Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

ISIS VS Αλ Κάιντα Μέρος 2

Πολύ ωραίο άρθρο της Wall Street Journal, με τίτλο “Paris Attacks Suggest Shift in Islamic State’s Strategy”, του Νοεμβρίου 2015. Το άρθρο αναφέρει ότι η επίθεση στην Γαλλία σηματοδοτεί μία στροφή στην στρατηγική του ISIS, ο οποίος πλέον στρέφεται και εναντίον των Δυτικών. Το άρθρο αναφέρει ότι έχουν γίνει κάποιες επιθέσεις σε Δυτικές χώρες από συμπαθούντες του ISIS, αλλά καμία από αυτές δεν πιστεύεται ότι είχε σχεδιαστεί από την ηγεσία του ISIS. Αντιθέτως, ισχυρίζεται η Wall Street Journal, οι τρομοκρατικές επιθέσεις του Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι ήταν τόσο καλά οργανωμένες, ώστε αν όντως είχαν σχεδιαστεί από τον ISIS να δείχνουν μία στροφή στην στρατηγική του ISIS.

Να θυμίσω ότι σε αντίθεση με την σαουδαραβικών συμφερόντων τρομοκρατική οργάνωση Αλ Κάιντα, που εκτός από αντί-Σιιτική είναι και πάρα πολύ αντι-Αμερικανική και αντι-Δυτική, ο ISIS μέχρι πρόσφατα στοχοποιούσε κυρίως τους Σιίτες και όχι τους Δυτικούς. Τους λόγους για την διαφορετική στρατηγική του ISIS και της Αλ Κάιντα την εξηγούσα στο παρακάτω κείμενο με τίτλο “ISIS VS Αλ Κάιντα”.

Ο βασικός λόγος είναι ότι η σημαντικότερη χώρα που υποστηρίζει τον ISIS είναι η Τουρκία, ενώ πίσω από την Αλ Κάιντα βρίσκονται κυρίως Σαουδάραβες. Οι Σαουδάραβες και οι Ιρανοί πλήττονται από τις προσπάθειες των ΗΠΑ να κατεβάσουν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Κεντρικής Ασίας (Καζακστάν, Τουρκμενιστάν) στον Ινδικό Ωκεανό, ενώ οι Τούρκοι πλήττονται από τις προσπάθειες των Ρώσων και των Ιρανών να σταματήσουν τους Σουνιτικούς Αραβο-Τουρκικούς αγωγούς (Κατάρ-Τουρκίας), αλλά και από τις προσπάθειες των Ιρανών να προωθήσουν τους Σιιτικούς αγωγούς (Ιράν-Συρία).



Για τις ΗΠΑ η Συρία είναι πολύ λιγότερο σημαντική απ’όσο είναι για τους Ρώσους, τους Ιρανούς και τους Τούρκους. Γι’αυτό και είχα ανεβάσει ένα βιντεάκι του Donald Trump, του υποψηφίου προέδρου του Αμερικανικού Ρεπουμπλικανικού κόμματος, ο οποίος μάλιστα προηγείται και στις δημοσκοπήσεις, στο οποίο ο Trump ζητούσε να μην ανακατεύονται οι ΗΠΑ στην Συρία, και να αφήσουν την Ρωσία να χτυπήσει τον ISIS. Βλέπε https://www.youtube.com/watch?v=obSMbwwKgOI

Για τις ΗΠΑ το Ιράκ και το Αφγανιστάν είναι πολύ σημαντικότερα από την Συρία, και γι’αυτό και οι επεμβάσεις των Αμερικανών έγιναν στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Στο Αφγανιστάν οι Σουνίτες Ισλαμιστές Ταλιμπάν δεν αφήνουν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο του Καζακστάν και του Τουρκμενιστάν να κατέβει στον Ινδικό Ωκεανό. Στο Ιράκ, ο Σαντάμ Χουσέιν, ένας Σουνίτης σοσιαλιστής, καταπίεζε τους Σιίτες Ιρακινούς, που αποτελούν την πλειοψηφία του Ιράκ, αλλά και τους Κούρδους του Βορείου Ιράκ, που είναι φυσικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ. Επίσης χρηματοδοτούσε όποια τρομοκρατική οργάνωση χτυπούσε τις ΗΠΑ.

Χωρίς να έχω κάποια στοιχείο, είμαι σίγουρος ότι ο Σαντάμ πρέπει να έδινε χρήματα και στην Ελληνική αριστερά και την 17 Νοέμβρη. Ως αντίποινα οι Δυτικοί είχαν απαγορεύσει στις εταιρείες τους να δραστηριοποιούνται στο Ιράκ και να αγοράζουν πετρέλαιο από το Ιράκ, γιατί αυτά τα έσοδα ο Σαντάμ θα τα χρησιμοποιούσε εναντίον τους. Με την αποχώρηση του Σαντάμ από το προσκήνιο αυτό το πρόβλημα λύθηκε. Στο βιντεάκι του Ντόναλντ Τραμπ, θα δείτε ότι προτείνει να μην ανακατεύονται οι ΗΠΑ την Συρία, αλλά να χτυπήσουν τον ISIS στο Ιράκ. Το λέει επειδή το Ιράκ είναι για τις ΗΠΑ πολύ σημαντικότερο από την Συρία.

Επομένως για τους Τούρκους, μέχρι πρόσφατα, οι Δυτικοί δεν ήταν πρόβλημα. Αντιθέτως, οι Τούρκοι ανέμεναν την βοήθεια του ΝΑΤΟ για να διώξουν τον Αλαουίτη Άσαντ από την Συρία, και με εκλογές να πάρουν την εξουσία της Συρίας. Στην Συρία η πλειοψηφία του πληθυσμού αποτελείται από Σουνίτες Μουσουλμάνους. Υπάρχει βέβαια το αγκάθι των Κούρδων της Συρίας, γιατί οι ΗΠΑ τους στηρίζουν και οι Τούρκοι τους χτυπάνε. Αλλά νομίζω ότι η σύγκρουση Τουρκίας-ΗΠΑ στην Συρία εξελίχθηκε σταδιακά και δεν ήταν κάτι που υπήρχε από την αρχή.

Φαντάζομαι ότι η Ρωσία ως ύστατη λύση στην Συρία θα ζητήσει να παραμείνουν τα παράλια της Συρίας υπό την διοίκηση των Αλαουιτών. Στα παράλια της Συρίας οι Αλαουίτες αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, όπως βλέπετε στον παρακάτω χάρτη της Wikipedia με ανοιχτό πράσινο. Ο χάρτης εμφανίζει την κατάσταση το 1976, αλλά η κατάσταση παραμένει σχεδόν ίδια.

Χάρτης 1 Συρία-Αλαουίτες





Επομένως είναι δεδομένο ότι οι Ρώσοι δεν θα δέχονταν να βρεθεί μία λύση απλά με εκλογές, αφού κάτι τέτοιο είναι βέβαιο ότι θα έθετε την Συρία υπό Σουνιτική επιρροή, και θα έβαζε στο περιθώριο τους Αλαουίτες συμμάχους των Ρώσων. Βλέπετε ότι οι Σουνίτες (σομόν) αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της Συρίας. Επομένως οι Ρώσοι θα προτιμούσαν τον διαμελισμό της Συρίας, ώστε τα παράλια, στα οποία οι Αλαουίτες αποτελούν την πλειοψηφία, να παραμείνουν υπό των έλεγχο των Αλαουιτών. Με αυτόν τον τρόποι η Ρωσία θα μπορεί να ελέγχει την έξοδο πετρελαίου και αερίου προς την Ευρώπη.

Άρα, αρχικά τουλάχιστον, οι Τούρκοι δεν είχαν τίποτα να φοβηθούν από τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ. Αντιθέτως μάλιστα, ο Άσαντ ήταν ένας παραδοσιακός σύμμαχος των Ρώσων και των Ιρανών, και επομένως και οι ΗΠΑ, στενοί σύμμαχοι των Τούρκων, και οι Γάλλοι, στενοί σύμμαχοι των Σαουδαράβων, ζητούσαν να αποχωρήσει ο Άσαντ από την εξουσία και να γίνουν εκλογές. Σε αντίθεση λοιπόν με την Αλ Κάιντα, που έβλεπε τους Δυτικούς ως εχθρούς, ο ISIS προσδοκούσε στην βοήθεια των Δυτικών εναντίον των Ρώσων και των Ιρανών.

Για την Αλ Κάιντα οι Δυτικοί ήταν πρόβλημα. Πρώτον οι ΗΠΑ προωθούσαν τους αγωγούς Κεντρική Ασία-Ινδικού Ωκεανού. Δεύτερον, από το 1991 και μετά, οι ΗΠΑ δημιούργησαν βάσεις στον Περσικό Κόλπο. Μετά την επίθεση του Σαντάμ Χουσέιν στο Κουβέιτ το 1991 οι ΗΠΑ δημιούργησαν Αμερικανικές βάσεις στην Σαουδική Αραβία, κάτι που εξαγρίωσε τμήματα της Σαουδαραβικής ελίτ. Αυτό εντάθηκε με το πέρασμα του χρόνου. Οι ΗΠΑ όχι μόνο μείωναν τις εισαγωγές πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο, αλλά με την παρουσία τους δημιουργούσαν πρόβλημα στις σχέσεις Σαουδικής Αραβίας-Κίνας, και ανάγκαζαν την Κίνα να στρέφεται προς τον μεγάλο αντίπαλο της Σαουδικής Αραβίας, το Ιράν. Η Κίνα όμως είναι ο πελάτης στον οποίο προσβλέπουν για το μέλλον και οι Άραβες και οι Ιρανοί.

Επίσης, η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην Σαουδική Αραβία έδινε τεράστιο επικοινωνιακό πλεονέκτημα στους Ιρανούς, οι οποίοι επισήμως αποκαλούν τις ΗΠΑ “Μεγάλο Σατανά”, και παρουσιάζουν τους Σαουδάραβες ως πειθήνιο όργανο τους. Η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ έδινε επίσης ένα πλεονέκτημα και στους Άραβες σοσιαλιστές αντιπάλους της Σαουδικής Αραβίας, και συμμάχους των Ρώσων, πχ Ιράκ, Συρία. Και αυτοί παρουσίαζαν τους Σαουδάραβες ως προδότες και όργανα των Αμερικανών.

Αυτά τα προβλήματα οδήγησαν σε σειρά τρομοκρατικών επιθέσεων της Αλ Κάιντα εναντίον των ΗΠΑ, με αποκορύφωμα την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους τον Σεπτέμβριο του 2001. Η επίθεση στους Δίδυμους Πύργους το 2001 ανάγκασε τις ΗΠΑ να μεταφέρουν τις βάσεις τους από την Σαουδική Αραβία στο Κατάρ το 2002. Το Κατάρ επιθυμούσε διακαώς οι βάσεις των ΗΠΑ να μεταφερθούν στο Κατάρ, γιατί αυτό αυξάνει την ασφάλεια του Κατάρ, που πιέζεται ασφυκτικά ανάμεσα στην Σαουδική Αραβία και το Ιράν.

Το Κατάρ δεν διεκδικεί την ηγεσία του Σουνιτικού Ισλαμικού κόσμου, και το επικοινωνιακό μειονέκτημα μπορεί να το διαχειριστεί εύκολα, αφού είναι η χώρα με το υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στον κόσμο, και οι λιγότερο από 2 εκ Καταριανοί τρώνε με χρυσά κουτάλια και είναι πολύ ευχαριστημένοι. Οι υπόλοιποι κάτοικοι του Κατάρ είναι υπήκοοι άλλων χωρών που εργάζονται στο Κατάρ.  Τις επιθέσεις τους εναντίον των ΗΠΑ οι Σαουδάραβες τις πλήρωσαν πολύ ακριβά. Βλέπε “Οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα στην Μέση Ανατολή : Συνεργασία & Συγκρούσεις”.

Βλέπετε λοιπόν πόσο διαφορετικά ήταν τα συμφέροντα του ISIS και της Al Qaeda μέχρι πρόσφατα. Υπάρχει επίσης το θέμα του πετρελαίου, γιατί ο ISIS στέλνει λαθραίο φτηνό πετρέλαιο στην Τουρκία, από τις πετρελαιοπηγές που έχουν πέσει στα χέρια του, και ένα μέρος αυτού του πετρελαίου εξάγεται από το λιμάνι της Τουρκίας Ceyhan. Αυτό σίγουρα πλήττει τους Σαουδάραβες. Βλέπε “Οι Πετρελαιοπηγές του ISIS”.

Επίσης οι Σαουδάραβες δεν δέχονται την Τουρκία ως το κέντρο του Χαλιφάτου, έναν ρόλο που διεκδικούν για τον εαυτό τους. Όσο την Τουρκία διοικούσαν οι εθνικοσοσιαλιστές Κεμαλικοί, η Τουρκία δεν ήθελε καμία σχέση με τον Ισλαμισμό. Με την άνοδο των Ισλαμιστών στην εξουσία, η Τουρκία άρχισε να διεκδικεί από την Σαουδική Αραβία την αρχηγία του Σουνιτικού Ισλαμικού κόσμου, και αυτό φυσικά μεταφράζεται σε μεγαλύτερο ρόλο της Τουρκίας στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο του Περσικού Κόλπου. Κάτι που όπως είδαμε, σε αντίθεση με την Σαουδική Αραβία, με χαρά δέχτηκε το Κατάρ. Η Σαουδική Αραβία είναι άλλο μέγεθος από το Κατάρ, και σε αυτήν βρίσκονται οι δύο ιερές πόλεις των Μουσουλμάνων, η Μέκκα και η Μεδίνα.

Η Τουρκία διαθέτει επίσης τον ισχυρότερο Μουσουλμανικο στρατό, και έναν από τους ισχυρότερους στρατούς στον κόσμο. Το Business Insider δίνει την Τουρκία στην 8η θέση, στην λίστα με τις χώρες με τους ισχυρότερους στρατούς. Βλέπε  “The 35 Most Powerful Militaries In The World”, του Ιουλίου 2014.

Εικόνα Ισχυρότεροι Στρατοί





Τελευταία όμως οι Δυτικοί έχουν αρχίσει και γίνονται στην Τουρκία στενός κορσές. Εκτός από τα θέματα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, και η ΕΕ και οι ΗΠΑ είναι πάρα πολύ δυσαρεστημένες με την πολιτική που ακολουθεί ο Ερντογάν στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ο Ερντογάν ακολουθεί το παράδειγμα του Πούτιν, διαλύοντας την αντιπολίτευση και τα ΜΜΕ που του ασκούν κριτική, δήθεν για να φέρει την κάθαρση. Αν δείτε τα Τουρκικά ΜΜΕ, που δημιουργήθηκαν επί Κεμαλικής Τουρκίας, είναι πάρα πολύ υψηλού επιπέδου. Έχω διαβάσει τρομερά άρθρα στα Τουρκικά sites. Οι Τούρκοι δημοσιογράφοι δεν έχουν καμία σχέση με τους δικούς μας τους τριτοκοσμικούς δημοσιογράφους που προέρχονται από την ΚΝΕ και την ΕΡΤ. Δυστυχώς ο Ερντογάν προσπαθεί να δημιουργήσει στην Τουρκία ένα μιντιακό τοπίο σαν το Ελληνικό. Πριν τις πρόσφατες εκλογές έκλεισε δύο κανάλια στο όνομα της κάθαρσης. Βλέπετε ότι και ο Τσίπρας προσπαθεί να ακολουθήσει στην Ελλάδα την πολιτική των Πούτιν-Ερντογάν, και όλο λέει ότι θα χτυπήσει τα ΜΜΕ στο όνομα της κάθαρσης.

Μία λοιπόν οι ΗΠΑ στο Ιράκ, μία η Ρωσία και η Γαλλία στην Συρία, μία οι πιέσεις της ΕΕ για τις αυταρχικές πρακτικές του Ερντογάν, ο προσανατολισμός του ISIS φαίνεται να αρχίζει να αλλάζει, και από αντι-Σιιτικός αρχίζει να γίνεται και αντι-Δυτικός, όπως συμβαίνει και με την Al Qaeda. Αυτό λέει η Wall Street Journal, χωρίς να αναφέρει βέβαια τα συμφέροντα με το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο.

Να διευκρινίσω, για να μην αδικώ την Τουρκία και το Κατάρ, ότι δεν είναι μόνο οι Τούρκοι και οι Καταριανοί που υποστηρίζουν τον ISIS. Υπάρχουν δυνάμεις σε όλες τις Μουσουλμανικές χώρες που υποστηρίζουν τον ISIS. Για παράδειγμα στην Νιγηρία, που είναι μισή Μουσουλμανική μισή Χριστιανική, η Boko Haram ανακοίνωσε ότι συστρατεύεται με τον ISIS, και άλλαξε και το όνομα της σε ISWAP (Islamic State of West African Province). Προφανώς τα μέλη του ISIS στην Νιγηρία δεν είναι ούτε Τούρκοι ούτε Καταριανοί, αλλά Νιγηριανοί. Αναφέρω την Τουρκία επειδή είναι η μεγάλη στρατιωτική δύναμη του Μουσουλμανικού κόσμου, αλλά και το Κατάρ, επειδή έχει μεγάλη ρευστότητα και χρηματοδοτεί τζιχαντιστές στα πεδία των μαχών και σοσιαλιστές στα Ευρωπαϊκά κοινοβούλια, ώστε να προωθεί την ενεργειακή του πολιτική.

Οι Καταριανοί χρηματοδοτούν αριστερά κόμματα, ώστε να αυξήσουν τις εισροές των Μουσουλμάνων μεταναστών στην Ευρώπη, κάτι που θα δώσει στις Μουσουλμανικές χώρες μεγάλη δύναμη, αφού οι Ευρωπαίοι θα φοβούνται να χτυπήσουν τον ISIS, γιατί θα ξέρουν ότι θα υποστούν τα αντίποινα. Είδατε την Παρασκευή τι έπαθε η Γαλλία. Είδατε επίσης ότι οι Τζιχαντιστές χτύπησαν και στο παιχνίδι Γαλλίας-Γερμανίας στο Stade de France, στέλνοντας μήνυμα και στην Γερμανία, που μέσω της Βαλτικής αποτελεί την πύλη εισόδου του Ρωσικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Τώρα ειδικά με τον Nord Stream 2, οι Ρώσοι θα διπλασιάσουν την ποσότητα από τα 55 στα 110 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως. Αυτό, ο Ερντογάν με τον Τσίπρα, προσπαθούν να το σταματήσουν στέλνοντας εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες στην Γερμανία. Όσο περισσότερη δύναμη έχουν οι ισλαμιστές στην Ευρώπη, τόσο πιο αναγκασμένοι θα είναι οι Ευρωπαίοι να αγοράσουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο από αυτούς για να κάθονται φρόνιμα οι τζιχαντιστές.

Να πω και κάτι άλλο. Η επίθεση στο Παρίσι, τον Νοέμβριο του 2015, δεν σχετίζεται μόνο με την Τουρκία. Όντως, όπως έλεγα, η Γαλλία βομβάρδισε πριν λίγες μέρες εγκαταστάσεις επεξεργασίας πετρελαίου του ISIS κοντά στα σύνορα Συρίας-Ιράκ. Και σίγουρα αυτό έπαιξε ρόλο. Βλέπε “Οι Ανόητες Ερωτήσεις των Δημοσιογράφων για τον ISIS”.

Αλλά την Γαλλία την ενδιαφέρει τη Βόρεια Αφρική περισσότερο από την Συρία. Μπορεί οι Γάλλοι στην Συρία να θέλουν να υποστηρίξουν τους συμμάχους τους Σαουδάραβες, και να έχουν και άλλα συμφέροντα, αλλά πρώτες ύλες προμηθεύονται κυρίως από την Βόρεια Αφρική (Αλγερία, Λιβύη, Νίγηρας, Νιγηρία). Επομένως οι Γάλλοι έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς και με τα παραρτήματα του ISIS στην Αφρική. Αλλά την στιγμή που η Τουρκία είναι η μεγάλη στρατιωτική δύναμη του Μουσουλμανικού κόσμου, και δεν είναι κρυφή η υποστήριξη της στον ISIS,  οποιαδήποτε επίθεση του ISIS φέρνει στο προσκήνιο και την Τουρκία. Δεν νομίζω ότι θα τολμούσαν μέλη του ISIS να κάνουν τις σφαγές στο Παρίσι αν πίστευαν ότι αυτό θα δυσαρεστούσε την Τουρκία. Και όταν λέω ISIS αναφέρομαι στις ομάδες των Σουνιτών Ισλαμιστών που υποστηρίζονται στρατιωτικά από την Τουρκία και οικονομικά από το Κατάρ. Αυτός είναι ο σωστός διαχωρισμός, διαφορετικά μπορεί να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι ισλαμιστές που υποστηρίζονται από διαφορετικές χώρες.

Για άρθρο βλέπε
“Paris Attacks Suggest Shift in Islamic State’s Strategy”, Νοεμβρίου 2015








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου