Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Η Αύξηση της Στρατιωτικής Βοήθειας των ΗΠΑ προς το Ισραήλ, και οι Σχέσεις Ισραήλ-Ρωσίας

Ο παρακάτω χάρτης, από το How Much, με τίτλο “The U.S. Spends $35 Billion Helping Out The World… But Where Does All this Money Really Go”, του Οκτωβρίου 2015, απεικονίζει την οικονομική βοήθεια των ΗΠΑ προς των υπόλοιπο κόσμο. Το μέγεθος των χωρών στον χάρτη είναι ανάλογο της οικονομικής βοήθειας που η κάθε χώρα δέχεται από τις ΗΠΑ. Όσο μεγαλύτερη η βοήθεια τόσο μεγαλύτερο το μέγεθος της χώρας στον χάρτη. Στην 1η θέση βρίσκεται το Ισραήλ με 3 δις δολάρια, στην 2η θέση η Αίγυπτος με 1.5 δις, στην 3η θέση το Αφγανιστάν με 1.1 δις, στην 4η θέση η Ιορδανία με 1 δις, και στην 5η θέση το Πακιστάν με 900 εκατομμύρια δολάρια.

Χάρτης 1 Στρατιωτική Βοήθεια ΗΠΑ προς τους Συμμάχους τους


Στους συμμάχους των ΗΠΑ, πχ Ισραήλ, Αίγυπτος, το μεγαλύτερο μέρος αυτής της βοήθειας δίνεται σε στρατιωτική μορφή. Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ μπορούν με αυτά τα χρήματα να αγοράσουν οπλικά συστήματα της αρεσκείας τους από τις Αμερικανικές εταιρείας, και το Αμερικανικό δημόσιο καλύπτει αυτές τις αγορές μέχρι το ποσό που εμφανίζει ο χάρτης. Σε κάποιες άλλες χώρες, που δεν ανήκουν στην σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ, η οικονομική βοήθεια των ΗΠΑ δίνεται για οικονομικά projects. Η Βενεζουέλα για παράδειγμα δεν νομίζω ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει την οικονομική βοήθεια των ΗΠΑ για αγορά Αμερικανικών όπλων.

Τα ποσά δεν είναι σταθερά. Όταν αλλάζουν οι συμμαχίες αλλάζουν και τα ποσά. Για παράδειγμα πρόσφατα οι ΗΠΑ συζητούσαν το ενδεχόμενο να διακόψουν την βοήθεια προς την Αίγυπτο, αφού η Αίγυπτος τα έσπασε με τις ΗΠΑ και μετακινήθηκε προς την Ρωσία. Έχω την εντύπωση ότι τελικά δεν διακόπηκε αυτή η βοήθεια, αλλά δεν είμαι σίγουρος.

Επίσης υπάρχει συζήτηση για την βοήθεια των ΗΠΑ προς το Πακιστάν, αφού οι ΗΠΑ έχουν βελτιώσει πάρα πολύ τις σχέσεις τους με την Ινδία, και το Πακιστάν έχει μετακινηθεί ακόμη πιο κοντά στην Κίνα, με την οποία παραδοσιακά συνεργάζεται εναντίον της Ινδίας. Η Ινδία κατηγορεί το Πακιστάν για τρομοκρατικές επιθέσεις που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό της, και αυτό φέρνει σε δύσκολη θέση τις ΗΠΑ. Το Πακιστάν άλλωστε έχει πλέον πάρα πολλά να κερδίσει από τον αξίας 45 δις δολαρίων οικονομικό διάδρομο Κίνας-Πακιστάν (CPEC) που προωθεί η Κίνα στα πλαίσια των Νέων Δρόμων του Μεταξιού. Αναφέρω τα παραδείγματα για να πω ότι η βοήθεια των ΗΠΑ προς τον υπόλοιπο κόσμο μεταβάλλεται όπως μεταβάλλεται και το γεωπολιτικό τοπίο.

Το συνολικό ποσό αυτής της βοήθειας ανέρχεται σε 35 δις δολάρια, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο link. Για εμάς στην Ελλάδα το ποσό μοιάζει τεράστιο, αλλά αποτελεί μόνο το 0,2% της Αμερικανικής οικονομίας, το ΑΕΠ της οποίας ανέρχεται σε 17 τρισεκατομμύρια δολάρια. Αν δηλαδή η Αμερικανική οικονομία είχε ένα ΑΕΠ 100 δολαρίων, το 0,2% αυτής της οικονομίας θα ήταν 20 λεπτά. Ότι είναι τα 20 λεπτά για τα 100 ευρώ είναι και τα 35 δις δολάρια για την Αμερικανική οικονομία. Τεράστιο ποσό σε απόλυτα νούμερα, αλλά πολύ μικρό σε σχέση με το μέγεθος της Αμερικανικής οικονομίας.

Όπως θα διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο της κεντροαριστερής Haaretz, με τίτλο “Washington Plans Up to $1 Billion Hike in Military Aid to Israel”, του Οκτωβρίου 2015, οι ΗΠΑ ετοιμάζονται να αυξήσουν την στρατιωτική βοήθεια προς το Ισραήλ κατά 1 δις δολάρια. Η Haaretz είναι η παλιότερη εφημερίδα του Ισραήλ, και θεωρείται πολύ έγκυρη εφημερίδα. Οι Ισραηλινοί θεωρούν ότι η προσέγγιση των ΗΠΑ με το Ιράν ενίσχυσε πάρα πολύ το Ιράν, το οποίο εξακολουθεί να έχει ως επίσημη πολιτική τον αφανισμό του Ισραήλ.

Έχω ξαναπεί ότι δεν νομίζω ότι το άμεσο πρόβλημα του Ισραήλ είναι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, αλλά η επικείμενη εκτόξευση των Ιρανικών εσόδων. Η άρση των οικονομικών κυρώσεων θα επιτρέψει στις δυτικές πολυεθνικές να επενδύσουν στο Ιράν, και στις χώρες της Δύσης να αγοράζουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο από το Ιράν. Τα μεγαλύτερα έσοδα του Ιράν θα επιτρέψουν στο Ιράν να δίνει πολύ μεγαλύτερη βοήθεια στην Χαμάς στην Γάζα και στην Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο. Και η Χαμάς και η Χεζμπολάχ έχουν ως επίσημη θέση τους τον αφανισμό του Ισραήλ.

Το άλλο πρόβλημα για το Ισραήλ είναι ότι οι αυξημένες συναλλαγές των Ιρανών με Ευρωπαϊκές και Αμερικανικές εταιρείες θα δώσουν στο Ιράν πολύ μεγαλύτερη επιρροή στα κοινοβούλια των χωρών της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Πολύ σημαντική είναι η περίπτωση της Γερμανίας, που από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά ανέλαβε τον ρόλο της προστάτιδας του Ισραήλ στην Ευρώπη. Με δεδομένο ότι οι Γάλλοι είναι σύμμαχοι των Αράβων, το λογικό είναι η Γερμανία να συνεργαστεί και να συμμαχήσει με το Ιράν όταν αρθούν οι οικονομικές κυρώσεις των δυτικών εναντίον του. Η Μέρκελ βέβαια δηλώνει ότι το Ιράν θα πρέπει να χαλαρώσει την στάση του απέναντι στο Ισραήλ προκειμένου η Γερμανία και το Ιράν να γίνουν στενοί εμπορικοί εταίροι. Βλέπε “Γερμανία-Ιράν-Ισραήλ”.

Αλλά είναι αυτή η στάση των Γερμανών δεδομένη, ειδικά σε συνθήκες οικονομικής κρίσης? Ειδικά αν στην Γερμανία την εξουσία πάρουν από τους Χριστιανοδημοκράτες, που είναι δεξιοί, πιο εθνικοσοσιαλιστικά ή αριστερά κόμματα, θα απασχολεί την Γερμανική εξωτερική πολιτική η στάση του Ιράν απέναντι στο Ισραήλ? Νομίζω πως όχι. Αν το Ισραήλ χάσει στην Ευρώπη την προστασία της Γερμανίας θα έχει δεχτεί μία πολύ βαριά ήττα, γιατί η Γαλλία και η Ισπανία έχουν πολύ μεγάλη συνεργασία με τους Άραβες, και είναι χώρες πολύ εχθρικές προς το Ισραήλ. Το ίδιο συμβαίνει και με την Αγγλία, ενδεχομένως σε μικρότερο βαθμό.

Με την άνοδο μάλιστα του Jeremy Corbyn στην ηγεσία της αριστεράς, που αυτή την στιγμή βρίσκεται στην αντιπολίτευση, η Αγγλία αναμένεται να μετατραπεί σε μία πολύ πιο εχθρική χώρα για το Ισραήλ. Ο Jeremy Corbyn φημίζεται για την συμπάθεια του προς τους Ισλαμιστές της Χαμάς, και φαντάζομαι ότι θα έχει πολύ στενές σχέσεις και με το Κατάρ. . Σκεφτείτε τον Corbyn σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά χωρίς τους περιορισμούς που θέτουν στον ΣΥΡΙΖΑ η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Η Αγγλία συνεργάζεται στενά με το Κατάρ στον τομέα της ενέργειας, και οι Καταριανοί έχουν επενδύσει δισεκατομμύρια στην Αγγλία. Βλέπε το παρακάτω άρθρο της Daily Mail με τίτλο “How Qatar bought Britain”, του Μαρτίου 2012, και το άρθρο της Guardian με τίτλο “How much of London is owned by Qatars royal family?”, του Δεκεμβρίου 2014.

Η Γερμανία, που είναι η μεγαλύτερη οικονομική δύναμη της Ευρώπης, είναι η δύναμη που κρατά στην Ευρώπη μία ισορροπία ανάμεσα στο Ισραήλ και τους Άραβες. Αν η Γερμανία μετατραπεί με το πέρασμα του χρόνου σε σύμμαχο των Ιρανών αυτή η ισορροπία στην Ευρώπη θα ανατραπεί, γιατί όλες οι μεγάλες δυνάμεις, Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, Ισπανία, θα είναι εναντίον των Ισραηλινών. Το παρήγορο για τους Ισραηλινούς είναι ότι η Γερμανία εισάγει πετρέλαιο και φυσικό αέριο κυρίως από την Ρωσία, και άρα δεν θα βρεθεί εξαρτημένη από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο των Αράβων και των Ιρανών.

Πάντως είναι σίγουρο ότι η Γερμανία θα αποκτήσει κάποιου είδους οικονομική συνεργασία με το Ιράν. Θα πρέπει άλλωστε να το κάνει για να αντισταθμίσει την επιρροή των Γάλλων στους Άραβες, και αυτό θα είναι μία ήττα για τους Ισραηλινούς, το μέγεθος της οποίας θα φανεί στο μέλλον, και θα εξαρτηθεί από τον βαθμό αυτής της συνεργασίας. Επομένως το πρώτο πλήγμα για τους Ισραηλινούς από την προσέγγιση ΗΠΑ-Ιράν θα προέλθει από την οικονομική άνοδο του Ιράν λόγω των αυξημένων πωλήσεων φυσικού αερίου και πετρελαίου, και από την διπλωματική άνοδο του Ιράν λόγω της συνεργασίας του με Ευρωπαϊκές και Αμερικανικές εταιρείες.

Να προσθέσω ότι το πλήγμα για τους Ισραηλινούς από την άνοδο του Ιράν είναι πολύ μεγαλύτερο από το πλήγμα για τους Άραβες του Κόλπου, γιατί κανείς δεν αμφισβητεί το δικαίωμα ύπαρξης των Αραβικών χωρών του Περσικού Κόλπου, ενώ οι περισσότερες χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής δεν αναγνωρίζουν στο Ισραήλ το δικαίωμα ύπαρξης. Επομένως η προσέγγιση ΗΠΑ-Ιράν θέτει για τους Ισραηλινούς θέμα επιβίωσης, ενώ για τους Άραβες απλά απειλεί την οικονομική τους κυριαρχία στις αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η κυριαρχία των Αράβων σε αυτές τις αγορές θα κινδυνεύσει πλέον από τους Ιρανούς.

Προσωπικά είχα την εντύπωση ότι τα παραπάνω ήταν οι βασικοί λόγοι που οι Ισραηλινοί δυσανασχετούσαν τόσο πολύ με την προσέγγιση ΗΠΑ-Ιράν. Βλέποντας όμως το πως εξελίχθηκαν οι σχέσεις Ισραήλ-Ρωσίας λόγω της προσέγγισης ΗΠΑ-Ιράν, σκέφτομαι ότι ίσως το βασικό πρόβλημα των Ισραηλινών να ήταν το πως η προσέγγιση ΗΠΑ-Ιράν θα επηρέαζε τις σχέσεις τους με τους Ρώσους. Γιατί μπορεί εγώ να μην προέβλεψα την επιδείνωση των σχέσεων Ισραήλ-Ρωσίας, λόγω της προσέγγισης ΗΠΑ-Ιράν, αλλά από την στιγμή που την είδα συνειδητοποίησα ότι για τους Ισραηλινούς θα πρέπει να ήταν πολύ εύκολο να την προβλέψουν.

Ήταν δεδομένο ότι οι Ρώσοι θα ανησυχήσουν από την προσέγγιση ΗΠΑ-Ιράν, και ότι πλέον δεν θα μπορούν να βασίζονται στους Ιρανούς όπως στο παρελθόν. Με την άφιξη των Δυτικών πολυεθνικών στο Ιράν, το Ιράν δεν θα είναι πλέον εξαρτημένο από την Gazprom, και θα μπορεί από μόνο του να βγει στην Μεσόγειο Θάλασσα και να στείλει πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Ευρώπη. Αποφεύγοντας ταυτόχρονα και τις τεράστιες εκπτώσεις που απαιτεί η Τουρκία προκειμένου να εξάγει στην Ευρώπη το Ιρανικό φυσικό αέριο και πετρέλαιο. Άρα θα μπορούσε κανείς να προβλέψει ότι η σημασία της Συρίας και του Λιβάνου θα αυξανόταν κατακόρυφα για τους Ρώσους, και ότι θα ξεκινούσε ένας συναγωνισμός Ρωσίας-Ιράν για επιρροή σε αυτές τις χώρες.

Αυτός ο συναγωνισμός είναι δεδομένο ότι θα κάνει αυτές τις χώρες ισχυρότερες. Και πρόκειται για δύο πολύ εχθρικές χώρες προς το Ισραήλ. Ούτε η Συρία ούτε ο Λίβανος αναγνωρίζουν το Ισραήλ. Ο παρακάτω χάρτης της Wikipedia, εμφανίζει με χακί τις χώρες που αναγνωρίζουν το Ισραήλ, με μωβ τις χώρες που ποτέ δεν αναγνώρισαν το Ισραήλ από την ίδρυση του μέχρι σήμερα, και με ροζ τις χώρες που κάποτε αναγνώριζαν το Ισραήλ αλλά απέσυραν την αναγνώριση πχ Ιράν, Τσαντ, Κούβα.

Χάρτης 2 Χώρες που Αναγνωρίζουν το Ισραήλ (Νοέμβριος 2015)


Η πρόβλεψη αυτή, που εγώ απέτυχα να κάνω, αλλά οι Ισραηλινοί είχαν σίγουρα κάνει, επαληθεύτηκε με τον χειρότερο τρόπο. Γιατί οι Ρώσοι όχι μόνο προχώρησαν σε σύσφιξη των σχέσεων τους με την Συρία και την Χεζμπολάχ στον Λίβανο, αλλά κατέβηκαν οι ίδιοι στην Συρία. Είναι η πρώτη φορά που οι Ρώσοι κατεβάζουν τόσο μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις στην Μέση Ανατολή. Αυτό οφείλεται στο ότι οι Ρώσοι πουλάνε πλέον πετρέλαιο και φυσικό αέριο στις χώρες του ΝΑΤΟ, κάτι που δεν συνέβαινε κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, και επομένως η Μέση Ανατολή δεν τους ενδιαφέρει μόνο για να χτυπήσουν τις ΗΠΑ, αλλά και για να προστατεύσουν τα ζωτικά οικονομικά τους συμφέροντα.

Επομένως ήταν η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ που δημιούργησε μία κόντρα ανάμεσα στην Ρωσία και το Ισραήλ. Γιατί στην πραγματικότητα οι Ρώσοι και οι Ισραηλινοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν στην παρούσα φάση. Αντιθέτως μάλιστα οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως κοινό εχθρό, αλλά και συνεργάζονται στον τομέα του φυσικού αερίου, αφού οι Ισραηλινοί έχουν δώσει στους Ρώσους ένα μέρος του δεύτερου μεγαλύτερου κοιτάσματος φυσικού αερίου που διαθέτουν, του Ταμάρ, και είναι διατεθειμένοι να τους δώσουν και ένα μέρος του μεγαλύτερου κοιτάσματος τους, του Leviathan. Αν δηλαδή δεν είχε υπάρξει η προσέγγιση ΗΠΑ-Ιράν, η οποία δημιούργησε τον ανταγωνισμό Ρωσίας-Ιράν στην Συρία και τον Λίβανο, οι σχέσεις Ρωσίας-Ισραήλ δεν θα είχαν διαταραχθεί.

Χάρτης 3 Συρία-Λίβανος-Ισραήλ



Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τον Νότιο Λίβανο και την Χεζμπολάχ. Γιατί στην Συρία μπορούμε να υποθέσουμε ότι η Ρωσία πρέπει να αντιμετωπίσει και την Τουρκία, και άρα έτσι κι αλλιώς χρειάζεται ισχυρή στρατιωτική παρουσία. Στον Νότιο Λίβανο όμως, όπου δραστηριοποιείται η Χεζμπολάχ, η Ρωσία δεν είχε καμιά δουλειά. Όσο βέβαια δεν υπήρχε ανταγωνισμός Ρωσίας-Ιράν, γιατί τώρα η Ρωσία πρέπει να σφραγίσει τα παράλια της Συρίας και του Λιβάνου.

Στο παρακάτω άρθρο του Business Insider, με τίτλο “The head of the Revolutionary Guard general just hinted at a rift between Iran and Russia”, του Νοεμβρίου 2015, θα διαβάσετε ότι ένας Ιρανός στρατηγός, ο Mohammed Ali Jafari, δήλωσε ότι η Ρωσία βρίσκεται στην Συρία για να προστατεύσει τα δικά της συμφέροντα. Θα μου πεις σιγά το νέο. Ναι αλλά το λέει ένας Ιρανός στρατηγός που τυγχάνει να είναι και επικεφαλής των Revolutionary Guards, που είναι το σώμα που φροντίζει για την εσωτερική ασφάλεια του Ιράν πχ να μην γίνει κάποιο στρατιωτικό πραξικόπημα κτλ. Ο ρόλος των Revolutionary Guards είναι ουσιαστικά να διασφαλίζουν ότι δεν θα ανατρέψει κανείς το καθεστώς Ισλαμικής δικτατορίας του Ιράν.

Ο στρατηγός μάλιστα είπε ότι για το Ιράν δεν υπάρχει άλλη λύση εκτός από τον Άσαντ στην Συρία, και ότι η Ρωσία μπορεί αυτό να μην το καταλαβαίνει, και να μιλάει για μία πιθανή άλλη λύση. Οι Ιρανοί προφανώς φοβούνται το ενδεχόμενο να τα βρει η Ρωσία με την Τουρκία και οι δύο μαζί να πάρουν τον έλεγχο της Συρίας, αφού και τους δύο τους συμφέρει να μην βγει το Ιράν στην Μεσόγειο Θάλασσα μέσω του Ιράκ, της Συρίας και του Λιβάνου. Δύο πράγματα θεωρώ ότι ήθελαν να πετύχουν οι ΗΠΑ με την προσέγγιση του Ιράν. Πρώτον να βγει το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο του Ιράν στην αγορά, ώστε να ρίξει τις τιμές. Δεύτερον για να πάψει η κόντρα των ΗΠΑ με το Ιράν να μετατρέπει το Ιράν και την Ρωσία από φυσικούς αντιπάλους σε συμμάχους. Φαίνεται οι ΗΠΑ να τα πέτυχαν και τα δύο.

Για τους Ισραηλινούς το πρόβλημα είναι ότι η προσέγγιση ΗΠΑ-Ιράν φαίνεται να διαταράσσει τις σχέσεις Ρωσίας-Ισραήλ. Και ίσως μάλιστα αυτό να ήταν και το πρώτο που ανησυχούσε το Ισραήλ, και όχι η άνοδος του Ιράν. Γιατί η άνοδος του Ιράν θα χρειαστεί κάποια χρόνια για να πραγματοποιηθεί, ενώ η Ρωσική αρκούδα βρίσκεται ήδη στα σύνορα του Ισραήλ. Υπό αυτή την έννοια, το 1 επιπλέον δισεκατομμύριο που δίνουν οι ΗΠΑ στους Ισραηλινούς είναι ψίχουλα. Δεν το λέω αυτό για να κατηγορήσω τις ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ από την πλευρά τους πολύ σωστά προχώρησαν σε μία προσέγγιση του Ιράν, γιατί αυτό όντως εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Αλλά πρακτικά μιλώντας, όταν έχει έρθει η Ρωσική αρκούδα στα σύνορα των Ισραηλινών, το 1 επιπλέον δισεκατομμύριο δολάρια είναι πενταροδεκάρες.

Οι Ισραηλινοί τώρα έχουν το εξής πρόβλημα. Όπως βλέπετε στον παρακάτω χάρτη το νότιο τμήμα του Ισραήλ είναι έρημος. Το τμήμα που πρόχειρα έχω μαρκάρει με πράσινο είναι η έρημος Negev. Το Ισραήλ είναι ουσιαστικά το πάνω κομμάτι, και είναι μία πολύ στενή λωρίδα γης, και στα στενότερα σημεία αυτής της λωρίδας, ανάμεσα στην Δυτική Όχθη και την Μεσόγειο Θάλασσα, η απόσταση είναι μικρότερη από 15 χιλιόμετρα.

Χάρτης 4 Ισραήλ


Επομένως οι Ισραηλινοί χτυπάνε τα αεροπλάνα που κατευθύνονται προς το Ισραήλ πριν φτάσουν στο Ισραήλ. Αν πχ ένα Συριακό αεροπλάνο κατευθύνεται προς το Ισραήλ, οι Ισραηλινοί έχουν ενημερώσει την Συρία ότι θα το χτυπήσουν εντός της Συρίας, πριν φτάσει στα σύνορα τους. Το ίδιο και με την Ιορδανία, το ίδιο και με τον Λίβανο, το ίδιο και με την Αίγυπτο. Με την Αίγυπτο βέβαια και την Ιορδανία οι Ισραηλινοί έχουν ικανοποιητικές σχέσεις αυτή την στιγμή και δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Το πρόβλημα είναι στα σύνορα με την Συρία και τον Λίβανο. Επίσης οι Ισραηλινοί χτυπάνε κάποια φορτία των Ιρανών που κατευθύνονται προς την Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο. Αυτή η κατάσταση όμως παρουσιάζει το Ισραήλ σαν επιτιθέμενο, ενώ στην πραγματικότητα το Ισραήλ αμύνεται.

 Η Ρωσία για να ενισχύσει την συμμαχία της με την Χεζμπολάχ στον Λίβανο, αλλά και για να χρυσώσει το χάπι για τους Ιρανούς, θα πρέπει να επεμβαίνει όταν οι Ισραηλινοί επιχειρούν στην Συρία ή τον Λίβανο. Το έχουν ήδη κάνει λεκτικά οι Ρώσοι. Κάποια στιγμή μπορεί να χρησιμοποιήσουν τα αντιπυραυλικά τους συστήματα ή την αεροπορία τους εναντίον των Ισραηλινών. Τεράστιο πρόβλημα για τους Ισραηλινούς, γιατί θα χάσουν και το επικοινωνιακό παιχνίδι, γιατί θα είναι αυτοί που θα βρίσκονται σε ξένο έδαφος. Και όπως καταλαβαίνετε κανένα Ευρωπαϊκό κανάλι δεν θα πει αυτά που λέω εγώ. Άντε το πολύ πολύ να βρεθεί κανένα Αμερικανικό κανάλι να τα πει. Και αν.

Το επικοινωνιακό κομμάτι είναι το πιο αδύνατο σημείο των Ισραηλινών. Ενώ αμυντικά οι Ισραηλινοί είναι πολύ δυνατοί, αφού οι ΗΠΑ τους επιτρέπουν να αγοράζουν σχεδόν τα πάντα από τις Αμερικανικές εταιρείες, αλλά έχουν αναπτύξει και δική τους αμυντική βιομηχανία. Επίσης έχουν να φυλάξουν πολύ μικρά σύνορα. Συγκρίνετε στον παρακάτω χάρτη τα σύνορα της Ελλάδας και τα σύνορα του Ισραήλ.

Χάρτης 5 Ελλάδα-Ισραήλ

  Οι Ισραηλινοί έχουν να φυλάξουν περίπου το 15% των συνόρων που έχουν να φυλάξουν οι Έλληνες, με ΑΕΠ που είναι κατά 100 δις μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας, και με τις αμυντικές δαπάνες να είναι υψηλότερες ως ποσοστό του ΑΕΠ από αυτές τις Ελλάδας. Επίσης οι Ισραηλινοί δεν χρειάζονται ναυτικό γιατί δεν έχουν σχεδόν καθόλου θαλάσσια σύνορα. Αντιθέτως, η Ελλάδα, η Αίγυπτος και η Τουρκία δαπανούν τεράστια ποσά για ναυτικές δυνάμεις. Επομένως ο στρατός είναι το ισχυρό χαρτί των Ισραηλινών, γιατί έχουν πολύ μεγάλες δυνάμεις για να υπερασπιστούν πολύ μικρά σύνορα. Αλλά η κατάσταση αλλάζει όταν απέναντι από τους Ισραηλινούς βρίσκεται η Ρωσία.

Ένα ενδιαφέρον άρθρο για τις περιπλοκές στις σχέσεις Ρωσίας-Ισραήλ είναι το “Russian Israeli Jets Share Syrian SkiesFor Now”.

Ο τίτλος του άρθρου είναι ενδεικτικός “Τα Ρωσικά και τα Ισραηλινά Αεροπλάνα Μοιράζονται τον Ουρανό της Συρίας...Προς το Παρόν”.

 Σχετικά Άρθρα

“The U.S. Spends $35 Billion Helping Out The World… But Where Does All this Money Really Go”, Οκτωβρίου 2015

“Washington Plans Up to $1 Billion Hike in Military Aid to Israel”, του Οκτωβρίου 2015

“How Qatar bought Britain”, του Μαρτίου 2012

“How much of London is owned by Qatar’s royal family?”, του Δεκεμβρίου 2014

“The head of the Revolutionary Guard general just hinted at a rift between Iran and Russia”, του Νοεμβρίου 2015

1 σχόλιο: