Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

Η Δημιουργία του ΚΚΕ και ο Ρόλος του Αβραάμ Μπεναρόγια

Δεν ξέρω πόσοι έχετε ακουστά τον Αβραάμ Μπεναρόγια, έναν Βούλγαρο Εβραίο, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην δημιουργία του ΚΚΕ. Ο Μπεναρόγια βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο των θεωριών συνωμοσίας.



Πρώτον. Οι Εβραίοι της Ελλάδας ήταν Ισπανοί Εβραίοι. Περίπου το 1500 μ.Χ. οι Ισπανοί καθολικοί έδιωχναν από την Ισπανία τους Ισπανούς Προτεστάντες, Μουσουλμάνους και Εβραίους. Οι Οθωμανοί έδωσαν άσυλο στους Εβραίους της Ισπανίας, γιατί οι Οθωμανοί και οι Εβραίοι είχαν πολύ καλές σχέσεις εκείνη την εποχή.

Πολύ λοιπόν από αυτούς τους Ισπανούς Εβραίους ήρθαν στην Ελλάδα, που εκείνη την εποχή ήταν υπό Οθωμανική κατοχή. Ανάμεσα τους και η οικογένεια του πατέρα μου.

Άρα, το πρώτο σίγουρο, αυτό που δεν αμφισβητείται από κανέναν, είναι ότι οι Εβραίοι της Ελλάδας δεν ήταν ούτε Έλληνες ούτε Τούρκοι, αλλά Ισπανοί, και δεν ήταν ούτε Χριστιανοί ούτε Μουσουλμάνοι, αλλά Εβραίοι.

Το δεύτερο σίγουρο, το οποίο επίσης δεν αμφισβητείται από κανέναν, είναι ότι οι Ισπανοί Εβραίοι της Ελλάδας έβλεπαν ως συμμάχους τους Οθωμανούς, οι οποίοι τους έδωσαν άσυλο. Άρα όταν ακούτε ως θεωρία συνωμοσίας ότι οι Εβραίοι της Ελλάδας υποστήριζαν τους Οθωμανούς εναντίον των Ελλήνων δεν υπάρχει καμία συνωμοσία. Οι Εβραίοι της Ελλάδας υποστήριζαν τους Οθωμανούς επειδή οι Οθωμανοί τους είχαν δώσει άσυλο και τους θεωρούσαν ευεργέτες τους. Αν οι Ισπανοί Εβραίοι της Ελλάδας ήταν με το μέρος των Ελλήνων Χριστιανών και όχι με το μέρος των Τούρκων Μουσουλμάνων, οι οποίοι τους είχαν δώσει άσυλο, θα ήταν το λιγότερο καθυστερημένοι. Αλλά δεν ήταν καθυστερημένοι, και ήταν με το μέρος των Οθωμανών, και στις κόντρες Τούρκων-Ελλήνων ήταν πάντα με το μέρος των Τούρκων.

Αυτά είναι κάποια πολύ απλά πράγματα που όμως χρησιμοποιούνται ως θεωρίες συνωμοσίας.

Ο Αβραάμ Μπεναρόγια τώρα.

Ο Μπεναρόγια ήταν ένας Βούλγαρος Εβραίος, ο οποίος δρούσε στην Θεσσαλονίκη ως πράκτορας των Βουλγάρων. Δεν ήταν Έλληνας ο Μπεναρόγια. Εκείνη την εποχή οι Εβραίοι αποτελούσαν σχεδόν τον μισό πληθυσμό της Θεσσαλονίκης. Η Θεσσαλονίκη πέρασε στα χέρια της Ελλάδας αργότερα, το 1912.

Μιλάμε για την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913) και την περίοδο του Α Παγκοσμίου Πολέμου (1914-1918). Μιλάμε για κόλαση. Ο μισός πληθυσμός της Θεσσαλονίκης είναι Εβραίοι, σύμμαχοι των Οθωμανών, στην Τουρκία υπάρχει ένας εμφύλιος, με τους Νεότουρκους να προσπαθούν να καταργήσουν το Χαλιφάτο και να δημιουργήσουν ένα κοσμικό κράτος, και να βρίσκονται σε πόλεμο με τους Ισλαμιστές, την Ελλάδα, την Βουλγαρία και την Σερβία να διεκδικούν τα Ευρωπαϊκά κομμάτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τους Γερμανούς να προσπαθούν να κατέβουν μέσω των συμμάχων τους Αυστριακών και Οθωμανών στον Περσικό Κόλπο, τους Άγγλους να προσπαθούν να τους σταματήσουν για να μην φτάσουν στο πετρέλαιο του Ιράκ και για να μην απειλήσουν την Ινδία, τους Ρώσους να προσπαθούν επίσης να σταματήσουν τους Γερμανούς και τους Οθωμανούς, οι οποίοι θα τους απειλούσαν στην Κασπία Θάλασσα, ελπίζοντας ταυτόχρονα να πάρουν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία που κατέρρεε τα Στενά του Βοσπόρου. Οι Γάλλοι ήλπιζαν να πάρουν πίσω τα πλούσια σε άνθρακα και σίδηρο εδάφη που τους είχαν πάρει οι Γερμανοί το 1871, και να αποκτήσουν ένα πάτημα στο πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής.

Χάρτης Ευρώπη 1900


Ο Μπεναρόγια εργάζεται για τους Βούλγαρους, και δημιουργεί το Εβραϊκό Κομμουνιστικό Κόμμα στην Θεσσαλονίκη, και στρέφεται κατά των πλουσίων Εβραίων εμπόρων που ήταν σύμμαχοι των Οθωμανών. Γι’αυτό και οι Νεότουρκοι, οι οποίοι βρίσκονται σε πόλεμο με τους Ισλαμιστές, κάποιες φορές ανέχονται τον Μπεναρόγια, αφού ο Κομμουνισμός στρέφεται κατά της θρησκείας, και κάποιες άλλες τον κυνηγούν, όταν φοβούνται ότι θα αποκτήσει πολύ επιρροή, γιατί τον θεωρούν άνθρωπο των Βουλγάρων.

Άρα δεν πρέπει να μπερδεύεται τον Αβραάμ Μπεναρόγια, έναν Βούλγαρο πράκτορα, με τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι ήταν σύμμαχοι των Τούρκων. Αλλά φυσικά ο Μπεναρόγια οργάνωνε τους φτωχούς Εβραίους και τους ξεσήκωνε, και πολλοί Εβραίοι της Θεσσαλονίκης είχαν στρατολογηθεί από τους άνδρες του Μπεναρόγια.

Επομένως το να λένε ότι ο Μπεναρόγια δημιούργησε το Ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα είναι ανακριβές. Ο Μπεναρόγια δημιούργησε ένα Κομμουνιστικό Εβραϊκό Κίνημα στην Θεσσαλονίκη, της οποίας ο μισός πληθυσμός ήταν Εβραϊκός. Αλλά στην συνέχεια η Θεσσαλονίκη και η Μακεδονία πέρασαν στα χέρια της Ελλάδας, και τότε πράγματι ο Μπεναρόγια ξεκίνησε να δουλεύει για το Κομμουνιστικό Κόμμα στην Ελλάδα για λογαριασμό άλλων χωρών.

Αυτό όμως δεν καθιστά τον Μπεναρόγια προδότη. Ο Μπεναρόγια δεν ήταν Έλληνας, ήταν γνωστό αυτό, και ήταν αντίπαλος της Ελλάδας. Προδότες ήταν οι Έλληνες που βρίσκονταν μαζί του στο ΚΚΕ, γνωρίζοντας ότι το ΚΚΕ εξυπηρετούσε συμφέροντα άλλων χωρών εναντίον της Ελλάδας.

Οι Έλληνες Κομμουνιστές, που ήταν πλέον πλειοψηφία, πολύ γρήγορα πέταξαν έξω τον Μπεναρόγια, παρόλο που εξακολούθησαν να δουλεύουν για λογαριασμό άλλων χωρών εναντίον της Ελλάδας.

Όπως βλέπετε ο Μπεναρόγια ήταν αρχηγός του Κομμουνιστικού Κόμματος στην Θεσσαλονίκη την εποχή που οι Εβραίοι ήταν η πλειοψηφία της Θεσσαλονίκης. Όταν βρέθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας, με τους Έλληνες να είναι πλειοψηφία, πολύ γρήγορα βρέθηκε έξω από τα πράγματα.

Δεν υπάρχει λοιπόν καμία συνωμοσία με τον Μπεναρόγια. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα εξορισμού λειτουργούν στο εσωτερικό της χώρας τους για λογαριασμό άλλων χωρών. Ο ρόλος των Κομμουνιστικών Κομμάτων είναι να ζητάνε πράγματα όπως ο αφοπλισμός των χωρών τους, υποσχόμενοι ότι θα δώσουν τις αμυντικές δαπάνες σε κοινωνικές παροχές, και διάφορα άλλα παρόμοια πράγματα.

Άρα, όλη αυτή η ιστορία της με τον Μπεναρόγια είναι για να μπορεί η Χρυσή Αυγή, ή άλλα κόμματα με μεγάλη επιρροή από την Μουσουλμανική Αδελφότητα, να δαιμονοποιούν τους Εβραίους. Αν ακούσετε την Χρυσή Αυγή θα προσέξετε ότι λέει ότι τους λαθρομετανάστες στην Ελλάδα τους φέρνει ο Τζορτζ Σόρος, εννοώντας ότι τους φέρνουν οι Εβραίο. Επειδή ο αριστερός Εβραίος απατεώνας Τζορτζ Σόρος, ένας πολύ χαμηλός άνθρωπος, δίνει 100 εκ δολάρια σε ΜΚΟ ετησίως, οι οποίες προωθούν ανοιχτά σύνορα κλπ. Ακόμη και στο Ισραήλ ζητάει να γυρίσουν οι Άραβες που έφυγαν κατά την διάρκεια των πολέμων, κάτι που θα μετέτρεπε το Ισραήλ σε Αραβικό κράτος. Τώρα λέει θα κάνει τα 100 εκ 500. Μιλάμε για ψίχουλα.

Για να κλείσω, ο Μπεναρόγια δεν ήταν προδότης αλλά πράκτορας, κάτι που οι Ελληνικές αρχές γνώριζαν πάρα πολύ καλά. Ο Μπεναρόγια δεν ήταν Έλληνας για να είναι προδότης. Οι Έλληνες που ήταν μαζί του στο ΚΚΕ ήταν προδότες. Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

Άρθρα


Αρχικά ο Μπεναρόγια υποστήριζε τους Νεότουρκους, αλλά στην συνέχεια τον φυλάκισαν
Avraam Benaroya
4η Παράγραφος
Unlike other parties which were organised on ethnic lines, as a cross-community group the Federacion was allowed by the Ottoman authorities. A prominent Bulgarian member, Dimitar Vlahov, was a socialist MP in the new Ottoman parliament until 1912 dominated by the Committee of Union and Progress (CUP) party.[24][25]Indeed, its leaders initially supported the Young Turks, and Benaroya participated in the "Army of Freedom" march on Istanbul to help put down the Countercoup of 1909. Alarmed by the growing power of socialist groups, the CUP subsequently launched a crack down, under which Benaroya was jailed.[26]

Jewish socialism in ottoman Salonica
Σελίδες 135-136
The correspondence of the Ottoman offices about Benaroya starts before the general elections of 1912. It is interesting that he was subject to Ottoman authorities' attention as an individual, rather than as the leader of a socialist organization. There is no mention of the Federation in the Ottoman documents.23 The governor's narration implies that Benaroya did everything by himself. Hüseyin Kazim was either convinced that Benaroya was a Bulgarian spy or he purposely presented Benaroya in this fashion, in order to put pressure on the government about his deportation. [Benaroya] had been deported from Salonica twice. He went to Bulgaria via Serbia, and from Bulgaria, he came back to Salonica. Although he was a deserter from the Bulgarian army, he had never been arrested in Bulgaria. It is apparent that he was sent to Salonica to achieve very important political purposes. After his socialist activities, the Serbian transit trade passed to the Bulgarian ports. He was sent to Salonica for this particular purpose and because of the [Ottoman] government's hesitation he was able to succeed (BOA/DH-SYS 65-7/8, 28 February 1912). In any case, it is likely that the CUP forced Hüseyin Kazim24 to deport Benaroya from Salonica as the Federation made an alliance with the Entente Liberale in the elections (Haupt and Dumont 1978, 154). The CUP's concern reached its peak when the Salonican ulema declared its decision to support the Entente Liberale in the elections (Kansu 2000, 343). The governor constantly criticized the government for its hesitation and on several occasions he 'openly implied' that the course of events was not his administration's fault. There is no need to look for documents about such a man ... who is responsible for the deviation of the Serbian transit trade to Bulgaria ... who gave speeches against the military service [of non- 136 SOUTHEAST EUROPEAN AND BLACK SEA STUDIES Muslims] during the Sultan's visit to Salonica ... and finally, although he had been deported from Salonica he found a way out and got a residence permit from the Mutasarriflik of Beyoğlu and managed to come back to Salonica (BOA/DH-SYS 65-7/43, 30 March 1912. It seems that Benaroya was successful in making use of the conflict between the government and the CUP. On the other hand, after the Ententist coup d'etat in July 1912, the Federation was awarded and was given back its archives, which had been confiscated by the CUP (Haupt and Dumont 1978, 166).
Σελίδα 139
Even though the Jews of Salonica belonged to different social strata and classes, they considered staying under the Ottoman rule the best option and identified their faith with that of the Turks. Although the Federation always addressed itself to the Salonican proletariat regardless of ethno-religious distinctions, we can say that from this point its Jewish character prevailed its socialist character. The Federationists might be against the CUP but they knew that Ottoman rule was a guarantee for any Jew in Salonica.


Thessaloniki : Twentieth Century and Since”
As the First Balkan War broke out, Greece declared war on the Ottoman Empire and expanded its borders. When Eleftherios VenizelosPrime Minister at the time, was asked if the Greek army should move towards Thessaloniki or Monastir (now BitolaRepublic of Macedonia), Venizelos replied "Θεσσαλονίκη με κάθε κόστος!" (Thessaloniki, at all costs!).[84] As both Greece and Bulgaria wanted Thessaloniki, the Ottoman garrison of the city entered negotiations with both armies.[85] On 8 November 1912 (26 October Old Style), the feast day of the city's patron saint, Saint Demetrius, the Greek Army accepted the surrender of the Ottoman garrison at Thessaloniki.[86] The Bulgarian army arrived one day after the surrender of the city to Greece and Tahsin Pasha, ruler of the city, told the Bulgarian officials that "I have only one Thessaloniki, which I have surrendered".[85] After the Second Balkan War, Thessaloniki and the rest of the Greek portionof Macedonia were officially annexed to Greece by the Treaty of Bucharest in 1913.[87] On 18 March 1913George I of Greece was assassinated in the city by Alexandros Schinas.[88]


“Αβραάμ Μπεναρόγια”
2η, 3η, 4η Παράγραφος
Ο Αβραάμ Μπεναρόγια ήταν ισπανοεβραϊκής καταγωγής. Γεννήθηκε στο Βιδίνιο της Βουλγαρίας το 1887.[1] Ασκούσε το επάγγελμα του δασκάλου και παράλληλα του τυπογράφου. Διωκόμενος για την πολιτική του δράση, κατέφυγε το 1908στη Θεσσαλονίκη, όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Με τον ερχομό του άρχισε να ασχολείται ενεργά σε όλες τις εκδηλώσεις και δραστηριότητες της εκεί ισραηλιτικής κοινότητας, όπου πολύ γρήγορα αναδείχθηκε σε ηγετικό στέλεχος. Υπήρξε ο πρωτεργάτης της ίδρυσης της περιώνυμης Φεντερασιόν. Αν και αρχικά ο Μπεναρόγια και οι ομοϊδεάτες του είδαν με συμπάθεια το κίνημα των Νεοτούρκων, στη συνέχεια, λόγω των περιορισμών που έθεσαν οι τουρκικές αρχές προκειμένου να περιορίσουν το εργατικό κίνημα, αποστασιοποιήθηκαν από την Επιτροπή Ένωσης και Προόδου και ο ίδιος βρέθηκε στη φυλακή.[2]
Όταν η Μακεδονία ενσωματώθηκε στην Ελλάδα (τέλη του 1912) ο Μπεναρόγια ως ηγέτης της Φεντερασιόν πρωταγωνίστησε στο ελληνικό εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα.
Το 1914 μετά από μια εικοσαήμερη μαχητική απεργία καπνεργατών εκτοπίσθηκε μαζί με τον Σαμουέλ Γιονά στη Νάξο, για δυόμισι περίπου χρόνια, ενώ το 1915 εξελέγη μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου ως βουλευτής της εβραϊκής κοινότητας Θεσσαλονίκης.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου