Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Η Κόντρα ΕΕ-Gazprom και η Συμφωνία Πούτιν-Ρέντζι-Τσίπρα

Πολύ ωραίο άρθρο του World Politics Review για την κόντρα ΕΕ-Ρωσίας, σχετικά με τον αγωγό Nord Stream 2, αλλά και για τον αγωγό Ελλάδας-Ιταλίας, τον Interconnector-Turkey-Greece-Italy (ITGI), που προωθούν η Ρωσία, η Ελλάδα και η Ιταλία. Βλέπε “European Companies Stand in the Way of Weaning the EU Off Russian Gas”, Μάρτιος 2016.

Το άρθρο γράφει ότι η ΕΕ προσπαθεί να μειώσει την εξάρτηση της ΕΕ από το Ρωσικό αέριο, αλλά έχει να αντιμετωπίσει τις μεγάλες εταιρείες ενέργειας της Ευρώπης, τις Γερμανικές E.ON και BASF, την Αγγλο-Ολλανδική Royal Dutch Shell, την Γαλλική ENGIE, και την Αυστριακή OMV, στις οποίες οι Ρώσοι έδωσαν ποσοστά στον Nord Stream 2.

Να πω ότι η E.ON, η BASF, και η Royal Dutch Shell είναι ιδιωτικές εταιρείες, ενώ η ENGIE (Γαλλία) και OMV (Αυστρία) ελέγχονται από το Γαλλικό και το Αυστριακό δημόσιο αντίστοιχα. Στην OMV με 31.5% συμμετέχει το Αυστριακό δημόσιο, και με 24.9% τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (IPIC), ενώ στην ENGIE με 33.3% συμμετέχει το Γαλλικό δημόσιο. Mιλάμε φυσικά για χρυσές μετοχές, που σημαίνει ότι σε κάποια θέματα τα ποσοστά που ελέγχονται από το δημόσιο της Γαλλίας και της Αυστρίας μπορούν να επιβάλλουν την βούληση τους στην πλειοψηφία. Αν και συνήθως δεν επιτρέπουν σε ιδιωτικές εταιρείες να έχουν πάνω από ένα ποσοστό σε τέτοιου είδους εταιρείες.

“OMV-Shareholder Structure”
ÖBIB, formerly ÖIAG (31.5%)
IPIC (24.9%)
Own Shares (0.3%)
Free float (43.3%)[1]

“ENGIE-Shareholder Structure” (την 1.4.2016)
State of France (33.3%)
Sofina (0.4%)
employees of the company (3.2%)
publicly floats (56%)

Η ΕΕ, γράφει το άρθρο, εξετάζει το πως θα κινηθεί η Gazprom, για να δει πως θα μπορέσει να μπλοκάρει τον αγωγό, και αναφέρει τον αντιμονοπωλιακό νόμο της ΕΕ για την ενέργεια (energy union), ο οποίος απαγορεύει σε μία εταιρεία να ελέγχει πάνω από το 40% της αγοράς κάποιας χώρας μέλους της ΕΕ. Μετά την κατασκευή του Nord Stream 2, γράφει το άρθρο, η Gazprom ενδέχεται να ελέγχει ακόμη και το 60% της αγοράς φυσικού αερίου της Γερμανίας, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την αντιμονοπωλιακή νομοθεσία της ΕΕ.

Στο μεταξύ οι χώρες της ΕΕ που θα χάσουν τεράστια ποσά από transit fees λόγω της κατασκευής του Nord Stream 2, έστειλαν εκ νέου επιστολή στην ΕΕ, και ισχυρίζονται ότι αν επιτραπεί η κατασκευή του Nord Stream 2 θα υπάρξει γεωπολιτική αποσταθεροποίηση της περιοχής. Οι χώρες αυτές είναι η Τσεχία, η Σλοβακία, η Ρουμανία, η Πολωνία, η Λιθουανία, η Εσθονία και η Λετονία.

Χάρτης 1



Το άρθρο αναφέρεται και στην στάση της Άνγκελα Μέρκελ, που παρά την σκληρή της στάση απέναντι στην Ρωσία στο θέμα της Ουκρανίας, στηρίζει την κατασκευή του αγωγού Nord Stream 2, και αναφέρει ότι ο κύκλος της υποστηρίζει ότι η Μέρκελ στηρίζει τον Nord Stream 2 ως ένα καθαρά οικονομικό, και όχι ως ένα πολιτικό project, επειδή απλά θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της Γερμανικής βιομηχανίας.

Το άρθρο αναφέρεται και στον αγωγό Ελλάδας-Ιταλίας, τον Interconnector Turkey Greece Italy, που προωθούν η Ρωσία, η Ελλάδα και η Ιταλία, και αναφέρει ότι οι τρεις χώρες προσπαθούν να χτυπήσουν τον αγωγό Trans-Adriatic Pipeline (ΤΑP), που προωθούν η ΕΕ και οι ΗΠΑ. Η Ελλάδα (ΔΕΠΑ), η Ιταλία (Edison) και η Ρωσία (Gazprom) υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας τον Φεβρουάριο του 2016 για τον ITGI ή Poseidon IGI. Βλέπε το site της Gazprom “Gazprom, DEPA and Edison sign Memorandum of Understanding”, Φεβρουάριος 2016.

Gazprom, DEPA and Edison sign Memorandum of Understanding”, Φεβρουάριος 2016
1η Παράγραφος
Alexey Miller, Chairman of the Gazprom Management Committee, Marc Benayoun, CEO of Edison SpA, and Theodoros Kitsakos, CEO of DEPA SA, signed today the Memorandum of Understanding on natural gas deliveries across the Black Sea from Russia via third countries to Greece and from Greece to Italy in order to establish a southern route to deliver Russian natural gas to Europe.

Χάρτης 2 Αγωγός Ποσειδών IGI



Οι μέτοχοι του Trans-Adriatic Pipeline, την 1.4. 2016, είναι με 20% η κρατική Αζέρικη SOCAR, με 20% η ιδιωτική Αγγλική BP, με 20% η Ιταλική Snam, με 19% η κρατική Βελγική Fluxys, με 16% η κρατική Ισπανική Enagas, και με 5% η κρατική Ελβετική AXPO. Όταν λέω κρατική δεν εννοώ ότι το δημόσιο έχει απαραίτητα το 100%, αλλά ότι το δημόσιο είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος.

“TAP’s shareholders”
AP’s shareholding is comprised of BP (20%), SOCAR (20%), Snam S.p.A. (20%), Fluxys (19%), Enagás (16%) and Axpo (5%).

Να πω επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναλάβει να χρησιμοποιήσει τον αγωγό TAP, μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.

“European Investment Bank confirms plans to finance Trans-Adriatic Pipeline”, Φεβρουάριος 2015
1η Παράγραφος
On February 2, during the annual meeting between civil society and the European Investment Bank’s (EIB) Board of Directors, the EIB revealed that the Trans-Adriatic Pipeline (TAP) was among its priority projects for 2015 in the Balkans.

Σημαντική λεπτομέρεια είναι επίσης ότι και η Edison, η οποία συμμετέχει στον Interconnector Turkey Greece Italy (ITGI), και η SNAM, η οποία συμμετέχει στον Trans-Adriatic Pipeline (TAP), είναι Ιταλικές εταιρείες. Η διαφορά είναι ότι στην Edison ο μεγαλύτερος μέτοχος είναι η κρατική Γαλλική Electricite de France, ενώ στην SNAM ο μεγαλύτερος μέτοχος είναι το Ιταλικό δημόσιο. Επομένως παρόλο που πρόκειται για δύο Ιταλικές εταιρείες, για την Γαλλία είναι καλύτερος ο TAP, στον οποίο συμμετέχει η Ιταλική Snam, που ελέγχεται από την Γαλλική EDF, ενώ για την Ιταλία προτιμότερος είναι ο αγωγός ITGI, στον οποίο συμμετέχει η Ιταλική Edison, με μεγαλύτερο μέτοχο το Ιταλικό δημόσιο.

Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η Ιταλία δεν θα δεχτεί τον TAP, ή ότι η Γαλλία δεν θα δεχόταν τον ITGI. Απλά είναι και αυτό ένα μέρος του παζαριού. Άλλωστε η Γαλλία έχει ήδη εξασφαλίσει ποσοστά στον Nord Stream 2, μέσω της Γαλλικής ENGIE, στην οποία ο μεγαλύτερος μέτοχος είναι το Γαλλικό δημόσιο, ενώ οι Ιταλοί είναι δυσαρεστημένοι, γιατί η Ιταλική ΕΝΙ έμεινε έξω από την συμφωνία. Η ΕΝΙ είναι η σημαντικότερη εταιρεία της Ιταλίας, με το Ιταλικό δημόσιο να είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος.

Η ΕΝΙ έχει μεγάλα ποσοστά στον Ρωσικό αγωγό Blue Stream, που μεταφέρει Ρωσικό αέριο στην Τουρκία μέσω της Μαύρης Θάλασσας. Η ΕΝΙ είχε επίσης μεγάλα ποσοστά στον South Stream (Ρωσία-Βουλγαρία), ο οποίος πολεμήθηκε από την ΕΕ, και τελικά ακυρώθηκε.

Σημείωση :
Πολλοί σανοφάγοι, παρασυρόμενοι από τους κνίτες των ΜΜΕ, νομίζουν ότι η κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ με την Ρωσία και την Ιταλία για τον αγωγό ITGI, ο οποίος χτυπάει τον αγωγό TAP (Trans-Adriatic Pipeline), στρέφεται κατά της Τουρκίας. Αυτό δεν ισχύει. Την Τουρκία δεν την ενδιαφέρει καθόλου ποιος θα μεταφέρει από την Ελλάδα στην Ευρώπη το αέριο που θα έρχεται από την Τουρκία, είτε αυτό το αέριο έρχεται από την Ρωσία, είτε έρχεται από την Κασπία, είτε έρχεται από την Μέση Ανατολή. Δεν κάνει καμία διαφορά στην Τουρκία αν θα κατασκευαστεί ο TAP ή ο ITGI.

Την Τουρκία την αφορά o Southern Energy Corridor μέχρι το σημείο που φτάνει στην Τουρκία, δηλαδή South Caucasus Pipeline και Trans-Anatolian Pipeline (TANAP), ή ο Turk Stream (Ρωσία-Τουρκία), και όχι τι θα κάνει η Ελλάδα στην συνέχεια. Ο λόγος είναι ότι η Ελλάδα θα αναγκαστεί να συνεχίσει την επιλογή της Τουρκίας, είτε αυτή είναι ο Turk Stream, είτε αυτή είναι ο Southern Energy Corridor.

Χάρτης 3 Southern Energy Corridor



Χάρτης 4 Southern Energy Corridor, Turk Stream, South Stream
Να πω επίσης ότι η Ρωσία, η Ελλάδα και η Ιταλία υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας και όχι οριστικό συμβόλαιο. Μνημόνιο συνεργασίας ήταν και αυτό που είχαν υπογράψει η Ρωσία και η Τουρκία για τον Turk Stream και είδαμε ότι τελικά δεν προχώρησε.

Για να υπογράψουν ο Πούτιν, ο Ρέντζι και ο Τσίπρας οριστικό συμβόλαιο για τον ITGI, θα πρέπει πρώτα να προχωρήσουν η Τουρκία και η Ρωσία με τον Turk Stream, ή κάποιον αντίστοιχο αγωγό, ώστε να υπάρχει φυσικό αέριο για να μεταφέρει ο Ελληνο-Ιταλικός αγωγός. Γιατί η Gazprom δεν θέλει να κατασκευάσει τον ITGI για να μεταφέρει φυσικό αέριο από την Κασπία και την Μέση Ανατολή, αλλά από την Ρωσία. Επομένως για να γίνει μία οριστική ανάμεσα στον Πούτιν, τον Ρέντσι και τον Τσίπρα, για τον ITGI, θα πρέπει να προχωρήσει πρώτα μία συμφωνία Ρωσίας-Τουρκίας, ή τουλάχιστον μία συμφωνία Ρωσίας-Βουλγαρίας.

Άρθρα

“European Companies Stand in the Way of Weaning the EU Off Russian Gas”, Μάρτιος 2016
1η , 2η Παράγραφος
The uneasy mutual dependence between Russia and the European Union’s energy sector is well documented. With some EU member states relying on Russia for up to 90 percent of their energy needs, Brussels has long wanted to remedy the situation by diversifying the sources of oil and gas shipped into EU borders. 
These efforts intensified after Russia spooked the continent in 2006 and 2009 by cutting off natural gas supplies to Ukraine over a pricing dispute, leading to gas shortages in parts of Europe during the dead of winter. Since then the EU has invested in infrastructure to link so-called energy islands in Southern and Eastern Europe with the rest of the continent. It’s alsobacking the construction of pipelines to bring gas to the EU from the Caspian basin through Turkey
4η Παράγραφος
For now, Brussels appears determined to use market regulations to reduce Russia’s hold. Yet the lack of cooperation from some of the region’s largest energy firms highlights the difficulties EU officials face when trying to unify Europe’s energy policy. 
6η Παράγραφος
Nowhere has this been clearer than in the case of the increasingly controversial Nord Stream 2, which would be the second pipeline built by Gazprom and German energy companies BASF and E.ON. Like the first Nord Stream pipeline, completed in 2011, Nord Stream 2 would bring gas directly from Russia to Germany under the Baltic Sea, bypassing Ukraine, Poland and Slovakia and depriving these countries of much-needed transit fees. Currently, Russia sends about half the natural gas it sells to the EU through Ukraine
8η , 9η Παράγραφος
On March 16, eight EU governments—the Czech Republic, Estonia, Hungary, Latvia, Poland, Slovakia, Romania and Lithuania—signed a letter to European Commission President Jean Claude Junker stating that, if completed, Nord Stream 2 would have “potentially destabilizing geopolitical consequences.”
Still, none of that has stopped EU energy giants from vying for a piece of the pipeline: In addition to the two German stakeholders, three other EU companies—OMV, France’s Engie and Royal Dutch Shell—have a stake in the project.
12η Παράγραφος
The third energy package also places limitations on how much of a country’s market share a company can control. If, for example, a company proposes a contract that would last longer than one year and represent more than 40 percent of a country’s market share, the case is referred to the European Commission for review. On this count, Nord Stream 2 also violates EU rules, since it could increase Russia’s share of Germany’s energy market to around 60 percent. 
15η . 16η , 17η και 18η Παράγραφος
The German government, for its part, has defended the project as purely commercial. This stance puzzled many observers, who typically view German Chancellor Angela Merkel as tough on Russia. Merkel has largely abandoned Germany’s Ostpolitik, or the Eastern policy that promoted rapprochement with Russia and underpinned German diplomacy for decades. She is also one of the most vocal supporters of EU sanctions against Russia for its annexation of Crimea and support for separatists in Ukraine
“Merkel has to think about what is good for German industry,” says de Jong. “But she is in an awkward position. It’s difficult to demand from your peers that they extend the sanctions when you strike deals with Russia at the same time.” 
And Nord Stream 2 isn’t the only new pipeline Russia plans to construct in a bid to secure its position in Europe. Gazprom recently announced it would revive plans for the “Poseidon” Adriatic Pipeline, to bring Russian gas to Greece and Italy—and EU companies are going along. On Feb. 24, Gazprom’s CEO Alexey Miller signed a memorandum of understanding for a pipeline with representatives from the Italian electricity and natural gas company Edison and the Greek public gas corporation DEPA.
Critics say Poseidon is politically motivated and makes little economic sense. According to observers, the project is meant to compete with the U.S.- and EU-backed Trans-Adriatic Pipeline (TAP) which, when finished, will bring gas from Azerbaijan to the EU via Turkey.

“Αναβιώνει ο ελληνοϊταλικός αγωγός με ρωσικό αέριο”, Φεβρουάριος 2016
2η και 3η Παράγραφος
Tην αναβίωση του ελληνο-ιταλικού αγωγού- ITGI, όχι όμως για τη μεταφορά αζέρικου, αλλά ρωσικού αερίου, θα επιχειρήσουν από κοινού η ΔΕΠΑ, η ιταλική Edison και η ρωσική Gazprom.
Για την διερεύνηση των δυνατοτήτων υλοποίησης του έργου, υπέγραψαν σήμερα στη Ρώμη, MOU, οι Alexey Miller, Διευθύνων Σύμβουλος της Gazprom, Marc Benayoun, Διευθύνων Σύμβουλος της Edison και οΘεόδωρος Κιτσάκος, Διευθύνων Σύμβουλος της ΔΕΠΑ, με την παρουσία του Γ.Γ. Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων του ΥΠΕΞ Γιώργου Τσίπρα. Της υπογραφής του MOU, προηγήθηκε συνάντηση μεταξύ του Alexey Miller και της Federica Guidi, Υπουργού Οικονομικής Ανάπτυξης της Ιταλίας, η οποία έλαβε χώρα στη Ρώμη.


“Gazprom, DEPA and Edison sign Memorandum of Understanding”, Φεβρουάριος 2016
1η Παράγραφος
Alexey Miller, Chairman of the Gazprom Management Committee, Marc Benayoun, CEO of Edison SpA, and Theodoros Kitsakos, CEO of DEPA SA, signed today the Memorandum of Understanding on natural gas deliveries across the Black Sea from Russia via third countries to Greece and from Greece to Italy in order to establish a southern route to deliver Russian natural gas to Europe.

“Interconnector Turkey–Greece–Italy”

“TAP’s shareholders”
AP’s shareholding is comprised of BP (20%), SOCAR (20%), Snam S.p.A. (20%), Fluxys (19%), Enagás (16%) and Axpo (5%).

“Snam”

Edison
The Company’s controlling shareholder is Electricité de France with 99.4% of the capital.

“ENGIE-Shareholder Structure” (την 1.4.2016)
Sofina (0.4%)
employees of the company (3.2%)
publicly floats (56%)

“OMV-Shareholder Structure”
ÖBIB, formerly ÖIAG (31.5%)
IPIC (24.9%)
Own Shares (0.3%)
Free float (43.3%)[1]

“AXPO”
Axpo Holding AG is an energy utility with its operational headquarters in Baden, Switzerland (CantonAargauSwitzerland), with 2013/14 revenue of around CHF 6.67 billion;[1] it is one of the largest Swiss companies by revenue. Axpo is owned by "the cantons of North Eastern Switzerland and their cantonal utility companies", with Zurich and its utilities holding a stake of around 36%.[3]

4 σχόλια:

  1. Ο Poseidon igi βλεπω εχει και ποδια στην καυκασο και στο ιραν.υπαρχει καθολου πιθανοτητα να σταλθει απο κει φυσικο αεριο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι,λεω εαν μπορει να περασει απ τον itgi αζερικο η ιρανικο αεριο?

      Διαγραφή
    2. Ότι θες μπορεί να περάσει, αλλά αν τον φτιάξει η Gazprom φαντάζομαι θα θέλει να περάσει ρωσικό αέριο. Για να χτυπήσει τον TAP είναι το θέμα

      Διαγραφή