Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015

Η Σύγκρουση Gazprom-ENI στην Ανατολική Μεσόγειο

 Στο άρθρο του Hezbollah is joining a formal alliance with Russia, Iran, and the Syrian regime”, του Σεπτεμβρίου 2015, το Business Insider αναφέρει ότι η Ρωσία προχωρά σε μία επίσημη συμμαχία με την Χεζμπολάχ. Η Χεζμπολάχ είναι η Σιιτιή Μουσουλμανική οργάνωση του Λιβάνου, η οποία ελέγχει μεγάλο μέρος του Λιβάνου, και υποστηρίζεται από το Ιράν.
“Hezbollah is joining a formal alliance with Russia, Iran, and the Syrian regime”, του Σεπτεμβρίου 2015

Όλες οι εφημερίδες ήταν αυτές τις μέρες γεμάτες με δημοσιεύματα σχετικά με την απόφαση της Ρωσίας να αναβαθμίσει τις δυνάμεις της στην Συρία, κατασκευάζοντας νέο στρατιωτικό αεροδρόμιο στην Λατάκεια, το οποίο θα φιλοξενεί Ρωσικά στρατιωτικά αεροσκάφη, αλλά και με την αποστολή υπερσύγχρονων ραντάρ και αντιαεροπορικών συστημάτων. Και έλεγα για την κρίση στις σχέσεις Ρωσίας-Ιταλίας και Ρωσίας-Τουρκίας, λόγω της υπογραφής της συμφωνίας Nord Stream 2.

Μία συμφωνία που οδήγησε την Τουρκία στην απόφαση να παγώσει τις συζητήσεις για τον Turk Stream. Αλλά και μία συμφωνία που απομακρύνει και την Ιταλία από την Ρωσία, αφού μετά την ακύρωση του South Stream, στον οποίο η Ιταλική ENI είχε ένα 20% των μετοχών, την Ιταλία την συμφέρει να τραβήξει τον δικό της δρόμο, ειδικά μετά την ανακάλυψη  τον Αύγουστο του 2015 από την ΕΝΙ του γιγάντιου κοιτάσματος Zohr (800+ δις κυβ μέτρα).

Χάρτης 1



Η ENI όχι μόνο ανακάλυψε το κοίτασμα, αλλά προχώρησε και σε συμφωνία με τους Ισραηλινούς, για αγορά φυσικού αερίου από το Ισραηλινό κοίτασμα Tamar. Δεν ξέρω αν έχουν πέσει οι υπογραφές. Βλέπε “Η Συμφωνία των Ισραηλινών με την Ιταλική ENI και την Ισπανική Repsol”.

Η ENI διαθέτει επίσης σταθμό υγροποίησης φυσικού αερίου στο λιμάνι της Αιγύπτου Damietta. Βλέπε χάρτη.

Χάρτης 2
“Eni Field Trip Egypt



Όπως θα διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του πρακτορείου Reuters, ο σταθμός LNG της Damietta ανήκει κατά 80% στην Ισπανική Union Fenosa Gas και την Ιταλική ENI, και κατά 20% στις κρατικές Αιγυπτιακές EGAS και EGPC. Η Union Fenosa Gas είναι η εταιρεία που έλεγα ότι ανήκει στην Ισπανική τράπεζα La Caixa και την Ισπανική εταιρεία ενέργειας Repsol.
“Damietta LNG plant files complaint against Egypt's EGAS –source”, του Απριλίου 2014
2η Παράγραφος
The Damietta LNG plant is 80 percent-owned by Union Fenosa Gas (UFG), a joint venture between Spain's Gas Natural and Italy's Eni. The remaining 20 percent is split evenly between state-owned companies EGAS and EGPC.

Οι εγκαταστάσεις LNG της Αιγύπτου βρίσκονται στο Δέλτα του Νείλου, την πράσινη περιοχή που δημιουργείται από τις διακλαδώσεις που σχηματίζει ο Νείλος πριν χυθεί στην Μεσόγειο Θάλασσα. Βλέπε χάρτη.

Χάρτης 3  Το Δέλτα του Νείλου




Για τις εκγαταστάσεις LNG της Αιγύπτου στο Δέλτα του Νείλου βλέπε wikipedia.
“Overview of Infrastructure in Egypt
In Egypt there are two liquefied natural gas (LNG) facilities, Egyptian LNG and SEGAS, both of which are under the control of a consortium of national and international oil companies. The Egyptian LNG plant consists of two operating facilities located in Idku on the Mediterranean coastline, with a 3.6 million ton per year capacity each.[5] With the capability to accommodate the largest LNG vessels up to 160,000 cubic meters, the LNG port at Idku is the largest specialized LNG export facility in Egypt.[6] The SEGAS plant has a capacity of 5 million tons per year and is located in Damietta, further east of Idku and also on the Mediterranean.[7] There are plans to expand both terminals in the near future, depending on export policy changes.[8]
According the EIA country profile, around 70 percent of Egypt's natural gas is exported in the form of LNG, which amounted approximately 12.7 billion cubic meters in 2009. The In the same year, the United States was the largest recipient of Egyptian LNG, representing 35 percent of Egyptian LNG exports for the year and also 35 percent of U.S. LNG imports. Egyptian LNG export also went to Spain (32 percent) and France (13 percent) with smaller volumes travelling to Canada, Mexico, Asia and other European countries.[9]

Το Δέλτα του Νείλου (Nile Delta) είναι η περιοχή όπου κυρίως χτυπάνε την Αίγυπτο με τρομοκρατικές επιθέσεις η Τουρκία, το Κατάρ και το Ιράν. Βλέπε για παράδειγμα το άρθρο του Breitbart με τίτλο “11 wounded in explosion in egypt's Νile Δelta”, του Οκτωβρίου 2014.

Για να είμαι πιο ακριβής το Δέλτα του Νείλου και το φυσικό αέριο της Αιγύπτου είναι ο βασικός λόγος που οι Τούρκοι, οι Καταριανοί και οι Ιρανοί χτυπάνε την Αίγυπτο. Γιατί οι επιθέσεις δεν γίνονται μόνο εκεί. Το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο για την Τουρκία, γιατί ο σοσιαλιστής Αιγύπτιος δικτάτορας Σίσι αναγνωρίζει την Κυπριακή και Ελληνική ΑΟΖ, και είναι διατεθειμένος να συνεργαστεί με την Ελλάδα και την Κύπρο. Το πρόβλημα αυτό το είχε λύσει η Τουρκία όταν την εξουσία είχε πάρει ο Μοχάμεντ Μόρσι, ο ισλαμιστής προστατευόμενος του Ερντογάν, ο οποίος δεν αναγνώριζε την Ελληνική και Κυπριακή ΑΟΖ. Ο ΣΥΡΙΖΑ φυσικά, και όλη η Ελληνική αριστερά, στήριζαν τον ισλαμιστή Μόρσι, επειδή δήθεν είχε πάρει την εξουσία με εκλογές. Ο Μόρσι πήρε την εξουσία με τα χρήματα του Κατάρ και την υποστήριξη της Τουρκίας, όντως με εκλογές, υποσχόμενος στους Αιγυπτίους μεγαλύτερες ελευθερίες. Αλλά μόλις έγινε πρόεδρος πέρασε νόμους που τον έκαναν τον απόλυτα δικτάτορα της Αιγύπτου. Για Μόρσι βλέπε παρακάτω άρθρο της Telegraph. Οι Έλληνες αριστεροί μας λένε λοιπόν ότι στηρίζουν Μοχάμεντ Μόρσι όχι επειδή είναι ο εκλεκτός της Τουρκίας και του Κατάρ, αλλά επειδή είναι δημοκράτης. Μάλιστα. Όπως πάντα για την δημοκρατία λοιπόν.

Mohammed Morsi grants himself sweeping new powers in wake of Gaza”, του Νοεμβρίου 2012

Γενικά θα πρέπει να παρατηρήσετε ότι υπάρχουν στην Ελλάδα πολλοί δημοσιογράφοι που ασκούν κριτική στην Ρωσία, αλλά δεν λένε ποτέ καλή κουβέντα για την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Εγώ για παράδειγμα τα χώνω στην Ρωσία, αλλά τα χώνω και στην Τουρκία. Μιλάω όμως με πάρα πολύ καλά λόγια για την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Αυτοί που τα χώνουν στην Ρωσία, αλλά τα χώνουν και στην ΕΕ και τις ΗΠΑ ποιον υποστηρίζουν? Φυσικά δεν μπορούν να πουν ποιον υποστηρίζουν, και γι’αυτό σπεύδουν στις κόντρες Ρωσίας-ΗΠΑ, όπως στην Ουκρανία πχ, όπου η Τουρκία έχει τα ίδια συμφέροντα περίπου με την Ρωσία, να κάνουν τους ένθερμους υποστηρικτές των Ρώσων. Μιλώντας ταυτόχρονα για τον Ρωσο-Τουρκικό αγωγό Turk Stream, που θα γίνει άμα και όταν γουστάρει η Τουρκία. Τούρκοι είναι με Ελληνικά ονόματα. Αυτοί θέλουν να γεμίσει η Ελλάδα με ισλαμιστές, αυτοί γεμίζουν την Ελλάδα με παράνομους μετανάστες, αυτοί θέλουν να κάνουν όλη την Ελλάδα Θράκη. Για να παίρνουν τις μίζες των Αράβων, για να έχουν μεγάλη εκλογική δύναμη στο μέλλον, και για να γλείφουν την Τουρκία, ώστε να έχουν την επιλογή να βγάλουν την Ελλάδα από την ΕΕ και να υπάρχει η ελπίδα να μας λυπηθεί η Τουρκία και να μην μας διαμελίσει.

Και φυσικά σκεφτείτε πόσους μετανάστες κατέβασε η αριστερά στους δρόμους το 2008, επί ΝΔ, όταν έχασε την ζωή του ο αναρχικός Αλέξης Γρηγορόπουλος, φίλος του τρομοκράτη Νίκου Ρωμανού, μετά από το πετροβόλημα που έκαναν οι αναρχικοί στην αστυνομία. Τα έκαψαν όλα και ο Προκόπης Παυλόπουλος δεν έκανε τίποτα για να τους σταματήσει ως υπουργός εσωτερικών εκείνη την εποχή, κάτι που του αναγνώρισε η αριστερά και τον έκανε Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όχι μόνο γι’αυτό φυσικά, αλλά και γιατί όπως είπε ο Κατρούγκαλος είχε και αυτός υπαλλήλους του δημοσίου που είχαν κάνει προσφυγές εναντίον του Ελληνικού Δημοσίου. Σκεφτείτε λοιπόν πόσους θα μπορεί να κατεβάσει τώρα η αριστερά, με όλους αυτούς τους παράνομους μετανάστες που έχει φέρει, αν τυχόν της κουνηθεί η ΝΔ, και κάνει πχ κάποια αποκρατικοποίηση που δεν εγκρίνει η αριστερά κτλ.

Αν και τα πάντα συνδέονται να συνεχίσω με την συμμαχία Ρωσίας-Χεζμπολάχ που είναι το θέμα αυτής της ανάρτησης. Όπως έχουμε δει μέχρι τώρα, η στρατηγική της Ρωσίας είναι να αποσταθεροποιεί τις περιοχές που πλήττουν την ενεργειακή της πολιτική. Στην Συρία ζήτησε από τον Σύρο δικτάτορα Άσαντ να μην επιτρέψει την κατασκευή του αγωγού Κατάρ-Τουρία-Ευρώπη, και ως αντάλλαγμα η Gazprom ανέλαβε την κατασκευή του αγωγού Ιράν-Ιράκ-Συρίας, κάτι που εξαγρίωσε τους Τούρκους και τους Άραβες του Περσικού Κόλπου, με αποτέλεσμα να κάνουν ντου στην Συρία. Ο πόλεμος ήταν το ιδανικό αποτέλεσμα για την Ρωσία, γιατί στην πραγματικότητα και ο αγωγός Ιράν-Ιράκ-Συρίας πλήττει τα Ρωσικά συμφέροντα. Δεν πλήττει βέβαια τα Ρωσικά συμφέροντα στο βαθμό που τα πλήττει όσο ο αγωγός Κατάρ-Τουρκία, αλλά τα πλήττει. Χωρίς φυσικά να λέω ότι η Ρωσία προκάλεσε τον πόλεμο. Δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο η Ρωσία από μόνη της. Η Ρωσία ενθάρρυνε τον πόλεμο.

Χάρτης 4 Αγωγοί Κατάρ-Τουρκίας και Ιράν-Ιράκ-Συρίας



Στο Κουρδιστάν της Τουρκίας επίσης (Ανατολική Τουρκία), η Ρωσία ενισχύει τους Κούρδους του Οτσαλάν (PKK), και βλέπετε ότι κοντεύει να ξεσπάσει ένας πόλεμος ανάμεσα στην Τουρκία και το PKK, αν δεν έχει ήδη ξεσπάσει, με επίθεση μάλιστα  τον Αύγουστο του 2015 του PKK στον αγωγό South Caucasus (Αζερμπατιζάν-Γεωργία-Τουρκία), όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του πρακτορείου Reuters.
“PKK attacks Turkey's halted Shah Deniz gas pipeline”, του Αυγούστου 2015

Και στο Κουρδιστάν της Τουρκίας το βέλτιστο αποτέλεσμα για την Ρωσία είναι ο πόλεμος, ώστε να μην περάσει ο Southern Energy Corridor που θα τροφοδοτήσει την Ευρώπη με το φυσικό αέριο και πετρέλαιο της Κασπίας Θάλασσας και του Ιρακινού Κουρδιστάν. Γι’αυτό και υπάρχουν προβλήματα ανάμεσα στους πλούσιους σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο Κούρδους του Ιράκ (KRG) και τους φτωχούς Κούρδους της Τουρκίας (PKK).

Χάρτης 5 Κουρδιστάν


Επαναλαμβάνω ότι δεν είναι η Ρωσία υπεύθυνη για τους πολέμους αυτούς. Οι διαφορές αυτές θα υπήρχαν και χωρίς την Ρωσία. Η Ρωσία όμως φροντίζει να κάνει στις φλόγες όσο περισσότερο αέρα μπορεί.

Αφού λοιπόν η στρατηγική της Ρωσίας είναι να σπρώχνει προς τον πόλεμο στις περιοχές που απειλούν την ενεργειακή της πολιτική, δεν έχουμε λόγο να περιμένουμε ότι θα κάνει κάτι διαφορετικό και στην περίπτωση της Ιταλίας και της ENI στην Ανατολική Μεσόγειο. Τρεις επιλογές έχει η Ρωσία για να προκαλέσει προβλήματα στην Ιταλία στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο πρώτος είναι η Κύπρος, ο δεύτερος είναι η Αίγυπτος, και ο τρίτος είναι το Ισραήλ.

Χάρτης 6 ENI-Ρωσία



Η Κύπρος είναι σύμμαχος της Ρωσίας, και η Αίγυπτος είναι χρήσιμη στην Ρωσία, γιατί οι ΗΠΑ στήριξαν την Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Αίγυπτο. Οι ΗΠΑ στήριξαν την Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Αίγυπτο, πίσω από την οποία βρισκόταν η Τουρκία, γιατί έχουν μεγαλύτερη ανάγκη την Τουρκία από την Αίγυπτο. Εφόσον όμως οι ΗΠΑ χρειάζονται την Τουρκία περισσότερο από την Αίγυπτο, η Αίγυπτος έχει συμφέρον να στρέφεται προς την Ρωσία.

Η Τουρκία και η Αίγυπτος βρίσκονται σε πόλεμο αυτή την στιγμή, με την Τουρκία να βρίσκεται πίσω από πολλές τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον της Αιγύπτου από την Λιβύη και από την Γάζα. Όσο λοιπόν η Τουρκία είναι σημαντικότερη από την Αίγυπτο για τις ΗΠΑ, και είναι απείρως σημαντικότερη, και όσο η Αίγυπτος και η Τουρκία βρίσκονται σε πόλεμο, η Αίγυπτος θα χρειάζεται την Ρωσία. Εξάλλου στην Αίγυπτο την δουλειά μπορούν να την κάνουν η Τουρκία, το Κατάρ και το Ιράν, που θίγονται εξίσου με την Ρωσία από την ενεργειακή πολιτική της Αιγύπτου, χωρίς η Ρωσία να χαλάει τις σχέσεις της με την Αίγυπτο.

Το Ισραήλ από την άλλη πλευρά, ναι μεν βελτίωσε δραματικά τις σχέσεις του με την Ρωσία, δίνοντας μάλιστα στην Gazprom αποκλειστικά δικαιώματα για ένα τμήμα του δεύτερου μεγαλύτερου κοιτάσματος του, του Tamar, αλλά και λόγω της συνεργασίας Ισραήλ-Ρωσίας εναντίον των ισλαμιστών τρομοκρατών που υποστηρίζονται από την Τουρκία και το Κατάρ, αλλά δεν παύει να είναι εξαρτημένο από τις ΗΠΑ. Χωρίς τις ΗΠΑ δεν μπορεί να επιβιώσει το Ισραήλ, και η Ρωσία ξέρει ότι αν το Ισραήλ πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ρωσία θα επιλέξει σίγουρα ΗΠΑ. Μπορεί οι Ισραηλινοί στράβωσαν με την συνεργασία ΗΠΑ-Ιράν, αλλά δεν έχουν την πολυτέλεια να γυρίσουν την πλάτη στις ΗΠΑ.

Όχι μόνο είναι το Ισραήλ το ιδανικό σημείο για να προκαλέσει η Ρωσία ανάφλεξη, αλλά οι Ισραηλινοί συμφώνησαν όμως είπα με την ENI και την Repsol να τους τροφοδοτούν με φυσικό αέριο. Με τις τελευταίες εξελίξεις όλα δείχνουν ότι αυτή η συνεργασία των Ισραηλινών με την Ιταλία δεν δείχνει να τους βγαίνει σε καλό. Ίσως οι Ισραηλινοί δεν είχαν προβλέψει ότι η Ρωσία θα κατεβάσει στην Συρία τόσο μεγάλες δυνάμεις. Οι Ισραηλινοί αν δεν λάβουν πολύ μεγάλες διαβεβαιώσεις από το ΝΑΤΟ δεν θα πρέπει να προχωρήσουν σε αυτήν την συμφωνία με τους Ιταλούς. Το ακόμη χειρότερο είναι ότι την Ρωσία ενδεχομένως να μην την ενδιαφέρει η συμφωνία των Ισραηλινών με την ENI, αλλά η ίδια η ENI. Αν ισχύει αυτό η Ρωσία θα έχει συμφέρον να επιδιώξει ανάφλεξη άσχετα αν οι Ισραηλινοί προχωρήσουν στην συμφωνία ή όχι.

Η συμμαχία Ρωσίας-Χεζμπολάχ είναι τεράστιο πρόβλημα για το Ισραήλ, όχι τόσο λόγω των δυνάμεων της Ρωσίας στην Συρία. Ας υποθέσουμε ότι οι δυνάμεις αυτές, που βρίσκονται μακριά από την Ρωσία, μπορούν να αντιμετωπιστούν από τους Ισραηλινούς. Ας υποθέσουμε λέω. Μα αν χτυπήσεις κάποιο Ρωσικό αεροσκάφος, ή οτιδήποτε άλλο Ρωσικό, τότε είσαι σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ρωσία. Άσχετα αν δεν κηρυχτεί πόλεμος. Όταν η Χεζμπολάχ και η Συρία φέρνουν ισχυρά οπλικά συστήματα κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ, τα Ισραήλ τα χτυπάει. Αν η Ρωσία αναλάβει να προστατεύει αυτά τα οπλικά συστήματα, οι Ισραηλινοί θα πρέπει να χτυπήσουν την Ρωσία, και μάλιστα σε ξένο έδαφος, πχ στην Συρία ή στον Λίβανο. Θα έχουν δηλαδή και επικοινωνιακά μειονέκτημα οι Ισραηλινοί, γιατί στα ΜΜΕ δεν θα περνάει το επιχείρημα ότι αυτά τα οπλικά συστήματα θα μπορούσαν να χτυπήσουν το Ισραήλ. Πολύ δύσκολη κατάσταση για τους Ισραηλινούς, και δεν υπάρχει περίπτωση να μπορούν να καθαρίσουν χωρίς την βοήθεια των ΗΠΑ.

Αυτή η εξέλιξη βολεύει και το Ιράν. Στα πλαίσια της προσέγγισης Ιράν-ΗΠΑ, οι ΗΠΑ θα ζητάνε σίγουρα από το Ιράν να είναι πιο ήρεμο απέναντι στο Ισραήλ. Η ENI όμως, και το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου γενικότερα, θίγουν και το Ιράν. Αν όμως τα όπλα που χρησιμοποιεί η Χεζμπολάχ είναι Ρωσικά, οι ΗΠΑ δεν θα μπορούν να διαμαρτυρηθούν στο Ιράν. Δεν μπορεί το Ιράν να πει στην Ρωσία τι θα κάνει και τι δεν θα κάνει. Η Ρωσία είναι μία μεγάλη δύναμη που έχει η ίδια την ευθύνη των πράξεων της.

Οι αυξημένες δυνάμεις της Ρωσίας στην Συρία δεν έχουν φυσικά ως στόχο μόνο το Ισραήλ και την ENI, αλλά και τον μεγάλο αντίπαλο της Ρωσίας, που δεν είναι άλλος από την Τουρκία. Η βασική προτεραιότητα της Τουρκίας είναι η ανατροπή του Άσαντ, και οι Ρωσικές δυνάμεις κάθε άλλο παρά εύκολο κάνουν το έργο της Τουρκίας. Για να φύγει ο Άσαντ θα πρέπει να συμφωνήσει και η Ρωσία στο ποια θα είναι η διάδοχη κατάσταση, ειδικά μετά την αδιάφορη στάση των ΗΠΑ στο θέμα της απομάκρυνσης του Άσαντ, όπως έλεγα χτες. Βλέπε “Η Αδιαφορία των ΗΠΑ για Ανατροπή του Άσαντ”.

Πλουσιότερες Χώρες σε Φυσικό Αέριο


 Πλουσιότερες Χώρες σε Πετρέλαιο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου