Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Η Παραπλανητική Έρευνα της Oxfam για την Ανισότητα και τους 62 Πλουσιότερους Ανθρώπους του Κόσμου

Η Oxfam είναι μία αριστερή φιλανθρωπική οργάνωση, και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που δεν έχει νόημα να λαμβάνετε σοβαρά υπόψη σας κάτι που λέει ένας αριστερός, δεν πρέπει να λαμβάνετε σοβαρά υπόψη σας και κάτι που λέει η Oxfam. Και θα εξηγήσω αμέσως το γιατί. Πριν όμως το εξηγήσω, να πω ότι όλα τα μεγάλα ΜΜΕ της Δυτικής Ευρώπης, με μπροστάρηδες την θολοκουλτούρα της Guardian, των New York Times και των λοιπών “προοδευτικών” εφημερίδων, έσπευσαν άκριτα να υιοθετήσουν την μελέτη της Oxfam, χωρίς καν να μπούνε στον κόπο να εξετάσουν αν η μελέτη βασίστηκε σε μία ορθή μεθοδολογία. Για τους κνίτες πια στα Ελληνικά ΜΜΕ δεν το συζητάμε. Να περάσω όμως στην κριτική μου.

Η Oxfam πήρε κάποια στοιχεία από την Credit Suisse και το Forbes, και τα χρησιμοποίησε όπως την βόλευε, προκειμένου να καταλήξει στα συμπεράσματα που η ίδια ήθελε. Η Oxfam χρησιμοποίησε τον καθαρό πλούτο κάθε ανθρώπου, αφαιρώντας δηλαδή από τα περιουσιακά του στοιχεία τα χρέη του. Με αυτόν τον τρόπο μέσα στο φτωχότερο 1% του πληθυσμού βρίσκονται κάποιοι χρεοκοπημένοι επιχειρηματίες, οι οποίοι χρωστάνε δισεκατομμύρια δολάρια, και δεν βρίσκονται οι εξαθλιωμένοι Κινέζοι εργάτες που δεν χρωστάνε τίποτα, γιατί δεν μπορούνε να δανειστούν.  Δείτε τον παρακάτω πίνακα της Oxfam. Στην αριστερή του άκρη ο πίνακας εμφανίζει το φτωχότερο 1% του πληθυσμού, και στην δεξιά του άκρη το πλουσιότερο 1% του πληθυσμού.

Πίνακας Oxfam


Βλέπετε ότι σύμφωνα με την “μελέτη” της Oxfam, περίπου το 8% των ανθρώπων που βρίσκονται στο φτωχότερο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού αποτελείται από Αμερικανούς, και το 15% περίπου από Ευρωπαίους. Το πιο απίστευτο όμως είναι ότι σύμφωνα με την έρευνα της Oxfam δεν υπάρχουν Κινέζοι στο φτωχότερο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού. Με λίγα λόγια ένας φτωχός Κινέζος εργάτης, που έχει κάθε μέρα ίσα-ίσα ένα πιάτο φαί, είναι σύμφωνα με την μελέτη της Oxfam πολύ πλουσιότερος από έναν νεαρό Αμερικανό που μόλις αποφοίτησε από το Χάρβαρντ, και χρωστάει στις τράπεζες 200 χλιάδες δολάρια για τις σπουδές του.

Για να καταλάβετε την εγκυρότητα της “μελέτης” της Oxfam σκεφτείτε το ως εξής. Η μελέτη σας λέει ότι το 25% των πιο εξαθλιωμένων ανθρώπων  του πλανήτη βρίσκονται στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, και μέσα σε αυτούς τους εξαθλιωμένους ανθρώπους βρίσκονται χρεοκοπημένοι επιχειρηματίες όπως ο Βωβός και ο Μπόμπολας, ή απόφοιτοι του Χάρβαρντ που χρωστάνε στις τράπεζες τα δίδακτρα των σπουδών τους, ή εσείς που χρωστάτε στην τράπεζα το σπίτι σας, αλλά δεν βρίσκονται οι εξαθλιωμένοι Κινέζοι εργάτες που δεν χρωστάνε ούτε μισό ευρώ. Οι εξαθλιωμένοι Κινέζοι εργάτες εννοείται όμως ότι δεν μπορούν να δανειστούν.

Επίσης, η έρευνα της Oxfam αναφέρει στα πολύ πεταχτά, ώστε να μην τραβήξει την προσοχή του αναγνώστη, ότι οι ανισότητες στα εισοδήματα, που είναι και αυτό που μετράει, έχουν υποχωρήσει σημαντικά.

Επίσης, σε μία έρευνα για την ανισότητα που λαμβάνει υπόψη την περιουσία και όχι τα εισοδήματα, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι δανειζόμενος έχει πάντα το δικαίωμα να αθετήσει τις υποχρεώσεις του, να χρεοκοπήσει, και να επιλέξει να βρίσκεται στο σημείο 0 περιουσιακά στοιχεία αντί πχ στο σημείο -100. Αν φυσικά θεωρήσει ότι το -100 δεν έχει την προοπτική να γίνει πχ +20 στο μέλλον. Για παράδειγμα έχω εγώ ένα σπίτι στο όνομα μου, και χρωστάω στην τράπεζα 300 χιλιάδες ευρώ ως δάνειο. Αν θεωρήσω ότι δεν με συμφέρει να πληρώνω το δάνειο, γιατί οι προοπτικές στην αγορά ακινήτων δεν είναι καλές, έχω το δικαίωμα να παρατήσω στην τράπεζα το σπίτι, και να επιλέξω την θέση 0 περιουσιακά στοιχεία. Επομένως η Oxfam δεν δικαιούται να με συμπεριλάβει στην λίστα της με -300 χιλιάδες ευρώ καθαρή περιουσία. Θα πρέπει να με συμπεριλάβει με 0 καθαρή περιουσία.

Αντιθέτως, αυτόν που έχει δώσει τις καταθέσεις 300 χιλιάδων ευρώ για να πάρω το δάνειο για το σπίτι, δεν θα πρέπει να τον συμπεριλάβει με +300 χιλιάδες ευρώ περιουσία, γιατί σε πολλές περιπτώσεις οι δανειζόμενοι θα επιλέξουν να εγκαταλείψουν το περιουσιακό στοιχείο, και σε αυτήν την περίπτωση η αξία του θα μειωθεί σημαντικά. Αυτό σημαίνει ότι η περιουσία του καταθέτη που έδωσε τις 300 χιλιάδες ευρώ πρέπει να λαμβάνεται υπόψη με μία μείωση, που φυσικά δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια, και θα φανεί στην πορεία. Αλλά όπως αποδείχτηκε όταν έσκασε η φούσκα των ακινήτων η μείωση αυτή μπορεί να είναι πάρα πολύ μεγάλη.

Επομένως οι φτωχότεροι άνθρωποι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη  με 0 περιουσιακά στοιχεία, γιατί όλοι έχουν την δυνατότητα να ξεφορτωθούν τα χρέη τους και να επιλέξουν την θέση 0 στον άξονα με τα περιουσιακά στοιχεία. Εκτός φυσικά και αν χρωστάς ΦΠΑ κτλ, οπότε ουσιαστικά έχεις κάνει υπεξαίρεση και πρόκειται για εγκληματική ενέργεια και είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Αντίστοιχα οι άνθρωποι με τα πολλά περιουσιακά στοιχεία θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη με σημαντικά μειωμένες τιμές, είτε λόγω των κουρεμάτων που θα υποστούν από τις τράπεζες, είτε λόγω των φόρων που θα κληθούν να πληρώσουν για να στηρίξουν τις τράπεζες, προκειμένου να καλυφθεί η τρύπα που θα δημιουργηθεί από τους ανθρώπους που θα επιλέξουν να εγκαταλείψουν τα χρέη τους και να μετακινηθούν στο σημείο 0 περιουσιακά στοιχεία.


Επίσης, όπως βλέπετε στον πίνακα της Oxfam, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των πλουσιότερων και φτωχότερων ανθρώπων προέρχονται από τις σοσιαλιστικές χώρες πχ Κίνα, Λατινική Αμερική, Αφρική κτλ. Τι νόημα έχει σε μία μελέτη μίας αριστερής οργάνωσης να συμπεριλαμβάνονται στοιχεία από σοσιαλιστικές χώρες, όταν είναι γνωστό ότι σε αυτές τις χώρες υπάρχουν οι μεγαλύτερες ανισότητες? Απλά η μαζική εξαθλίωση του πληθυσμού σε αυτές τις χώρες δίνει μία αίσθηση ισότητας, με την έννοια ότι υπάρχει ισότητα στην εξαθλίωση πχ Σοβιετική Ένωση, Κούβα, Κίνα κτλ, γιατί η πάμπλουτη πολιτική νομενκλατούρα είναι ένα πολύ μικρό και δυσδιάκριτο τμήμα του πληθυσμού.

Επαναλαμβάνω όμως, τι νόημα έχει μία αριστερή οργάνωση να χρησιμοποιεί σοσιαλιστικές χώρες για να μελετήσει την ανισότητα, αφού θα χρησιμοποιήσει τα στοιχεία της μελέτης για να ισχυριστεί ότι ο καπιταλισμός προκαλεί ανισότητα? Τέτοιες μελέτες θα πρέπει να χρησιμοποιούν μόνο στοιχεία καπιταλιστικών χωρών. Ας είναι μέσα και χώρες όπως η Ελλάδα, που ναι μεν είναι σοσιαλιστικές αλλά φορούν έστω έναν μανδύα καπιταλισμού.

Θεωρώ ότι μία χώρα στην οποία οι τομείς της ενέργειας, των τραπεζών, των δημοσίων έργων και των ΜΜΕ ελέγχονται από το κράτος είναι μία σοσιαλιστική χώρα, και αυτό ακριβώς συμβαίνει με όλες τις χώρες της Νότιας Ευρώπης. Καπιταλιστική δεν είναι μία χώρα στην οποία τα περίπτερα και τα σούπερ μάρκτες ανήκουν στον ιδιωτιό τομέα. Αλλά έστω, ας συμπεριληφθούν οι χώρες που φορούν έστω έναν λεπτό μανδύα καπιταλισμού. Αλλά είναι αδιανόητο να συμπεριλαμβάνονται καθαρά σοσιαλιστικές χώρες όπως η Κίνα, η Κούβα, το Ιράν κλπ, ή χώρες που έχουν βασιλιάδες όπως πχ η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κτλ. Εφόσον μία αριστερή οργάνωση θα χρησιμοποιήσει τα στοιχεία της για να ισχυριστερί ότι η ελεύθερη οικονομία προκαλεί ανισότητες, τι νόημα έχει να συμπεριλαμβάνει στην μελέτη της στοιχεία από σοσιαλιστικές χώρες, όταν είναι γνωστό ότι σε αυτές τις χώρες υπάρχουν οι πιο βαθιές ανισότητες?

Βλέπε επίσης “Πως Παρουσιάστηκε από τους New York Times και την Guardian η Παραπλανητική Μελέτη της Oxfam για την Ανισότητα”

Για κριτική για την μελέτης της Oxfam βλέπε επίσης “Oxfam’s misleading wealth statistics”, Ιανουαρίου 2016

και

“Oxfam's Misleading Inequality Numbers”, Ιανουάριος 2016

Για την απάτη των ερευνών των αριστερών οργανώσεων για την ανισότητα βλέπε “Ο Μύθος ότι οι Φτωχοί Γίνονται Φτωχότεροι και οι Πλούσιοι Πλουσιότεροι”.

Βλέπε επίσης “Ο Μύθος των Οικονομικών Μονοπωλίων”.

“Πως Δημιουργούνται οι Οικονομικές Φούσκες”


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου