Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Το Σουηδικό Εκπαιδευτικό Σύστημα και η Δολοφονία του Ούλοφ Πάλμε

Στην Σουηδία εφαρμόζεται η μέθοδος παιδείας που πρεσβεύει η μοντέρνα κεντροαριστερά. Το κράτος αρχικά υπολογίζει πόσο στοιχίζει η φοίτηση κάθε παιδιού στο δημοτικό, το γυμνάσιο και το λύκειο. Ας πούμε ότι το ποσό είναι 3.000 ευρώ ετησίως Τυχαίο το νούμερο.

Στην συνέχεια κάθε παιδί παίρνει ένα voucher 3.000 ευρώ, και μπορεί να επιλέξει όποιο σχολείο επιθυμεί για να φοιτήσει, είτε αυτό είναι δημόσιο είτε ιδιωτικό. Μπορώ λοιπόν εγώ να ανοίξω ένα ιδιωτικό σχολείο, και αν με επιλέξουν ας πούμε 100 μαθητές, θα πάρω τα 100 vouchers και θα εισπράξω από το Σουηδικό δημόσιο 300.000 ευρώ (100 Χ 3.000 ευρώ).

Η Σουηδική μέθοδος είναι προφανώς μία βελτίωση σε σχέση με την παραδοσιακή πρόταση της αριστεράς, σύμφωνα με την οποία επιτρέπεται να λειτουργούν μόνο δημόσια σχολεία. Δήθεν για λόγους ισότητας, στην πραγματικότητα για να μπορεί το κράτος να διασφαλίζει ότι οι μαθητές θα μένουν αγράμματοι στις κοινωνικές επιστήμες πχ ιστορία, οικονομία, και ότι θα αποκτούν μόρφωση μόνο στις θετικές επιστήμες (μαθηματικά, φυσική, χημεία κλπ).

Οι θετικές επιστήμες είναι αναγκαίες για τα δημόσια έργα, για την ανάπτυξη αμυντικής βιομηχανίας κλπ, και ταυτόχρονα δεν δημιουργούν πολιτική σκέψη, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι πολίτες θα είναι αυτό που λέμε σανοφάγοι. Άρα αν στέλνετε τα παιδιά σας σε Ελληνικά πανεπιστήμια να τους απαγορεύεται να σπουδάζουν κοινωνικές επιστήμες.

Όμως το Σουηδικό μοντέλο δεν παύει να είναι ένα σοσιαλιστικό μοντέλο. Ναι μεν είναι μία μεγάλη βελτίωση για τα δεδομένα της αριστεράς, αλλά δεν παύει να είναι ένα σοσιαλιστικό μοντέλο. Προωθεί αυτό που λένε οι κεντροαριστεροί “ίσες ευκαιρίες”.

Το Σουηδικό μοντέλο δεν επιτρέπει πχ αν εγώ έχω ανοίξει ένα ιδιωτικό σχολείο να ζητήσω από τους μαθητές περισσότερα δίδακτρα από αυτά που αναλογούν στα vouchers, δηλαδή 3.000 ευρώ στο παράδειγμα μου. Αυτό διασφαλίζει ότι το παιδί του Λάτση δεν θα έχει καλύτερη μόρφωση από το παιδί του πιο φτωχού Έλληνα (ίσες ευκαιρίες). Αυτό το μοντέλο οι αριστεροί το ονομάζουν φιλελεύθερο, ενώ στην πραγματικότητα είναι ένα σκληρό σοσιαλιστικό μοντέλο.

Ένα πραγματικά φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο επιτρέπει στον Λάτση να δώσει για την εκπαίδευση του παιδιού του 100.000 ευρώ τον χρόνο αν αυτό επιθυμεί. Ένα φιλελεύθερο μοντέλο δεν μπορεί να βάζει ταβάνι στο επίπεδο της μόρφωσης ενός παιδιού.

Αν θέλεις μία μέση λύση μπορείς τα vouchers να τα μοιράσεις με εισοδηματικά κριτήρια, ώστε τα παιδιά φτωχότερων οικογενειών να λαμβάνουν μεγαλύτερα ποσά, και τα παιδιά των πλουσιότερων οικογενειών μικρότερα ποσά ή και μηδενικά. Αλλά να βάζεις ταβάνι στην μόρφωση ενός παιδιού όχι απλά δεν είναι φιλελεύθερο αλλά είναι και πολύ σκληρός σοσιαλισμός.

Με ένα φιλελεύθερο μοντέλο υπάρχει η πιθανότητα να αποκτήσουν κάποιοι άνθρωποι πραγματική (κλασσική) μόρφωση πχ Αρχαία Ελλάδα, Ρώμη, αν φυσικά έχουν την διάθεση να κάνουν τον κόπο, και αν οι γονείς τους έχουν την διάθεση να πληρώσουν.

Άρα εμένα το μοντέλο της Σουηδίας μου είναι πραγματικά απεχθές, με την έννοια ότι για λόγους ισότητας βάζει ταβάνι στην μόρφωση (ίσες ευκαιρίες). Αλλά οφείλω να παραδεχτώ ότι το Σουηδικό μοντέλο είναι οπωσδήποτε ένα σκαλί παραπάνω από το κλασσικό σοσιαλιστικό μοντέλο, το οποίο επιτρέπει μόνο δημόσια σχολεία, ώστε να διασφαλίζεται ότι κανένα παιδί δεν θα αποκτήσει πολιτική σκέψη μαθαίνοντας ιστορία, οικονομία κλπ.

Υπάρχει η εσφαλμένη εντύπωση ότι το υψηλό επίπεδο της Σουηδίας οφείλεται στον σοσιαλισμό, ενώ η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Η Σουηδία απέκτησε τους ισχυρούς θεσμούς που διαθέτει λόγω της μεγάλης καπιταλιστικής της παράδοσης, την οποία χτύπησαν οι Σουηδοί σοσιαλιστές στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα.

Η Σουηδία και η Ελβετία δεν πήραν μέρος στους Παγκοσμίους Πολέμους, και βρίσκονταν στο ίδιο υψηλό επίπεδο, με την Σουηδία να έχει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες από την Ελβετία. Ενώ όμως η Ελβετία ακολούθησε ένα φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο και εκτινάχθηκε οικονομικά και θεσμικά, η Σουηδία ακολούθησε ένα σοσιαλιστικό μοντέλο και βούλιαξε. Βούλιαξε σε σχέση με αυτό που ήταν, και σε σχέση με αυτό που θα μπορούσε να είχε γίνει εννοώ. Βλέπε “Ο Μύθος του Σουηδικού και Οικονομικού Μοντέλου”.

Ο Ούλοφ Πάλμε ήταν μία από τις εμβληματικές φυσιογνωμίες της Σουηδικής αριστεράς, και σύμφωνα με τον πρώην αρχηγό των Ρουμανικών μυστικών υπηρεσιών Ion Pacepa (Disinformation) ήταν συνεργάτης της KGB. Αυτό ήταν κάτι πολύ συνηθισμένο για τους Ευρωπαίους αριστερούς πριν την πτώση της ΕΣΣΔ, οπότε και οι αριστεροί αναγκάστηκαν να στραφούν προς τους Ισλαμιστές, και φυσικά προς την Λατινική Αμερική.



Ο Ούλοφ Πάλμε, όπως και ο Κένεντι, κυκλοφορούσε χωρίς προφυλάξεις, με αποτέλεσμα να δολοφονηθεί με μεγάλη άνεση το 1986 ενώ κυκλοφορούσε στον δρόμο χωρίς σωματοφύλακες.

Οι αριστεροί λένε ότι τον Ούλοφ Πάλμε τον έφαγαν οι Λευκοί Νοτιοαφρικανοί (Apartheid), επειδή ο Πάλμε έστελνε μυστικές χρηματοδοτήσεις στους ανθρώπους του Μαντέλα, ο οποίος ήταν σύμμαχος της ΕΣΣΔ.

Οι Γερμανοί λένε ότι τον Ούλοφ Πάλμε τον έφαγαν οι μυστικές υπηρεσίες της Γιουγκοσλαβίας. Φαντάζομαι λόγω της συνεργασίας του Πάλμε και της KGB, και λόγω της έχθρας που υπήρχε ανάμεσα στην ΕΣΣΔ και την Γιουγκοσλαβία. Από την εποχή του Στάλιν η KGB προσπαθούσε να δολοφονήσει τον Τίτο. Βλέπε “Yugoslav assassin killed Olof Palme: report”

Δεν έχω διαβάσει για την δολοφονία Πάλμε και δεν έχω άποψη για το αν έχουν δίκιο οι αριστεροί ή οι Γερμανοί, αλλά ο κανόνας είναι ότι οι αριστεροί είναι παραμυθατζήδες και συνωμοσιολόγοι, επομένως αυτό που λέει το Focus έχει μεγαλύτερες πιθανότητες αν είναι σωστό.


Ο Ούλοφ Πάλμε ήταν κώλος και βρακί και με τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος επίσης ήταν πολύ κοντά στον άξονα ΕΣΣΔ-Συρία-Λιβύη-PLO.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου