Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

European Coal and Steel Community

Έχω ξαναπεί ότι η περιοχή πάνω από τα Καρπάθια Όρη και τις Άλπεις, το Northern European Plain, είναι ο φυσικός διάδρομος που ενώνει την Γαλλία με την Ρωσία μέσω της Γερμανίας. Στον διάδρομο αυτόν δεν υπάρχουν φυσικά εμπόδια, και αυτό αυξάνει την καχυποψία ανάμεσα στις τρεις χώρες. Πριν την δημιουργία της Γερμανίας το 1871, υπήρχε καχυποψία ανάμεσα στην Γαλλία και την Γερμανία. Με την δημιουργία της Γερμανίας το 1871, η Γαλλία άρχισε να φοβάται την Γερμανία, η Ρωσία άρχισε να φοβάται την Γερμανία, και η Γερμανία άρχισε να φοβάται και τους δύο.



Το 1871 η Γερμανία, που ήταν η χώρα που γνώριζε ραγδαία βιομηχανική ανάπτυξη, κέρδισε στον πόλεμο την Γαλλία, και πήρε τον έλεγχο της κοιλάδας του Ruhr, της Αλσατίας και της Λορραίνης, περιοχές πάρα πολύ πλούσιες σε άνθρακα και σίδηρο, και περιοχές κλειδιά για την βιομηχανική ανάπτυξη των δύο χωρών. Στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο η Γαλλία πήρε τον έλεγχο αυτών των περιοχών, μέχρι να τις επαναφέρει σε γερμανικό έλεγχο ο Αδόλφος Χίτλερ το 1940.

Μετά την ήττα της Γερμανίας το 1945, η σύγκρουση μεταφέρθηκε ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Σοβιετική Ένωση, με τους Σοβιετικούς να έχουν τον έλεγχο του 1/3 της Γερμανίας, και να απειλούν ότι θα πάρουν και το υπόλοιπο κομμάτι. Σε αυτή την περίοδο η Γερμανία και η Γαλλία συνεργάστηκαν στενά. Η Γαλλία θα ήταν η χώρα στην οποία θα αποβιβάζονταν τα Αμερικανικά στρατεύματα, και όλοι μαζί θα σταματούσαν την Ρωσία στην Γερμανία.

Το 1951 δημιουργήθηκε το European Coal and Steel Community, που δημιουργούσε μία ενιαία αγορά στους τομείς του άνθρακα και του σιδήρου, ώστε να μην ξανασυρθούν σε πόλεμο η Γερμανία και η Γαλλία. Η European Coal and Steel Community ήταν η μητέρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η Γερμανία ενώθηκε ξανά, και σταδιακά απέκτησε στενές οικονομικές σχέσεις με την Ρωσία.

Η Γερμανία παραμένει μία χώρα με αδύναμο στρατό, συγκριτικά μιλώντας πάντα, αφού ποτέ δεν τις επετράπη από τους συμμάχους η πλήρης στρατιωτικοποίηση. Εξελίχθηκε όμως πάλι στην μεγαλύτερη οικονομική δύναμη της Ευρώπης, και η αντιπαράθεση πέρασε πάλι ανάμεσα στην Γαλλία και την Γερμανία, με τους Γάλλους να πιέζουν για όλο και περισσότερο τύπωμα νέου χρήματος, που στην πράξη σημαίνει χρηματοδότηση της Γαλλίας από την Γερμανία.

Η Γερμανία θέλει να στραφεί στην Ρωσία προκειμένου να προστατευτεί από τον Γαλλικό στρατό σε περίπτωση που σπάσει η Ευρωζώνη, και σε κάποιο βαθμό ήδη το κάνει, αυξάνοντας ταυτόχρονα τις εξαγωγές της προς την Κίνα, ώστε να είναι έτοιμη να αλλάξει στρατόπεδο. Το πρόβλημα είναι ότι η Ρωσία του Πούτιν δεν είναι μία δημοκρατική χώρα, ενώ η Γερμανία είναι σήμερα ένα υπόδειγμα δημοκρατίας. Έχει όμως μεγάλη πλάκα αυτό το διαρκές παιχνίδι Γαλλίας-Γερμανίας-Ρωσίας. Δηλαδή τι πλάκα? Σιγά την πλάκα. Δράμα είναι.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου