Σάββατο, 2 Απριλίου 2016

Οι ΗΠΑ και το Κυπριακό

Πολύ ωραίο link για το Κυπριακό, από το site του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, το παλιότερο πανεπιστήμιο της Τουρκίας.

Johnson’s 1964 Letter to Inonu

Το άρθρο αναφέρεται στην επιστολή του Προέδρου  Johnson των ΗΠΑ, στον Πρωθυπουργό της Τουρκίας Inonu κατά την διάρκεια της κρίσης του 1964. Το 1964, λόγω των βιαιοπραγιών ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους, η Τουρκία ετοιμαζότανε να εισβάλει στην Κύπρο, τόσο για να προστατεύσει τους Τουρκοκύπριους, όσο και για να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία και να πάρει ένα μέρος του νησιού.



Οι Αμερικανοί γνωρίζοντας τις προθέσεις της Τουρκίας, έστειλαν την περίφημη επιστολή Johnson στον Πρωθυπουργό της Τουρκίας Inonu, απαιτώντας να μην εισβάλει η Τουρκία στην Κύπρο, ξεκαθαρίζοντας ότι αν η Τουρκία προχωρούσε το σχέδιο, το ΝΑΤΟ δεν θα την κάλυπτε σε περίπτωση που οι Σοβιετικοί επενέβαιναν. Αυτό δημιούργησε πολύ μεγάλα προβλήματα στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας, γιατί η Τουρκία θεώρησε ότι οι ΗΠΑ έπαιρναν το μέρος της Ελλάδας. Αναλυτικά την επιστολή του 1964 μπορείτε να την διαβάσετε στην παρακάτω διεύθυνση.


Το λέω γιατί το σανό που μας δίνουν οι κνίτες των ΜΜΕ είναι ότι οι ΗΠΑ σχεδίασαν την εισβολή της Τουρκίας. Ενώ στην πραγματικότητα οι ΗΠΑ έκαναν ότι μπορούσαν για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο.

Η πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα ζητούσε την ένωση με την Κύπρο, ενώ η Τουρκία διαφωνούσε κάθετα. Η πίεση της Ελλάδας έφερνε σε δύσκολη θέση το ΝΑΤΟ, γιατί η Τουρκία ήταν ισχυρότερη και σημαντικότερη χώρα από την Ελλάδα, και το ΝΑΤΟ έπρεπε από την μία να εμποδίζει την Τουρκία να εισβάλλει στο νησί, και από την άλλη να εμποδίζει την Ελλάδα να προχωρήσει στην ένωση με την Κύπρο.

Στο μεταξύ, στην Αθήνα οι εθνικοσοσιαλιστές ήταν  αντικομμουνιστές και συνεργάζονταν με τους Αμερικανούς, ενώ στην Κύπρο ο Μακάριος ήταν φιλο-Ρώσος, και έπαιρνε όπλα από τους Σοβιετικούς, και δεν ήθελε και τις Αγγλικές βάσεις. Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρχει μεγάλη έχθρα ανάμεσα στην Αθήνα και την Λευκωσία.

Ο Μακάριος ήθελε να είναι η Κύπρος “ανεξάρτητη”, ουσιαστικά να ανήκει στην Σοβιετική σφαίρα επιρροής έχω την εντύπωση, και η Αθήνα ήθελε η Κύπρος να ενωθεί με την Ελλάδα και να ανήκει στην σφαίρα επιρροής του ΝΑΤΟ, κάτι όμως που δεν δεχότανε με τίποτα η Τουρκία.

Η Ελλάδα οργάνωσε πραξικόπημα στην Κύπρο, και την εξουσία πήρανε αυτοί που υποστήριζαν την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, και η Τουρκία εισέβαλλε στην Κύπρο.

Επομένως η Κύπρος χάθηκε πρώτον λόγω των λαθών της Ελλάδας, που επιδίωκε κάτι που δεν είχε την δύναμη να επιβάλλει. Γιατί καλή η ένωση με την Κύπρο, αλλά έπρεπε να έχεις και την δύναμη να την επιβάλλεις. Επίσης η Κύπρος χάθηκε λόγω των λαθών των Κυπρίων, που χρησιμοποιούσαν βία εναντίον των Τουρκοκυπρίων για να δημιουργήσουν ντε φάκτο καταστάσεις, δημιουργώντας την εντύπωση στην διεθνή κοινότητα ότι η Τουρκία είχε δίκιο όταν έλεγε ότι έπρεπε να πάει ο τουρκικός στρατός στην Κύπρο για να προστατεύσει τους τουρκοκυπρίους από τους ελληνοκυπρίους.


Το ότι οι ΗΠΑ προφανώς δέχτηκαν τελικά την εισβολή της Τουρκίας δεν καθιστά τις ΗΠΑ υπεύθυνες. Αν η Ελλάδα δεν είχε επιδιώξει την ένωση με την Κύπρο, αν οι Κύπριοι δεν ασκούσαν βία κατά των τουρκοκυπρίων, και αν δεν υπήρχε η έχθρα ανάμεσα στην Αθήνα και την Λευκωσία, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι τελείως διαφορετικά. Το ότι μπερδέψαμε εμείς τον ίσκιο μας με το μπόι μας είναι δική μας ευθύνη, αλλά όπως πάντα μας φταίει ο κακός. 

Προς Θεού δεν λέω ότι γνωρίζω το Κυπριακό. Αλλά νομίζω ότι κάποια πρώτα συμπεράσματα βγαίνουν σχετικά εύκολα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου