Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Ikhwan : Οι Τρομοκράτες Πρόγονοι του ISIS

Ενδιαφέρον άρθρο του National Interest, ενός Αμερικανικού site που μου αρέσει πάρα πολύ, για τις ομοιότητες του ISIS με την τρομοκρατική οργάνωση Ikhwan, η οποία δρούσε στην Σαουδική Αραβία στις αρχές του 20ου αιώνα. Βλέπε “This Isn't Saudi Arabia's First ISIS Problem”, Αύγουστος 2016.

Καταρχάς να πω ότι το άρθρο ρίχνει αδικαιολόγητα κατά την γνώμη μου υπερβολικές ευθύνες στην Σαουδική Αραβία για τον ISIS, και δεν αναφέρει τον καθοριστικό ρόλο του Άσαντ στην ενδυνάμωση και την εξάπλωση του Ισλαμικού Κράτους, και ενδεχομένως αυτό να αντικατοπτρίζει και την βελτίωση στις σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν.

Για το πως και γιατί ο Άσαντ βοήθησε τους ανθρώπους του Σαντάμ, οι οποίοι ήταν πρώην εχθροί του, να δημιουργήσουν το Ισλαμικό Κράτος, βλέπε “Πως ο Πούτιν και ο Άσαντ Δημιούργησαν το Ισλαμικό Κράτος”.

Ωστόσο σωστά το άρθρο αναφέρεται στις χρηματοδοτήσεις της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ, του Κουβέιτ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στο ISI, το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ, το οποίο ήταν η εξέλιξη της Al-Qaeda του Ιράκ, και μέσα από το οποίο ξεπήδησε ο ISIS, προκειμένου να δημιουργήσουν προβλήματα στον Ισλαμιστή Σιίτη πρωθυπουργό του Ιράκ al-Maliki, ο οποίος ήταν φιλικά προσκείμενος στο Ιράν.

Να πω ότι όταν οι ΗΠΑ ανέτρεψαν τον Σαντάμ και έγιναν εκλογές στο Ιράκ, οι Αμερικανοί ήλπιζαν ότι μη Ισλαμιστές θα πάρουν την εξουσία, αλλά δυστυχώς για αυτούς οι Ισλαμιστές ήταν οι μεγάλοι κερδισμένοι των εκλογών, και φυσικά οι πιο κερδισμένοι ήταν οι Σιίτες Ισλαμιστές, αφού οι Σιίτες αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού του Ιράκ (65%). Ωστόσο οι Αμερικανοί συνεργάζονταν με τον al-Maliki, και υπήρχε συναγωνισμός ΗΠΑ-Ιράν για επιρροή στην Σιιτική πλέον κυβέρνηση του Ιράκ.

Να πω ότι πολλοί νομίζουν ότι είναι εύκολο να δημιουργηθεί δημοκρατία στον Μουσουλμανικό κόσμο. Πρέπει να φαντάζεστε τους Άραβες ως 100 φορές πιο ζώα από εμάς. Εμείς είμαστε η μόνη χώρα του δυτικού κόσμου όπου μία κυβέρνηση έκλεισε τις τράπεζες και ξανακέρδισε τις εκλογές, και αυτό συνέβη επειδή οι Μπογδάνοι και οι Μπουσδούκες των ΜΜΕ λένε στον κόσμο ότι τις τράπεζες έκλεισε ο κακός Σόιμπλε. Σκεφτείτε λοιπόν τον Μπογδάνο και την Μπουσδούκου ως BBC σε σχέση με τους αντίστοιχους Μπογδάνους και Μπουσδούκες του Αραβικού κόσμου, και φανταστείτε τι ζώα ψηφίζουν και τι ψηφίζουν εκεί.

Επομένως είναι δεδομένο ότι οι Σαουδάραβες, και οι υπόλοιποι Άραβες του Κόλπου, χρηματοδότησαν τρομοκράτες στο Ιράκ, και για να χτυπήσουν τους Αμερικανούς, αλλά και για να χτυπήσουν τους συμμάχους των Ιρανών. Αλλά το να κατηγορείς την Σαουδική Αραβία για την ιδέα της δημιουργίας ενός Ισλαμικού Κράτους στην Σουνιτική Συρία και το Σουνιτικό Ιράκ, και να αφήνεις απ’έξω τους Ρώσους, και κυρίως τον Άσαντ και τους  Τούρκους, ε είναι νομίζω πολύ τραβηγμένο.

Δεν νοείται σε ένα τόσο σκληρό άρθρο για την Σαουδική Αραβία, σε ένα άρθρο που κατηγορείς ουσιαστικά την Σαουδική Αραβία για την δημιουργία του ISIS, να μην αναφέρεσαι στον ρόλο των υπολοίπων παικτών. Πόσο μάλλον όταν γνωρίζουμε ότι ο ISIS εξελίχθηκε τελικά σε κάτι πολύ απειλητικό για την Σαουδική Αραβία.

Γιατί στην Συρία την Σαουδική Αραβία την εξυπηρετούσε πολύ περισσότερο να υποστηρίζει την Al-Qaeda, που στρεφόταν κατά του Άσαντ, όπως και τον Free Syrian Army, που εκπαιδευόταν από την CIA, ενδεχομένως και άλλες φυλές και τρομοκρατικές οργανώσεις, και όχι τον ISIS, που είχε έρθει σε συνεννόηση με τον Άσαντ και τον Ερντογάν, οι οποίοι αγόραζαν το πετρέλαιο του, και σε αντάλλαγμα ο ISIS εξόντωνε τους μαχητές που εκπαίδευε η CIA (Free Syrian Army), κάτι που εξυπηρετούσε τον Άσαντ, και εξόντωνε και τους Κούδους της Συρίας (YPG και PYD), κάτι που εξυπηρετούσε την Τουρκία.

Άρα ισχύει ότι η Σαουδική Αραβία, όπως και πολλοί άλλοι, έδωσε χρήματα στους Σουνίτες τρομοκράτες του Ιράκ, μέσα από τους οποίους ξεπήδησε τελικά ο ISIS, αλλά πως είναι δυνατόν να κατηγορείς την Σαουδική Αραβία μόνο, όταν στην Συρία τα συμφέροντα της ήταν κόντρα στα συμφέρονταν του ISIS?

Επίσης, η κόντρα που προέκυψε ανάμεσα στην Σαουδική Αραβία και την Τουρκία, λόγω της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο και την Συρία, με την Τουρκία να στηρίζει και την Σαουδική Αραβία να πολεμάει την οργάνωση, δεν μπορεί παρά να δημιούργησε ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα στις σχέσεις της Σαουδικής Αραβίας με το Ισλαμικό Κράτος, αφού από την Τουρκία έμπαιναν στην Συρία οι μαχητές που εντάσσονταν στον ISIS, και η Τουρκία ήταν αυτή που παρείχε διοικητική υποστήριξη στον ISIS. Θυμάστε ότι ο ISIS είχε κηρύξει τον πόλεμο και στην Σαουδική Αραβία. Τέλος πάντων όμως, εξακολουθώ να θεωρώ πολύ καλό site το National Interest, και αυτά που λέει είναι αλήθεια, αλλά περιγράφει μόνο μία πλευρά της πραγματικότητας.

Το άρθρο κυρίως το παραθέτω για τα ιστορικά του στοιχεία και για την σύγκριση που κάνει ανάμεσα στον ISIS και στην τρομοκρατική οργάνωση Ikhwan, η οποία δρούσε στην Μέση Ανατολή στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν οι Σαούντ προσπαθούσαν να πάρουν την Σαουδική Αραβία υπό τον έλεγχο τους, κάτι που τελικά κατάφεραν μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο και την νίκη των Άγγλο-Γάλλων επί των Οθωμανών (1914-1918).

Να θυμίσω ότι στις αρχές του 20ου αιώνα υπήρχε η σύγκρουση ανάμεσα στους Άραβες και τους Οθωμανούς, με τους Οθωμανούς να είναι σύμμαχοι των Γερμανών και των Αυστριακών, και τους περισσότερους Άραβες να είναι σύμμαχοι των Άγγλων και των Γάλλων. Και φυσικά με την νίκη των Άγγλων και των Γάλλων οι Οθωμανοί έχασαν την Μέση Ανατολή, την οποία μοίρασαν σε σφαίρες επιρροής οι Άγγλοι (Ιράκ+Παλαιστίνη) και οι Γάλλοι (Συρία+Λίβανος).

Χάρτης



Να θυμίσω επίσης ότι όταν οι Πέρσες συγκρούονταν με τους Οθωμανούς για την εύφορη Μεσοποταμία στην Συρία και το Ιράκ, οι Πέρσες είχαν αλλάξει θρήσκευμα, και ενώ μέχρι τότε ήταν Σουνίτες (1500 μ.Χ) είχαν ασπαστεί τον Σιιτισμό, ώστε να έχουν μία τελείως διαφορετική ταυτότητα από τους Οθωμανούς, προκειμένου να μπορούν να πολεμήσουν πιο αποτελεσματικά το Οθωμανικό Χαλιφάτο. Βλέπε “Σουνίτες VS Σιίτες : Η Πηγή του Προβλήματος”

Αντίστοιχα, όταν οι Σαούντ ξεσήκωναν τους Άραβες στην Αραβική Χερσόνησο εναντίον των Οθωμανών, ήθελαν να έχουν μία τελείως διαφορετική ταυτότητα από τους Οθωμανούς και τους Πέρσες, και προωθούσαν μία πιο σκληρή εκδοχή του Σουνιτισμού, το Wahhabism ή Salafism, και δολοφονούσαν τους Σουνίτες που δεν ασπάζονταν την δική τους εκδοχή του Ισλάμ, και προφανώς δολοφονούσαν και τους Σιίτες. Βλέπε “Σουνίτες Salafists VS Σουνίτες Hanafists

Χάρτης Τούρκοι-Ιρανοί-Σαουδάραβες



Οι Ikhwan ήταν φανατικοί Ισλαμιστές που δρούσαν στην Αραβική Χερσόνησο την περίοδο 1913-1930, και κυνηγούσαν τους “απίστους” και τους Μουσουλμάνους αποστάτες. Οι Ikhwan ξεπήδησαν από τις ομάδες που υποστήριζαν οι Σαούντ, αλλά τελικά στράφηκαν κατά των Σαούντ, όπως έκανε και ο ISIS.

Κάποιοι λένε ότι τις επιθέσεις των Ikhwan εναντίον των Σαούντ τις υποστήριζαν εκείνη την εποχή οι Τούρκοι, κάποιοι λένε ότι τις υποστήριζαν οι Ρώσοι Κομμουνιστές, οι οποίοι με την βοήθεια των Γερμανών, των Αυστριακών και των Οθωμανών είχαν νικήσει τον Τσαρικό στρατό και είχαν πάρει την εξουσία στην Ρωσία το 1917. Το θέμα είναι ότι οι Ikhwan στράφηκαν εναντίον των Σαούντ, τους οποίους κατηγορούσαν ως αποστάτες, όπως σήμερα κάνει η Al-Qaeda και ο ISIS. Και οι επιθέσεις του ISIS εναντίον των Σαούντ πάλι υποστηρίχθηκαν από την Τουρκία και τον Άσαντ, και άρα εμμέσως και από τους Ρώσους. Οι Σαούντ είχαν δώσει χρήματα και στους Ikhwan και στον ISIS, αλλά τελικά στράφηκαν εναντίον τους και οι δύο. Βλέπετε πόσο ίδια είναι κάποια πράγματα.

Εικόνα Ikhwan 1913



Εικόνα ISIS 2014




Γενικά έχει πολύ ενδιαφέρον αυτή η σύγκρουση ανάμεσα στην Τουρκία, το Ιράν και την Σαουδική Αραβία, αν και η Σαουδική Αραβία αναδείχτηκε ως δύναμη μετά την ανακάλυψη των μεγάλων κοιτασμάτων της το 1938, έναν χρόνο πριν ξεσπάσει ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος.

Χάρτης Σαουδική Αραβία-Τουρκία-Ιράν



Και σίγουρα όλο και κάποια σχέση θα είχε ο ανακάλυψη των μεγάλων πετρελαιοπηγών της Σαουδικής Αραβίας το 1938 με το ξέσπασμα του Β Παγκοσμίου Πολέμου το 1939. Η Μέση Ανατολή ανήκε στην σφαίρα επιρροής των Δυτικών από τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά. Σκεφτείτε ότι λόγω της νίκης τους στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο οι Άγγλοι και οι Γάλλοι είχαν τον έλεγχο των πετρελαίων της Μέσης Ανατολής, οι Ρώσοι Κομμουνιστές είχαν το πετρέλαιο του Αζερμπαϊτζάν, το οποίο ήταν Κομμουνιστική αποικία μέχρι την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, ενώ οι Γερμανοί λόγω της ήττας τους στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο δεν είχαν τίποτα.

Και αυτό σε μεγάλο βαθμό εξηγεί και την συμμαχία των Κομμουνιστών με τους Ναζί το 1939, σύμφωνα με την οποία οι Κομμουνιστές θα έδιναν στους Ναζί πετρέλαιο, σιτάρι και σίδηρο, και οι Ναζί θα έδιναν στους Κομμουνιστές Γερμανικά βιομηχανικά προϊόντα. Οι Κομμουνιστές και οι Ναζί πρώτα έκλεισαν την συμφωνία Ribbentrop-Molotov (23 Αυγούστου 1939), και μετά μπούκαραν στην Πολωνία, με τους Ναζί να μπαίνουν πρώτοι (1η Σεπτεμβρίου 1939) και τους Κομμουνιστές να ακολουθούν δύο εβδομάδες αργότερα (17 Σεπτεμβρίου 1939).

Προφανώς ο Χίτλερ βασιζόταν στο πετρέλαιο των Ρώσων, ελπίζοντας ότι  αργά ή γρήγορα θα κατάφερνε να πάρει το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής. Αλλά προφανώς το πετρέλαιο που του έστελνε ο Στάλιν δεν ήταν αρκετό, ο καιρός περνούσε και ο Χίτλερ δεν έπαιρνε την Μέση Ανατολή, και έτσι οι Ναζί αναγκάστηκαν να μπούκάρουν στην Ρωσία και να ορμήσουν προς το πετρέλαιο του Μπακού. Και έφτασε μια ανάσα από το να το πάρει το πετρέλαιο του Μπακού ο Χίτλερ, αλλά η πολεμική του μηχανή έμεινε από καύσιμα στον Καύκασο.

“This Isn't Saudi Arabia's First ISIS Problem”, Αύγουστος 2016
1η , 2η Παράγραφος
Since the appearance of the self-described Islamic State—formerly the Islamic State in Iraq and the Levant (ISIL)—many analysts tried to trace its political, historical, and ideological genesis. In this article I will draw the attention to some striking parallels between ISIL and the Saudi Ikhwan, another group of terrorists who tormented large populations in the Middle East between 1912–1930, and finally turned against their own patron, Abdulaziz Ibn Saud, the founder of today’s Saudi Arabia, after many years of working together to promote their mutual interests: Ibn Saud’s quest to subdue the Arabian Peninsula and the Ikhwan’s mission to impose their rigid interpretation of Islam on its defenseless communities.
In his quest to restore the lost rule of his ancestors, Ibn Saud (1875-1953) initiated a military campaign that successfully helped him in conquering Riyadh in 1902 and large areas in Najd, the central area of today’s Saudi Arabia. The magnitude of his ambition to conquer vast territories required a strong and extremely loyal army. He then began to recruit the Bedouins of Arabia into a militant religious cult called the Ikhwan and turned their nomadic lifestyle into living in group dwellings called the hujer. The term is derived from the Arabic word for migration (hijrah) and represents a strong invocation of Prophet Mohammad’s migration from Makkah to Madinah. These Bedouins were subjected to rigorous religious education according to the teachings of Muhammad ibn Abd Al-Wahhab, founder of the extremist Wahhabi school of Islamic practice, which is currently the state religion in Saudi Arabia. The Ikhwan became Ibn Saud’s merciless army that went with him on a rampage throughout Arabia to fight the “unbelievers”, meaning all Muslim groups that believed in non-Wahhabi interpretations of Islam.
4η Παράγραφος
It is also important to note the conflicting theories concerning the loyalty of the Ikhwan. As the case with ISIL, the Ikhwan were thought to be loyal to the Turks, while Emir Feisal Ibn al-Hussein (later King Feisal I of Iraq) argued that they were linked to the Bolsheviks. As the declassified archive of British intelligence documents revealed, this latter opinion was shared by some British officials in the region, citing a great disenchantment among the Muslims of Central Asia with the Muslims of the Arabian Peninsula “who sold their souls to the Christians”—that is, the British and their Arab allies in Hijaz. All these are remarkable parallels between ISIL and the Ikhwan.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου