Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Ο Διεθνής Εβραίος του Χένρι Φορντ - Μία Σύντομη Ιστορία του Αντισημιτισμού τον 20ο Αιώνα

Όπως έχω ξαναπεί πριν τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο η Γερμανική Αυτοκρατορία δημιούργησε το Ρωσικό Κομμουνιστικό Κόμμα για να χτυπήσει τον Τσαρικό στρατό, και κατά την διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου οι Ρώσοι Κομμουνιστές, με την βοήθεια των Γερμανών, των Αυστριακών και των Οθωμανών, κατάφεραν να νικήσουν τον Τσαρικό στρατό.

Στην συνέχεια οι Ρώσοι Κομμουνιστές έβγαλαν την Ρωσία από τον πόλεμο, στην πραγματικότητα πολεμούσαν τους Βρετανούς και τους Γάλλους, και με την Συνθήκη του Brest-Litovsk το 1918 μοίρασαν το ¼ των τότε εδαφών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στους Γερμανούς, τους Αυστριακούς και τους Οθωμανούς.

Όπως βλέπετε στον χάρτη οι Γάλλοι και οι Βρετανοί είχαν ένα τεράστιο γεωγραφικό μειονέκτημα όταν προσπαθούσαν να υποστηρίξουν τον Ρωσικό στρατό από τον Περσικό Κόλπο και την Ινδία, την στιγμή που τον Ρωσικό στρατό χτυπούσαν τρεις αυτοκρατορίες, με αιχμή του δόρατος το Ρωσικό Κομμουνιστικό Κόμμα (Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Οθωμανική Αυτοκρατορία).

Χάρτης Οκτωβριανή Επανάσταση 1917



Τελικά οι Ρώσοι Κομμουνιστές νίκησαν τον Τσαρικό στρατό. Όταν η Γερμανία ηττήθηκε και διαλύθηκε το 1918, ο Λένιν ίδρυσε στην Γερμανία το Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα (1918) και στις ΗΠΑ το Αμερικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα (1919).

Εικόνα 1 Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα



Εικόνα 2  Αμερικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα


Όπως έχω ξαναπεί οι Εβραίοι ήταν στενοί σύμμαχοι των Οθωμανών, και οι Οθωμανοί ήταν οι προστάτες των Εβραίων. Στην Τσαρική Ρωσία υπήρχε πάρα πολύς αντισημιτισμός, και οι Εβραίοι της Γερμανίας, τους οποίους σκότωσε ο Χίτλερ, ήταν Εβραίοι που είχαν φύγει από την Ρωσική Αυτοκρατορία για να γλιτώσουν από την Τσάρική αστυνομία. Το ίδιο συνέβαινε και με πολλούς Εβραίους που είχαν μεταναστεύσει στις ΗΠΑ.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι ενώ ο Λένιν, και στην συνέχεια ο Στάλιν, ήταν σκληροί αντισημίτες, χρησιμοποίησαν στην εξωτερική τους πολιτική πάρα πολύ τους Κομμουνιστές Εβραίους της Γερμανίας, των ΗΠΑ και της Παλαιστίνης ως πράκτορες τους. Σε πολλούς άθεους Εβραίους η Κομμουνιστική ιδεολογία είχε μεγάλη απήχηση γιατί ποινικοποιούσε την θρησκεία, και οι άθεοι Εβραίοι δεν ήθελαν να έχουν την ρετσινιά του Εβραίου. Κάτι που σε καμία περίπτωση δεν συνέβαινε με τους θρήσκους Εβραίους.

Οι Ρώσοι κομμουνιστές φυσικά δεν ποινικοποίησαν την θρησκεία επειδή ήθελαν να εξυπηρετήσουν τους μικρούς Εβραϊκούς πληθυσμούς της Ευρώπης όπως ισχυρίζονται οι Ναζί. Ο Χριστιανικός πληθυσμός του πλανήτη είναι 2.2 δις, ο Μουσουλμανικός 1.6 δις, ενώ οι Εβραίοι είναι μόλις 18 εκατομμύρια.

Ο λόγος που οι Ρώσοι Κομμουνιστές ποινικοποίησαν την θρησκεία ήταν επειδή ήθελαν να χτυπήσουν τον Πάπα, ο οποίος είχε πολύ μεγάλη επιρροή στην Ανατολική Ευρώπη (Πολωνία, και χώρες της Βαλτικής), και επειδή ήθελαν να χτυπήσουν την επιρροή του Ισλαμικού Χαλιφάτου (Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) στην Κασπία Θάλασσα και την Κεντρική Ασία. Και φυσικά επειδή δεν ήθελαν η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας να έχει επιρροή στους Ρώσους.

Έχω ξαναπεί ότι οι Ρώσοι Κομμουνιστές άφησαν ελάχιστες εκκλησίες στην Ρωσία, τοποθετώντας στην κορυφή της ιεραρχίας στελέχη των Ρωσικών μυστικών υπηρεσιών, με αποτέλεσμα η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας να μετατραπεί σε ένα κομμάτι των Ρωσικών μυστικών υπηρεσιών, το οποίο λειτουργούσε καμουφλαρισμένο. Βλέπε ο “Πράκτορας της KGB Πατριάρχης Αλέξιος Β”.

Στις ΗΠΑ οι πράκτορες του Λένιν δεν ήταν απαραίτητα Εβραίοι, αλλά επειδή οι Εβραίοι ήταν ισχυροί στον χώρο των τεχνών, η συμβολή τους στην προπαγάνδα του Αμερικανικού Κομμουνιστικού Κόμματος ήταν πολύ σημαντική. Το αποτέλεσμα ήταν ο Χένρι Φορντ, ο μεγαλύτερος Αμερικανός βιομήχανος, να χρηματοδοτήσει την έκδοση του “Διεθνούς Εβραίου”, ενός τετράτομου έργου, το οποίο ήταν μία Αμερικανική εκδοχή των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών”. Βλέπε WikipediaInternational Jew”.

Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών είχε εκδώσει η Τσαρική αστυνομία γύρω στο 1900, και το οποίο ήταν υποτίθεται γραμμένο από Εβραίους, και εξηγούσε το σχέδιο των Εβραίων να επιβληθούν στους άλλους λαούς.

Δυστυχώς για τον Χένρι Φορντ, στις ΗΠΑ υπήρχε κράτος δικαίου, και κάποιες Εβραϊκές οργανώσεις πήγαν στα δικαστήρια, και φυσικά κέρδισαν, γιατί ο “Διεθνής Εβραίος” ήταν ένα βαθιά αντισημιτικό και συκοφαντικό έργο. Ο Χένρι Φορντ αναγκάστηκε να ζητήσει συγνώμη, και έκλεισε μάλιστα την εφημερίδα μέσω της οποίας μοίραζε το έργο.

Παρόλα αυτά το έργο του Χένρι Φορντ φυσικά δεν εξαφανίστηκε, και πολλές εθνικιστικές και Χριστιανικές οργανώσεις το χρησιμοποίησαν πάρα πολύ στις ΗΠΑ. Το έργο αυτό κυκλοφορεί ακόμη και σήμερα δίπλα στα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών.

Τα Πρωτόκολλα είναι πολύ πιο γνωστά στην Ευρώπη, γιατί από την στιγμή που ο Γιούρι Αντρόποφ ανέλαβε την αρχηγία της Κα Γκε Μπε το 1967, η Κα Γκε Μπε άρχισε να μοιράζει χιλιάδες αντίτυπα των Πρωτοκόλλων στην Ευρώπη και τον Μουσουλμανικό κόσμο. Ο λόγος που η Κα Γκε Μπε το έκανε αυτό ήταν επειδή ήθελε να κινητοποιήσει τους Αραβικούς πληθυσμούς της Ρωσίας εναντίον του Ισραήλ, το οποίο ήταν το σημαντικότερο πάτημα των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή, και επειδή ήθελε να κινητοποιήσει τους Ευρωπαϊκούς πληθυσμούς εναντίον των ΗΠΑ, οι οποίες ήταν η πιο ισχυρή χώρα του ΝΑΤΟ. Με τα Πρωτόκολλα η Κα Γκε Μπε ήθελε να παρουσιάσει τις ΗΠΑ ως όργανο μίας παγκόσμιας Εβραϊκής συνωμοσίας. Θέλω να πω ότι στην πραγματικότητα η Κα Γκε Μπε δεν είχε ως στόχο τους Εβραίους αλλά τις ΗΠΑ.

Να ξαναγυρίσω όμως στον Χένρι Φορντ. Υπήρχε λοιπόν αμοιβαίος θαυμασμός ανάμεσα στον Χένρι Φορντ και τον Χίτλερ, γιατί και οι δύο ήταν αντισημίτες, αφού και οι ΗΠΑ και η Γερμανία είχαν να αντιμετωπίσουν τα Κομμουνιστικά Κόμματα των ΗΠΑ και της Γερμανίας, πίσω από τα οποία βρίσκονταν ο Λένιν, και στην συνέχεια ο Στάλιν, και μέσα σε αυτά υπήρχαν πολλοί Εβραίοι Ρωσικής καταγωγής, οι οποίοι λειτουργούσαν ως πράκτορες του Λένιν και του Στάλιν.

Ο Χίτλερ μάλιστα έλεγε ότι ο Χένρι Φορντ ήταν από τους λίγους ελεύθερους Αμερικανούς, και δεν ήταν υπό τον έλεγχο της παγκόσμιας Εβραϊκής συνωμοσίας.

Την ίδια στιγμή οι Ρώσοι χρησιμοποιούσαν τους Κομμουνιστές Εβραίους της Παλαιστίνης για να κάνουν τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον των Βρετανών, οι οποίοι μαζί με τους Γάλλους είχαν υπό τον έλεγχο τους την Μέση Ανατολή από τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι Γάλλοι και οι Βρετανοί είχαν συμφωνήσει να κατασκευάσουν έναν Βρετανικό αγωγό πετρελαίου από το Ιράκ στην Μεσόγειο, μέσω της Παλαιστίνης (Ισραήλ+Ιορδανία), και έναν Γαλλικό αγωγό πετρελαίου, από το Ιράκ στην Μεσόγειο μέσω της Συρίας και του Λιβάνου. Βλέπε “Οι Αγωγοί του Α Παγκοσμίου Πολέμου”.

Ο Χίτλερ και ο Μουσουλίνι χρηματοδοτούσαν τους Άραβες της Παλαιστίνης εναντίον των Βρετανών, και έτσι οι Βρετανοί είχαν να αντιμετωπίσουν και Εβραίους και Άραβες τρομοκράτες στην Παλαιστίνη, και αυτό δεν επέτρεπε την κατασκευή των αγωγών πετρελαίου. Μόνο μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο κατάφεραν οι Γάλλοι και οι Βρετανοί να κατασκευάσουν τους αγωγούς.

Οι Γάλλοι και οι Βρετανοί ήθελαν επίσης να κατασκευάσουν σιδηροδρόμους που θα ένωναν την Συρία και την Παλαιστίνη με τον Περσικό Κόλπο, ώστε να ενωθούν οι αποικίες τους στην Ασία με την Μεσόγειο (Ινδία για τους Βρετανούς και Ινδοκίνα για τους Γάλλους).

Το 1936 ξέσπασε λοιπόν η Αραβική Άνοιξη της Παλαιστίνης, και οι Άραβες ξεσηκώθηκαν εναντίον των Βρετανών με χρηματοδοτήσεις από τον Μουσολίνι, τον Χίτλερ και τον Στάλιν. Βλέπε Wikipedia 1936-1939 Arab Revolt in Palestine.

Όπως βλέπετε στον παρακάτω χάρτη, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι, με την νίκη τους στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαν καταφέρει να διασφαλίσουν την ενεργειακή τους ασφάλεια μέσω του ελέγχου της Συρίας και του Ιράκ. Οι Ρώσοι είχαν το πετρέλαιο της Κασπίας, ενώ οι Γερμανοί δεν είχαν τίποτα, και οι Ιταλοί ήξεραν ότι οι Βρετανοί και οι Γάλλοι μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να τους κλείσουν την στρόφιγγα αν οι Ιταλοί συμμαχούσαν με τον Χίτλερ.

Χάρτης Αραβική Άνοιξη της Παλαιστίνης το 1936-1939


Στην παρακάτω εικόνα βλέπετε μία έκδοση του Διεθνούς Εβραίου του Χένρι Φορντ στην Αίγυπτο το 2001. Η εικόνα δείχνε ένα χταπόδι με το αστέρι του Δαβίδ που σφίγγει την ανθρωπότητα.

Εικόνα Ο Διεθνής Εβραίος, Αίγυπτος 2001


Αυτή η εκδοχή της ιστορίας, του Διεθνούς Εβραίου, διαδόθηκε από την Τσαρική αστυνομία στις αρχές του 20ου αιώνα στην Ρωσία, όταν οι Γερμανική και Οθωμανική Αυτοκρατορία πατούσαν πάνω στον Κομμουνισμό για να χτυπήσουν την Τσαρική Ρωσία.

Στην συνέχεια διαδόθηκε  από τον Χίτλερ, όταν οι Λένιν και Στάλιν χρησιμοποιούσαν το Γερμανικό Κομμουνιστικό κόμμα για να πάρουν τον έλεγχο της Γερμανίας.

Στην συνέχεια διαδόθηκε από την Κα Γκε Μπε, προκειμένου να κινητοποιήσει τους Άραβες εναντίον του Ισραήλ, και να δαιμονοποιήσει τις ΗΠΑ στην Ευρώπη.

Στην συνέχεια διαδόθηκε από το Ιράν, επειδή οι Σιίτες αποτελούν μόνο το 10% του Μουσουλμανικού Κόσμου, και οι Ιρανοί Ισλαμιστές έκαναν τον πόλεμο κατά του Ισραήλ σημαία τους, προκειμένου να αποκτήσουν επιρροή στον Μουσουλμανικό Κόσμο, έναντι των μεγάλων Σουνιτικών δυνάμεων της Μέσης Ανατολής.

Οι Τούρκοι ήταν στενοί σύμμαχοι των Ισραηλινών και των ΗΠΑ, οι Αιγύπτιοι είχαν υπογράψει ανακωχή και είχαν αναγνωρίσει το Ισραήλ το 1979, και οι Σαουδάραβες είχαν περιορισμένα περιθώρια επιθέσεων εναντίον του Ισραήλ, αφού είχαν ως κοινό σύμμαχο τις ΗΠΑ και ως κοινό εχθρό το Ιράν. Επομένως ο ιερός πόλεμος εναντίον της παγκόσμιας Εβραϊκής συνωμοσίας έδινε στο Ιράν μεγάλη επιρροή τον Σουνιτικό Μουσουλμανικό κόσμο, αφού οι Τούρκοι, οι Αιγύπτιοι και οι Σαουδάραβες δεν μπορούσαν να τους ακολουθήσουν, αφού ήταν σύμμαχοι των ΗΠΑ και όχι των Ρώσων.

Τώρα αυτή η εκδοχή της ιστορίας διαδίδεται από την Τουρκία, λόγω της συμμαχίας Ρωσίας-Ισραήλ εναντίον της Τουρκίας. Ο Ερντογάν μάλιστα έφτιαξε στην Τουρκία το sequel των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών, με τίτλο “The Mastermind”, ένα ντοκιμαντέρ 2 ωρών.

Στην Ελλάδα η ιστορία των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών είναι ουσιαστικά η επίσημη εκδοχή της ιστορίας. Ο λόγος είναι ότι μετά το Κυπριακό η Ελλάδα αναγκάστηκε να στραφεί προς τους Σοβιετικούς, και νομιμοποιήθηκε το ΚΚΕ, το οποίο λειτούργησε ως η βιτρίνα της Κα Γκε Μπε στην Ελλάδα. Στην συνέχεια, με την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία, η προπαγάνδα της Κα Γκε Μπε έγινε η επίσημη ιστορία που διδασκόμασταν ανεπισήμως μέσω των ΜΜΕ.

Το παραπάνω κείμενο θα μπορούσε να έχει τίτλο η μικρή ιστορία του αντισημιτισμού τον 20ο αιώνα.


“The International Jew”
1η, 2η, 3η Παράγραφος
The International Jew is a four volume set of booklets or pamphlets published and distributed in the early 1920s by Henry Ford, an American industrialist and automobile manufacturer.
In Spring 1920, Ford made his personal newspaper, The Dearborn Independent, chronicle what he considered the "Jewish menace". Every week for 91 issues, the paper exposed some sort of Jewish-inspired evil major story in a headline. The most popular and aggressive stories were then chosen to be reprinted into four volumes called The International Jew.[1]
It is to be distinguished from The International Jew: The World's Problem which was the headline in The Dearborn Independent and is the name of a collection of articles serialized in The Dearborn Independent.
8η, 9η, 10η, 11η Παράγραφος
1927 Libel Suit
A libel lawsuit, brought by San Francisco lawyer and Jewish farm cooperative organizer Aaron Sapiro in response to antisemitic remarks, led Ford to close the Independent in December 1927. News reports at the time quoted him as being shocked by the content and having been unaware of its nature. During the trial, the editor of Ford's "Own Page", William John Cameron, testified that Ford had nothing to do with the editorials even though they were under his byline. Cameron testified at the libel trial that he never discussed the content of the pages nor sent them to Ford for his approval.[3] Investigative journalist Max Wallace doubted the veracity of this claim and wrote that James M. Miller, a former Dearborn Independent employee, swore under oath that Ford had told him he intended to expose Sapiro.[4] According to Michael Barkun, "That Cameron would have continued to publish such controversial material without Ford's explicit instructions seemed unthinkable to those who knew both men. Mrs. Stanley Ruddiman, a Ford family intimate, remarked that "I don't think Mr. Cameron ever wrote anything for publication without Mr. Ford's approval".
Influence on Nazi Anti-Semitism
Ford's International Jew was translated into German in 1922 and was cited as an influence by Baldur von Schirach, one of the Nazis leaders, who stated "I read it and became anti-Semitic. In those days this book made such a deep impression on my friends and myself because we saw in Henry Ford the representative of success, also the exponent of a progressive social policy. In the poverty-stricken and wretched Germany of the time, youth looked toward America, and apart from the great benefactor, Herbert Hoover, it was Henry Ford who to us represented America."[6] Ford is the only American mentioned in Hitler's Mein Kampf, but is only mentioned once in one sentence, where Hitler writes "Every year makes them [American Jews] more and more the controlling masters of the producers in a nation of one hundred and twenty millions; only a single great man, Ford, to their fury still maintains full independence." The second edition of the book removed reference to Ford.
The Patriotic Publishing Co
In 1934, The Patriotic Publishing Co., an unincorporated entity that operated out of a post office box[8][not in citation given] "Issued" and "Compiled and edited" The Protocols as an expanded 300-page tome. The expansion from less than 100 pages to 300 pages was made possible by copying substantial sections from The Dearborn Independent. Most of the later imprints of the Protocols are derived from this 1934 edition.
George F. Green and the Christian Nationalist Crusade
In June 1949 there appeared a 174-page, one-volume abridgment of the text, titled The International Jew, subtitled "The World's Foremost Problem", and edited by George F. Green[10] (who is not to be confused with the novelist and short-story writer of the same name). It was published by Green, editor of The Independent Nationalist [11]
The book was also sold in the United States, where it was distributed by the Christian Nationalist Crusade

“Communist Party of the USA

The Communist Party of the United States of America (CPUSA) was a Moscow-controlled Marxist-Leninist party in the United States. It nominated a candidate for president from 1924 through 1984, sometimes with funding from the atheistic Communist Soviet Union. With the collapse of the Soviet Union it became a hollow shell and has urged voters to support the Democrat Party.[1]
The Soviet Union used the CPUSA to recruit spies after the U.S. recognized the USSR in 1933.
The CPUSA was under heavy attack by the U.S. government after 1947 and the start of the Cold War. After gaining control of many Congress of Industrial Organizations (CIO) locals and unions it was expelled from the CIO in 1948. After losing its main base it continued to operate some small unions, such as the fur workers. It supported and gained control of the presidential campaign of Henry A. Wallace in 1948. After 1948 it was a hunted target and played only a small role.
Membership in the CPUSA was a high maintenance commitment—the Party demanded full control of people's ideas, friendships, jobs and activities. There were repeated in-depth investigations, humiliating interrogations, forced confessions, and purges. Many sympathizers (or "fellow travelers") supported Communist goals but refused to become members. Of those who did join turnover in membership was very high, with most people staying less than a year before they quit in disgust with the intellectual and social regimentation of the party and its structure as a top-down dictatorship that took orders from Moscow. The CPUSA did not execute anyone, but many—probably most—of the American Communists who traveled to Russia were killed there.[2]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου