Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Οι 8 Πλουσιότεροι Άνθρωποι του Πλανήτη είναι Πλουσιότεροι από το 50% του Παγκόσμιου Πληθυσμού - Η Νέα Παραπλανητική Μελέτη της Αριστερής Φιλο-Ισλαμικής Οργάνωσης OXFAM

Η Oxfam είναι μία αριστερή φιλο-Ισλαμική φιλανθρωπική οργάνωση, την οποία μάλιστα οι Ισραηλινοί κατηγορούν ότι χρηματοδοτεί τρομοκράτες μέσω χρηματοδοτήσεων σε φιλανθρωπικές οργανώσεις. Βλέπε Jerusalem Post “Israeli law group accuses Oxfam of funding terrorists”, Φεβρουάριος 2014.

Να πω ότι είναι πολύ σύνηθες να χρηματοδοτούνται τρομοκρατικές οργανώσεις μέσω φιλανθρωπικών οργανώσεων, MKO κλπ. Δεν πρέπει να σας κάνει εντύπωση.

Η Oxfam κάθε χρόνο παραποιεί τα στατιστικά δεδομένα ώστε να βγάζει έναν πολύ πιασάρικο τίτλο, τον οποίο στην συνέχεια κάνουν πρωτοσέλιδα ή σλόγκαν οι δημοσιογράφοι της Ευρώπης και των ΗΠΑ, προκειμένου να πούνε πόσο κακός είναι ο φιλελευθερισμός και πόσο καλός ο σοσιαλισμός κλπ.

Το 2016 η Oxfam είχε κυκλοφορήσει το πιασάρικο “Οι 62 Πλουσιότεροι Άνθρωποι του Κόσμου έχουν τον πλούτο που έχουν τα πιο φτωχά 3.5 δισεκατομμύρια του πλανήτη”.

Για το περσινό σλόγκαν της Oxfam είχα ανεβάσει δύο κείμενα και εξηγούσα την απάτη της Oxfam. Το πρώτο ήταν το “Η Παραπλανητική Έρευνα της Oxfam για την Ανισότητα και τους 62 Πλουσιότερους Ανθρώπους του Κόσμου”
Το δεύτερο ήταν το πως χρησιμοποίησαν οι New York Times και η Guardian την “μελέτη” για να παραπλανήσουν το κοινό. Βλέπε “Πως Χρησιμοποίησαν οι New York Times και η Guardian την Παραπλανητική Μελέτη της Oxfam για την Ανισότητα και τους 62 Πλουσιότερους Ανθρώπους”.

Να πω πριν συνεχίσω ότι ο μεγαλύτερος μέτοχος της New York Times είναι ο Μεξικανός βιομήχανος Calro Slim, ο οποίος είναι και ένας από τους 8 πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο. O Carlo Slim είναι και μέσα σε αυτούς που παίρνει η Oxfam στις μελέτες της, και προφανώς επιθυμεί, όπως και η κυβέρνηση του Μεξικού, και οι υπόλοιποι βιομήχανοι του Μεξικού, να έχουν οι ΗΠΑ υψηλότερους φόρους ώστε να είναι η Αμερικανική οικονομία λιγότερο ανταγωνιστική. Στις ΗΠΑ εξάγουν τα προϊόντα τους οι Μεξικανοί βιομήχανοι, και φυσικά έχουν στις ΗΠΑ και συνεταίρους, και χρηματοδοτούν πλήθος δημοσιογράφων.

Βλέπε “Η Σχέση των New York Times με τους Μεξικανούς Βιομηχάνους και ο Πόλεμος με τον Ντόναλντ Τραμπ”.

Το νέο σλόγκαν της Oxfam για το 2017 είναι το οι 8 πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου είναι πλουσιότεροι από το 50% του φτωχότερου 50% του παγκοσμίου πληθυσμού. Πριν εξηγήσω τι απάτη έκανε πάλι η Oxfam, θέλω να εξηγήσω την γενικότερη παράνοια αυτών των “μελετών”, οι οποίες προωθούνται στην Ευρώπη είτε μέσω των Ισλαμιστών, είτε μέσω των Λατίνων δικτατόρων, είτε μέσω των Ρώσων, είτε μέσω των Κινέζων.

Στον παρακάτω πίνακα βλέπετε την κατανομή του παγκόσμιου πληθυσμού.

Πίνακας Παγκόσμιος Πληθυσμός (ο πίνακας είναι από τις 13.1.2017)



Βλέπετε ότι 60% του παγκόσμιου πληθυσμού βρίσκεται στην Ασία, κυρίως στην Κίνα, περίπου 1.4 δις κάτοικοι, και στην Ινδία, περίπου 1.3 δις κάτοικοι. Με λίγα λόγια τα 2.7 από τα 7 δις του πλανήτη, το 40% περίπου του παγκόσμιου πληθυσμού, βρίσκεται στην Κίνα και την Ινδία, δύο χώρες καθαρά σοσιαλιστικές.

Αν οι πληθυσμοί σε αυτές τις χώρες κατάφεραν τις τελευταίες δεκαετίες να ανεβάσουν κάπως το βιοτικό τους επίπεδο, ήταν επειδή έκαναν κάποιες μεταρρυθμίσεις προς τον φιλελευθερισμό. Βλέπε “Ο Κινεζικός Κρατικοκαπιταλισμός”.

Επίσης βλέπετε ότι το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού βρίσκεται στην Ασία, την Αφρική και την Λατινική Αμερική, περιοχές όπου κυριαρχούν διεφθαρμένες σοσιαλιστικές και Ισλαμικές νομενκλατούρες. Στις χώρες αυτές η λέξη “καπιταλισμός” είναι σχεδόν απαγορευμένη. Είναι συνώνυμο του σατανά.

Μόλις το 19% του παγκόσμιου πληθυσμού βρίσκεται στην Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική. Ενδεχομένως μάλιστα στο 11% που αντιστοιχεί στον Ευρωπαϊκό πληθυσμό να συμπεριλαμβάνεται και η Ρωσία, επειδή το μεγάλο μέρος του Ρωσικού πληθυσμού ζει στο Ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσία και όχι στο Ασιατικό. Αν όντως συμβαίνει αυτό τότε ο πληθυσμός της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής θα έπρεπε να πιάνεται για ακόμη μικρότερος από το 19% του παγκόσμιου πληθυσμού που εμφανίζει η Wikipedia. Γιατί η Ρωσία είναι η μητέρα του σοσιαλισμού. Αλλά για τον πληθυσμό της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής ας κρατήσουμε το 19% που αναφέρει η Wikipedia.

Στον παρακάτω πίνακα, από την ίδια την μελέτη της Oxfam, βλέπετε  από ποιες γεωγραφικές περιοχές προέρχεται το φτωχότερο 50% του παγκόσμιου πληθυσμού. Βλέπετε ότι μόνο το 9% προέρχεται από την Ευρώπη (8%) και τις ΗΠΑ (1%). Το υπόλοιπο 92% προέρχεται από την Ινδία (27%), από την Κίνα (15%), από την Ασία (23%), από την Αφρική (19%) και από την Λατινική Αμερική (7%).

Εικόνα Κατανομή του Φτωχότερου 50% του Παγκόσμιου Πληθυσμού



Κοιτάξτε λοιπόν τι κάνουν οι μελέτες Ισλαμικών ή αριστερών οργανώσεων όπως η Oxfam. Παίρνουν τους φτωχούς που γεννάει ο σοσιαλισμός, είτε στην κόκκινη, είτε στην μαύρη, είτε στην Ισλαμική εκδοχή του, και τους συγκρίνει με τους πλούσιους που γεννάει ο καπιταλισμός.

Αν και στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καπιταλισμός στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Υπάρχει το μοντέλο της σοσιαλδημοκρατίας, το οποίο δίνει περιθώρια στην ιδιωτική πρωτοβουλία, έχοντας αποδεχθεί την διαφθορά που γεννάει ο δημόσιος τομέας, και στην συνέχεια φορολογεί πάρα πολύ αυτήν την ιδιωτική πρωτοβουλία, με φόρο εισοδήματος άνω του 30%, με ΦΠΑ άνω του 20%, και με πλήθος άλλων φόρων και τελών. Αυτό εννοούμε σήμερα όταν λέμε “καπιταλισμός”. Εννοούμε 50% κράτος 50% ιδιωτική οικονομία, και πολύ σκληρή φορολογία στην ιδιωτική οικονομία.  Αν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη είχαν όντως καπιταλιστικό οικονομικό μοντέλο θα υπήρχε πολύ περισσότερη ευημερία για ολόκληρο τον πληθυσμό.

Τι κάνουν λοιπόν οι μελέτες όπως αυτή της αριστερής φιλο-Ισλαμικής Oxfam? Παίρνουν τους πλούσιους των ΗΠΑ και της Ευρώπης, και συγκρίνουν τον πλούτο τους με την φτώχια που γεννάει ο σοσιαλισμός σε όλες του τις εκδοχές, την κόκκινη, την μαύρη, την Ισλαμική, στην Ασία, την Αφρική και την Λατινική Αμερική. Και στην συνέχεια λένε ότι ο “καπιταλισμός” της Ευρώπης και των ΗΠΑ ευθύνεται για τους φτωχούς των σοσιαλιστικών χωρών της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής.

Κανονικά μελέτες όπως αυτή της αριστερής φιλο-Ισλαμικής Oxfam θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται για να μας πείσουν για το ακριβώς αντίθετο. Θα έπρεπε δηλαδή να τις δείχνουν στους κατοίκους των χωρών της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, προκειμένου να τους εξηγήσουν ότι ο σοσιαλισμός ευθύνεται για την φτώχια που υπάρχει στον σοσιαλιστικό και τον Ισλαμικό κόσμο, και να τους πείσουν να πιέσουν τις κυβερνήσεις τους προκειμένου να ακολουθήσουν πιο φιλελεύθερα μοντέλα διακυβέρνησης, και σε πολιτικό και σε οικονομικό επίπεδο.

Το πρόβλημα είναι ότι στην Κίνα και την Ρωσία, και τις υπόλοιπες χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, τα ΜΜΕ είναι απόλυτα ελεγχόμενα από την πολιτική νομενκλατούρα, και επομένως δεν μπορούν να ειπωθούν αυτά που λέω παραπάνω. Αντιθέτως αυτές οι χώρες μπορούν πολύ εύκολα να αγοράζουν δημοσιογράφους στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, και να προωθούν ανενόχλλητοι την προπαγάνδα τους, όπως συμβαίνει πχ με την μελέτη της αριστερής φιλο-Ισλαμικής οργάνωσης Oxfam.

Η ουσία όμως είναι ότι αυτό που λέω εγώ δεν ακούγεται καθόλου, ενώ η Oxfam έβγαλε το πιασάρικο “οι 8 πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου είναι πλουσιότεροι από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού”, ώστε αριστεροί δημοσιογράφοι όπως ο Μπογδάνος και η Μπουσδούκου να βομβαρδίσουν τον πληθυσμό, και να πουν ότι ο καπιταλισμός προκαλεί ανισότητες κλπ.

Κάντε από περιέργεια ένα γκουγκλάρισμα “οι 8 πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου”, και ψάξτε να βρείτε σε κάποιο Ελληνικό site αυτά που λέω εγώ. Που να τα βρείτε? Πουθενά δεν θα τα βρείτε. Αφού είτε από κρατική διαφήμιση συντηρούνται τα Ελληνικά ΜΜΕ, είτε από χρήματα των Ρώσων, των Αράβων, των Ιρανών και των Κινέζων. Βλέπε “Οι Εφοπλιστές των Ελληνικών ΜΜΕ”.

Το ακόμη πιο τρομακτικό είναι ότι αν κάνετε στα αγγλικά ένα γκουγκλάρισμα πχ “the 8 richest people in the world”, θα διαπιστώσετε ότι σε όλα σχεδόν τα site της Ευρώπης και των ΗΠΑ οι δημοσιογράφοι επικαλούνται την έρευνα της Oxfam για να εξηγήσουν πόσο κακός είναι ο φιλελευθερισμός και πόσο καλός ο σοσιαλισμός. Μιλάμε τώρα για τα site της ΕΕ και των ΗΠΑ, όχι της Ελλάδας. Πειραματιστείτε λίγο, γκουγκλάρετε. Αξίζει τον κόπο, όχι τόσο για την μελέτη της Oxfam, αλλά για να καταλάβετε τον ρόλο και την χρηματοδότηση των ΜΜΕ στην ΕΕ και τις ΗΠΑ.


 Μελέτες όπως αυτή της Oxfam έχει νόημα να γίνονται ξεχωριστά για τον Δυτικό κόσμο, δηλαδή ΕΕ και Βόρεια Αμερική, και ξεχωριστά για τον σοσιαλιστικό και τον Ισλαμικό κόσμο, δηλαδή Ασία, Λατινική Αμερική και Αφρική. Στην πραγματικότητα τέτοιες μελέτες έχουν νόημα όταν γίνονται για κάθε χώρα ξεχωριστά. Για τέτοιες περιπτώσεις βλέπε “Ο Σοσιαλιστικός Μύθος ότι οι Πλούσιοι Γίνονται Πλουσιότεροι και οι Φτωχοί Φτωχότεροι”.

Το άλλο που επίσης που δεν σας λένε οι μελέτες των οργανώσεων που χρηματοδοτούνται από σοσιαλιστικές ή Ισλαμικές χώρες, είναι ότι αυτοί οι λίγοι πλούσιοι άνθρωποι, πχ Bill Gates κλπ, έχουν την περιουσία τους στις μετοχές των εταιρειών τους. Και έχουν μάλιστα ένα πολύ μικρό ποσοστό, αλλά ακόμη και αυτό το μικρό ποσοστό αντιστοιχεί σε ένα τεράστιο ποσό.

Η περιουσία του Bill Gates λοιπόν βρίσκεται κυρίως σε μετοχές εταιρειών όπως η Microsoft, η οποία μεταξύ άλλων μας προσέφερε τα Windows, τον Internet Explorer, όταν μόνο ο Internet Explorer υπήρχε, το Word και το Excel. Πως θα του τις πάρεις αυτές τις μετοχές του Bill Gates, ώστε να τις μοιράσεις σε φτωχούς Κινέζους, Ρώσους και Αφρικανούς όπως θα ήθελε η Oxfam? Το εισόδημα που κερδίζει κάθε χρόνο η Microsoft φορολογείται έτσι κι αλλιώς. Τις μετοχές αυτές πως θα τις φορολογήσεις?

Αν ήταν ακίνητα θα τους έβαζες φόρο ακίνητης περιουσίας. Αλλά τις μετοχές πως θα τις φορολογήσεις? Η μόνη λύση είναι να βάλεις στις μετοχές έναν φόρο αντίστοιχο με τον φόρο ακίνητης περιουσίας, πχ φόρο μετοχών, ώστε σιγά σιγά να απαλλοτριώσεις την Microsoft από τους μετόχους της, όπως με τον φόρο ακίνητης περιουσίας απαλλοτριώνεις σταδιακά τα ακίνητα από τους ιδιοκτήτες τους.

Αυτό όμως είναι σαν να λέμε να μην τρέχει την Microsoft κάποιος σαν τον Bill Gates, αλλά κάποιος σαν τον Λαφαζάνη. Ο Λαφαζάνης θα ήταν πολύ καλός στο να απαλλοτριώνει την Microsoft και να την μοιράζει στους ψηφοφόρους του, αλλά η Microsoft με τον Λαφαζάνη για CEO δεν θα ήταν πια Microsoft. Αυτό θα δημιουργούσε μία ευμάρεια για λίγα χρόνια, μέχρι ο Λαφαζάνης να μοιράσει και τα τελευταία κομμάτια της Microsoft στους ψηφοφόρους του, κρατώντας φυσικά και ένα πολύ μικρό ποσοστό μέσω των αμοιβών του κλπ, αλλά μετά δεν θα υπήρχε πια Microsoft, και η βουτιά στην ευημερία θα ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερη από την πρόσκαιρη άνοδο της ευημερίας που προηγήθηκε.

Γι’αυτό καλό θα ήταν να μην αφήνετε ανθρώπους μίζερους και ατάλαντους όπως ο Λαφαζάνης να σας παρασύρουν και να σας στρέφουν εναντίον ταλαντούχων ανθρώπων όπως ο Bill Gates. Οι Λαφαζάνηδες προσπαθούν να μας στρέφουν εναντίον τέτοιων ανθρώπων ποντάροντας στον φθόνο που όλοι έχουμε μέσα μας, και γι’αυτό και ο σοσιαλισμός λέγεται και “ιδεολογία του φθόνου”.

Η ιδεολογία του φθόνου δεν μας λέει ποτέ πόσο μας ωφέλησαν γίγαντες όπως ο Bill Gates. Πάντα ποντάρει στον φθόνο μας για επιτεθεί σε τέτοιους ανθρώπους, και μηχανεύεται έξυπνα και καλά χρηματοδοτούμενα μέσα όπως η μελέτη της Oxfam.

Σχετικά με την φετινή μελέτη της Oxfam, για τους 8 πλουσιότερους ανθρώπους, να πω ότι καταλήγει στο συμπέρασμα αυτό ως εξής. Παίρνει καταρχάς τους 8 πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου από το Forbes, δηλαδή των Bill Gates (Microsoft), τον Amancio Ortega (Ζάρα), τον Warrant Buffet, τον Μεξικανό βιομήχανο Carlos Slim (New York Times), τον Jeff Bezos (Amazon), τον Mark Zuckerberg (Facebook), τον Michale Bloomberg (δίκτυο Bloomberg) και τον Larry Ellison (Oracle), των οποίων η περιουσία ανέρχεται σε 426 δις δολάρια, και συγκρίνει την περιουσία με τον πλούτο των υπολοίπων ανθρώπων του πλανήτη.

Να επισημάνω ότι από την λίστα του Forbes λείπε ο Ροθτσάιλντ και ο Αρτέμης Σώρρας, και ίσως το Fobres να ελέγχεται από τους εβραιομασόνους. Βλέπε “Οι Μεγαλύτερες Εταιρείες του Κόσμου, οι Πλουσιότεροι Άνθρωποι του Κόσμου, και ο Τζον Ροκφέλερ”.

Για την φετινή παραπλανητική μελέτη της Oxfam διαβάστε το άρθρο του FusionWhat Oxfams misleading stat gets wrong about inequality”, Ιανουάριος 2017.

Επειδή η απάτη στην μεθοδολογία της Oxfam είναι σχεδόν η ίδια κάθε χρόνο, δεν θέλω να επαναλάβω τα όσα είπα για την περσινή της μελέτη, τα οποία ισχύουν και για την φετινή. Επομένως αν θέλετε να μπείτε στην ουσία της μεθοδολογίας της Oxfam, διαβάστε το περσινό κείμενο που ανέβασα για την Oxfam. Βλέπε “Η Παραπλανητική Έρευνα της Oxfam για την Ανισότητα και τους 62 Πλουσιότερους Ανθρώπους του Κόσμου”
http://iakovosal.blogspot.gr/2016/01/oxfam-62.html

ΥΓ

Oxfam 2

Έλεγα στην προηγούμενη ανάρτηση για την απάτη της Oxfam. Δείτε τι ωραία που δένει και το παράδειγμα της Κορέας με την μελέτη της Oxfam. Στον εμφύλιο της Κορέας οι Αμερικανοί υποστήριξαν τους εθνικοσοσιαλιστές και οι Σοβιετικοί με τους Κινέζους τους κομμουνιστές, και τελικά η χώρα χωρίστηκε στα δύο.

Οι Δυτικοί βοήθησαν τους συμμάχους τους στην Νότια Κορέα, και η Νότια Κορέα έφτασε να κατασκευάζει πάρα πολλά προϊόντα, μεταξύ των οποίων τα Samsung, τα Hyundai, τα LG και τα ΚΙΑ.

 Οι Κινέζοι και οι Σοβιετικοί μετέτρεψαν την Βόρεια Κορέα σε ένα κράτος μαφία, προκειμένου να κρύβονται πίσω της για να κάνουν τις βρωμοδουλειές τους. Η Βόρεια Κορέα υποστηρίζει τις τρομοκρατικές οργανώσεις της Ανατολικής Ασίας και ελέγχει μεγάλο μέρος της αγοράς των ναρκωτικών στην Ινδονησία, τις Φιλιππίνες, την Ιαπωνία, την Μαλαισία, την Νότια Κορέα. Η Βόρεια Κορέα έχει επίσης νομισματοκοπεία όπου κατασκευάζονται πλαστά Αμερικανικά δολάρια, φαντάζομαι και γιεν και τα υπόλοιπα ισχυρά νομίσματα. Η Βόρεια Κορέα πουλάει επίσης πυρηνική τεχνολογία και εξοπλισμό σε χώρες όπως η Λιβύη του Καντάφι παλιότερα και το Ιράν σήμερα.

Η Νότια Κορέα έχει πληθυσμό 50 εκατομμύρια και ΑΕΠ 2 τρις περίπου. Η Βόρεια Κορέα έχει πληθυσμό 25 εκατομμύρια και ΑΕΠ 40 δις περίπου.

Και τι λέει η Oxfam? Πιάνει τους πλούσιους της Νότιας Κορέας, τους συγκρίνει με τους φτωχούς της Βόρειας Κορέας, βλέπει ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά, και λέει ότι για την διαφορά αυτή ευθύνεται ο καπιταλισμός της Νότιας Κορέας, και όχι ο σοσιαλισμός της Βόρειας Κορέας.


Δεν το ξέρουν αυτό που λέω στην Oxfam? Φυσικά και το ξέρουν. Αλλά το μόνο που ενδιαφέρει την αριστερή φιλο-Ισλαμική Oxfam είναι να βγάλει έναν πιασάρικο τίτλο, του στυλ “οι 8 πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου είναι πλουσιότεροι από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού”, προκειμένου να το λανσάρουν οι δημοσιογράφοι της Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Άρθρα

“Πως Χρησιμοποίησαν οι New York Times και η Guardian την Παραπλανητική Μελέτη της Oxfam για την Ανισότητα και τους 62 Πλουσιότερους Ανθρώπους”


“What Oxfam’s misleading stat gets wrong about inequality”, Ιανουάριος 2017
Every year, Oxfam adds up the wealth of the world’s poor, compares it to the wealth of the world’s ultra-rich, and comes out with some shocking statistic. This year, it’s that the eight richest men in the world, between them, have the same amount of wealth as the bottom 50% of the population combined.
That’s pretty obscene, on its face. Except, when you look closer, it doesn’t really tell you very much.
If you look at the numbers that the statistic is based on, from Forbes and Credit Suisse, you’ll see that the equality here is that the eight richest people in the world have a combined net worth of roughly $426 billion, or 0.16% of all the world’s wealth.
Is it really true that the bottom 50% of the world’s population accounts for only 0.16% of the wealth on the planet? Well, not really. The bottom 50% comprises five different deciles. Of those deciles, the fourth has 0.17% of the world’s wealth, and the fifth has 0.32%. Those are both very small numbers—but they’re both bigger than 0.16%.
So something funny is going on here—and that something funny is debt. When Oxfam looks at net worth, it adds up your assets, and then subtracts your liabilities. And when your liabilities are bigger than your assets, that means you have negative net worth. According to Oxfam’s methodology, the bottom 10% of the world’s population has a net worth of one trillion negative dollars—an almost inconceivably large sum.
Oxfam does attempt to address this issue in its report:
The total net debt of the bottom 50% of the global population is also just 0.4% of overall global wealth, or $1.1 trillion. If you ignore the net debt, the wealth of the bottom 50% is $1.5 trillion. It still takes just 56 of the wealthiest individuals to equal the wealth of this group.
This, however, is disingenuous. When Oxfam looks at “net debt” here, they’re just talking about the people with negative net worth. They’re ignoring the debts in the second and third and fourth and fifth deciles of the global population, which are even larger than the debts in the bottom decile. As your wealth goes up, after all, your assets rise (by definition), but so do your liabilities.
The result is that if you use Oxfam’s methodology, my niece, with 50 cents in pocket money, has more wealth than the bottom 40% of the world’s population combined. As do I, and as do you, most likely, assuming your net worth is positive. You don’t need to find eight super-wealthy billionaires to arrive at a shocking wealth statistic; you can take just about anybody.
Or, to put it another way, let’s say you’re in the second decile of the wealth distribution, with a net worth somewhere between $30 and $248: Your net worth is higher than the entire bottom 40% of the population combined—which includes people with as much as $603 in wealth.
What’s more, it’s not just the bottom 10% of the world that has debt; most of us do. Car loans, student loans, mortgages, credit cards—debt is the grease that lubricates the wheels of capitalism, and it’s everywhere. And it’s not always a bad thing.
Consider this: Would you rather have $75,000 in the bank and no debt and no degree, or $75,000 in the bank and $75,000 in student loans and a four-year college degree? As far as the Oxfam methodology is concerned, the difference is enormous: The person with $75,000 and no debt is in the top 10% of the world’s wealth distribution, while the person with the college degree is in the bottom 10%. And yet there’s a right answer to the question: You’re much better off with $75,000 in debt and a college degree than you are with no debt at all.
I’ve been talking for a while about how Oxfam’s wealth statistics are misleading, and that aggregating wealth isn’t particularly useful. At the top end, it tells you very little: There’s no appreciable difference in purchasing power between someone with $1 billion and someone with $10 billion. (Neither is going to come close to spending all their money in their lifetimes.)
At the bottom end, wealth is way down the list of priorities. What Oxfam is measuring here, after all, is saved and unspent money. For most poor people, if and when they do come into a sum of money, there’s a long list of things that they can and should spend it on, from food to shelter to healthcare to education. It would be wrong for them to save it rather than spend it. Even if that would send them up the net-worth deciles.
Remember too that Oxfam’s report is global, and covers many countries where saving money is difficult, expensive, and risky. The implication of the report—that it would be better were these people to have saved extra money, rather than spending it on things they desperately need—is both unrealistic and distasteful.
But what really makes these statistics silly is the role of debt. In Oxfam’s world, debt is a bad thing, which is subtracted from your assets to arrive at your net worth. But debt is not a bad thing! Most investments are debt, for starters. If I borrow money to start a business, that’s good for me, and good for the economy. Likewise if I borrow money to buy a car that will allow me to drive to work, or if I borrow money to get a college degree, or if I borrow money to give my family a safe and secure place to live. Debt can be found everywhere in Oxfam’s wealth deciles, and if we eradicated all debt tomorrow, most of the people in those statistics would magically become a lot richer. But that wouldn’t make them better off.
What I would love to see is not a wealth ranking based on net worth (assets minus liabilities), but rather a wealth ranking based simply on assets. If you did that, the richest 1% would no longer have more wealth than the other 99%, as they do under the Oxfam methodology. And net worth would go back to its proper place, as a mechanism useful only for comparing (rather than aggregating) the wealth of the rich.

Criticism adds up over Oxfam inequality claim



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου