Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016

Exxon VS Ισραήλ

Έλεγα ότι ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι προορίζει για Υπουργό Εξωτερικών του τον Rex Tillerson, έναν πολύ ικανό άνθρωπο, και γενικό διευθυντή της μεγαλύτερης εταιρείας ενέργειας των ΗΠΑ, της ExxonMobil. Παραθέτω δύο πολύ ωραία άρθρα των Times of Israel για τις επιπτώσεις αυτής της επιλογής για το Ισραή (βλέπε τέλος κειμένου).



Οι Times of Israel ανήκουν στον Αμερικανοεβραίο David Horrowitz, ο οποίος είναι και ιδιοκτήτης του αντι-Ισλαμικού και αντι-Κομμουνιστικού stie Frontpage Mag, του οποίο άρθρα αναρτώ συχνά πυνκά στην σελίδα μου.

Οι Times of Israel είναι ένα πολύ καλό δεξιό γεωπολιτικό site, με έμφαση προφανώς στο Ισραήλ, αλλά το Frontpage Mag είναι μοναδικό, με την έννοια ότι δεν βρίσκεις ΜΜΕ που να φέρουν τους τίτλους του αντι-Ισλαμικού και αντι-Κομμουνιστικόύ με την περηφάνια που τους φέρει το Frontpage Mag.

Το Frontpage Mag δεν είναι ψευτο αντι-Ισλαμικό και ψευτό αντι-Κομμουνιστικό site τύπου Χρυσής Αυγής. Είναι ένα γνήσια αντι-Ισλαμικό και αντι-Κομμουνιστικό site. Δεν υπάρχουν τέτοια sites και γι’αυτό και έχω μεγάλη αδυναμία στο Frontpage Mag, και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα, αν και καταλαβαίνω ότι θα σας πέσει κάπως βαρύ επειδή είναι πολύ φιλο-Ισραηλινό. Αλλά σας διαβεβαιώ ότι τον αντι-Κομμουνισμό και τον αντι-Ισλαμισμό του δεν θα τα βρείτε πουθενά. Κάντε την καρδιά σας πέτρα και διαβάστε το. Σε όσους αρέσει η δική μου σελίδα θα αρέσει σίγουρα και το Frontpage Mag.

Να γυρίσω στο θέμα όμως του Rex Tillerson και το πως η επιλογή του επηρεάζει το Ισραήλ. Γράφουν λοιπόν οι Times του Ισραήλ ότι για το Ισραήλ ήταν απογοήτευση η επιλογή του Rex Tillerson, λόγων των στενών δεσμών του με τους Άραβες του Κόλπου και με την Ρωσία, δύο παραδοσιακών εχθρών του Ισραήλ τις προηγούμενες δεκαετίες. Αναφέρεται στις τεράστιες επενδύσεις της Exxon στην Ρωσία και τον Περσικό Κόλπο. Να θυμίσω ότι η Αμερικανική Noble Energy που έχει επενδύσει στα κοιτάσματα του Ισραήλ είναι πολύ μικρότερο μέγεθος από την Exxon.

Το άρθρο αναφέρεται στον πόλεμο που υπήρχε ανάμεσα στην Exxon και το Ισραήλ τις προηγούμενες δεκαετίες, όπως και με όλο το πετρελαϊκό λόμπι των ΗΠΑ. Ο λόγος ήταν ότι η υποστήριξη των ΗΠΑ στο Ισραήλ εξαγρίωνε τους Άραβες και έφερνε σε πολύ δύσκολη θέση τις Αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες που συνεργάζονταν μαζί τους. Το άρθρο αναφέρει την πετρελαϊκή κρίση του 1973, όταν οι Άραβες έκαναν εμπάργκο στις ΗΠΑ λόγω της στήριξης τους στο Ισραήλ στον πόλεμο του 1973, κάτι που πλήγωσε τα συμφέροντα των Αμερικανικών κολοσσών που έστελναν το Αραβικό πετρέλαιο στις ΗΠΑ.

Να πω εγώ ότι όντως το Ισραήλ έθιγε τα οικονομικά συμφέροντα των Αμερικανικών κολοσσών ενέργειας, όμως γεωπολιτικά ήταν ένα μεγάλο πλεονέκτημα για τις ΗΠΑ. Το Ισραήλ ήταν το πιο σίγουρο πάτημα των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή. Να θυμίσω ότι μόνο στο Ισραήλ οι Αμερικανοί στρατιώτες μπορούν να κυκλοφορήσουν με τις στολές τους χωρίς φόβο. Ακόμη και στο Κουρδιστάν δεν μπορούν να νοιώθουν ασφάλεια, γιατί υπάρχουν πάρα πολλές πολιτικές και τρομοκρατικές Κουρδικές οργανώσεις που υποστηρίζονται από τον Άσαντ, το Ιράν και την Ρωσία.

Θέλω να πω ότι μπορεί το Ισραήλ να ήταν ζημία για τα βραχυπρόθεσμα οικονομικά συμφέροντα των ενεργειακών κολοσσών, αλλά ήταν ένα μεγάλο asset για την ενεργειακή ασφάλεια των ΗΠΑ. Άλλο είναι το βραχυπρόθεσμο και άλλο το μακροπρόθεσμο. Και είναι απόλυτα λογικό αλλιώς να βλέπει το θέμα ο διευθυντής της Exxon, τον οποίο ενδιαφέρουν τα κέρδη της εταιρείας του στο τέλος της χρονιάς, και αλλιώς να το βλέπει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, τον οποίο ενδιέφερε η συνεχής ροή πετρελαίου προς τις ΗΠΑ στο πέρασμα των δεκαετιών.

Οι αρθρογράφοι ισχυρίζονται ότι το κρίσιμο σημείο για το Ισραήλ είναι η στάση του Tillerson απέναντι στο Ιράν, γιατί ο Tillerson είναι businessman και όχι αντι-Ισλαμιστής. Αλλά από την άλλη πλευρά, γράφει το άρθρο, οι οικονομικές κυρώσεις εναντίον του Ιράν θα ωφελούσαν και τους Άραβες και τους Ρώσους, με τους οποίους συνεργάζεται η Exxon.

Γίνεται αναφορά και στους άλλους δύο υποψηφίους για την θέση του Υπουργού Εξωτερικών, τους Mitt Romney και Rudi Giulliani, οι οποίοι έχουν εκφράσει δημοσίως την στήριξη τους στο Ισραήλ, των οποίων η επιλογή θα ήταν για το Ισραήλ σίγουρα καλύτερη από αυτήν του Rex Tillerson. Ο Mitt Romney είναι και προσωπικός φίλος του Νετανιάχου.

Υπάρχουν λοιπόν στο Ισραήλ αυτοί που βλέπουν με ανησυχία την Exxon, έναν παραδοσιακό εχθρό του Ισραήλ, να παίρνει του Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, και υπάρχουν και αυτοί που λένε ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας αφού το Ισραήλ έχει πλέον βελτιώσει τις σχέσεις του και με τους Ρώσους και με τους Άραβες του Κόλπου. Οι τελευταίοι θυμίζουν ότι οι ίδιες ανησυχίες υπήρχαν και για τον Τζορτζ Μπους, λόγω των στενών του δεσμών με την Σαουδική Αραβία, αλλά ο Τζορτζ Μπους ήταν πολύ φιλικός προς το Ισραήλ.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι ο Tillerson έχει περισσότερο από κάθε άλλον τα προσόντα για να διαπραγματευτεί με τους Ρώσους και τους Καταριανούς, αφού και με τους δύο έχει πολύ στενή συνεργασία και τους γνωρίζει πολύ καλά. Νομίζω ότι ο Tillerson είναι ο ιδανικός άνθρωπος νομίζω για το τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Ενδεχομένως να μην αποδειχθεί πολύ φιλικός προς το Ισραήλ. Αλλά ακόμη και να συμβεί αυτό, στο επιτελείο του Τραμπ είναι ο ένας πιο αντι-Ισλαμιστής από τον άλλο. Και το πρόβλημα του Ισραήλ αυτή την στιγμή είναι το Ιράν. Αυτό νομίζω ότι είναι εξίσου σημαντικό με το ποια θα είναι η στρατηγική του Υπουργού Εξωτερικών. Θα μου πεις μα το ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα του Ισραήλ είναι ένας πόλεμος με την Χεζμπολάχ, με την Χεζμπολάχ να έχει την υποστήριξη της Ρωσίας. Αυτό όμως θα ήταν ένα σενάριο πολύ πιο πιθανό να συμβεί με την Κλίντον παρά με τον Τραμπ. Άρα οι Ισραηλινοί είναι ήδη καλύτερα.

Θα καταφέρει ο Τραμπ να τα βρει με την Ρωσική μαφία? Δεν το ξέρω. Νομίζω ότι θα είναι πολύ καλό για την Δύση να το καταφέρει. Η Ρωσική πολιτική νομενκλατούρα είναι ακριβώς η ίδια με αυτή την Σοβιετικής Ένωσης, και λειτουργεί όπως ακριβώς λειτουργεί μία συμμορία της μαφίας. Η μόνη διαφορά ανάμεσα στην Ρωσική νομενκλατούρα και μία συμμορία της μαφίας είναι ότι η νομενκλατούρα της Ρωσίας έχει πυρηνικά όπλα, ενώ μία συμβατική μαφιόζικη συμμορία έχει συμβατικά όπλα. Αλλά και οι Καταριανοί δεν πάνε πίσω. Μεγάλα μπουμπούκια. Βέβαια οι Καταριανοί δεν έχουν πυρηνικά.


Άρθρα


What Rex Tillerson, Trumps pick as US secretary, could mean for the Jewish agenda”, Δεκέμβριος 2016
1η , 2η , 3η , 4η , 5η Παράγραφος
President-elect Donald Trump’s pick for secretary of state, Rex Tillerson, is the chairman and CEO of Exxon Mobil, an energy company large enough to have its own foreign policy.
It is a policy, however, that doesn’t always align with the priorities of Jewish and pro-Israel groups. Oil companies have clashed in the past with the pro-Israel lobby.
“Exxon Mobil has not been a friend to Israel through the years,” said Abraham Foxman, the national director emeritus of the Anti-Defamation League, referring to clashes in the 1970s over the Arab boycott of Israel and in the 1990s over the imposition of sanctions on Iran.
Others suggest, however, that fears that Big Oil will tilt US policy against Israel are a thing of the past.
“There was a time that being associated with oil made you automatically deemed hostile when it comes to Israel,” said David Makovsky, the Ziegler distinguished fellow at the Washington Institute for Near East Policy. “However, at a time that Israel and Gulf states are quietly pursuing common interests when it comes to enmity toward Iran, the Mideast is no longer zero-sum. Hopefully, oil executives see this shift as much as the Arabs themselves.”
Makovsky recalled how one of President Ronald Reagan’s secretaries of state also had ties to one of the energy industry’s biggest builders of oil, chemical and natural-gas facilities.
“One should recall that when George Shultz came in, people thought his business connection to Bechtel projects in the Gulf made him hostile to Israel, and this did not prove to be the case,” he said. “I think a question Tillerson will be asked at the hearings beyond the focus on Russia is how does someone whose business background made him a skeptic on economic sanctions [against Iran] now be the one who will have to enforce them and even advocate for more in certain instances?”
That focus on Russia will involve scrutiny of Tillerson’s close ties to President Vladimir Putin. Tillerson led the expansion of Exxon’s joint drilling with Russia in recent years and has objected to sanctions imposed on the country over its invasion of Ukraine.


“Trump’s choice for State has strong ties in the Gulf, not Israel”, Δεκέμβριος 2016
2η, 3η , 4η , 5η , 6η Παράγραφος
Exxon Mobil CEO Rex Tillerson, who is expected to be formally named by Trump as his top diplomat Tuesday, has spent his career fostering deep ties to Sunni Arab and Gulf states. Since rising to the top at one of the world’s largest companies on January 1, 2006, much of his professional life has involved working with Israel’s petroleum-rich neighbors.
Throughout his career, the Wichita Falls, Texas, native cultivated relationships with leaders of countries including Saudi Arabia, Yemen and Qatar. He even injected his company into the middle of a power struggle between the Kurds and the Iraqi government.
As an oil executive, though, he’s never had much reason to invest time or money in the Jewish state.
On Israel, Tillerson contrasts starkly with several of the other top candidates considered for the position in what was an unusually long and public process, including Mitt Romney, Rudy Giuliani and John Bolton.
Former Massachusetts Gov. Romney, for example, has had a friendshipwith Prime Minister Benjamin Netanyahu dating back to 1976.
8η, 9η Παράγραφος
Tillerson, on the other hand, should he be confirmed, will be operating from a knowledge base that derives from his connections in the Arab world.
Another touchy issue is his warm relationship with Russia, which has generated considerable controversy since it emerged over the weekend that Trump was favoring him for the post.
15η Παράγραφος
If Trump and Tillerson were to tear up or amend the deal, hamstringing Iran’s oil industry, the move could be construed as designed to benefit American and Russian energy companies by muscling out some of their stiffest competition.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου