Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Η Διαφορά Ανάμεσα στην Προπαγάνδα και το Εθνικό Συμφέρον

Το έχω ξαναπεί, αλλά θα το ξαναπώ με δυο λόγια, επειδή είναι εντυπωσιακό το πόσο δεν κρατάνε τα προσχήματα τα κράτη όταν χτυπάνε το ένα το άλλο, ενώ αντιθέτως τα ΜΜΕ αναφέρουν τα πάντα τόσο διπλωματικά ώστε να χρειάζεται κάποιος 10 ώρες για να καταλάβει κάτι που κανονικά χρειάζεται 5 λεπτά.

Και μιλάμε για τα δυτικά ΜΜΕ που έχουν μία μέτρια ενημέρωση. Αν μιλήσουμε για τα ΜΜΕ των Ισλαμικών και σοσιαλιστικών χωρών τα πράγματα είναι πολύ πολύ χειρότερα γιατί βάζουν τον κόσμο να κοιτάζει από την άλλη πλευρά με την προπαγάνδα τους. Η μέτρια ενημέρωση των Δυτικών χωρών είναι πολύ ανώτερη από την προπαγάνδα των σοσιαλιστικών και των Ισλαμικών χωρών.

Στις 13 Ιουλίου του 2006 εγκαινιάστηκε το τελευταίο τμήμα του αγωγού Baku-Tbilisi-Ceyhan στο Ceyhan. Είχαν προηγηθεί πολύ νωρίτερα τα εγκαίνια στο Baku και στην Τιφλίδα. Μία ημέρα πριν τα εγκαίνια του αγωγού στο Ceyhan, στις 12 Ιουλίου του 2006, η Χεζμπολάχ χτύπησε το Ισραήλ ξεκινώντας τον πόλεμο Ισραήλ-Λιβάνου του 2006 (July War), ο οποίος θεωρήθηκε η πρώτη ήττα των Ισραηλινών στην Μέση Ανατολή. Η Χεζμπολάχ χρησιμοποίησε Ρωσικά και Ιρανικά όπλα.

Χάρτης



Ο αγωγός Baku-Ceyhan θα έστελνε πετρέλαιο και στο Ισραήλ, και από το Ισραήλ και το λιμάνι Eilat και την Κόκκινη Θάλασσα στην Ασία, αποφεύγοντας το Ιράν και το Αφγανιστάν. Πόσο δύσκολο είναι να το καταλάβει αυτό κάποιος? Πόσος χρόνος χρειάζεται? Τρεις παραγράφους έχω γράψει μέχρι τώρα. Χρειάζεται παραπάνω? Θα μπορούσα να αποφύγω την εισαγωγή και να το περιγράψω πιο σύντομα.

Χάρτης


Το 2006 ο Ερντογάν έβλεπε ακόμη το Ισραήλ ως σύμμαχο της Τουρκίας, ενώ το Ιράν μιλούσε για έναν ιερό πόλεμο των Μουσουλμάνων εναντίον των Σιωνιστών ιμπεριαλιστών και των σταυροφόρων.

Στην Ελλάδα γινόταν χαμός υπέρ της Χεζμπολάχ από τους κνίτες των ΜΜΕ. Θα πει κάποιος μα αφού το Ισραήλ ήταν σύμμαχος της Τουρκίας, και αφού το Ιράν ήταν εχθρός της Τουρκίας, δεν θα έπρεπε η Ελλάδα να είναι με το Ιράν και την Χεζμπολάχ? Φυσικά και θα έπρεπε. Είναι άλλο όμως αυτό και άλλο η προπαγάνδα. Άλλο είναι να στηρίξεις διπλωματικά τους Ιρανούς και την Χεζμπολάχ, και άλλο να έχεις δημοσιογράφους όπως ο Μπογδάνος και η Μπουσδούκου που κάνουν τους Έλληνες κουτούς.

Άλλο πράγμα είναι το εθνικό συμφέρον και η γεωπολιτική, και άλλο είναι η προπαγάνδα και η κουταμάρα. Δεν συμφέρει τους Έλληνες και τα παιδιά τους να είναι κουτοί. Μόνο το σάπιο πολιτικό μας σύστημα το συμφέρει να είμαστε κουτοί, και γι’αυτό και έχουμε τους δημοσιογράφους και τους ακαδημαϊκούς που έχουμε.

ΥΓ Και δεν είναι και καθόλου δεδομένο ότι την Ελλάδα την συνέφερε να πηγαίνει κόντρα σε όλη την ΕΕ και τις ΗΠΑ που ήθελαν τον αγωγό Baku-Ceyhan για να τα έχει καλά με τους τρομοκράτες του Ιράν και της Χεζμπολάχ.

Την Ελλάδα την συνέφερε να συνεργάζεται με το Ιράν και την Χεζμπολάχ εναντίον της Τουρκίας και του Ισραήλ στα τοπικά θέματα, αλλά όχι εναντίον του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Και σε τι έβλαπτε την Ελλάδα ο αγωγός Baku-Ceyhan? Ίσα ίσα που μας δίνει μία εναλλακτική στο Ρωσικό, το Ιρανικό και το Καταριανό πετρέλαιο. Μήπως αυτό ήταν το πρόβλημα? Ότι δεν θέλαμε να έχουμε την εναλλακτική? Θα μου πεις οι Ρώσοι δεν αστειεύονται, και αν δεν εξυπηρετήσεις τα συμφέροντα τους βαράνε, και τους Ρώσους τους χρειαζόμαστε. Το γιατί χρειαζόμαστε τους Ρώσους το έχω περιγράψει. Βλέπε “Ο Πράκτορας της KGB Πατριάρχης Αλέξιος Β”

Άρθρα

BakuTbilisiCeyhan pipeline : Inauguration
On 25 May 2005, the pipeline was inaugurated at the Sangachal Terminal by President Ilham Aliyev of the Azerbaijan Republic, President Mikhail Saakashvili of Georgia and President Ahmet Sezer of Turkey, joined by President Nursultan Nazarbayev of Kazakhstan and United States Secretary of Energy Samuel Bodman.[1][9]The inauguration of the Georgian section was hosted by President Mikheil Saakashvili at the pumping station near Gardabani on 12 October 2005.[10] The inauguration ceremony at Ceyhan terminal was held on 13 July 2006.[2][11]
Pumping began on 10 May 2005 and reached Ceyhan on 28 May 2006.[2] The first oil was loaded at the Ceyhan Marine Terminal (Haydar Aliyev Terminal) onto a tanker named British Hawthorn.[12] The tanker sailed on 4 June 2006 with about 600,000 barrels (95,000 m3) of crude oil.



“2006 Lebanon War”
2η Παράγραφος
The conflict was precipitated by the Zar'it-Shtula incident. On 12 July 2006, Hezbollah fighters fired rockets at Israeli border towns as a diversion for an anti-tank missile attack on two armored Humvees patrolling the Israeli side of the border fence.[53] The ambush left three soldiers dead. Two Israeli soldiers were abducted and taken by Hezbollah to Lebanon.[53][54] Five more were killed in Lebanon, in a failed rescue attempt. Hezbollah demanded the release of Lebanese prisoners held by Israel in exchange for the release of the abducted soldiers.[55] Israel refused and responded with airstrikes and artillery fire on targets in Lebanon. Israel attacked both Hezbollah military targets and Lebanese civilian infrastructure, including Beirut's Rafic Hariri International Airport.[56] The IDF launched a ground invasion of Southern Lebanon. Israel also imposed an air and naval blockade.[57] Hezbollah then launched more rockets into northern Israel and engaged the IDF in guerrilla warfare from hardened positions.[58]



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου