Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2016

Η Δολοφονία του Σαουδάραβα Βασιλιά Faisal το 1975

Ο Βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας Faisal bin Abdulaziz Al Saud (King Faisal) δολοφονήθηκε τον Μάρτιο του 1975, από τον ανιψιό του Πρίγκιπα Faisal bin Musaid bin Abdulaziz Al Saud. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για τα κίνητρα της δολοφονίας. Σύμφωνα με μία από αυτές ο Πρίγκιπας δολοφόνησε τον θείο του Βασιλιά για να εκδικηθεί την δολοφονία του αδελφού του Πρίγκιπα Khalid bin Musaid al Saud.

Ο Πρίγκηπας Khalid bin Musaid al Saud έχασε την ζωή του την δεκαετία του 60 από τα πυρά της αστυνομίας, κατά την διάρκεια διαδήλωσης που στρεφόταν κατά της απόφασης του King Faisal να επιτρέψει την λειτουργία τηλεόρασης στην Σαουδική Αραβία. Ο δολοφόνος πρίγκιπας καταδικάστηκε σε θάνατο και αποκεφαλίστηκε δημοσίως.

Εικόνα 1 King Faisal (1964-1975)


Ο δολοφονημένος Βασιλιάς Faisal bin Abdulaziz Al Saud είχε πάρει με την βία την εξουσία το 1964, αναγκάζοντας σε παραίτηση τον Βασιλιά και μεγαλύτερο αδελφό του Saud bin Abdulaziz Al Saud. Ο Saud bin Abdulaziz Al Saud μετά τον εκθρονισμό του εξορίστηκε, και αποφάσισε να πάει στην Αίγυπτο, όπου στάθηκε στο πλευρό του Αιγύπτιου σοσιαλιστή δικτάτορα Γκαμάλ Νάσερ, ο οποίος ήταν πολύ εχθρικός προς την Σαουδική Αραβία.  Ο εξόριστος βασιλιάς κατέληξε στην Ελλάδα όπου και έζησε μέχρι τον θάνατο του το 1969.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που μέλη της Βασιλικής οικογένειας των al Saoud συνεργάζονταν με τον σοσιαλιστή δικτάτορα της Αιγύπτου Γκαμάλ Νάσερ. Το 1958 κάποιοι Πρίγκιπες της οικογένειας των Saud, με επικεφαλής τον Talal bin Abdulaziz Al Saud, είχαν δημιουργήσει την Free Princes Movement, εμπνευσμένοι από την Free Officers Movement, την οργάνωση που είχαν δημιουργήσει την δεκαετία του 50 Αιγύπτιοι σοσιαλιστές αξιωματικοί, με επικεφαλής των Γκαμάλ Νάσερ. Οι Αιγύπτιοι αξιωματικοί της Free Officer  είχαν καταφέρει να ανατρέψουν τον φιλοδυτικό Βασιλιά Φαρούκ, και να στρέψουν την Αίγυπτο προς την Σοβιετική Ένωση. Οι Πρίγκιπες της οικογένειας των Saud που ανήκαν στην Free Princes Movement έζησαν για κάποιο διάστημα στην Αίγυπτο στο πλευρό του Γκαμάλ Νάσερ, πολεμώντας τον τότε Σαουδάραβα Βασιλιά Saud bin Abdulaziz Al Saud. Τελικά ο νέος Βασιλιάς Faisal τους έδωσε υψηλές θέσεις και οι περισσότεροι επέστρεψαν στην Σαουδική Αραβία.

Όλα αυτά έχουν μεγάλη σημασία για να κατανοήσει κανείς πως λειτουργεί η οικογένεια των Saud, η οποία έχει χιλιάδες μέλη, κάποια από τα οποία έχουν δύναμη στο θρησκευτικό κατεστημένο, κάποια στο στρατιωτικό κατεστημένο, κάποια στην αστυνομία, κάποια στις επιχειρήσεις και πάει λέγοντας. Πολλές φορές ο Βασιλιάς πρέπει να ανακαλύπτει νέους ρόλους προκειμένου να δίνει χρήμα και εξουσία σε Πρίγκιπες της Βασιλικής οικογένειας που είναι δημοφιλείς και μπορούν να του δημιουργήσουν προβλήματα.

Για την Βασιλική οικογένεια των Al Saud βλέπε επίσης “Η Βασιλική Οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας και η Al-Qaeda”.

Άρθρα

“1975: Saudi's King Faisal assassinated”

“Free Princes Movement”

“A history of treason - King Faisal bin Abdul Aziz bin Abdul Rahman Al Saud”, Μάιος 2014
18η και 19η Παράγραφος
The struggle with King Saud continued in the background during this time. Taking advantage of the king's absence from the country for medical reasons in early 1963, Faisal began amassing more power for himself. He removed many of Saud's loyalists from their posts and appointed like-minded princes in key military and security positions, such as his brother Prince Abdullah, to whom he gave command of the National Guard in 1962. Upon King Saud's return, Prince Faisal demanded that he be made regent and that King Saud be reduced to a purely ceremonial role. In this, he had the crucial backing of the ulema, including a fatwa (edict) issued by the grand mufti of Saudi Arabia, a relative of Prince Faisal on his mother's side, calling on King Saud to accede to his brother's demands. In other words, Prince Faisal was backed by the religious establishment, which is headed by the Al Shaykh the descendants of Muhammad bin Abd al Wahab. In addition, Prince Faisal sought authority through significant Sudairi backing which he cemented by his marriage to a Sudairi.

King Saud refused, however, and made a last-ditch attempt to retake executive powers, leading Prince Faisal to order the National Guard to surround King Saud's palace. His loyalists outnumbered and outgunned, King Saud relented, and on 4 March 1964, Prince Faisal was appointed regent. A meeting of the elders of the royal family and the ulema was convened later that year, and a second fatwa was decreed by the grand mufti, calling on King Saud to abdicate the throne in favor of his brother. The royal family supported the fatwa and immediately informed King Saud of their decision. King Saud, by now shorn of all his powers, agreed, and Prince Faisal was proclaimed king on 2 November 1964.  Shortly thereafter, Saud bin Abdulaziz went into exile in Greece.
37η , 38η Παράγραφος
One theory for the murder was avenging the death of Prince Khalid bin Musa’id, the brother of Prince Faisal. King Faisal instituted modern and secular reforms that led to the installation of television, which provoked violent protest, one which was led by Prince Khalid, who during the course of an attack on a television station was shot dead by a policeman.
Prince Faisal, who was captured directly after the attack, was officially declared insane. But following the trial, a panel of Saudi medical experts decided that Faisal was sane when he gunned the king down. The nation's high religious court convicted him of regicide and sentenced him to execution. Despite Faisal's dying request that the life of his assassin be spared, he was beheaded in the public square in Riyadh. The public execution took place on 18 June 1975 at 4:30 pm—three hours before sundown—before a throng of thousands at the Al Hukm Palace (Palace of Justice).

“Faisal of Saudi Arabia :Struggle with King Saud”
The struggle with King Saud continued in the background during this time. Taking advantage of the king's absence from the country for medical reasons in early 1963, Faisal began amassing more power for himself. He removed many of Saud's loyalists from their posts and appointed like-minded princes in key military and security positions,[28][29] such as his brother Prince Abdullah, to whom he gave command of the National Guardin 1962. Upon King Saud's return, Prince Faisal demanded that he be made regent and that King Saud be reduced to a purely ceremonial role. In this, he had the crucial backing of the ulema (elite Islamic scholars), including a fatwa (edict) issued by the grand mufti of Saudi Arabia, a relative of Prince Faisal on his mother's side, calling on King Saud to accede to his brother's demands.[30] In other words, Prince Faisal was backed by the religious establishment, which is headed by the Al-Shaykh, the descendants of Muhammad bin Abd al Wahab. In addition, Prince Faisal sought authority through significant Sudairi backing which he cemented by his marriage to a Sudairi.
King Saud refused, however, and made a last-ditch attempt to retake executive powers, leading Prince Faisal to order the National Guard to surround King Saud's palace. His loyalists outnumbered and outgunned, King Saud relented, and on 4 March 1964, Prince Faisal was appointed regent. A meeting of the elders of the royal family and the ulema was convened later that year, and a second fatwa was decreed by the grand mufti, calling on King Saud to abdicate the throne in favor of his brother. The royal family supported the fatwa and immediately informed King Saud of their decision. King Saud, by now shorn of all his powers, agreed, and Prince Faisal was proclaimed king on 2 November 1964.[24][29] Shortly thereafter, Saud bin Abdulaziz went into exile in Greece.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου