Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Τα Καρτέλ Ναρκωτικών του Μεξικού

Έλεγα χτες για τον  πόλεμο των New York Times με τον Ντόναλντ Τραμπ. Καθώς και ότι ο μεγαλύτερος μέτοχος των New York Times είναι πλέον ο Carlos Slim, ο πλουσιότερος άνθρωπος του Μεξικού, και μέχρι πρόσφατα και του κόσμου, του οποίου οι βιομηχανίες στο Μεξικό εξάγουν τα προϊόντα τους στις ΗΠΑ. Βλέπε “Οι Σχέσεις των New York Times με τα Καρτέλ Ναρκωτικών του Μεξικού και ο Πόλεμος με τον Ντόναλντ Τραμπ”.



Είναι γνωστές οι θέσεις του Τραμπ για την εμπορική συμφωνία NAFTA (Καναδάς-ΗΠΑ-Μεξικό), οι θέσεις του για τους υψηλότερους δασμούς, και είναι αναμενόμενος ο πόλεμος με τους New York Times, αφού οι επιχειρήσεις του κρατικοδίαιτου δισεκατομμυριούχου Carlo Slim εξάγουν κυρίως στις ΗΠΑ.

Αλλά έκανα λάθος που είπα ότι ίσως εμπλέκεται με τα καρτέλ ναρκωτικών του Μεξικού. Στο Μεξικό η κατάσταση είναι όπως είναι η κατάσταση στην Κολομβία. Στην Κολομβία η φιλοαμερικανική κυβέρνηση βρίσκεται σε πόλεμο με τα καρτέλ ναρκωτικών που υποστηρίζονται από τους κομμουνιστές δικτάτορες της Βενεζουέλας, της Κούβας, της Βολιβίας, της Νικαράγουα, και έχουν μεγάλη υποστήριξη στον τομέα της αντικατασκοπίας από το Ιράν και την Χεζμπολάχ, μέχρι πρόσφατα και από την Αργεντινή. Ίδια είναι η κατάσταση και στο Μεξικό.

Το Breitbart είναι ένα δεξιό site που στηρίζει Τραμπ, και ο Τραμπ έδωσε τον ρόλο του στρατηγικού σχεδιασμού στον εκδότη του Breitbart, τον Stephen Bannon. Βλέπε The Verge “Trump chooses Breitbart News boss Stephen Bannon to be his chief strategist”, Νοέμβριος 2016.

Όπως θα διαβάσετε στο Breitbart, ο εκδότης του οποίου είναι υπεύθυνος του στρατηγικού σχεδιασμού του Τραμπ πλέον, η Χεζμπολάχ εισπράττει ένα ποσοστό από την κόκα των καρτέλ της Λατινικής Αμερικής, μεταξύ άλλων για να την προωθεί στην Ευρώπη. Με λίγα λόγια ο υπεύθυνος στρατηγικού σχεδιασμού του Τραμπ, άρα και ο ίδιος ο Τραμπ, κατηγορεί το Ιράν επισήμως για συμμετοχή στα καρτέλ ναρκωτικών της Λατινικής Αμερικής. Σιγά το νέο θα μου πεις. Δεν είναι έτσι γιατί εδώ μιλάμε πλέον για τον υπεύθυνο στρατηγικού σχεδιασμού του Τραμπ, και αυτό εξηγεί και τον πόλεμο που κάνουν πολλά Ελληνικά ΜΜΕ στον Τραμπ.

Ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση μου το δημοσίευμα του TeleSUR που κατηγορούσε τον Carlos Slim για συμμετοχή στα καρτέλς. Το TeleSUR είναι κρατικό και χρηματοδοτείται επισήμως από την Κούβα, την Βενεζουέλα, την Βολιβία, την Νικαράγουα, και δεν έχει καμία αξιοπιστία. Είναι σαν να λέμε ο Ριζοσπάστης της Λατινικής Αμερικής. Όσον αφορά στην αξιοπιστία τοιυ εννοώ, γιατί το TeleSUR δεν είναι Σταλινικό αλλά ένα έντυπο της Μπολιβαριανής Επανάστασης, που είναι ας πούμε η Λατινοαμερικάνικη εκδοχή του Σταλινισμού.

Αλλά έκανα λάθος να συνδέσω τον Carlos Slim με τα καρτέλ του Μεξικού. Ο πόλεμος του Carlos Slim με τον Ντόναλντ Τραμπ έχει να κάνει με την ζώνη ελεύθερη εμπορίου ανάμεσα στο Μεξικό, τις ΗΠΑ και τον Καναδά, την οποία απειλεί ο Τραμπ (NAFTA : North American Free Trade Agreement).

Ο Carlos Slim συνδέεται με την κυβέρνηση του Μεξικού και όχι με τα καρτέλ του Μεξικού.

Όπως θα διαβάσετε στην Wikipedia, όταν οι ΗΠΑ σκλήρυναν την στάση τους στην Νότια Φλόριντα, τα καρτέλ της Κολομβίας άρχισαν να χρησιμοποιούν το Μεξικό για να βάζουν ναρκωτικά στις ΗΠΑ.

Άρα είναι άλλη η κόντρα του Τραμπ με τον Carlos Slim, και άλλη η κόντρα του με καρτέλ του Μεξικού, που είναι εχθρός και του μεγαλοβιομηχάνου Carlos Slim.

Το θέμα είναι ότι ο Carlos Slim είναι Λιβανέζικης καταγωγής, Χριστιανός βέβαια και όχι Μουσουλμάνος του Λιβάνου, και είναι πολύ πιθανό να θέλει να έχει καλές σχέσεις και με την Χεζμπολάχ, ώστε να την χρησιμοποιεί για την προστασία του. Μιλάω κυρίως για να αγοράζει προστασία και όχι για στενή συνεργασία, γιατί μία στενή συνεργασία με την Χεζμπολάχ θα έφερνε τον Slim κόντρα στις Αμερικανικές κυβερνήσεις, οι οποίες με την εξαίρεση της διακυβέρνησης Ομπάμα είχαν πολύ εχθρικές σχέσεις με το Ιράν.

Το σημαντικό είναι ότι το Μεξικό πρέπει να το βλέπουμε όπως βλέπουμε και την Κολομβία σε σχέση με τα καρτέλς και τις σχέσεις με τις ΗΠΑ και τους Κομμουνιστές δικτάτορες της Λατινικής Αμερικής. Υπό αυτή την έννοια ο τίτλος που έδωσα στην ανάρτηση μου, “Οι Σχέσεις των New York Times με τα Καρτέλ Ναρκωτικών του Μεξικού” ήταν πολύ ηλίθιος. Θα έπρεπε να είχα δώσει τον τίτλο “Οι Σχέσεις των New York Times με τους Μεξικανούς Βιομηχάνους”, υπό την έννοια ότι οι Μεξικανοί βιομήχανοι είναι κοντά στην κυβέρνηση του Μεξικού ενώ τα καρτέλ του Μεξικού είναι κοντά στους κομμουνιστές δικτάτορες της Λατινικής Αμερικής. Και προφανώς ο Τραμπ έχει πρόβλημα και με τους μεν και με τους δε, κάτι που τον καθιστά κόκκινο πανί και για τους βιομηχάνους και για τα καρτέλ.


Άρθρα

“Expert: Latin American Cartels Paying ‘Hezbollah Tax’ to Move Drugs into Europe”, Σεπτέμβριος 2016

“Trump chooses Breitbart News boss Stephen Bannon to be his chief strategist”, Νοέμβριος 2016


“Trump disavows the white nationalist 'alt-right' but defends Steve Bannon hire”, Νοέμβριος 2016

Mexican Drug War
3η, 4η, 5η, 6η, 7η, 8η Παράγραφος
Given its geographic location, Mexico has long been used as a staging and transshipment point for narcotics and contraband between Latin America and U.S. markets. Mexican bootleggers supplied alcohol to the United States gangsters throughout the duration of the Prohibition in the United States,[94] and the onset of illegal drug trade with the U.S. began when the prohibition came to an end in 1933.[94] Towards the end of the 1960s, Mexican narcotic smugglers started to smuggle drugs on a major scale.[94]
During the 1970s and early 1980s, Colombia's Pablo Escobar was the main exporter of cocaine and dealt with organized criminal networks all over the world. When enforcement efforts intensified in South Florida and the Caribbean, the Colombian organizations formed partnerships with the Mexico-based traffickers to transport cocaine through Mexico into the United States.[103]
This was easily accomplished because Mexico had long been a major source of heroin and cannabis, and drug traffickers from Mexico had already established an infrastructure that stood ready to serve the Colombia-based traffickers. By the mid-1980s, the organizations from Mexico were well-established and reliable transporters of Colombian cocaine. At first, the Mexican gangs were paid in cash for their transportation services, but in the late 1980s, the Mexican transport organizations and the Colombian drug traffickers settled on a payment-in-product arrangement.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου