Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Γιατί η Ρωσία Αυξάνει τις Δυνάμεις της στην Συρία

Ξαφνιάστηκα όταν άκουσα για την πρόσφατη αποστολή ισχυρών Ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Συρία, γιατί όπως έχω ξαναπεί από την στιγμή που οι ΗΠΑ βελτίωσαν τις σχέσεις τους με το Ιράν, είναι αμφίβολο αν εξυπηρετεί τις ΗΠΑ να έχει η Τουρκία την Συρία υπό την ηγεμονία της. Η Τουρκία είναι πάρα πολύ σκληρή στην ενεργειακή της πολιτική, και αν εγώ ήμουν επικεφαλής της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής δεν θα επιθυμούσα να κλείσει ο διάδρομος Ιράν-Ιράκ-Συρίας, αφού οι ΗΠΑ τα έχουν βρει σε μεγάλο βαθμό με τους Ιρανούς. Θα προτιμούσα να υπάρχει και ο διάδρομος Κασπία Θάλασσα-Τουρκία-Ευρώπη, και ο διάδρομος Ιράν-Ιράκ-Συρία-Μεσόγειος-Ευρώπη, ώστε να μην μπορεί να εκβιάζει η Τουρκία, που σε καμία περίπτωση δεν είναι πια ο πιστός σύμμαχος που κάποτε ήταν για τις ΗΠΑ. Και τέλος πάντων δεν υπήρχε αυτή την στιγμή η δυνατότητα να κατασκευαστεί κάποιος Αραβό-Τουρκικός αγωγός ώστε να αναστατωθεί η Ρωσία. Βλέπε επίσης “ Γιατί ο Πούτιν Μειώνει την Στήριξη του στον Άσαντ”.

 Για να μην τα πολυλογώ, με ξάφνιασε η μεγάλη αύξηση των Ρωσικών δυνάμεων την συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Τελικά κατάλαβα τι συμβαίνει. Πρώτον η ENI ανακάλυψε τον Αύγουστο του 2015 το μεγαλύτερο κοίτασμα της Ανατολικής Μεσογείου στην θάλασσα της Αιγύπτου, το οποίο φιλοξενεί 800+ δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Το κοίτασμα αυτό είναι μάλιστα πολύ κοντά στα κοιτάσματα που έχουν ανακαλύψει οι Κύπριοι και οι Ισραηλινοί, και υπήρχαν μάλιστα εσφαλμένες ελπίδες ότι ένα μέρος του βρισκόταν εντός της Κυπριακής ΑΟΖ. Εκτός από αυτή την ανακάλυψη, όπως έλεγα σε προηγούμενη ανάρτηση μου, η ENI έχει σχεδόν κλείσει με το Ισραήλ μία συμφωνία για το κοίτασμα ΤΑΜΑΡ. Βλέπε “Η Συμφωνία των Ισραηλινών με την ENI και την Repsol”.



Έλεγα επίσης για την κρίση που θα δοκιμάσουν οι σχέσεις Ιταλίας-Ρωσίας λόγω της ακύρωσης του South Stream, στον οποίο οι Ιταλοί είχαν το 20%, και λόγω της συμφωνίας για τον Nord Stream 2. Βλέπε “Τα Σύννεφα στις Σχέσεις Ρωσίας-Ιταλίας”, στο οποίο έχω βάλει και ένα πολύ καλό άρθρο του Αμερικανικού think tank Jamestown Foundation.

Η παρουσία του Ρωσικού στρατού στην Συρία είναι πρόβλημα για δύο χώρες αυτή την στιγμή. Για την Τουρκία και για το Ισραήλ. Για την Τουρκία γιατί η μεγάλη της προτεραιότητα είναι η ανατροπή του Άσαντ, και για το Ισραήλ γιατί θα περιοριστεί η δυνατότητα του να κάνει χτυπήματα κοντά στα σύνορα του εναντίον στόχων που υποστηρίζονται από το Ιράν (Χεζμπολάχ), και στόχων που υποστηρίζονται από την Τουρκία (ISIS). Τα ραντάρ, τα προηγμένα αντιαεροπορικά συστήματα, και τα αεροσκάφη της Ρωσίας, θα μειώσουν σημαντικά την επιχειρησιακή δυνατότητα των Ισραηλινών, κάτι που αναστάτωσε τους Ισραηλινούς. Και η πρόθεση όμως των Ισραηλινών να κάνουν την συμφωνία με την ENI αναστάτωσε τους Ρώσους. Και στα ενεργειακά όταν αναστατώνεται ένας παίκτης αναστατώνονται όλοι.

 Όπως θα διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του Stratfor, με τίτλο “Russia Uses Syria to Influence Other Powers”, της 21ης Σεπτεμβρίου 2015, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ επισκέφτηκε την Ρωσία με δύο κορυφαίος Ισραηλινούς στρατηγούς, κάτι πολύ σπάνιο για επίσημες διακρατικές επισκέψεις, όπως παρατηρεί το Stratfor. Το Stratfor φυσικά δεν αναφέρεται στα ενεργειακά, αλλά ποτέ το Stratfor δεν τα λέει όλα. Το θέμα είναι ότι το Stratfor ισχυρίζεται ότι ο βασικός λόγος που η Ρωσία αυξάνει αυτή την στιγμή τις δυνάμεις της στην Συρία είναι για να ασκήσει πίεση στην Τουρκία και το Ισραήλ. Το άρθρο μάλιστα βάζει πρώτο το Ισραήλ. Αναφέρεται φυσικά και στις εντάσεις ανάμεσα στην Ρωσία και την Τουρκία.
“Russia Uses Syria to Influence Other Powers”, της 21ης Σεπτεμβρίου 2015

Νομίζω κι εγώ ότι αυτό που λέει το Stratfof είναι σωστό, και η κατακόρυφη αύξηση των Ρωσικών δυνάμεων στην Συρία έχει να κάνει με το Ισραήλ και την ENI στην Ανατολική Μεσόγειο, και με την υπογραφή του Nord Stream 2 και το πάγωμα των συζητήσεων για τον Turk Stream. Να θυμίσω επίσης ότι τον Αύγουστο το PKK χτύπησε την γραμμή φυσικού αερίου Αζερμπαιτζάν-Γεωργίας-Τουρκίας, και κάποιοι υποστήριξαν ότι δεν ήταν ένα χτύπημα που θύμιζε PKK.

Με επιφύλαξη φυσικά λέω αυτά που λέω, και ενδεχομένως να υπάρχουν και άλλοι παράγοντες για την στάση της Ρωσίας στην Συρία. Πάντως το Stratfror, που είναι ένα από τα πιο έγκυρα γεωπολιτικά sites, αναφέρει το Ισραήλ και την Τουρκία ως τους δύο βασικούς λόγους που η Ρωσία αυξάνει τις δυνάμεις της στην Συρία αυτή την στιγμή, και όχι την προστασία του Άσαντ. Άσχετα αν το Stratfor δεν βάζει στον πυρήνα της ανάλυσης του τα ενεργειακά. Σπανίως τα μεγάλα sites μιλάνε ξεκάθαρα για την ενέργεια. Είτε αποφεύγουν να την θίξουν, είτε την αφήνουν στην άκρη της ανάλυσης. Είναι όμως αυτή ο διαμορφωτής των γεωπολιτικών συσχετισμών. Τέλος πάντων με επιφύλαξη αυτά που λέω. Να δούμε και παρακάτω τι θα γίνει.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου