Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

Η Νέα Συμφωνία Πούτιιν-Νετανιάχου για τον Leviathan

Τα τελευταία χρόνια οι Ισραηλινοί είχαν ένα τεράστιο άσσο στο μανίκι τους, που δεν ήταν άλλος από τις εξαιρετικές τους σχέσεις με την Ρωσία. Τις δύο χώρες ένωνε η κόντρα τους με τους Ισλαμιστές που υποστηρίζονται από την Τουρκία και το Κατάρ, αλλά και η αποκλειστική παραχώρηση από την πλευρά του Ισραήλ στην Ρωσία ενός τμήματος του TAMAR. Το TAMAR είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κοίτασμα του Ισραήλ μετά τον Leviathan.



Η Ρωσία ήταν μία από τις χώρες που μαζί με τις ΗΠΑ υποστήριξαν την δημιουργία του Ισραήλ το 1948, και γιατί το Ισραήλ ήταν μία σοσιαλιστική χώρα, αλλά και γατί οι Ρώσοι πίστευαν ότι η συμμαχία των Άγγλων με τους Άραβες θα οδηγούσε το Ισραήλ στην αγκαλιά της Ρωσίας. Η Αγγλία ήταν τότε η μεγάλη δύναμη της Μέσης Ανατολής. Υπήρχε λοιπόν το εξής παράδοξο. Ο αντισημίτης Στάλιν προωθούσε στο εσωτερικό της Ρωσίας αντισημιτικές πολιτικές, αλλά με την εξωτερική του πολιτική βοηθούσε το Ισραήλ. Τα πρώτα του όπλα το 1948 το Ισραήλ τα προμηθευόταν από την Τσεχοσλοβακία, με έγκριση Στάλιν φυσικά. Επίσης ο Στάλιν, ενώ είχε απαγορεύσει την έξοδο από τις χώρες του Σοβιετικού μπλοκ, επέτρεπε να λειτουργούν παράνομα δίκτυα που έστελναν Εβραίους του Σοβιετικού μπλοκ στο Ισραήλ, μέσω της διαδρομής Τσεχοσλοβακία-Αυστρία-Ιταλία. Όπλα και μαχητές χρειάζονταν οι Ισραηλινοί, και οι Στάλιν τους προμήθευε και με τα δύο.

Στην συνέχεια βέβαια την εξουσία πήραν σε κάποιες Αραβικές χώρες σοσιαλιστές δικτάτορες, και οι Ρώσοι συμμάχησαν μαζί τους, ενώ οι Ισραηλινοί συμμάχησαν με τους Γάλλους, που βρίσκονταν σχεδόν σε πόλεμο με αυτούς τους Άραβες, λόγω του πολέμου τους με την Αλγερία που ήταν αποικία τους, αλλά και λόγω του Νάσερ στην Αίγυπτο που απειλούσε να διώξει τους Άγγλους και τους Γάλλους από την Διώρυγα του Σουέζ. Ήταν την δεκαετία του 60 επί Κένεντι, όταν οι ΗΠΑ και οι Ισραηλινοί οι στενοί σύμμαχοι που ήταν μέχρι και τις αρχές του 21ου αιώνα, όταν η σχέση τους και πάλι κλονίστηκε.



Όσον αφορά στη σχέση τους με τους Ρώσους όμως, από την στιγμή που οι Ισραηλινοί συμμάχησαν με τους Γάλλους και οι Ρώσοι με τους σοσιαλιστές δικτάτορες των Αραβικών χωρών, η σύντομη συμμαχία Ρωσίας-Ισραήλ διεκόπη, και η Ρωσία έγινε ο μεγάλος εχθρός του Ισραήλ, καλλιεργώντας παράλληλα πολύ σκληρό αντισημιτισμό στο εσωτερικό της. Η Ρωσία είχε τεράστια παράδοση στον αντισημιτισμό, και ήταν στην Ρωσία που εκδόθηκαν τα περίφημα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, που είναι το πιο γνωστό αντισημιτικό βιβλίο. Από την Ρωσία είχαν φύγει τον 19ο και στις αρχές του 20ου αιώνα οι Εβραίοι που στην συνέχεια κυνήγησε ο Χίτλερ. Όταν λέω Ρωσία εννοώ την Ρωσική Αυτοκρατορία φυσικά, που περιελάμβανε και την Ουκρανία και άλλες χώρες.

Για να μην πολυλογώ, αυτό που θέλω να πω είναι ότι η Ρωσία ήταν ο μεγαλύτερος αντίπαλος που είχαν να αντιμετωπίσουν οι Ισραηλινοί στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, αφού οι Ρώσοι εξόπλιζαν τους συμμάχους τους πχ Καντάφι, Αραφάτ, Άσαντ, Σαντάμ Χουσέιν, αλλά και τους Ιρανούς από κάποιο σημείο και έπειτα. Τους Ιρανούς εξόπλιζε και η Κίνα φυσικά που πάντα προσέβλεπε στον άξονα Κίνα-Πακιστάν-Ιράν.

Όλα αυτά όμως άλλαξαν τα τελευταία χρόνια, και οι Ισραηλινοί είχαν εξαιρετικές σχέσεις με τον Πούτιν, ο οποίος ήταν ο πρώτος ηγέτης που δεν καλλιέργησε τον αντισημιτισμό στην Ρωσία, και ήταν ο πρώτος πρόεδρος που επισκέφτηκε το Ισραήλ από την ίδρυση του. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η Ρωσία χάλασε τις συμμαχίες της με τους παραδοσιακούς συμμάχους της πχ Ιράν, Συρία και Ιράκ. Απλά η Ρωσία υιοθέτησε μια πιο ουδέτερη στάση απέναντι στο Ισραήλ. Όσο γινόταν τέλος πάντων. Τεράστια υπόθεση για τους Ισραηλινούς. Είναι δύσκολο να εξηγήσω πόσο σημαντικό ήταν αυτό.

Πιστεύω ότι ένας από τους λόγους που οι Ισραηλινοί πολέμησαν μαζί με τους Άραβες και τους Γάλλους την συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, ήταν ότι η συμφιλίωση Ιράν-ΗΠΑ θα οδηγούσε σε ανταγωνισμό Ιράν-Ρωσίας για το ποιος θα εξασφαλίσει την φιλία του Άσαντ στην Συρία και της Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Όσοι οι Ιρανοί ήταν εχθροί με τους Αμερικανούς οι Ρώσοι δεν ανησυχούσαν για την πίστη του Άσαντ και της Χεζμπολάχ. Όταν όμως οι ΗΠΑ τα βρήκαν με το Ιράν, η Ρωσία ήταν λογικό να αρχίσει να ανησυχεί για τον άξονα Συρία-Λιβάνου, κάτι που ξεπέρασε με την τεράστια στρατιωτική δύναμη που κατέβασε στην Συρία, και μέσω της συμμαχίας  που προωθεί με την Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Με αυτές τις δύο κινήσεις η Ρωσία σφραγίζει την Συρία και τον Λίβανο και κλείνει την έξοδο προς την Μεσόγειο Θάλασσα. Επομένως το Ιράν δεν θα μπορεί να φτάσει στην Μεσόγειο αν αγνοήσει την Gazprom, όσο και αν βελτιώσει τις σχέσεις του με τις ΗΠΑ. Με την παρουσία τους στην Συρία και το Λίβανο οι Ρώσοι αναγκάζουν επίσης τους Τούρκους και τους Ισραηλινούς να τους μετράνε τελείως διαφορετικά.



Η συμμαχία Ρωσίας-Χεζμπολάχ ήταν τεράστιο χτύπημα για το Ισραήλ, γιατί αν πίσω από την Χεζμπολάχ βρίσκεται και η Ρωσία και το Ιράν τα πράγματα γίνονται πολύ δυσκολότερα για τους Ισραηλινούς. Να προσθέσω ότι η Χαμάς στην Γάζα είναι μία παιδική χαρά μπροστά στην Χεζμπολάχ, γιατί η Χαμάς είναι αποκλεισμένη από την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Η Αίγυπτος και το Ισράηλ δεν επιτρέπουν στην Χαμάς να δέχεται προμήθειες από την θάλασσα, επομένως το οπλοστάσιο της Χαμάς είναι πολύ πιο περιορισμένο από αυτό της Χεζμπολάχ. Η Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο μπορεί να δέχεται προμήθειες από παντού, και έχει μία δύναμη πυρός τελείως διαφορετικού επιπέδου από αυτήν της Χαμάς. Αυτό δεν είναι δική μου άποψη αλλά κάτι γενικά αποδεκτό.

Όπως θα διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο της Australian, της μεγαλύτερης εφημερίδας της Αυστραλίας, με τίτλο “Putin and Netanyahu to strike deal on Leviathan gas field”, του Οκτωβρίου 2015, ο Πούτιν και ο Νετανιάχου συμφώνησαν να πάρει η Ρωσία το 30% του Leviathan, του μεγαλύτερου Ισραηλινού κοιτάσματος φυσικού αερίου. Δεν γνωρίζω τι σκοπεύει να κάνει με αυτό το φυσικό αέριο η Ρωσία. Η Αίγυπτος, που θα ήταν ένας ιδανικός πελάτης για την Ρωσία, πρόσφατα ανακάλυψε ένα τεράστιο κοίτασμα φυσικού αερίου, το Zohr. Το Zohr είναι ακόμη μεγαλύτερο από τον Leviathan. Ο Leviathan φιλοξενεί 500+ δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ενώ το Zohr 800+.

Δεν ξέρω τι προβλέπει η συμφωνία Πούτιν και Νετανιάχου κάτω από το τραπέζι, αλλά θεωρώ δεδομένο ότι οι Ισραηλινοί θα απαίτησαν να δεσμευτούν οι Ρώσοι ότι θα συγκρατήσουν την Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο, ή τουλάχιστον ότι δεν θα την ενισχύσουν παραπάνω. Δεν ξέρω τι ακριβώς συμφωνήθηκε, αλλά αποκλείεται να μην πήραν οι Ισραηλινοί κάποιο αντάλλαγμα. Αν πράγματι είναι τα πράγματα όπως φαίνονται, πρόκειται για μία μεγάλη νίκη των Ισραηλινών, την στιγμή που η Ρωσία έχει κατεβάσει όλο αυτό τον στρατό στην Συρία. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι είναι για τους Ισραηλινούς το ότι η Ρωσία κατέβασε όλο αυτό τον στρατό στην Συρία, γιατί ο βασικός σύμμαχος του Ισραήλ είναι οι ΗΠΑ. Αλλά θεωρώντας τις Ρωσικές δυνάμεις στην Συρία δεδομένες, νομίζω ότι πρόκειται για μία μεγάλη νίκη των Ισραηλινών. Αν φυσικά αυτό δεν τους δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερη κόντρα με τις ΗΠΑ. Δεν ξέρω ποια θα είναι η αντίδραση των ΗΠΑ, αλλά νομίζω ότι οι ΗΠΑ οφείλουν να αναγνωρίσουν ότι δεν υπάρχει για τους Ισραηλινούς άλλη επιλογή.

Το άλλο που θέλω να δω είναι το που θα πουλάνε οι Ρώσοι το φυσικό αέριο του Ισραήλ. Στην Αίγυπτο μέχρι να προχωρήσει το θέμα του Zohr? Στην Κύπρο? Στην Τουρκία? Να χτυπήσουν το Κατάρ στην Ασία? Να το δούμε παρακάτω. Ενδοχομένως η συμφωνία αυτή να είναι και μία προσωρινή συμφωνία των Ρώσων, από αυτές που κάνουν περισσότερο για διπλωματικούς λόγους παρά για οικονομικούς. Να τα δούμε παρακάτω όλα αυτά γιατί το πράγμα είναι πολύ μπλεγμένο.

Κυρίως θέλω να δω γιατί να θέλουν οι Ρώσοι το Ισραηλινό φυσικό αέριο, την στιγμή που δεν έχουν που να το πουλήσουν, ή εγώ τουλάχιστον δεν βλέπω που θα το πουλήσουν, ενώ έχουν να κερδίσουν πάρα πολλά από τον Άσαντ στην Συρία και την Χεζμπολάχ στον Λίβανο, αφού με αυτούς σφραγίζουν την έξοδο στην Μεσόγειο. Προφανώς κάτι μου διαφεύγει.

“Putin and Netanyahu to strike deal on Leviathan gas field”, του Οκτωβρίου 2015




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου