Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

Πως Χρησιμοποίησαν οι New York Times και η Guardian την Παραπλανητική Μελέτη της Oxfam για την Ανισότητα και τους 62 Πλουσιότερους Ανθρώπους

Πολύ συχνά κατηγορώ τις μεγάλες αριστερές ή κεντροαριστερές εφημερίδες της Δύσης πχ Guardian (Αγγλία), New York Times και Washington Post (ΗΠΑ), Le Monde και Liberation (Γαλλία), El Pais (Ισπανία). Παρόλο που κατηγορώ αυτές τις εφημερίδες, ποτέ δεν τις βάζω στο ίδιο τσουβάλι με τις δικές μας εφημερίδες, στις οποίες γράφουν κυρίως απατεώνες που προέρχονται από το ΚΚΕ. Πάντα όμως λέω ότι αυτές οι εφημερίδες εκπροσωπούν την εμπροσθοφυλακή της Δυτικής θολοκουλτούρας, όσο και αν αυτή η θολοκουλτούρα είναι πολύ υψηλότερου επιπέδου από την δική μας θολοκουλτούρα.

Να προσθέσω ότι αν θέλετε να διαβάσετε φιλελεύθερες, ή κεντροδεξιές εφημερίδες, όπως θέλετε πείτε τες, θα πρέπει να διαβάζετε την Wall Street Journal (ΗΠΑ), το Fox News (ΗΠΑ), την Washington Times (ΗΠΑ), τους Financial Times (Αγγλία), και τον Economist (Αγγλία). Μιλάω πάντα για οικονομικά θέματα, γιατί στα διεθνή θέματα και οι εφημερίδες της αριστεράς και της κεντροαριστεράς που ανέφερα παραπάνω έχουν πολύ ενδιαφέροντα άρθρα.

Ανέβασα χτες μία κριτική για την μελέτη της Oxfam, μίας Αγγλικής αριστερής φιλανθρωπικής οργάνωσης, σύμφωνα με την οποία οι 62 πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου έχουν περιουσία ίση με αυτήν που έχει το μισό του παγκοσμίου πληθυσμού. Βλέπε “Η Παραπλανητική Μελέτη της Oxfam για την Ανισότητα και τους 62 Πλουσιότερους Ανθρώπους του Κόσμου”.

Έχει λοιπόν μεγάλο ενδιαφέρον να διαβάσετε πως παρουσίασαν αυτή την μελέτη της Oxfam η Βρετανική Guardian και η Αμερικανική New York Times, αφού διαβάσετε την κριτική μου, για να νοιώσετε στο πετσί σας γιατί αποκαλώ αυτές τις εφημερίδες εμπροσθοφυλακή της Δυτικής θολοκουλτούρας.

Να προσθέσω και ένα ακόμη στοιχείο που δεν το ανέφερα στην παραπάνω κριτική μου. Το 36% περίπου του παγκόσμιου πληθυσμού αποτελείται από Κινέζους και Ινδούς. Η Κίνα και η Ινδία έχουν συνολικά πληθυσμό 2.7 δις, και ο παγκόσμιος πληθυσμός στο τέλος του 2014 ανερχόταν σε 7.4 δισεκατομμύρια. Επομένως τα 2.7 από τα 7.4 δις του παγκοσμίου πληθυσμού, ή το 36% του παγκόσμιου πληθυσμού, αποτελείται από Κινέζους και Ινδούς.  Η Κίνα είναι μία κομμουνιστική χώρα, και η Ινδία είναι μία χώρα που μέχρι το 1991 ήταν σχεδόν κομμουνιστική, στα πλαίσια περίπου της Σοβιετικής Ένωσης. Η Σοβιετική Ένωση ήταν μάλιστα ο στενότερος εμπορικός εταίρος και σύμμαχος της Ινδίας.

Η Ινδία έκανε κάποιες μεταρρυθμίσεις στην οικονομία της μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, και γι’αυτό και στην περιγραφή της για την Ινδική οικονομία η Wikipedia αναφέρεται χωριστά στην προ του 1991 και την μετά του 1991 περίοδο. Βλέπε

“Economy of India: Pre-Liberalization Period 1947-1992”

“Economy of India : “Post-Liberalization Period Since 1991”

Και η Κίνα και η Ινδία κυριολεκτικά πεινούσαν, η Κίνα μέχρι το 1980, όταν επέτρεψε στις δυτικές εταιρείες να επενδύσουν στην Κίνα, και η Ινδία μέχρι το 1991, όταν και η ίδια άνοιξε την οικονομία της. Μπορείτε να ψάξετε και μόνοι σας τα στοιχεία για την Ινδική και την Κινεζική οικονομία. Με λίγα λόγια τους φτωχούς της μελέτης της Oxfam τους αποτελούν κατά 36% φτωχοί Ινδοί και Κινέζοι, αλλά και φτωχοί άλλων κομμουνιστικών και σοσιαλιστικών χωρών της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής.

Και μέσα στους πλούσιους της Oxfam συμπεριλαμβάνονται οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες αυτών των χωρών, που προέρχονται από την πολιτική νομενκλατούρα, αλλά και τα μέλη των βασιλικών οικογενειών των χωρών που ως πολίτευμα έχουν την μοναρχία, πχ Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κλπ.

Επομένως χωρίς καν να μπείτε στον κόπο να διαβάσετε το link που παραθέτω παραπάνω με την κριτική για την μελέτη της Oxfam, μπορείτε και μόνο από αυτό το στοιχείο που μόλις σας είπα να αντιληφθείτε ότι κάτι δεν πάει καλά με την μελέτη της Oxfam, την στιγμή που το 36% των φτωχών της προέρχονται από την Κίνα και την Ινδία, με την Κίνα να είναι μία κομμουνιστική και την Ινδία να είναι μία σκληρή σοσιαλιστική χώρα. Αλλά όπως είπα και μέσα στους 62 πλουσιότερους που αναφέρει η Oxfam βρίσκονται πολλοί άνθρωποι από αυτές τις χώρες, αλλά και από τις χώρες που ως πολίτευμα έχουν την μοναρχία, όπου δηλαδή υπάρχει βασιλιάς.

Και αυτή η μελέτη, με αυτούς τους παραλογισμούς που σας αναφέρω, χρησιμοποιείται για να παρουσιάσει την ελεύθερη οικονομία ως την αιτία της δημιουργίας των ανισοτήτων. Παίρνει δηλαδή η μελέτη τους φτωχούς Κινέζους και Ινδούς, συμπεριλαμβάνει στους πλούσιους τους Βασιλιάδες των χωρών που έχουν ως πολίτευμα την μοναρχία, αλλά και τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες των σοσιαλιστικών χωρών, και αφήνει να εννοηθεί ότι για το αποτέλεσμα της έρευνας ευθύνεται η ελεύθερη οικονομία. Και αυτή την έρευνα την χρησιμοποιούν οι New York Times, η Guardian, και οι υπόλοιπες μεγάλες δυτικές εφημερίδες της αριστεράς και της κεντροαριστεράς, για να σας πείσουν ότι για τις ανισότητες ευθύνεται η ελεύθερη οικονομία.

Θα διαβάσετε στα άρθρα της Guardian και της New York Times που παραθέτω παρακάτω στην συνέχεια, ότι για τις ανισότητες φταίνε οι φορολογικοί παράδεισοι, το τραπεζικό σύστημα κτλ. Δεν αναφέρουν καθόλου ότι οι φτωχοί της έρευνας προέρχονται κυρίως από κουμμουνιστικές και σοσιαλιστικές χώρες, ούτε ότι στους πλούσιους συμπεριλαμβάνονται μέλη βασιλικών οικογενειών και κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες των σοσιαλιστικών χωρών. Αξίζει να διαβάσετε προσεκτικά την κριτική μου για την μελέτη της Oxfam, και στην συνέχεια να διαβάσετε τα άρθρα της Guardian και της New York Times. Και αξίζει να το κάνετε όχι τόσο για την μελέτη της Oxfam, αλλά για να δείτε πως λειτουργεί η υψηλού επιπέδου προπαγάνδα.

Πριν κλείσω να παραθέσω και δύο σχεδιαγράμματα από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, που δείχνουν το πρώτο την εξέλιξη της παγκόσμιας φτώχιας από το 1820 μέχρι σήμερα, και το δεύτερο των αριθμό των εξαθλιωμένων ανά χώρα. Στο πρώτο διάγραμμα βλέπετε ότι ο αριθμός των ανθρώπων που ζούσαν εξαθλιωμένοι έχει μειωθεί δραματικά από το 1820 μέχρι σήμερα, και στο δεύτερο διάγραμμα βλέπετε ότι οι περισσότεροι εξαθλιωμένοι βρίσκονται σε χώρες κομμουνιστικές, πρώην κομμουνιστικές, σκληρά σοσιαλιστικές, ή Ισλαμικές δημοκρατίες πχ Κίνα, Ινδία, Νιγηρία, Πακιστάν, Αιθιοπία, Ινδονησία κτλ. Όλους αυτούς τους χρησιμοποιεί η Oxfam, προσπαθώντας να περάσει το μήνυμα ότι η ελεύθερη οικονομία ευθύνεται για τις ανισότητες.

Πίνακας 1 Εξέλιξη της Παγκόσμιας Φτώχειας 1820-2015



Πίνακας 2 Extreme Φτώχεια ανά Χώρα



Πιστέψτε με αξίζει να διαβάσετε τα άρθρα της Guardian και των New York Times για να δείτε πόσο αριστοτεχνικά είναι γραμμένα, αλλά και πόσο προπαγανδιστικά.

“Wealth Inequality Rising Fast, Oxfam Says, Faulting Tax Havens”, Ιανουάριος 2016

“Richest 62 people as wealthy as half of world's population, says Oxfam”, Ιανουάριος 2016

World Poverty

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου