Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Η Αναποτελεσματικότητα της Συμφωνίας Ρωσίας-Σαουδικής Αραβίας για Πάγωμα της Παραγωγής Πετρελαίου

Πολύ ωραίο άρθρο του Forbes για την προσπάθεια του διεθνούς καρτέλ πετρελαίου να αυξήσει τις τιμές που έχουν κατρακυλήσει κάτω από τα 30 δολάρια το βαρέλι. Στους παρακάτω πίνακες της Statista βλέπετε την μέση τιμή πετρελαίου ανά έτος, για την περίοδο 1960-2016. Βλέπετε ότι η μέση τιμή για τις αρχές του 2016 είναι 26.5 δολάρια. Τα στοιχεία τα έχω πάρει τέλος Φεβρουαρίου του 2016.

Μέση Τιμή Πετρελαίου 1960-Φεβρουάριος 2016 Statista






Το άρθρο αναφέρεται στην συμφωνία Ρωσίας-Σαουδικής Αραβίας, των δύο μεγαλύτερων εξαγωγέων πετρελαίου, για πάγωμα της παραγωγής τους, καθώς και στο ότι η Βενεζουέλα και το Κατάρ έχουν ήδη συμφωνήσει μαζί τους. Επίσης το Κουβέιτ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ομάν, έχουν διαμηνύσει ότι θα σεβαστούν την όποια συμφωνία.

Το άρθρο όμως αναφέρει ότι η αποτελεσματικότητα αυτής της συμφωνίας είναι αμφίβολη. Πρώτον, η Ρωσία και η Σαουδική Αραβία παράγουν ήδη τεράστιες ποσότητες, κάτι που σημαίνει ότι μετά από μία συμφωνία για πάγωμα της παραγωγής θα εξακολουθήσουν να παράγουν τεράστιες ποσότητες, αφού η συμφωνία δεν αναφέρεται σε μείωση της παραγωγής των δύο χωρών.

Επίσης το άρθρο αναφέρει ότι υπάρχει ένα θέμα αξιοπιστίας σχετικά με το κατά πόσο κάθε χώρα είναι διατεθειμένη να τηρήσει τις δεσμεύσεις της. Η Ρωσία, γράφει το Forbes, δεν είχε τηρήσει τις δεσμεύσεις της το 2001 και το 2008. Το Κατάρ είναι πρόθυμο να είναι αυτό που θα επαληθεύει ότι κάθε χώρα τηρεί τους όρους της συμφωνίας.

Ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η άρνηση του Ιράν να δεχτεί το πάγωμα της παραγωγής, αφού λόγω των οικονομικών κυρώσεων, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015 το Ιράν παρήγαγε μόλις 2.7 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως. Ενώ η Σαουδική Αραβία παράγει περίπου 10 εκ βαρέλια ημερησίως. Το Ιράν, και δικαιολογημένα, ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να δεσμευτεί ότι θα κρατήσει την παραγωγή του παγωμένη σε τόσο χαμηλά επίπεδα μετά την άρση των οικονομικών κυρώσεων, και έχει ως στόχο να ανεβάσει μέχρι το 2018 την παραγωγή του στα 5.7 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.

Το άλλο πρόβλημα είναι το Ιράκ, το οποίο έχει επίσης έχει δηλώσει ότι θα ανεβάσει την παραγωγή του από τα 4.35 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως στα 6 εκατομμύρια βαρέλια μέχρι το 2020.

Τέλος υπάρχει το πρόβλημα των Αμερικανικών εταιρειών, οι οποίες παράγουν πετρέλαιο από σχιστόλιθο. Οι Αμερικανικές εταιρείες είναι ιδιωτικές εταιρείες, και δεν συμμετέχουν στο διεθνές καρτέλ πετρελαίου, κάτι που σημαίνει ότι θα παράγουν πετρέλαιο όσο κάθε βαρέλι που παράγουν βρίσκει αγοραστή και καλύπτει το κόστος της παραγωγής του.

Το διεθνές καρτέλ πετρελαίου ελπίζει στην άνοδο του Bernie Sanders στις ΗΠΑ, ο οποίος έχει δηλώσει ότι θα φορολογήσει βαριά τις Αμερικανικές εταιρείες ενέργειας, κάτι που θα ανεβάσει την τιμές του πετρελαίου στις ΗΠΑ και θα μειώσει την Αμερικανική παραγωγή, καθιστώντας αυτομάτως ανταγωνιστικότερους τους Άραβες, τους Ρώσους και τους Ιρανούς. Βλέπε “Ο Bernie Sanders, το Κατάρ και οι Αμερικανικές εταιρείες ενέργειας”.

Να διευκρινίσω ότι οι ΗΠΑ, μετά τις νέες μεθόδους παραγωγής που ανακάλυψαν οι Αμερικανικές εταιρείες ενέργειας, έγιναν ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου και αερίου στον κόσμο, αλλά λόγω της τεράστιας οικονομίας τους εξακολουθούν να είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο. Βλέπε “U.S. Ousts Russia as Top World Oil, Gas Producer in BP Data”, Ιούνιος 2015

Άρθρα

“Despite Stillborn Deal, Saudi-Russian Petrodiplomacy Could Reshape The Future Of Oil”, Φεβρουάριος 2016

“Average annual OPEC crude oil price from 1960 to 2016 (in U.S. dollars per barrel)”, Φεβρουάριος 2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου