος επεδίωκε την συμμαχία με τον Καντάφι και τον Άσαντ, ώστε και να αγοράζει η Ελλάδα φτηνό πετρέλαιο από την Λιβύη, και να έχει την προστασία της ΕΣΣΔ απέναντι στην Τουρκία, που ήταν σημαντικότερη χώρα για το ΝΑΤΟ.

Είναι η εποχή που η Αίγυπτος προσπαθεί να πάρει το Ισραήλ και η Συρία τον Λίβανο, ώστε να ζητάνε μεγαλύτερες προμήθειες από τους Σαουδάραβες και να μπλοκάρουν την έξοδο των Ιρανών προς την Ευρώπη.

Η στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου φαίνεται να έχει μία λογική, αλλά στην πραγματικότητα είναι μία τριτοκοσμική λογική, που απλά εξυπηρετούσε την σάπια πολιτική μας νομενκλατούρα. Και αυτήν την τριτοκοσμική λογική την πληρώσαμε με το Κυπριακό. Μέχρι το 1974 και το Κυπριακό οι ΗΠΑ δεν επέτρεπαν στην Τουρκία ούτε με φουσκωτό να παραβιάσει την Ελληνική ΑΟΖ στο Αιγαίο.


Δυστυχώς και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, που είχε τα κολλητιλήκια με τους Γάλλους, δεν νομίζω ότι έβλεπε με κακό μάτι το να μιμηθεί η Ελλάδα την Γαλλία, σε αντίθεση προφανώς με τον δικτάτορα αντι-Κομμουνιστή Γεώργιο Παπαδόπουλο.

1 σχόλιο:

  1. Στο βιβλίο του Γ. Καψή "Κουβεντιάζοντας με τον Ανδρέα" ο συγγραφέας παραδέχεται ότι ο Α. Παπανδρέου κατά την παραμονή του στο εξωτερικό επί δικτατορίας έστειλε σε κάποιους στην Ελλάδα (κατονομάζει μόνο τον εαυτό του ως παραλήπτη χωρίς να αναφέρει τους άλλους) κάποιες σημειώσεις του με τίτλο "Το αντάρτικο πόλης και πως να το οργανώσουμε". Αυτό επιβεβαιβώνει την άποψη του γράφοντος για τον ΑΓΠ.

    (Συγνώμη αν μακρυγόρησα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή