Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

Η Χριστίνα Βραχάλη και η Ιδεολογική Ηγεμονία της Αριστεράς

Δείτε τι ανέβασε η Χριστίνα Βραχάλη. Ανέβασε μία φωτογραφία του Γάλλου συγγραφέα και φιλοσόφου Αλμπέρ Καμύ, προκειμένου να τον τιμήσει. Ο Καμύ γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου του 1913). Σχολιάζει και η Άννα Μπουσδούκου (άννα κυνθία).

Εικόνα



Ο Αλμπέρ Καμύ ήταν μέλος του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, και στην συνέχεια έγινε μέλος του Αλγερινού Κομμουνιστικού Κόμματος (ήταν Γάλλος που είχε γεννηθεί στην Αλγερία που τότε ήταν αποικία της Γαλλίας).

Ο Αλμπέρ Καμύ ήταν άθεος, πίστευε ότι η θρησκεία είναι φιλοσοφική αυτοκτονία, και ήταν φανατικός πολέμιος του Χριστιανισμού.

Θα μου πείτε τώρα έχει καμία σημασία το τι πιστεύει η Χριστίνα Βραχάλη, η οποία είναι μία κούκλα αθλητικογράφος και μιλάει για τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό? Φυσικά και έχει, γιατί δείχνει αυτό που λέει συνέχεια ο Άδωνις Γεωργιάδης για την ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς. Ακόμη και για τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό να μπορείς να μιλάς στην Ελλάδα σε μικρόφωνο, πρέπει να είσαι αριστερός, ή σε κάποιες λίγες περιπτώσεις εθνικοσοσιαλιστής.

Για μία περίοδο άκουγα πάρα πολύ Sport FM. Αυτό που μου έχει μείνει από τον Sport FM είναι ότι στήριζε πολύ τον Ολυμπιακό του Κόκκαλη, και ότι όλοι οι δημοσιογράφοι του ήταν αριστεροί. Οι ιδιοκτήτες του μάλιστα, δεν ξέρω αν είναι ακόμη οι ίδιοι ιδιοκτήτες, ήταν ο Μπάμπης Χριστόγλου και ο Γιώργος Χελάκης. Ο Μπάμπης Χριτόγλου ήταν Ολυμπιακός και έλεγε ανοιχτά στο μικρόφωνο ότι ψήφιζε ΚΚΕ, και ο Γιώργος Χελάκης ήταν Ολυμπιακός και κατέβηκε στις εκλογές του 2015 ως υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Και ναι λοιπόν έχει μεγάλη σημασία τι πιστεύει η Χριστίνα Βραχάλη, γιατί όταν αποκτάς δημοσιότητα μπορείς να περνάς πολιτικές απόψεις και με πλάγιο τρόπο, ο οποίος κάποιες φορές είναι και πολύ πιο αποτελεσματικός από τον έμμεσο τρόπο.

Εγώ πχ στα 18 ήμουν ένας πάρα πολύ μεγάλος σανοφάγος. Δεν ξέρω αν έχει υπάρξει μεγαλύτερος σανοφάγος από εμένα στην Ελληνική ιστορία. Θέλω να πιστεύω πως έχει υπάρξει. Αλλά όρκο δεν παίρνω. Αν λοιπόν ήμουν 18 και ήθελα να διαβάσω κάτι, και έβλεπα την κουκλάρα Χριστίνα Βραχάλη να διαφημίζει τον Αλμπέρ Καμύ ίσως αποφάσιζα να τον διαβάσω.




Και πράγματι διάβασα Καμύ ο φουκαράς όταν ήμουν πιτσιρικάς παρόλο που δεν μου τον πρότεινε η Χριστίνα, η οποία είναι μικρότερη μου. Δεν μου έχει μείνει τίποτα βέβαια, από τον Καμύ, όπως δεν μου έχει μείνει τίποτα ούτε από τον Κούντερα που διάβασα, ούτε από τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Αλλά αυτοί ήταν που προβάλλονταν, αυτοί διαφημίζονταν στα βιβλιοπωλεία, αυτούς διαβάζαμε. Δεν είχα πολιτική σκέψη τότε. Ένα μυθιστόρημα ήθελα να διαβάσω. Δεν είχαν την παραμικρή ιδέα για το πως λειτουργούσε το σύστημα της “διανόησης”.

Μην ξεχνάτε ποτέ ότι οι διανοούμενοι, οι οποίοι είναι κυρίως ακαδημαϊκοί και καλλιτέχνες, πληρώνονται για να μας πείθουν πόσο αναγκαίοι μας είναι οι δημόσιοι λειτουργοί που τους πληρώνουν (Murray Rothbard και Ayn Rand).

Υ.Γ. Μου αρέσει περισσότερο η Σύλβια Κλιμάκη από την Χριστίνα Βραχάλη. Είναι πιο γλυκιά ρε παιδιά η Σύλβια. Και η Σύλβια βέβαια είναι λίγο τουρκάκι κακά τα ψέματα. Κώλος και βρακί με τους Άραβες και τις ναυτιλιακές. Αλλά είναι τόσο γλυκιά που αναγκαστικά της τα συγχωρείς όλα. Αυτό που σου έρχεται στο μυαλό για την Σύλβια δεν είναι ότι είναι όμορφη αλλά ότι είναι πάρα πολύ γλυκιά.

Σύλβια



Αλλά κακά τα ψέματα και το Χριστινάκι όταν το βλέπεις παθαίνεις μία συγκίνηση. Απλά η Σύλβια είναι πολύ γλυκιά.

Χριστινάκι - Συγκίνηση




Και η Συνατσάκαινα είναι θεά, αν και αδυνάτισε πολύ, έκοψε και το μαλλί, και ντύνεται περίεργα, ίσως για να μην είναι πάρα πολύ όμορφη και να μην την ζηλεύουν και να μην την φοβούνται στην tv, γιατί είναι και πολύ όμορφη και πολύ έξυπνη, ώστε να της δίνουν δουλειές και ευκαιρίες.


Συνατσάκαινα

2 σχόλια:

  1. Ουδεμία αντίρρηση για τις τεχνητά και επί δεκαετίες στημένες "ιδεολογικές ηγεμονίες" της αριστεράς. Τουλάχιστον ένα έστω και μερικά ώριμο μυαλό που έχει ζήσει και παιδευτεί λίγο, καταλαβαίνει πόσο άδικη και προοδευτικά καταστροφική για την ανθρωπότητα είναι η όλη αυτή ιστορία.

    Πάμε τώρα στις δεσποινίδες. Η 'Σύλβια' έχει πιό φυσική ομορφιά από την 'Χριστίνα'. Η συζήτηση και η όποια (καθαρά φιλολογική) σύγκριση πρέπει νομίζω να γίνεται με βάση αυτή τη μεταβλητή. Από 'κει και πέρα, κι επειδή ενίοτε παρατηρώ τη 'Χριστίνα' από τότε που ξεκίνησε στην βραδυνή αθλητική εκπομπή της τηλεόρασης του "Σκάι", έχω να πω τα εξής.

    Κάποια στιγμή με το καλό, θα πρέπει σε αυτή τη χώρα να αποφασίσουμε όλοι να γίνουμε καλύτεροι. Να ξεφύγουμε από αρκετές ωχαδελφικές και φέρουσες χαρακτήρα ανώριμου παιδιού συνήθειες. Ανοίγεις την τηλεόραση Κυριακή βράδυ να δεις την αθλητική ανασκόπηση του Σ/κ. Έχουν βάλει αυτό το κοριτσάκι, πρώην αθλήτρια, για ένα-δύο λόγους εκεί πέρα. Την βλέπεις ξαφνικά, στιγμιαία εντυπωσιακή, βαμμένη, με τα μίνι της και το αθλητικό της παράστημα να ξεχωρίζουν.

    Σε πρώτο πλάνο, ο Φουντουκίδης και ο Διακογιάννης δεν είχαν τίποτε να ζηλέψουν τριάντα χρόνια πριν ως στήσιμο από αυτό το αγενές χύμα που επικρατεί σήμερα σε κάθε εκπομπή (όχι μόνο αθλητική). Αυτή την προσβολή της γλώσσας, της ευπρέπειας, της ισορροπίας. Η προσβολή είναι που κανένας δεν αφήνει κανέναν άλλο να μιλήσει και να ολοκληρώσει. Όλοι είναι υπερβολικά 'άνετοι', αμόρφωτα και αγενέστατα άνετοι θα έλεγα, με τα γνωστά φραστικά κλισέ που πληθαίνουν από τις αρχές της δεκαετίας του '00 στην τηλεόραση.

    Σε δεύτερο πλάνο, η παρουσία της κοπέλλας είναι ένα πολύ θετικό στοιχείο. Η κοπέλλα προέρχεται από το χώρο του αθλητισμού, είναι ευπαρουσίαστη, φέρνει ζωντάνια και κάτι διαφορετικό στο στούντιο, και μας υπενθυμίζει πως τις τηλεοπτικές εκπομπές, τις εταιρίες, την καλή και σύγχρονη παροχή υπηρεσιών που μπορεί να προσφέρει ο όποιος φορέας ή κατασκευαστής τις κάνουν οι άνθρωποι και μόνο, κι όχι αν το 90% στο στούντιο ή στο πιλοτήριο του αεροπλάνου είναι μόνο άντρες ή γυναίκες.

    Σε τρίτο πλάνο, ο τρόπος με τον οποίο πλασάρεται (από το κανάλι) και λαμβάνεται (από το κοινό) η παρουσία της Χριστίνας στην εκπομπή είναι δυστυχώς μία διαδικασία που αποπνέει τα μονίμως άσχημα χαρακτηρηστικά της φυλής μας, όπως αυτά άρχισαν να βγαίνουν εντονότερα εδώ και 15-20 χρόνια (μετά την χαλάρωση και κατάπτωση των δημοσίων ηθών).

    Ο τρόπος που μερικώς παρουσιάζεται η Χριστίνα στην εκπομπή είναι "...να και η γκομενάρα, με το μίνι, που μεν προέρχεται από το χώρο αλλά και θα μας ψιλοκα**ώσει κιόλας..." Αυτό είναι αρχικά υποτιμητικό για την ίδια την εκπομπή αλλά και για την ίδια την κοπέλλα. Όμως η ίδια δεν μπορεί να κάνει πολλά στη συγκεκριμένη περίπτωση, η κουλτούρα αυτής της χώρας είναι εναντίον της σε αυτά τα θέματα.

    Στον αντίποδα, η καφρίλα του Έλληνα είναι που μερικώς ζητά και επιτρέπει όλο αυτό το σκηνικό. Απλά φανταστείτε μερικές χιλιάδες από αυτούς που διαβάζουν "Φως" και όποια άλλη χαζοφυλλάδα, πώς θα περιμένουν κάθε Κυριακή βράδυ να δουν τη Χριστίνα. Τέλος, όπως κι αν μπορεί να παρουσιάζεται ή να λαμβάνεται η παρουσία της Χριστίνας, δεν είναι η γκομενάρα που πάνε να μας πουλήσουν - κι αυτό πρέπει να το ξέρουν. Η κοπέλλα είναι στιγμιαία εντυπωσιακή και ευπαρουσίαστη, αλλά από φυσική ομορφιά είναι αρκετά πίσω.

    Όμως έτσι είναι στην Ελλάδα. Νταβατζηλίκι, το οποίο καλούμαστε να πληρώσουμε παντού. Αέρας κοπανιστός, για τη δήθεν ομορφιά κάποιας, τις δήθεν εξαιρετικές υπηρεσίες κάποιου, τις δήθεν ανταγωνιστικές τιμές ενός τρίτου. Τίποτε και ποτέ σε αυτή τη χώρα δεν ήταν και δεν είναι στο δίκαιο επίπεδο που πρέπει. Όλα πάντα υπερφορολογημένα, υπερτιμημένα, υπερεκθειασμένα. Πάντα πολύς ντόρος για το τίποτα. Αυτό πρέπει να σταματήσει, αλλά για να το πετύχουμε θα πρέπει να ανεβάσουμε την παιδεία του μέσου Έλληνα, η οποία από το 1981 και μετά υπέστη θανατηφόρο πλήγμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην δουλειά της νομίζω μια χαρά είναι η Βραχάλη

      Διαγραφή