Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Ένας Παλιός Χάρτης του Κόσμου

Πριν το 1500 μ.Χ. οι Ευρωπαίοι και οι Ασιάτες δεν γνώριζαν την Αμερικανική Ήπειρο. Αν μοιράσουμε λοιπόν τον κόσμο στα τρία σημαντικά του κομμάτια, έχουμε τους Χριστιανούς (Ευρώπη), τους Μουσουλμάνους (Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή), και τους Κινέζους.

Χάρτης 1



Οι Χριστιανοί είχαν στην Νότια Ευρώπη ήλιο και ζέστη αλλά δεν είχαν βροχή και μεγάλες πεδιάδες, και στην Βόρεια Ευρώπη είχαν μεγάλες πεδιάδες και βροχή αλλά δεν είχαν ήλιο και ζέστη.

Αντιθέτως, στην Νότια και Νοτιοανατολική Ασία, που βρίσκονται στις τροπικές ζώνες, είχαν και πεδιάδες, και ήλιο και ζέστη και βροχή. Είχαν τα πάντα. Και είχαν και το μετάξι, τον τρόπο παραγωγής του οποίου κρατούσαν μυστικό.

Χάρτης 2 Τροπικές Ζώνες




Γι’αυτό και πριν την βιομηχανική επανάσταση οι Ασιάτες ήταν οι πλούσιοι και οι Ευρωπαίοι οι φτωχοί. Το ότι εμείς είμαστε οι πλούσιοι και οι Ασιάτες είναι οι φτωχοί είναι κάτι πολύ πρόσφατο. Υπήρχε βέβαια κοντά στην Ευρώπη η περιοχή του Νείλου και η Μεσοποταμία. Αλλά ούτε και αυτές οι περιοχές είναι στην Ευρώπη.

Οι Μουσουλμάνοι ήταν σε ακόμη χειρότερη θέση από τους Ευρωπαίους, γιατί ήταν περικυκλωμένοι από ερήμους, και φυσικά δεν ήξεραν ότι κάθονταν πάνω σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, γιατί κανέναν δεν ενδιέφερε το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο.

Οι Μουσουλμάνοι όμως είχαν την τύχη να βρίσκονται ανάμεσα στους Χριστιανούς και τους Ασιάτες, και μπορούσαν να ελέγχουν το εμπόριο που έκαναν οι Χριστιανοί με τους Ασιάτες. Άλλωστε γι’αυτό ανακαλύφθηκε το Ισλάμ. Για να πάρει τον έλεγχο του εμπορίου από τους Χριστιανούς, όπως νωρίτερα είχε ανακαλυφθεί ο Χριστιανισμός και ο Ιουδαϊσμός, για να πάρει τον έλεγχο του εμπορίου από τους Ρωμαίους. Και όπως φαντάζομαι νωρίτερα θα είχε ανακαλυφθεί κάτι άλλο στην Μέση Ανατολή, για να πάροει τον έλεγχο του εμπορίου από κάποιους άλλους στην Ευρώπη.

Οι Μουσουλμάνοι αγόραζαν τα προϊόντα των Ασιατών και τα πουλούσαν σε πολύ υψηλότερες τιμές στους Χριστιανούς, στους οποίους δεν επέτρεπαν να βγαίνουν στον Ινδικό Ωκεανό μέσω της Κόκκινης Θάλασσας και του Περσικού Κόλπου. Ο φθηνότερος και ασφαλέστερος τρόπος για να ταξιδεύουν τα εμπορεύματα ήταν πάντα η θάλασσα. Υπήρχαν φυσικά πειρατές, αλλά οι ληστείες στην ξηρά ήταν πολύ συχνότερες.

 Αυτός είναι και ο λόγος που οι Χριστιανοί, και ειδικά οι Πορτογάλοι και οι Ισπανοί, ήταν οι μεγάλοι ναυτικοί. Οι Κινέζοι δεν είχαν κανέναν λόγο να φτάσουν στην Ευρώπη, γιατί δεν χρειάζονταν τίποτα από τους πειναλέους Ευρωπαίους. Προς την Ασία περπάτησε και ο Μέγας Αλέξανδρος, και όχι προς την Δυτική Ευρώπη. Πολύ πιο εύκολο θα του ήταν να κατευθυνθεί προς την Δυτική Ευρώπη, αλλά δεν υπήρχε τίποτα που να τον ενδιαφέρει εκεί.

Για τους Μουσουλμάνους ήταν όλα εύκολα, γιατί αγόραζαν τα Ασιατικά προϊόντα στην Κόκκινη Θάλασσα, ή στον Περσικό Κόλπο, και τα πουλούσαν στους Χριστιανούς στην Μεσόγειο.

Οι Ιταλοί, Βενετσιάνοι και Γενοβέζοι, αγόραζαν τα προϊόντα των Ασιατών από τους Μουσουλμάνους, και τα φόρτωναν με επιπλέον δασμούς, και τα πουλούσαν στους Γάλλους, τους Ισπανούς, τους Πορτογάλους, τους Γερμανούς, τους Βρετανούς κλπ.

Άρα μόνο οι δυτικοευρωπαίοι είχαν κίνητρο να κάνουν υπερατλαντικά ταξίδια για να σπάσουν το μπλόκο των Μουσουλμάνων στον Ινδικό Ωκεανό, αλλά και το μονοπώλιο των Ιταλών (Βενετσιάνων) στην Μεσόγειο Θάλασσα. Και το κατάφεραν.

Επομένως ήταν η γεωγραφία που επέβαλε στους Ισπανούς και τους Πορτογάλους να γίνουν σπουδαίοι ναυτικοί, ώστε να διασχίσουν τον Ατλαντικό, αλλά και να κάνουν τον γύρο της Αφρικής, και όχι κάποιο ταλέντο που οι ίδιοι είχαν. Η γεωγραφία και η λόρδα.

Βέβαια υπήρχε ακόμη ένα πρόβλημα, ακόμη και όταν οι Ευρωπαίοι έφτασαν στην Ασία. Οι Ασιάτες δεν ήθελαν πολλά πράγματα από τους πειναλέους Ευρωπαίους. Υπήρχε ας πούμε ένα μεγάλο εμπορικό έλλειμμα, γιατί οι Ευρωπαίοι ήθελαν πολλά προϊόντα από τους Ασιάτες, ενώ οι Ασιάτες ήθελαν πολύ λίγα προϊόντα από τους πειναλέους Ευρωπαίους. Βλέπε “Το Έλλειμμα στο Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας”

Αυτό το πρόβλημα το ξεπέρασαν οι Ευρωπαίοι κατακτώντας το ασήμι και το χρυσάφι του Μεξικού και του Περού, το οποίο είχαν στα χέρια τους οι Μάγια, οι Αζτέκοι και οι Ίνκας. Όλοι αυτοί φέρονταν πολύ σκληρά στους πληθυσμούς των γειτονικών περιοχών. Έτσι οι Ευρωπαίοι, που είχαν ανώτερο τεχνολογικά εξοπλισμό, κατάφεραν να τους ξεσηκώσουν και να τους στρέψουν εναντίον των Μάγια, των Αζτέκων και των Ίνκας, και με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να πάρουν τα χρυσά και ασημένια βουνά στον έλεγχο τους. Με το χρυσάφι και το ασήμι των Μάγια, των Ίνκας και των Αζτέκων οι Ευρωπαίοι αγόραζαν τα προϊόντα της Ασίας.


Το 1700 περίπου, με την βιομηχανική επανάσταση, η Δυτική Ευρώπη έγινε το εργοστάσιο του κόσμου, και οι ισορροπίες άλλαξαν εντελώς. Η Ευρώπη, παρόλο που ήταν φτωχή σε πρώτες ύλες, κατάφερνε να εισάγει πρώτες ύλες και να τις μετατρέπει σε βιομηχανικά προϊόντα πολύ υψηλότερης αξίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου