Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015

Το Παραμυθάκι με τον Γλέζο και την Ναζιστική Σημαία και η Κατασκευή των Ηρώων

Κάποιες πολύ ωραίες παρατηρήσεις που βρήκα στο ίντερνετ για το παραμυθάκι με τον Γλέζο και την ναζιστική σημαία. Πολύ χρήσιμες για όσους δεν συμφωνούν με την κατασκευή ηρώων, κάτι που βλέπουμε να συμβαίνει και σήμερα με τον Παύλο Φύσσα. Έναν νέο που χάθηκε άδικα σε μία σύγκρουση χουλιγκάνων του ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της Χρυσής Αυγής. Αν είναι έτσι ας κάνουμε ήρωα και τον Μιχάλη Φιλόπουλο, τον οπαδό του ΠΑΟ, που χάθηκε στα επεισόδια ανάμεσα σε χουλιγκάνους του  ΠΑΟ και του Ολυμπιακού. Οι χουλιγκάνοι των ομάδων είναι οι ίδιοι άνθρωποι με τους χουλιγκάνους των ακραίων κομμάτων. Να θυμίσω ότι ο Παύλος Φύσσας δολοφονήθηκε ενώ παρακολουθούσε με την παρέα του το παιχνίδι Ολυμπιακού Παρί σεν Ζερμέν στις 17 Σεπτεμβρίου του 2013.


Συνεχίζω με τις παρατηρήσεις, που επαναλαμβάνω δεν είναι δικές μου, αφού δεν γνωρίζω καν καλά τον χώρο της Ακρόπολης.

1) Για ποιον λόγο το ελληνικό κράτος δεν έπραξε τα δέοντα; Γιατί άφησε κάποιους να παριστάνουν τα δημόσια πρόσωπα —λόγω "ηρωϊσμού"— και δεν τους έλεγξε με τις νόμιμες μεθόδους που αναγνωρίζει η ιστορία; Πώς άφησε να παριστάνουν τους ήρωες κάποιοι, οι οποίοι λίγα χρόνια μετά κατηγορήθηκαν ακόμα και για κατασκοπία και συνεργασία με τον εχθρό; Γιατί τους έδωσε το λαϊκό "έρισμα" του ήρωα; Ήταν δική του απόφαση ή άνωθεν και έξωθεν επιβεβλημένη; Γιατί δεν πήρε έμπειρους αναρριχητές, να μιμηθούν το "επίτευγμα" των "ηρώων"; ...Να πουν οι "ήρωες" πώς το έκαναν, τι ώρα το έκαναν και από πού το έκαναν και να γίνει αναπαράσταση της πράξης τους ...Να μας πουν τι παπούτσια φορούσαν, τι βοηθήματα είχαν κλπ ...Πώς μπορείς να φτάσεις στην κορυφή του Ιερού Βράχου από το "Πανδρόσειον άντρον";

...Δεν το έκαναν τότε, ας το κάνουν τώρα. Ας βάλουν έμπειρους αναρριχητές της ΕΜΑΚ ή των ειδικών δυνάμεων του στρατού να μας "αποδείξουν" ότι αυτό είναι εφικτό ...Μα, θα πει κάποιος, αυτό είναι αδύνατον, γιατί τότε υπήρχαν σκαλωσιές από τις οποίες σκαρφάλωσαν οι "ήρωες". Η επινόηση των σκαλωσιών συντήρησης των αρχαιοτήτων μόνον γέλιο μπορεί να προκαλέσει ...Σκαλωσιές, οι οποίες βόλευαν τους "ήρωες" και έφταναν μέχρι την κορυφή του βράχου και αφέθηκαν αφύλακτες, ούτε στην ταινία "Λούφα και παραλλαγή" με τον Κιμούλη στη σκοπιά δεν θα ήταν ανεκτές. Παρ’ όλα αυτά όμως να δεχθούμε ότι ήταν αφύλακτες ...Ήταν βλάκες οι Γερμανοί και δεν τις φύλαγαν ...Υπήρχαν ή δεν υπήρχαν τέτοιες σκαλωσιές εκείνη την εποχή; Αν υπήρχαν μέχρι ποιο σημείο έφταναν; ...Υπάρχει τρόπος να το μάθουμε αυτό. Το κράτος το γνωρίζει.

Τι είναι η Ακρόπολη; Αυθαίρετο στη Λούτσα, που βάζουμε σκαλωσιές πιο μόνιμες από το κτίριο και όταν έχουμε χρήματα κάνουμε μερεμέτια; Ο βράχος της Ακροπόλεως είναι —αν όχι το σημαντικότερο— ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της ανθρωπότητας. Τι σημαίνει αυτό; ...Ότι τουλάχιστον τον τελευταίο αιώνα όλες οι πράξεις συντήρησης και αποκατάστασης, που γίνονται πάνω του καταγράφονται. Υπάρχει αρχείο όλων αυτών των απολύτως στοχευμένων ενεργειών. Υπάρχουν προϋπολογισμοί, εφόσον αγοράζονται υλικά. Υπάρχουν επιθεωρήσεις, εφόσον καταγράφονται ενέργειες. Σκαλωσιά στον Ιερό Βράχο υπήρχε ή δεν υπήρχε τον Μάιο του 1941; Αν υπήρχε, μέχρι ποιο ύψος έφτανε και ποιος ήταν ο στόχος της αποκατάστασης; Έχει ή δεν έχει η αρχαιολογική υπηρεσία το ανάλογο αρχείο; Ζήτησε ποτέ ο Γλέζος ένα αντίγραφο, προκειμένου να μας αποδείξει την αλήθεια των ισχυρισμών του; ...Όχι βέβαια ...Ο Γλέζος έχει μόνον τη μαρτυρία του.

2) Υπήρχε πιθανότητα οι "αντιστασιακοί" να βρίσκονταν στην Ακρόπολη, αλλά να μην βρισκόταν η σημαία στο ιστό της. Ερευνήθηκε ποτέ αυτή η πιθανότητα; Αξιωματικοί της Βέρμαχτ διαβεβαιώνουν ότι γινόταν καθημερινά υποστολή της σημαίας με τη δύση του ηλίου και άρα ήταν αδύνατον να τη βρουν τη νύχτα οι "αντιστασιακοί" στον ιστό της.

3) Η εξαφάνιση της σημαίας ήταν πρακτικά αδύνατον να συμβεί. Όπως διαπιστώνει ο αναγνώστης, βλέποντας τη φωτογραφία, η σημαία δεν ήταν μια σημαία τσέπης ...Ήταν μια σημαία μεγάλων διαστάσεων και άρα αρκετών κιλών. Δεν ήταν μαντήλι, για να κουβαληθεί στην τσέπη χωρίς πρόβλημα και ούτε ήταν "καρφίτσα", για να χαθεί στη μεταφορά. Αυτό σημαίνει πως, όποιος αποφάσιζε να την αρπάξει, θα έπρεπε να γνωρίζει και το πώς θα την διαχειριζόταν στη συνέχεια ως υλικό αντικείμενο αρκετά μεγάλου όγκου και όχι αμελητέου βάρους.

Ακόμα δηλαδή και να θεωρήσουμε ότι πράγματι την βρήκαν να κυματίζει και κατόρθωσαν και έκαναν καταρίχηση από τον βράχο της Ακρόπολης με αυτήν τη σημαία στους ώμους τους, δεν μπορούμε να καταλάβουμε το πώς αυτή "χάθηκε". Πού χάθηκε μια τόσο μεγάλη "σημαία"; Άνοιξε η γη και την "κατάπιε"; Αυτό ακριβώς ισχυρίζονται ...Την πέταξαν σε ένα από τα πιο διάσημα "ξεροπήγαδα" στον κόσμο και οι "αφελείς" οι Γερμανοί δεν έψαξαν εκεί, τη στιγμή που γνώριζαν ότι αυτοί, οι οποίοι την άρπαξαν, θα είχαν πρόβλημα με τη μεταφορά της στους δημόσιους δρόμους.

Αυτό μάς είπαν οι ψεύτες ...Την πέταξαν στο "ξεροπήγαδο" κάτω από την Ακρόπολη ...Το μοναδικό "ξεροπήγαδο" κάτω από την Ακρόπολη ...Ένα "ξεροπήγαδο" με βάθος όχι αρκετά μεγάλο, για να ακούσουν οι πρωταγωνιστές το "ντουπ" που έκανε ο "μπόγος", όταν έπιασε πάτο. Μετά δεν ξαναείδε ποτέ κανένας εκείνη τη σημαία ...Ένας μπόγος ενός κυβικού μέτρου "εξαφανίστηκε" από το πρόσωπο της Γης ...Σκεπάστηκε με λίγα χώματα και μερικές πέτρες, που έριξαν μέσα σε λίγα λεπτά οι "ήρωες". Αυτό, που, για να σκεπαστεί, θέλει ένα Caterpillar να πηγαινοέρχεται αρκετές φορές, αυτοί το σκέπασαν με το χώμα, που έσπρωξαν με τα χεράκια τους και με τα σκαρπίνια τους.

4) Ο "ηρωισμός" του Γλέζου ποτέ δεν πιστοποιήθηκε για την αλήθειά του από κάποια επίσημη κρατική αρχή. Περίεργο δεν είναι αυτό; Ένα δημόσιο πρόσωπο τιμάται επί μισό αιώνα σαν ήρωας και το επίσημο κράτος δεν έχει γνώση τής πραγματικότητας που τον αφορά; Είναι βουλευτής του ελληνικού κράτους από το 1951 και θα έπρεπε —αν υπήρχε δόση "αλήθειας" στους ισχυρισμούς του— να γίνει μια επίσημη πραγματογνωμοσύνη από τις υπηρεσίες του στρατού, όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις που γίνονται έρευνες και παίρνονται μαρτυρίες, προκειμένου να αποδοθούν τιμητικές διακρίσεις και παράσημα.

5) Υπάρχει ο φάκελος της περίπτωσής του στη Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού; Ο "ηρωισμός" του Γλέζου, ο οποίος είναι γνωστός στο Πανελλήνιο, ποτέ δεν επιβεβαιώθηκε από καμία επίσημη αρχή. Ποτέ δεν έγινε μια αναπαράσταση του όλου εγχειρήματος. Ποτέ δεν αναζητήθηκαν τα αποδεικτικά "στοιχεία", τα οποία υποτίθεται αφέθηκαν στον χώρο του "ηρωισμού" και ποτέ δεν ανευρέθηκαν. Ο "ηρωισμός" του στηρίζεται στους δικούς του αναπόδεικτους ισχυρισμούς. Γιγαντώθηκε χάρη στις φήμες και τις διαδόσεις των σταλινικών συνοδοιπόρων τού παλιού διευθυντή τού Ριζοσπάστη και της Αυγής.

Με συνεντεύξεις του ιδίου "πιστοποιήθηκε" ο "ηρωισμός" του. Η πιο σοβαρή "πιστοποίησή" του ηρωισμού τους ήταν ο "θαυμασμός" του Φρέντυ Γερμανού. Ήταν η εποχή που ..."για να το "λέει" η τηλεόραση, μάλλον θα είναι αλήθεια". Η τηλεόραση πράγματι το είπε και αυτό έβαλε χωρίς "εξετάσεις" τον Γλέζο στο "πάνθεον" των Ελλήνων ηρώων.


Ένα Βιντεάκι από την Εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού με τον Γλέζο

Ένα δωδεκάλεπτο βιντεάκι από την εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού στην ΕΡΤ το 1982, μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Καταπληκτικό. Καλύτερο από το Θέατρο της Δευτέρας. Ο Γλέζος και ο Σάντας περιγράφουν πως κατέβασαν την ναζιστική σημαία. Ποτέ δεν μιλάει ο ένας πάνω στον άλλο για να μην τα μπερδέψουν. Δείτε τον Γλέζο που κάθεται παγωμένος και παρακολουθεί τον Σάντα να δείχνει στην φωτογραφία πως ανέβηκαν. Μιλάμε ότι δεν σαλεύει καν.

Στην συνέχεια ο Γλέζος λέει ότι ο Σάντας φορούσε άσπρα ρούχα. Νύχτα στην Ακρόπολή ο Σάντας πήγε με άσπρα ρούχα. Στην συνέχεια ο Σάντας λέει ότι έκοψαν κάποια κομμάτια από την σημαία, και ο Φρέντυ Γερμανός τον ρωτάει ποια κομμάτια έκοψαν. Ο Σάντας τα χάνει, και λέει στον Γλέζο να δείξει αυτός στην φωτογραφία τα κομμάτια που έκοψαν. Στο τέλος λένε ότι η σημαία είναι ακόμη θαμμένη στο ξεροπήγαδο της Ακρόπολης, αλλά δεν τους αφήνει η αρχαιολογία να σκάψουν και να την πάρουν. Την πέταξε με δύναμη ο Γλέζος και καρφώθηκε βαθιά μέσα στην γη. Αξίζει να δείτε ολόκληρη την εκπομπή και όχι μόνο αυτό το απόσπασμα. Μιλάμε για το Θέατρο της Δευτέρας.

Το μόνο αξιόπιστο στοιχείο που παρουσιάζει η εκπομπή είναι ένα δημοσίευμα από την Εστία του 1941, που αναφέρει το γεγονός. Πόσο δύσκολο ήταν να αλλαχτεί ένα φύλλο από τις φυλλάδες που κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή? Ποιος θα έχει αντίγραφο για να συγκρίνει? Γιατί δεν υπάρχουν ξένα δημοσιεύματα εκείνης της εποχής?

Επίσης, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι τα δημοσιεύματα είναι αληθινά, που δεν το πιστεύω, γιατί να μην είναι κάτι που διέρρευσαν οι Γερμανοί για να φοβηθεί ο κόσμος και να μην πλησιάζει στην Ακρόπολη? Δεν είναι περίεργη η έλλειψη ξένων δημοσιευμάτων? Αν δείτε όλα τα site της αριστεράς δείχνουν φωτογραφίες από Ελληνικές εφημερίδες. Ποτέ από κάποια μεγάλη εφημερίδα του εξωτερικού. Τέλος πάντων όμως υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε για ώρες. Δείτε ολόκληρη την εκπομπή και θα καταλάβετε. Μιλάμε για θέατρο.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου