Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Ο Ευεργετικός Ρόλος της Ρωσίας στην Συρία

Πάρα πολύ ωραίο άρθρο της Wall Street Journal για τον αναβαθμισμένο ρόλο της Ρωσίας στην Συρία, με τίτλο “U.S. Eyes Russia-Iran Split in Bid to End Syria Conflict”, του Νοεμβρίου 2015. Το άρθρο αναφέρει ότι μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα στην Γαλλία, αυξάνεται η πίεση στις ΗΠΑ και την ΕΕ για μία συνεργασία με την Ρωσία εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Το άρθρο γράφει ότι οι ΗΠΑ, η ΕΕ, οι Ισραηλινοί και οι Άραβες, θα ήθελαν να δουν την Ρωσία να παίρνει κάποιες αποστάσεις από το Ιράν στην Συρία. Και πράγματι, γράφει το άρθρο, η Ρωσία δείχνει να παίρνει κάποιες αποστάσεις από το Ιράν στην Συρία, αφού συζητά το ενδεχόμενο απομάκρυνσης του δικτάτορα της Συρίας Bashar al Assad, ενώ το Ιράν δεν συζητά αυτό το ενδεχόμενο.  Αναφέρει επίσης η WSJ ότι το Ιράν και η Ρωσία ήταν τους προηγούμενους αιώνες παραδοσιακοί αντίπαλοι, και συγκρούονταν στην περιοχή του Καυκάσου.



Από την άλλη πλευρά, το άρθρο γράφει ότι υπάρχουν αμφιβολίες από την πλευρά των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων για το κατά πόσον η Ρωσία δεσμεύεται να κρατήσει αποστάσεις από το Ιράν στο μέλλον, αφού ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ δεν δέχεται να τεθεί επισήμως καμία προϋπόθεση για αποχώρηση του Άσαντ. Παρά αυτές τις αμφιβολίες, γράφει η WSJ, η πίεση από το Ισλαμικό Κράτος οδηγεί τις ΗΠΑ και την Ευρώπη σε μία συνεργασία με την Ρωσία στην Συρία. Η Γαλλία κυρίως, γράφει το άρθρο, μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι, πιέζει για μία συμμαχία Γαλλίας, Ρωσίας και ΗΠΑ στην Συρία.


Οι Ρώσοι συζητούν το ενδεχόμενο απομάκρυνσης του Άσαντ, αλλά δεν δέχονται να υπάρχει επισήμως αυτός ο όρος για να  ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις, και αυτό είναι που προκαλεί τις αμφιβολίες στα υπόλοιπα μέρη. Είναι όμως λογική νομίζω αυτή η στάση της Ρωσίας, γιατί κάτι τέτοιο θα δυσκόλευε περισσότερο τις σχέσεις των Ρώσων με το Ιράν, χωρίς προηγουμένως να έχουν εξομαλυνθεί οι σχέσεις της Ρωσίας με την Δύση. Οι Ρώσοι θα ήταν διατεθειμένοι να χαλάσουν την σχέση τους με το Ιράν αν υπήρχε μία εξομάλυνση στις σχέσεις τους με την Δύση, αλλά μόνο σε αυτήν την περίπτωση.

Σύμφωνα με το άρθρο ο Πούτιν συναντήθηκε με τους Σαουδάραβες και με τους Ισραηλινούς, και οι Σαουδάραβες απαίτησαν από την Ρωσία να δεσμευτεί ότι ο Άσαντ θα αποχωρήσει, και οι Ισραηλινοί απαίτησαν από τους Ρώσους να δεσμευτούν ότι δεν θα επιτρέψουν στο Ιράν και την Χεζμπολάχ του Λιβάνου να χρησιμοποιούν το έδαφος της Συρίας για να επιτίθενται στο Ισραήλ.

Προσέξτε τώρα τι συμβαίνει με την Ρωσία. Μία αναβάθμιση του ρόλου της Ρωσίας στην Συρία, σε συνδυασμό με την μεγάλη στρατιωτική δύναμη που οι Ρώσοι κατέβασαν στην Συρία πρόσφατα, υπό προϋποθέσεις εξυπηρετεί και τους Αμερικανούς, και τους Ευρωπαίους, και τους Άραβες και τους Ισραηλινούς. Ενδεχομένως και τους Τούρκους. Τους μόνους που δεν εξυπηρετεί είναι τους Ιρανούς.



Οι Άραβες του Κόλπου

Για τους Άραβες του Κόλπου, για τους Σαουδάραβες κυρίως, η επιρροή της Ρωσίας στην Συρία θα διασφαλίσει ότι τον έλεγχο της Συρίας δεν θα έχει ο μεγάλος τους αντίπαλος, το Ιράν. Αν δεν υπάρχει η Ρωσία στην Συρία, τον έλεγχο θα τον έχει ή η Τουρκία, ή η Σαουδική Αραβία, ή το Ιράν. Και όπως όλα δείχνουν μέχρι τώρα, αυτοί που έχουν τις μεγάλες πιθανότητες είναι η Τουρκία και το Ιράν. Επομένως η Ρωσία δείχνει να είναι η καλύτερη εφικτή λύση για την Σαουδική Αραβία, αφού και με την Τουρκία οι Σαουδάραβες έχουν πολλά προβλήματα.

Την Ρωσία, όπως και την Σαουδική Αραβία, δεν την συμφέρει να βγάλει το Ιράν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο του Ιράν και του Ιράκ στην Μεσόγειο Θάλασσα. Επομένως, όσο και αν ακούγεται περίεργο, οι Σαουδάραβες και οι Ρώσοι έχουν κοινά συμφέροντα στην Συρία. Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι οι Ρώσοι είχαν προτείνει να κατασκευαστεί από την Gazprom ο Σιιτικός αγωγός Ιράν-Ιράκ-Συρίας. Ή ο αγωγός Ιράν-Ιράκ-Συρίας-Λιβάνου, ώστε να βάλουν και την Χεζμπολάχ στο παιχνίδι. Αυτός ο αγωγός όμως ήταν ένα αναγκαίο κακό για τους Ρώσους, προκειμένου να μπλοκάρουν τους Αραβό-Τουρκικούς αγωγούς (Κατάρ-Τουρκία). Βλέπε “Ποιος Ευθύνεται για τον Πόλεμο και τους Πρόσφυγες”.

Στην πραγματικότητα οι Ρώσοι, που καλύπτουν ένα πολύ μεγάλο μέρος των αναγκών της ΕΕ σε πετρέλαιο, και οι Σαουδάραβες καλύπτουν ένα μικρότερο μέρος αυτών των αναγκών, και δεν έχουν κανένα συμφέρον να στείλουν στην Ευρώπη οι Ιρανοί και οι Ιρακινοί πετρέλαιο και φυσικό αέριο μέσω της Συρίας.

Ισραήλ

Για τους Ισραηλινούς θα είναι Θείο Δώρα αν τον έλεγχο της Συρίας έχουν οι Ρώσοι και όχι οι Ιρανοί ή οι Τούρκοι, γιατί με τους Ρώσους έχουν πολύ καλές σχέσεις οι Ισραηλινοί, ενώ με τους Τούρκους και τους Ιρανούς βρίσκονται ουσιαστικά σε πόλεμο. Το Ιράν άλλωστε έχει ως επίσημη πολιτική του τον αφανισμό του Ισραήλ, μία θέση που η Τουρκία δεν έχει προς το παρόν υιοθετήσει. Επομένως αν η Ρωσία μπορεί να διασφαλίσει στους Ισραηλινούς ότι οι Ιρανοί και οι Χεζμπολάχ του Λιβάνου δεν θα χτυπάνε το Ισραήλ, τουλάχιστον όχι μέσω της Συρίας, και μαζί οι Ρώσοι με τους Ισραηλινούς χτυπούν τον ISIS στην Συρία, οι Ισραηλινοί θα στήσουν ένα άγαλμα του Πούτιν.

Αυτό βέβαια είναι ένα ιδανικό σενάριο, στο οποίο οι Ρώσοι θα έχουν αποστάσεις και από το Ιράν και από την Τουρκία. Δεν νομίζω ότι θα εξελιχθούν τα πράγματα τόσο ευνοϊκά για τους Ισραηλινούς, αλλά μπορεί να υπάρξει μία μέση κατάσταση. Το αναφέρω για να δείξω πόσο ευνοϊκή, υπό προϋποθέσεις πάντα, μπορεί να είναι η Ρωσική παρουσία στην Συρία για τους Ισραηλινούς. Υπό προϋποθέσεις ξαναλέω.

Τουρκία

Για την Τουρκία η Συρία είναι πολύ σημαντική γιατί μέσω της Συρίας το Ιράν μπορεί να παρακάμψει την Τουρκία και να στείλει πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Ευρώπη, κάτι που μειώνει την διαπραγματευτική ισχύ της Τουρκίας όταν απαιτεί από το Ιράν εκπτώσεις και συνεργασίες στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η Τουρκία θα προτιμούσε φυσικά να έχει η ίδια τον έλεγχο της Συρίας. Όμως μπροστά στον κίνδυνο να βρεθεί στην Συρία η Τουρκία απέναντι στους Ρώσους, τους Αμερικανούς και τους Γάλλους, ενδεχομένως οι Τούρκοι να συμβιβαστούν με μία απομάκρυνση του Άσαντ, και με ένα καθεστώς που δεν θα ελέγχεται από το Ιράν, αλλά από την Ρωσία. Άλλωστε και την Ρωσία δεν την συμφέρει να βγει το Ιράν στην Μεσόγειο. Επομένως στην Συρία πιο κοντά είναι τα συμφέροντα της Ρωσίας και της Τουρκίας παρά της Τουρκίας και του Ιράν, ή του Ιράν και της Ρωσίας.

ΗΠΑ

Για τις ΗΠΑ η Συρία δεν είναι τόσο σημαντική όσο είναι το Ιράκ. Επίσης στην Συρία τα συμφέροντα των ΗΠΑ είναι πιο κοντά στα συμφέροντα των Ρώσων και των Ιρανών, παρά στα συμφέροντα των Τούρκων. Για τις ΗΠΑ το ιδανικό θα ήταν να δημιουργηθεί και ο Σουνιτικός αγωγός Κατάρ-Τουρκίας, και ο Σιιτικός αγωγός Ιράν-Ιράκ-Συρίας. Είναι βέβαια δεδομένο ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να δημιουργηθούν και οι δύο αυτοί αγωγοί, αφού η πλευρά που θα ήλεγχε την περιοχή δεν θα επέτρεπε στην άλλη πλευρά να προχωρήσει. Όπως μάλιστα δείχνουν τα πράγματα ούτε καν ο ένας από αυτούς δεν μπορεί να δημιουργηθεί. Επομένως δεν νομίζω ότι πλέον το πρόβλημα των ΗΠΑ είναι το πως θα δημιουργηθούν αυτά τα δίκτυα, αλλά το πως θα υπάρξει ηρεμία στην περιοχή, ώστε και η σχέση τους με την Τουρκία να αποκατασταθεί, και σε μία συμφωνία με τους Ρώσους να έρθουν στην Συρία, και να μπορέσουν να αποσύρουν δυνάμεις από την Μέση Ανατολή και να επικεντρωθούν στην Νότια Κινεζική Θάλασσα, την οποία στρατιοτικοποιεί η Κίνα.

Η Ασιατική περιοχή του Ειρηνικού Ωκεανού είναι η περιοχή που κυρίως ενδιαφέρει τις ΗΠΑ αυτή την στιγμή, και ο στόχος τους είναι να αποσύρουν δυνάμεις από την Μέση Ανατολή και να ενισχύσουν την εκεί παρουσία τους. Αν βρουν μία λύση με την Ρωσία ίσως μπορέσουν να μοιραστούν με την Ρωσία το κόστος φύλαξης της Μέσης Ανατολής. Μέχρι τώρα οι ΗΠΑ είναι αυτές που επωμίζονται το κόστος της διασφάλισης της ομαλής ροής του πετρελαίου στις παγκόσμιες αγορές.

Δεν ξέρω αν είναι ιδανική λύση για τις ΗΠΑ να αυξηθεί η επιρροή της Ρωσίας στην Μέση Ανατολή, αλλά σίγουρα τους γλιτώνει από πολλά προβλήματα και μεγάλες δαπάνες. Με τα σημερινά δεδομένα ίσως η Ρωσική παρουσία να αποδειχτεί ευεργετική για τις ΗΠΑ. Ανάλογα φυσικά με το πως θα εξελιχθούν τα πράγματα, γιατί τίποτα δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένο. Κατά την γνώμη μου οι Αμερικανοί θα πρέπει να αφήσουν στην Ρωσία τον πρώτο λόγο στην Συρία, και να ζητήσουν από τους Ρώσους ανταλλάγματα στην Ουκρανία ή στην Ασία.



Ιράν

Το μεγάλο όνειρο του Ιράν είναι η έξοδος στην Μεσόγειο Θάλασσα. Η αύξηση της Ρωσικής επιρροής στην Συρία δεν θα είναι και ότι καλύτερο για το Ιράν, αλλά δεν ξέρω πως θα μπορούσε το Ιράν να σταματήσει κάτι τέτοιο αν συμφωνούσαν οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία. Το Ιράν χτυπούσε τις ΗΠΑ με πλάτες την Ρωσία. Αν οι ΗΠΑ και η Ρωσία συμφωνήσουν τι μπορεί να κάνει το Ιράν? Πως θα χτυπήσει τις ΗΠΑ, την στιγμή που κινείται κυρίως με Ρωσικά όπλα? Θα βοηθήσουν οι Κινέζοι τους Ιρανούς στην Συρία? Δεν βλέπω να έχουν οι Κινέζοι κάποιο συμφέρον στην Συρία για να πάνε κόντρα σε όλους τους υπόλοιπους. Τους Κινέζους, όπως και τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους, που είναι οι τρεις μεγαλύτεροι εισαγωγείς πετρελαίου στον κόσμο, τους συμφέρει να υπάρχει στην Μέση Ανατολή ηρεμία, ώστε να ρέει το πετρέλαιο, και να ρέει και σε χαμηλές τιμές.

Τα Τουρκάκια της Ελληνικής Αριστεράς

Όπως πολύ καλά γνωρίζετε τα Τουρκάκια της Ελληνικής αριστεράς έχουν πάντα μία ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου και τα κείμενα μου. Να πω λοιπόν ότι και γι’αυτά μία λύση στην Συρία θα είναι ευεργετική, γιατί θα μειωθεί η ένταση ανάμεσα στην Τουρκία και την Ρωσία, και θα μπορούν πάλι να παριστάνουν τους φιλορώσους, να μιλάνε για τον Turk Stream κλπ. Ενώ όσο υπάρχει η κόντρα Ρωσίας-Τουρκίας θα αναγκάζονται να εκδηλώνονται. Είδατε πως εκδηλώθηκαν μετά τις επιθέσεις των Τζιχαντιστών στην Γαλλία, με τον Κώστα Ζουράρη, τον βουλευτή των ΑΝΕΛ, και επί σειρά ετών μέλους του ΚΚΕ να βγαίνει και να λέει ότι οι Τζιχαντιστές είναι ήρωες.

Αλλά ολόκληρη η αριστερά, παρόλο που δεν σήκωσε τόσο φανερά την Τουρκική σημαία, έλεγε ότι φταίνε οι Γάλλοι κτλ. Επομένως βρίσκουμε πάτημα να τους ξεμπροστιάζουμε στον κόσμο όσο η Τουρκία συγκρούεται με τους Γάλλους και τους Ρώσους. Αν όμως οι Τούρκοι και οι Ρώσοι τα βρούνε, οι κομμουνιστές θα αρχίσουν πάλι να λένε για το ξανθό γένος κτλ, και ο κόσμος θα τους αντιλαμβάνεται σαν ρωσόφιλους. Βλέπε “Τα Ρωσάκια και τα Τουρκάκια της Ελληνικής Δημοσιογραφίας”.

Επίσης η κόντρα Γαλλίας-Τουρκίας έφερε σε ακόμη δυσκολότερη θέση την Ελληνική αριστερά, γιατί ο Τσίπρας από την μία χρησιμοποιεί την Γαλλία για να πιέζει την Γερμανία να μην γίνουν μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα, και από την άλλη χρησιμοποιεί την Τουρκία, με τις εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομεταναστών που στέλνουν στην Ευρώπη ο Ερντογάν και ο Τσίπρας. Οι Γερμανοί όμως έχουν δώσει στους Γάλλους ένα σκασμό λεφτά, και οι Γάλλοι δεν είναι τόσο χρήσιμος σύμμαχος για τους Έλληνες κομμουνιστές. Οι Τούρκοι αντιθέτως με τους λαθρομετανάστες διαλύουν την Ευρώπη, και κάνουν τους Ευρωπαίους να τρέμουν. Είδατε πως τρέχει η Μέρκελ και παρακαλάει τον Ερντογάν να του δώσει δισεκατομμύρια για να σταματήσει την συνεργασία του με τους κομμουνιστές. Αλλά αυτός ζητάει να ενταχθεί και η Τουρκία στην ΕΕ. Βλέπε “Τα Δισεκατομμύρια της Μέρκελ προς τον Ερντογάν”.

 Για άρθρο της Wall Street Journal βλέπε
U.S. Eyes Russia-Iran Split in Bid to End Syria Conflict”, του Νοεμβρίου 2015.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου