Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Η Σφαίρα που Άλλαξε την Δημοκρατία - Μία Θεωρία Συνωμοσίας για τις Δολοφονίες των Γρηγορόπουλου-Φύσσα

Ο Σάχης του Ιράν, ο στενότερος σύμμαχος των Δυτικών στον Περσικό Κόλπο μέχρι την Ισλαμική Επανάσταση το 1979, είχε επισκεφτεί το 1967 την Δυτική Γερμανία. Οι Γερμανοί Κομμουνιστές, με την υποστήριξη των Γερμανικών μυστικών υπηρεσιών (ΣΤΑΖΙ), ξεσήκωναν τους Δυτικογερμανούς και οργάνωναν μαζικές διαδηλώσεις.

Στις 2 Ιουνίου του 1967 ένας Γερμανός αστυνομικός πυροβόλησε στο κεφάλι και σκότωσε έναν κομμουνιστή φοιτητή που συμμετείχε στις διαδηλώσεις. Ονομάστηκε “ο πυροβολισμός που άλλαξε την δημοκρατία” (the shot that changed the Republic). Η φωτογραφία της γυναίκας που κρατά τον νεκρό νεαρό κομμουνιστή είναι μία από τις πιο γνωστές φωτογραφίες στην Γερμανία.

Φωτογραφία



Σαράντα και πλέον χρόνια αργότερα, το 2009, βγήκε στην επιφάνεια ότι ο αστυνομικός που πυροβόλησε τον νεαρό κομμουνιστή ήταν και ο ίδιος κομμουνιστής και μέλος της ΣΤΑΖΙ. Ο πρώην αστυνομικός, 81 ετών πια, παραδέχτηκε ότι ήταν κομμουνιστής και μέλος της ΣΤΑΖΙ, αλλά εξακολούθησε να υποστηρίζει ότι ο πυροβολισμός ήταν ένα ατύχημα και όχι ένα οργανωμένο σχέδιο της ΣΤΑΖΙ. Βλέπε New York Times “Spy Fired Shot That Changed West Germany”, Μάιος 2009.

Η δολοφονία του νεαρού κομμουνιστή άλλαξε την ιστορία της Γερμανίας. Πάνω στην δολοφονία του φοιτητή βάσισε την ηθική της νομιμοποίηση η υποστηριζόμενη από την ΣΤΑΖΙ κομμουνιστική τρομοκρατική οργάνωση Red Army Faction (Baader-Meinhof). Όπως έχω ξαναπεί η Red Faction Army υποστηριζόταν από την ΣΤΑΖΙ και εκπαιδευόταν στα στρατόπεδα της PLO στις Αραβικές χώρες. Βλέπε Wikipedia “Red Army Faction : Formation of the RAF”

Βλέπε επίσης Guardian “Baader-Meinhof terrorist may have worked for the Stasi”, Αύγουστος 2011.

Το βασικό επιχείρημα που προωθούσε η ΣΤΑΖΙ στην Δυτική Γερμανία μέσω των Γερμανών κομμουνιστών ήταν ότι η Γερμανική Κυβέρνηση ήταν μία ναζιστική κυβέρνηση, επειδή πολλά στελέχη της δημόσιας διοίκησης είχαν θέσεις και στην Ναζιστική Γερμανία. Ένα ολόκληρο κίνημα δημιουργήθηκε με το όνομα 2 Ιουνίου, ημέρα δολοφονία τους νεαρού, και τελικά εξελίχθηκε σε μία τρομοκρατική οργάνωση με αυτό το όνομα. Βλέπε Wikipedia “2 June Movement”.

Όλες αυτές οι μέθοδοι ξεκινούσαν από την KGB. Για να αποδομήσει το Ισραήλ η KGB μετέφρασε στα Αραβικά και μοίρασε στον Αραβικό Κόσμο τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, και για να αποδομήσει την Αμερικανική Κυβέρνηση στα μάτια των Ευρωπαίων η KGB παρουσίαζε τις ΗΠΑ ως το όργανο μίας Εβραϊκής συμμορίας.

Αντίστοιχα για να αποδομήσει  την μεταπολεμική κυβέρνηση της Δυτικής Γερμανίας, στενής συμμάχου των ΗΠΑ, η KGB υποστήριζε μέσω των Γερμανών Κομμουνιστών ότι ήταν μία ναζιστική κυβέρνηση. Το βασικό επιχείρημα των Γερμανών κομμουνιστών ήταν ότι δεν μπορείς να συνομιλείς με Ναζί γιατί θα σε σκοτώσουν, και τρανταχτή απόδειξη ήταν η δολοφονία του νεαρού κομμουνιστή από την αστυνομία. Η μόνη λύση λοιπόν ήταν να εξεγερθεί ο κόσμος και να ανατρέψει την Γερμανική κυβέρνηση.

Είναι γνωστό ότι ο Ρουπακιάς, ο οποίος σκότωσε τον χουλιγκάνο του ΑΝΤΑΡΣΥΑ Παύλο Φύσσα, ήταν στέλεχος του ΚΚΕ πριν πάει στην Χρυσή Αυγή και σκοτώσει τον ακροαριστερό χουλιγκάνο. Βλέπε “Άδωνις : Ο Ρουπακιάς ήταν Στέλεχος του ΚΚΕ”

Ο Ρουπακιάς βγήκε έξω επί ΣΥΡΙΖΑ, και τα τραγούδια του χουλιγκάνου, όπως και ο ίδιος ο χουλιγκάνος, έγιναν σύμβολα της αριστεράς. Νομίζω ότι ο Φύσσας συμμετείχε στις συγκρούσεις της αριστεράς με την Χρυσή Αυγή για τον έλεγχο των Ναυπηγείων. Είχα ακούσει την Χρυσή Αυγή να λέει ότι το ΚΚΕ επίτηδες δημιουργεί προβλήματα στα ναυπηγεία της Ελλάδας για να στέλνει τα πλοία στην Τουρκία και άλλες χώρες.

Εικόνα




Όπως και ο Ρουπακιάς, έτσι και ο αστυνομικός που σκότωσε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο έκανε μία μεγάλη χάρη στην αριστερά. Στις 6 Δεκεμβρίου του 2008 ο αστυνομικός σκότωσε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, ένα αριστερό πλουσιόπαιδο, και έδωσε αφορμή για να γίνονται κάθε χρόνο τα Δεκεμβριανά, σε ένα remake των κανονικών Δεκεμβριανών του 1944, όταν οι Κομμουνιστές με την βοήθεια των Αλβανών, των Βούλγαρων και των Γιουγκοσλάβων (Σκοπιανών) προσπαθούσαν να πάρουν την Αθήνα, και πολεμούσαν με τους εθνικοσοσιαλιστές και τους δεξιούς που υποστηρίζονταν από τους Άγγλους και τους Αμερικανούς.

Όπως και με τα Δεκεμβριανά του Γρηγορόπουλου, έτσι και τα Δεκεμβριανά του 1944 είχαν ξεκινήσει όταν η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον των Κομμουνιστών στις 3 Δεκεμβρίου 1944. Βλέπε Wikipedia Δεκεμβριανά.

Θα μου πεις ο αστυνομικός ήταν αριστερός? Δεν ξέρω τι πραγματικά ήταν ο αστυνομικός και γιατί πραγματικά το έκανε. Απλά παρουσιάζω τα γεγονότα. Είναι όμως βέβαιο ότι υπήρχαν ακόμη και αξιωματικοί της ΕΥΠ που  συνεργάζονταν με την 17 Νοέμβρη και την KGB. Γιατί να μην υπάρχει και ένας αστυνομικός? Γιατί να μην υπάρχουν πολλοί αστυνομικοί? Η επιρροή της Ρωσίας είναι σίγουρα μεγάλη στην ΕΥΠ και τα Ελληνικά σώματα ασφαλείας, όπως και η επιρροή του Ιράν, το οποίο είναι μεγάλος σύμμαχος της Ρωσίας.

Αλλά θεωρώ βέβαιο ότι η αριστερά έχει πάρα πολλά στελέχη στα σώματα ασφαλείας, τα οποία δεν δηλώνουν κομμουνιστές. Αν διαβάσετε θα δείτε ότι παραδοσιακά τα Ευρωπαϊκά Κομμουνιστικά κόμματα έσπρωχναν πολλά under cover στελέχη στα σώματα ασφαλείας, στην δημοσιογραφία, στην πολιτική κλπ.

Πάντως είναι κάπως περίεργο για έναν αστυνομικό να σκοτώσει έναν πιτσιρικά, όταν γνωρίζουμε ότι οι κομμουνιστές καίνε χρόνια τους αστυνομικούς και ποτέ οι αστυνομικοί δεν έκαναν κάτι αντίστοιχο. Θα μου πεις μα δεν γίνεται να χάσει ένας αστυνομικός την ψυχραιμία του? Φυσικά και γίνεται, και εγώ λέω πάντα ότι οι αστυνομικοί θα πρέπει να χτυπάνε με αληθινά πυρά τους κομμουνιστές που τους καίνε, ή τουλάχιστον με πλαστικές σφαίρες. Απλά λέω ότι μέχρι τώρα στα επεισόδια στα Εξάρχεια δεν είχε σκοτώσει κάποιος αστυνομικός έναν πιτσιρικά.

Δεν έχω κάποια απόδειξη ότι αυτά που λέω ισχύουν, και ούτε και είμαι σίγουρος ότι ισχύουν. Έχω αποδείξεις για τα αντίστοιχα περιστατικά του 1967 στην Δυτική Γερμανία, αλλά όχι για τα πρόσφατα γεγονότα στην Ελλάδα. Υπάρχει όμως κάτι κοινό. Και από την δολοφονία του 1967 στην Δυτική Γερμανία, και από τις δολοφονίες των Γρηγορόπουλου-Φύσσα στην Ελλάδα, ο μεγάλος κερδισμένος ήταν η αριστερά.




“Άδωνις : Ο Ρουπακιάς ήταν Στέλεχος του ΚΚΕ”

“Δεκεμβριανά”
2η Παράγραφος
Η έναρξή τους, στις 3 Δεκεμβρίου του 1944, σηματοδοτείται από τους πυροβολισμούς των Αστυνομικών δυνάμεων μπροστά στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη ενάντια στη διαδήλωση του ΕΑΜ, που είχε οργανωθεί ως απάντηση στο τελεσίγραφο της κυβέρνησης εθνικής ενότητας (1-12-1944) για τον αφοπλισμό όλων των αντάρτικων ομάδων, με αποτέλεσμα το θάνατο 33 διαδηλωτών και τον τραυματισμό άλλων 148. Παράλληλα ο στρατηγός Σκόμπυ προέβη σε διάγγελμα, ενώ άμεσες προσπάθειες για πολιτική λύση απαγορεύτηκαν από τον Τσώρτσιλ.

“Spy Fired Shot That Changed West Germany”, Μάιος 2009
1η , 2η , 3η , 4η Παράγραφος
It was called “the shot that changed the republic.”
The killing in 1967 of an unarmed demonstrator by a police officer in West Berlin set off a left-wing protest movement and put conservative West Germany on course to evolve into the progressive country it has become today.
Now a discovery in the archives of the East German secret police, known as the Stasi, has upended Germany’s perception of its postwar history. The killer, Karl-Heinz Kurras, though working for the West Berlin police, was at the time also acting as a Stasi spy for East Germany.
It is as if the shooting deaths of four students at Kent State University by the Ohio National Guard had been committed by an undercover K.G.B. officer, though the reverberations in Germany seemed to have run deeper.
11η, 12η Παράγραφος
In an interview with the Bild, Mr. Kurras, 81, confirmed that he had been in the East German Communist Party. “Should I be ashamed of that or something?” Mr. Kurras was quoted as saying. As for the Stasi, he said, “And what if I did work for them? What does it matter? It doesn’t change anything,” the paper reported.
Mr. Kurras does not deny that he shot the demonstrator, Benno Ohnesorg, in the back of the head, but has said the shooting was an accident. He denied records showing he had been paid by the security service, and said the agents who had put those details in his file must have been lining their own pockets.
16η Παράγραφος
Mr. Ohnesorg’s death had a powerful mobilizing effect. The photograph of a woman cradling his head as he lay on the ground is among the most iconic images in Germany. Average students who might never have joined the 1968 protest movement were moved to action. And on a darker note it became the chief justification for violent action by terrorist groups like the Red Army Faction and the Second of June Movement, which even took its name from the day of Mr. Ohnesorg’s killing.

Benno Ohnesorg
2η, 3η , 4η, 5η , 6η, 7η , 8η , 9η Παράγραφος
On June 2, 1967, Ohnesorg participated in a protest held near the Deutsche Oper, aimed against the state visit of the Shah of IranMohammad Reza Pahlavi, who was attending a performance of Mozart's The Magic Flute at the Deutsche Oper that night. It was the first political demonstration in which Ohnesorg had ever taken part.
The protest turned violent after provocations by the Shah's agents and police overreactions. Demonstrators were then dispersed into the side streets. In the courtyard of Krumme Strasse 66, Ohnesorg was then shot by plain-clothes police officer Karl-Heinz Kurras. Ohnesorg died before he could be treated at a hospital. At that time, Kurras was cleared of all charges in two separate trials.[1]
Ohnesorg was a student of Romance and German studies. He was married and his wife was pregnant with their first child.
More than forty years later, it was revealed that Kurras was an undercover agent of the East German secret police Stasi, and a long-time member of the Socialist Unity Party of Germany, the ruling East German Communist party; however, the motive behind Kurras' act remains unclear.
The surviving Stasi archives contain no evidence that Kurras was acting under their orders when he shot Ohnesorg.[5][6]
In January 2012, research carried out by federal prosecutors and Der Spiegel magazine has found that the shooting was not in self-defense as always claimed by Kurras and that it was certainly premeditated. Newly examined film and photographic evidence also implicate fellow officers and superiors, demonstrating that the police covered up the truth in subsequent investigations and trials. Additionally, medical staff who carried out the postmortem on Ohnesorg were ordered to falsify their report. However, the new information is unlikely to be sufficient for the case to be reopened.
His death served as a rallying point for the left wing, and the Movement 2 June group was named after the day of his death. After student activist Rudi Dutschke called for direct action in response for the killing, Jürgen Habermas famously invoked the term "left fascism" against elements within the student movement. The left-wing student movement of the late 1960s that swelled and partly radicalised itself after Ohnesorg's death influenced a large number of German politicians who were in their teens and twenties at the time.
A monument next to the Deutsche Oper Berlin, which was designed by Austrian sculptor Alfred Hrdlicka, serves as a memorial for the killing. In December 2008, municipal authorities inaugurated an official memorial panel on the sidewalk in front of the house where Ohnesorg was shot. The panel is in German and English (see external links below).[1]
In Ohnesorg's hometown of Hanover, a bridge over the Ihme river is named after him.

“Baader-Meinhof terrorist may have worked for the Stasi”, Αύγουστος 2011

“2 June Movement”
2 June Movement (German: Bewegung 2. Juni) was a West German violent non-state actor based in West Berlin. Active from 1971–1980, the anarchist group was one of the few violent groups at the time in West Germany. Although 2 June Movement did not share the same ideology as the Red Army Faction (Baader-Meinhof Gang), these extremist organizations were allies. The 2 June Movement did not establish as much influence in West Germany as their Marxist counterparts, but is best known for kidnapping West Berlin mayoral candidate Peter Lorenz.[1]
Rising from the ashes of political group Kommune 1 and violent extremist group Tupamaros West-Berlin, 2 June Movement was formed in 1971. In contrast to the Red Army Faction, 2 June Movement was anarchist, rather than Marxist. This organization derived their name from the date that German university student Benno Ohnesorg was killed by police in 1967. Participating in a protest of Germany's meeting with Iran, Ohnesorg was shot when the demonstrators were attacked by police. His death propelled the left-wing movement in West Germany, influencing politicians, political activists, and violent extremist groups. Although the organization never became particularly notorious, 2 June Movement was most recognized in the first phase of German post-World War II terrorism.[1]

“Red Army Faction : Formation of the RAF”
2η, 3η, 4η Παράγραφος
All four of the defendants charged with arson and endangering human life were convicted, for which they were sentenced to three years in prison. In June 1969, however, they were temporarily paroled under an amnesty for political prisoners, but in November of that year, the Federal Constitutional Court (Bundesverfassungsgericht) demanded that they return to custody. Only Horst Söhnlein complied with the order; the rest went underground and made their way to France, where they stayed for a time in a house owned by prominent French journalist and revolutionary, Régis Debray, famous for his friendship with Che Guevara and the focus theory of guerrilla warfare. Eventually they made their way to Italy, where the lawyer Mahler visited them and encouraged them to return to Germany with him to form an underground guerrilla group.
The Red Army Faction was formed with the intention of complementing the plethora of revolutionary and radical groups across West Germany and Europe, as a more class conscious and determined force compared with some of its contemporaries. The members and supporters were already associated with the 'Revolutionary Cells' and 2 June Movement as well as radical currents and phenomena such as the Socialist Patients' CollectiveKommune 1 and the Situationists.
Baader was arrested again in April 1970, but on 14 May 1970 he was freed by Meinhof and others. Baader, Ensslin, Mahler, and Meinhof then went to Jordan, where they trained in the West Bank and Gaza with Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP) and Palestine Liberation Organization (PLO) guerrillas[8][not in citation given] and looked to the Palestinian cause for inspiration and guidance. But RAF organisation and outlook were also partly modeled on the Uruguayan Tupamaros movement, which had developed as an urban resistance movement, effectively inverting Che Guevara's Mao-like concept of a peasant or rural-based guerrilla war and instead situating the struggle in the metropole or cities.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου