Κυριακή, 9 Αυγούστου 2015

Η Σχέση των ΗΠΑ με τους Ισλαμιστές

Υπάρχει η εσφαλμένη εντύπωση ότι στις ΗΠΑ αρέσουν οι ισλαμιστές της Μέσης Ανατολής. Αυτή η λανθασμένη εντύπωση οφείλεται στην σοσιαλιστική προπαγάνδα, είτε αυτή είναι κόκκινης είτε είναι μαύρης προελεύσεως. Η αλήθεια είναι ότι οι ΗΠΑ επιθυμούν να συνεργάζονται με δημοκρατικές χώρες, και προς αυτή την κατεύθυνση σπρώχνουν τους συμμάχους τους, όταν και όσο μπορούν. Να περιγράψω το πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώθηκε η συμμαχία ΗΠΑ-Σαουδικής Αραβίας.


Στις αρχές του 20 αιώνα (1900), και λίγο πιο πριν, είχε αρχίσει να διαφαίνεται ξεκάθαρα ο ρόλος που το πετρέλαιο θα διαδραμάτιζε στον 20 αιώνα, καθώς έμελε να αντικαταστήσει τον άνθρακα. Οι μεγάλες βιομηχανικές δυνάμεις ήταν η Αγγλία και η Γερμανία, και τις ακολουθούσε η Γαλλία. Καμία από αυτές τις χώρες δεν είχε πετρέλαιο. Η Ρωσία ήταν η μόνη μεγάλη δύναμη της Ευρώπης που είχε πετρέλαιο.

Το πετρέλαιο βρισκόταν στην Βόρεια Αφρική και στην Μέση Ανατολή. Στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο η Γερμανία, που δεν ήταν ναυτική δύναμη, επιθυμούσε να φτάσει στο πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής, μέσω της συμμάχου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και στο πετρέλαιο της Βόρειας Αφρικής, μέσω της συμμάχου της Ιταλίας. Η Ιταλία ήταν σύμμαχος της Γερμανίας, άσχετα αν δεν κήρυξε τον πόλεμο στις Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία στην έναρξη του πολέμου, και αν τελικά, το 1915, μπήκε στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων. Μέχρι το 1914 η Οθωμανική Αυτοκρατορία και η Ιταλία ήταν σύμμαχοι της Γερμανίας, και υποτίθεται ότι θα της έδιναν πρόσβαση στο πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής.

Οι σύμμαχοι κατάφεραν να πετσοκόψουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία, και στα Βαλκάνια και στην Μέση Ανατολή, και να πάρουν την Ιταλία με το μέρος της. Σε μεγάλο βαθμό οι σύμμαχοι κέρδισαν τον πόλεμο επειδή είχαν στον έλεγχο τους το πετρέλαιο. Το ίδιο έγινε και με τον Χίτλερ αργότερα, αφού ούτε αυτός κατάφερε να πάρει τον έλεγχο της Κασπίας Θάλασσας, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, κάτι που στέγνωσε τον Γερμανικό Στρατό.

Μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία δεν υπήρχε πλέον σαν παίκτης. Η σύγκρουση μεταφέρθηκε ανάμεσα στην Σοβιετική Ένωση και την Δύση. Η Σοβιετική Ένωση ήταν πολύ πλούσια σε πετρέλαιο, και οι Δυτικοί παρόλο που δεν είχαν πετρέλαιο, είχαν τον έλεγχο της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Την περίοδο όμως 1950-1970, στην Λιβύη, την Αλγερία και το Ιράκ, την εξουσία πήραν σοσιαλιστές δικτάτορες, σύμμαχοι των Ρώσων. Το 1979, με την εξέγερση των Ισλαμιστών, χάθηκε και το Ιράν για την Δύση. Επομένως όλη η Βόρεια Αφρική, και πάνω από την μία πλευρά του Περσικού Κόλπου, είχαν έρθει στα χέρια σοσιαλιστών δικτατόρων, συμμάχων της Ρωσίας.

Όλοι αυτοί εξοπλίζονταν από την Ρωσία. Όχι μόνο λοιπόν η Σοβιετική Ένωση θα είχε τεράστιο πλεονέκτημα σε περίπτωση πολέμου έναντι των Δυτικών, αλλά και κατά την διάρκεια της ειρήνης όλες αυτές οι χώρες θα μπορούσαν να λειτουργούν ως καρτέλ, προκειμένου να μειώνουν την παραγόμενη ποσότητα πετρελαίου ανεβάζοντας  τις τιμές. Η χώρα που ήταν σύμμαχος των ΗΠΑ, και φρόντιζε υπό την πίεση των ΗΠΑ να παράγει ποσότητες που δεν θα επέτρεπαν την υπερβολική αύξηση των τιμών, ήταν η Σαουδική Αραβία. Και οι υπόλοιποι Άραβες του Κόλπου φυσικά, με την εξαίρεση του Ιράκ. Αλλά τα μεγάλα αποθέματα τα διαθέτει η Σαουδική Αραβία.

Το 1979 λοιπόν, αφού είχαν περάσει στα χέρια σοσιαλιστών δικτατόρων η Λιβύη, η Αλγερία, το Ιράκ, και αφού είχε χαθεί το Ιράν, οι Ρώσοι εισέβαλλαν στο Αφγανιστάν, για να μην πέσει η κομμουνιστική κυβέρνηση του Αφγανιστάν. Εξάλλου εκείνη την περίοδο η Κεντρική Ασία (Καζακστάν, Τουρκμενιστάν, Τατζικιστάν, Κιργιστάν, Ουζμπεκιστάν) ανήκαν στην Σοβιετική Ένωση. Επομένως από την Βόρεια Αφρική, την Μέση Ανατολή και την Κασπία Θάλασσα, που είναι οι περιοχές που φιλοξενούν πάνω από τα 2/3 των παγκοσμίων αποθεμάτων πετρελαίου, στον έλεγχο της Δύσης βρίσκονταν μόνο η μία πλευρά του Περσικού Κόλπου. Μιλάμε για μία μεγάλη ανατροπή.


Γι’αυτό και το 1980, μετά την απώλεια του Ιράν και την εισβολή της Ρωσίας στο Αφγανιστάν, οι ΗΠΑ μέσω του Δόγματος Κάρτερ, ανακοίνωσαν με τον πλέον σαφή τρόπο ότι οι ΗΠΑ θα χρησιμοποιούσαν στρατιωτικά μέσα αν απειλούνταν τα συμφέροντα τους στον Περσικό Κόλπο. Νομίζω ότι αυτό που εννοούσαν ήταν ότι αν οι Ρώσοι, είτε με στρατιωτικά μέσα, είτε υποστηρίζοντας τους σοσιαλιστές Σαουδάραβες, έπαιρναν τον έλεγχο της Σαουδικής Αραβίας, οι ΗΠΑ θα ξεκινούσαν πόλεμο εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Ουσιαστικά, με το Δόγμα Κάρτερ, οι ΗΠΑ ξεκαθάριζαν στην Ρωσία ότι η απώλεια της Αραβικής πλευράς του Περσικού Κόλπου θα ήταν για τις ΗΠΑ αιτία πολέμου, άσχετα με τον τρόπο με τον οποίο θα είχε προέλθει η απώλεια αυτή πχ με στρατιωτικά μέσα, με εκλογές κτλ.

Επομένως όταν εξετάζουμε την σχέση των ΗΠΑ με την Σαουδική Αραβία, θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας ότι στην Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική υπάρχουν μόνο σκληροί σοσιαλιστές και σκληροί ισλαμιστές. Δεν υπάρχει στην περιοχή φιλελεύθερος χώρος. Πως είναι στην Ελλάδα που υπάρχουν κομμουνιστές και εθνικοσοσιαλιστές, σε πιο σκληρές και πιο ήπιες μορφές, χωρίς να υπάρχει φιλελεύθερος χώρος, μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον, έτσι και στην Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική, υπάρχουν μόνο σοσιαλιστές και ισλαμιστές. Κάθε περιοχή έχει τους δικούς τους διαχωρισμούς.

Επομένως οι ΗΠΑ δεν μπορούσαν να επιλέξουν να συνεργαστούν με τους σοσιαλιστές δικτάτορες, αφού αυτοί υποστηρίζονταν από την Σοβιετική Ένωση. Αναγκαστικά λοιπόν οι ΗΠΑ έπρεπε να δεχτούν τους Ισλαμιστές της Σαουδικής Αραβίας, που έβλεπαν τους σοσιαλιστές ως εχθρούς. Όπως ακριβώς μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Άγγλοι και οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν στην Ελλάδα να συνεργαστούν με τους εθνικοσοσιαλιστές, όχι επειδή τους άρεσαν οι εθνικοσοσιαλιστές, αλλά επειδή η μόνη άλλη επιλογή ήταν οι κομμουνιστές, που ήταν σύμμαχοι των Ρώσων.

Θέλω να πω ότι όντως οι ΗΠΑ έχουν συνεργαστεί με τους Ισλαμιστές Άραβες του Κόλπου στο παρελθόν, αλλά δεν είχαν και κάποια άλλη επιλογή. Αν δεν τους στήριζαν θα τους ανέτρεπαν σοσιαλιστές δικτάτορες, σύμμαχοι των Ρώσων, όπως έγινε στις υπόλοιπες χώρες.

  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου