Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

Ρωσία VS Ιράν

 Λέω συνέχεια για τα ενεργειακά, τα οποία αποτελούν τον σημαντικότερο οικονομικό παράγοντα στην Μέση Ανατολή, και μάλλον παγκοσμίως, αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Και αναφέρομαι στις σχέσεις Ρωσίας-Ιράν, και στο πως αυτές θα επηρεαστούν από μία συμφωνία Ρωσίας-Τουρκίας που θα δίνει στους Σουνίτες την Σουνιτική Συρία.



Ας πούμε δηλαδή ότι στα ενεργειακά τα βρίσκουνε οι Ρώσοι, οι Τούρκοι, οι Άραβες και οι Ιρανοί. Ας πούμε. Οι Ιρανοί δέχονται την Σουνιτική Συρια να την έχουν στον έλεγχο τους οι Σουνίτες, και την Κουρδική Συρία να την έχουν στον έλεγχο τους οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι? Αν το δέχονται πραγματικά εννοώ, όχι αν θα το δεχτούν αν τους το επιβάλλεις και δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Γιατί αν δεν το δέχονται, οι  Αμερικανοί εκτός από τους Κούρδους θα έχουν και τους Ιρανούς στο πλευρό τους, αν φυσικά δεν ζητήσουν την απομάκρυνση του Άσαντ που θέλουν οι Τούρκοι και οι Σαουδάραβες.

Από το 1979 και την Ισλαμική Επανάσταση του Ιράν η Συρία ήταν ο στενότερος σύμμαχος του Ιράν. Οι Ιρανοί έδιναν στην Συρία δωρεάν πετρέλαιο, και η Συρία χτυπούσε το Ιράκ και δεν επέτρεπε στον Σαντάμ να εξάγει πετρέλαιο μέσω της Συρίας.

Η συμφωνία της Τουρκίας με την Ρωσία θα δώσει την Σουνιτική Συρία στους Σουνίτες, και θα προβλέπει και την απομάκρυνση του Άσαντ, του στενότερου συμμάχου των Ιρανών τις τελευταίες δεκαετίες. Το δέχονται αυτό οι Ιρανοί?

Και στην Αλαουτική Συρία αν οι Ρώσοι βγάλουν τον Άσαντ, όπως ζητάνε οι Άραβες και οι Τούρκοι, θα βάλουν κάποιον που θα είναι κοντά στην Ρωσία, ώστε η Ρωσία να εξασφαλίσει και τις ναυτικές της βάσεις. Το δέχονται αυτό οι Ιρανοί?

Πέρα από τα ενεργειακά όλα αυτά. Γιατί όπως έχω πει ο αγωγός Ιράν-Ιράκ-Συρίας είναι λίγο παραμύθι, αφού προβλέπει υγροποίηση του αερίου στην Συρία, την μεταφορά του με τα πανάκριβα LNG carriers, και το regasification του αερίου στον τελικό του προορισμό. Συν την κατασκευή ενός πανάκριβου Σιιτικού αγωγού, ο οποίος θα περνάει μέσα από την Σουνιτική Μέση Ανατολή για να φτάσει στην Συρία, και άρα θα μπορεί να χτυπηθεί ανά πάσα στιγμή από τους Σουνίτες.

Είναι αυτό ένα project που μπορεί να συναγωνιστεί το φτηνό Ρωσικό, Νορβηγικό και Αλγερινό αέριο, που φτάνουν στην Ευρώπη με αγωγούς? Προφανώς όχι. Άρα ο πραγματικός αγωγός ήταν πάντοτε ο Σουνιτικός αγωγός Κατάρ-Τουρκίας-Ευρώπης, οι οποίος θα βρισκόταν πάντα στα Σουνιτικά τμήματα της Μέσης Ανατολής, και θα έφτανε από τον Περσικό Κόλπο στην Ευρώπη αποφεύγοντας την θάλασσα. Ο αγωγός Ιράν-Ιράκ-Συρίας ήταν περισσότερο για να έχει ο Άσαντ μία εξήγηση να δώσει σχετικά με το γιατί δεν θέλει τον αγωγό Κατάρ-Τουρκίας.


Παραδόξως αυτό που λέω είναι ενισχυτικό για την συμφωνία Τουρκίας-Ρωσίας, γιατί αν το Ιράν δεν τον ενδιαφέρει ο αγωγός Ιράν-Ιράκ-Συρίας θα είναι και πολύ πιο εύκολο να δεχτεί να ελέγχουν οι Σουνίτες την Σουνιτική Συρία, αν βρεθεί μία λύση στα υπόλοιπα θέματα. . Και δεν πιστεύω ότι το Ιράν το ενδιαφέρει πραγματικά ο αγωγός Ιράν-Συρίας. Αλλά είναι διατεθειμένοι οι Ιρανοί να δεχτούν αυτή την νέα τάξη πραγμάτων στην Συρία? Επίσης οι Τούρκοι και οι Άραβες θα συζητούσαν το ενδεχόμενο να παραμείνει ο Άσαντ στην Αλαουιτική για να μην δυσαρεστηθεί το Ιράν και να χωρέσει κάπως και αυτό στο κάδρο?

Επίσης πως τα βλέπουν όλα αυτά οι πρώην άνθρωποι του Σαντάμ, ας τους πούμε ISIS? Αυτοί οι άνθρωποι έχουν χάσει το πετρέλαιο του Σιιτικού (Νοτίου) και του Κουρδικού (Βορείου) Ιράκ, και θα πρέπει κάπως να μείνουν ευχαριστημένοι και αυτοί. Με ποιον θα συνεργαστούν αυτοί οι άνθρωποι? Με τους Σιίτες του Ιράκ, με τους Σιίτες του Ιράν, με τους Σαουδάραβες, ή με τους Τούρκους?



Ο Σαντάμ είχε έναν Σουνιτικό στρατό 250 χιλιάδων ανδρών, και υπάρχει άφθονο υλικό από πολύ καλά εκπαιδευμένους άνδρες, με πολύ καλή στρατιωτική εκπαίδευση. Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν λαμπρή καριέρα σε κάθε τρομοκρατική οργάνωση. Άρα υπάρχει και το ζήτημα του στρατού του Σαντάμ, ο οποίος είναι μία υπολογίσιμη δύναμη αν έχει υποστήριξη. Και είδατε με την κατάλληλη υποστήριξη τι έκανε αυτός ο στρατός. 

Απλά ο στρατός του Σαντάμ διαλύθηκε από τους Αμερικανούς το 2003, και δεν μπορεί να λειτουργήσει πλέον ως τακτικός στρατός, ειδικά αφού έχει χάσει τα πετρέλαια του Ιράκ. Αλλά μπορεί να λειτουργήσει μια χαρά ως τρομοκρατική οργάνωση με την υποστήριξη άλλων χωρών, είτε ως Al-Qaeda του Ιράκ, όταν ενωμένοι οι Άραβες, οι Τούρκοι και οι Ιρανοί πολεμούσαν τους Αμερικανούς στο Ιράκ, είτε ως ISIS, όταν υπήρξε η σύγκρουση των Αράβων του Κόλπου και των Τούρκων με τους Ιρανούς και τον Άσαντ. Αλλά οι 250 χιλιάδες του Σαντάμ είναι εκεί και είναι διαθέσιμοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου