Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

Ο Αγωγός Ρωσίας-Τουρκίας-Ισραήλ Μέρος 2

Έχω αναφερθεί στο παρελθόν στον αγωγό φυσικού αερίου Ρωσίας-Τουρκίας-Ισραήλ, τον οποίο συζητούσαν οι τρεις χώρες το 2006. Ο αγωγός θα έστελνε Ρωσικό αέριο στην Τουρκία, στο Ισραήλ, και από εκεί, μέσω του Ισραηλινού αγωγού Ashkelon-Eilat, και στην Αφρική, ενδεχομένως και στην Ασία, προφανώς σε μορφή LNG. Ο αγωγός υποτίθεται ότι θα είχε 4 πόδια (φυσικό αέριο, πετρέλαιο, ηλεκτρικό ρεύμα, νερό). Δεν γνωρίζω τι ποσότητες είχαν συζητηθεί, αλλά η ποσότητα είναι πάντα θέμα προς συζήτηση.

Χάρτης 1



Το 2010 βρέθηκε το μεγάλο κοίτασμα του Ισραήλ (Leviathan), οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ κατέρρευσαν, και το 2015 βρέθηκε και το μεγαλύτερο κοίτασμα της Ανατολικής Μεσογείου στην Αίγυπτο (Zohr).

Ακούσαμε χθες ότι οι Τούρκοι συμφώνησαν να ομαλοποιήσουν τις σχέσεις τους με τους Ρώσους και τους Ισραηλινούς, και προφανώς το έκαναν και για εμπορικούς λόγους. Επομένως δεν βλέπω τον λόγο να μην ξαναμπεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και ο αγωγός που συζητήθηκε το 2006.

Τα 3 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου της Αιγύπτου (2 τρις) και του Ισραήλ (1 τρις) είναι μία τεράστια ποσότητα, αλλά αμελητέα συγκρινόμενη με τα 48 τρις της Ρωσίας, τα 33 τρις του Ιράν, και τα 25 τρις του Κατάρ. Να πω ότι η BP ισχυρίζεται ότι τα κοιτάσματα της Ρωσίας έχουν μειωθεί, και ότι η Ρωσία και το Ιράν είναι μαζί σχεδόν στην πρώτη θέση με 33 τρις περίπου. Για την ακρίβεια η BP δίνει το Ιράν μπροστά για κάτι ψιλά. Αν θυμάμαι καλά με 33 έναντι 32.

Υπάρχει λοιπόν σίγουρα μπροστά μας το ενδεχόμενο να μπει η Gazprom στον Leviathan, ώστε οι Ισραηλινοί να πουλήσουν αέριο στην Τουρκία χωρίς να τους χτυπήσει η Χεζμπολάχ, και η Τουρκία να έχει φτηνό αέριο στο νότιο τμήμα της. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο να κατασκευάσουν οι Ρώσοι και οι Τούρκοι έναν Turkish Stream, ενδεχομένως μικρό (30 δις), ώστε να μην χρειάζεται να συμμορφωθεί με την αντιμονοπωλιακή νομοθεσία της ΕΕ.

Αλλά δεν βλέπω γιατί πρέπει να αποκλείεται το ενδεχόμενο να βρεθεί και το Ρωσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο. Αν βρεθεί στην Ανατολική Μεσόγειο αέριο της Ρωσίας θα μπορεί να τροφοδοτηθεί και η Ασία και η Αφρική, κάτι που δεν μπορεί να γίνει με τα φτωχικά κοιτάσματα του Ισραήλ και της Αιγύπτου.

Για παράδειγμα η Ινδία, παραδοσιακή σύμμαχος της Ρωσίας, ενδιαφέρεται εδώ και καιρό να εξασφαλίσει μία ασφαλή τροφοδοσία ενέργειας, και θεωρεί τον Περσικό Κόλπο πολύ ανασφαλή πηγή, λόγω της έχθρας Ιράν-Σαουδικής Αραβίας. Και όπως επίσης έλεγα, η Ινδία θέλει να αγοράζει 30 δις κυβ μέτρα Ρωσικού αερίου ετησίως, ενδεχομένως και για να καλοπιάσει την Ρωσία, ώστε η Ρωσία να μην ανακατεύεται στην κόντρα της με το Πακιστάν και την Κίνα, τώρα που η Ινδία τα έχει βρει με τις ΗΠΑ εναντίον της Κίνας. Βλέπε “Η Συμμετοχή της Ρωσίας στον Αγωγό ΤΑPI”.

Το Ρωσικό αέριο μπορεί να φτάσει στην Ινδία μέσω του TAPI (Turkmenistan-Afghanistan-Pakistan-India), και του αντιπάλου της Ρωσίας στις αγορές αερίου του Τουρκμενιστάν, το οποίο επίσης ενδιαφέρεται να πουλήσει αέριο στην Ινδία. Αν φυσικά το αέριο καταφέρει να περάσει από τον πανικό του Αφγανιστάν και τους Ταλιμπάν.

Η δεύτερη λύση είναι να φτάσει το Ρωσικό αέριο στην Ινδία μέσω του Αζερμπαϊτζάν και του Ιράν, δύο άλλων αντιπάλων της Ρωσίας στις αγορές αερίου, και στην συνέχεια μέσω του Ομάν, και ενός υποθαλάσσιου αγωγού Ομάν-Ινδίας, ή σε μορφή LNG.

Νομίζω ότι η τρίτη λύση θα ήταν μέσω της Τουρκίας και του Ισραήλ, που δεν είναι χώρες ανταγωνιστικές της Ρωσίας στις αγορές φυσικού αερίου.

Χάρτης 2



Επίσης, το Ισραήλ και η Ινδία είναι σύμμαχοι εναντίον του Πακιστάν και της Αλ Κάιντα, κάτι που ευνοεί αυτό το πλάνο. Η Τουρκία και η Ινδία είχαν πολύ κακές σχέσεις, λόγω της παραδοσιακής στήριξης της Τουρκίας στο Πακιστάν, αλλά από το 2013 οι δύο χώρες βελτίωσαν τις σχέσεις τους, και η Ινδία και η Τουρκία συμφώνησαν να κατασκευάσει η Ινδία στην Τουρκία διυλιστήρια πετρελαίου, και οι δύο χώρες να συνεργαστούν στα κοιτάσματα του στενού συμμάχου της Τουρκίας στην Κεντρική Ασία του Αζερμπαϊτζάν. Βλέπε The Diplomat και την Χουριέτ παρακάτω.

Ένα άλλο συν αυτού του σχεδίου είναι ότι και η Αίγυπτος έχει πολύ καλές σχέσεις με την Ρωσία. Επίσης, η Σαουδική Αραβία ενδιαφέρεται κυρίως για το πετρέλαιο, γιατί έχει πολύ λιγότερο αέριο από την Ρωσία, το Ιράν και το Κατάρ, και το αέριο που παράγει η Σαουδική Αραβία το καταναλώνει στο εσωτερικό της, ενδεχομένως για να μην ανοίγει και άλλους λογαριασμούς με την Ρωσία, με την οποία σκοτώνεται στις αγορές πετρελαίου. Άρα αν δεν υπάρξει πετρέλαιο στην συμφωνία, και αν η Ρωσία υποστηρίξει λίγο την Σαουδική Αραβία στην κόντρα της με το Ιράν, δεν βλέπω γιατί να ενοχληθεί η Σαουδική Αραβία. Η Ρωσία και η Σαουδική Αραβία έχουν συζητήσει να κατασκευάσει η Ρωσία εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας.

Το λέω γιατί με Αίγυπτο και Σαουδική Αραβία, και το Σουδάν μετά από δεκαετίες να έχει πουλήσει το Ιράν και να έχει συμμαχήσει με την Σαουδική Αραβία, η Κόκκινη Θάλασσα φαίνεται σχετικά ασφαλής για ένα τέτοιο project, αφού θα συμμετέχουν ή θα το αποδέχονται, Αίγυπτος, Σουδάν, Σαουδική Αραβία, Ισραήλ. Επίσης η Σαουδική Αραβία θα ανοίξει στρατιωτική βάση στο Τζιμπουτί, και η Ερυθραία είναι σύμμαχος της Σαουδικής Αραβίας, και μάλιστα έστειλε και στρατό εναντίον των Σιιτών ανταρτών στην Υεμένη. Βλέπε παρακάτω άρθρα.

Χάρτης 3 Κόκκινη Θάλασσα



  Υπάρχει βέβαια ο πόλεμος στην Υεμένη, όπου οι Ιρανοί υποστηρίζουν τους αντάρτες Χούτις, και η τρομοκρατική οργάνωση Al Shabaab, με την οποία το Ιράν στο παρελθόν είχε στενές σχέσεις, και η οποία ελέγχει ένα μεγάλο τμήμα της Σομαλίας, και αυτό δημιουργεί κάποια ρίσκα και στην Κόκκινη Θάλασσα. Αλλά η Τουρκία όπως έχω ξαναπεί θα φτιάξει στην Σομαλία την πρώτη στρατιωτική της βάση στην Αφρική, και ετοιμάζει μάλιστα το πρώτο της αεροπλανοφόρο. Βλέπε Daily Sabah.

Άρα αν όλοι αυτοί συμφωνήσουν να συμμετάσχουν ή να αποδεχτούν έναν τέτοιο project, θα είναι δύσκολο για το Ιράν και το Κατάρ, οι οποίοι μοιράζονται το μεγαλύτερο κοίτασμα αερίου στον κόσμο (South Pars/North Fields), να τους σταματήσουν, είτε στρατιωτικά, είτε χρηματοδοτώντας πολιτικούς και τρομοκρατικές οργανώσεις.

Από την άλλη πλευρά, σε καμία περίπτωση αυτό που λέω δεν είναι βέβαιο ότι θα συμβεί. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει. Όλα αλλάζουν τόσο γρήγορα, και μπορεί αύριο να αρχίσουν να σκοτώνονται πάλι οι Τούρκοι με τους Ρώσους. Αλλά εφόσον χθες ανακοίνωσαν οι Τούρκοι ότι ομαλοποιούν τις σχέσεις τους με τους Ρώσους και τους Ισραηλινούς, οφείλουμε να συμπεριλάβουμε στην σκέψη μας και έναν αγωγό Ρωσίας-Τουρκίας-Ισραήλ, όπως αυτόν που συζητήθηκε το 2006. Ένας τέτοιος αγωγός θα στόχευε στην Ασία και την Αφρική, και θα λειτουργούσε ανταγωνιστικά στο Ιράν και το Κατάρ. Έναν τέτοιο αγωγό νομίζω ότι πρέπει απλά να τον συμπεριλάβουμε στην σκέψη μας, χωρίς να του δίνουμε ιδιαίτερη σημασία προς το παρόν.


Επίσης παραμένει το ερώτημα τι θα συμβεί στην Συρία. Ακόμη και αν οι Ρώσοι βρούνε μία λύση με τους Τούρκους για κάποιον αγωγό όπως ο Turk Stream, οι Ρώσοι θα είναι διατεθειμένοι να αφήσουν τους Τούρκους να δημιουργήσουν έναν Σουνιτικό διάδρομο προς τον Περσικό Κόλπο, που στο μέλλον θα μπορούσε να απειλήσει τα συμφέροντα της Ρωσίας? Πραγματικά δεν έχω ιδέα. Θα τα δούμε να ξετυλίγονται μπροστά μας.


Επίσης, θέλω να πω στους φίλους τους σανοφάγους, οι οποίοι παρακαλάνε να διαλυθεί η ΕΕ, ότι η Τουρκία είναι μία πάρα πολύ ισχυρή χώρα, και αν όντως διαλυθεί η ΕΕ, τότε θα συμβεί αυτό που θέλει το ΚΚΕ, ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ, να βρεθούμε δηλαδή με την τουρκική λίρα στο χέρι και το πέος του Ερντογάν στον κώλο. Γι’αυτό φίλε σανοφάγε σκέψου καλά αν πραγματικά θέλεις να διαλυθεί η ΕΕ που είναι η τελευταία σου γραμμή άμυνας.



Άρθρα

TurkeyIsrael to build Mediterranean pipeline / 4 legs would carry crude oil, electricity, natural gas and water”, Απρίλιος 2006

India and Turkey: Friends Again?”, Ιούλιος 2013
1η, 2η Παράγραφος
A crucial diplomatic engagement will take place this weekend when Salman Khurshid becomes the first Indian External Affairs Minister to visit Turkey in a decade. The three-day trip will be followed by the first visit by an Indian President in 15 years, when Pranab Mukherjee sets foot in Turkey this October.
Bilateral ties between the two countries remained tense over much of this period due to Turkey’s close support for Pakistan’s stand on Kashmir at international forums. However, the emergence of both countries as regional powers has resulted in a shared interest in their respective capitals to ensure peace and stability in the Middle East and South Asia.
7η Παράγραφος
However, Turkey’s long-standing partnership with Pakistan could hold back ties. Ankara reportedly put up hurdles to India’s membership in the Nuclear Suppliers’ Group (NSG), a 46-member international cartel that regulates global nuclear trade over “non-proliferation” concerns. Following an agreement with the U.S. in 2008, the NSG granted India – a non-signatory of the Nuclear Non Proliferation Treaty – a unique exemption to engage in civilian nuclear trading without having to give up its nuclear arsenal.


India’s Turkish opportunity”, Νοέμβριος 2015
1η Παράγραφος
Prime Minister Narendra Modi’s visit to Turkey for the G-20 summit in November could have injected a degree of momentum to otherwise largely stagnant relations. Even though India has emerged as Turkey’s second largest trading partner, bilateral relations seems to be marked by sporadic political engagement. Indo-Turkish relations have been largely informed by Ankara’s long-standing partnership with Islamabad, often translated into support to Pakistan over the Kashmir dispute. A definitive test of Modi’s diplomatic outreach to Turkey would be his ability to leverage the geo-economic partnership to moderate Islamabad’s influence in Ankara
4η Παράγραφος
The Turkish construction sector is one of the most coveted globally and can play a pivotal role in the development of Indian infrastructure. Turkish Ambassador to IndiaBurak Akçapar has conveyed Ankara’s keenness to participate in Modi’s “Make in India” initiative, particularly in the civil aviation sector. Turkey’s strategic location offers Indiaa platform to boost its economic presence in Central Asia and the two countries inked a Memorandum of understanding in 2005 for oil and gas exploration cooperation in the Caspian basin, among other regions. Projects to build Indian oil refineries in Turkey have also been in the pipeline since 2006 but have not come to fruition yet. 

“First Turkish military base in Africa to open in Somalia”, Ιανουάριος 2016

“Observers See Several Motives for Eritrean Involvement in Yemen”, Ιανουάριος 2016
1η, 2η Παράγραφος
The conflict between Saudi Arabia and Houthi rebels in Yemen is drawing in participants from across the Red Sea.
Eritrea last month officially announced its "readiness to support the initiative without reservations and to extend its contribution to the alliance" of Saudi Arabia and its Gulf state allies. The typically tight-lipped Eritrean government, however, has not publicly elaborated on its military involvement in the Gulf.

Saudi Arabia ‘to open military base in Djibouti”, Μάρτιος 2016
1η, 2η Παράγραφος
Manama: Djibouti is looking forward to signing an accord with Saudi Arabia to set up a Saudi base in the Eastern African country, its ambassador in Riyadh said.
Dhia-Eddin Bamakhrama said that he expected the signing to take place soon, adding that relations between the two countries have been steadily improving and that their security, military, economic and political cooperation have now reached unprecedented levels.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου