Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2015

Η Στάση της Τουρκίας στην Επίθεση στον Καντάφι, και οι Σχέσεις της με την Γαλλία και την Γερμανία

Η σχέση της Τουρκίας είναι πολύ προβληματική και με τους δύο μεγάλους παίκτες της Ευρώπης. Και με την Γερμανία και με την Γαλλία. Ο Ερντογάν όχι μόνο σπρώχνει τους τουρκικής καταγωγής Γερμανούς προς τον ισλαμισμό, αλλά τους καλεί και να μην αφομοιωθούν από την Γερμανία, κάτι που προκαλεί στους Γερμανούς ρίγη ανησυχίας.

Οι Γερμανοί όχι μόνο δεν επιτρέπουν την είσοδο της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτι για το οποίο η Τουρκία εκλιπαρεί τα τελευταία χρόνια, αλλά και κατασκεύασαν και επιδότησαν την πώληση των υπερσύγχρονων γερμανικών υποβρυχίων Dolphin στους Ισραηλινούς, κάτι που δίνει στους Ισραηλινούς την πιθανότητα να υπερασπιστούν τα θαλάσσια κοιτάσματα φυσικά αερίου που διαθέτουν, απέναντι στο πανίσχυρο τουρκικό ναυτικό, αν κάποια στιγμή υπάρξει σύγκρουση. Οι Ισραηλινοί δεν έχουν θάλασσα, και δεν έχουν σχεδόν καθόλου ναυτικό, αλλά μόνο ισχυρή αεροπορία. Για να υπερασπιστείς όμως τα θαλάσσια κοιτάσματα σου χρειάζεσαι ναυτικό. Τα υπερσύγχρονα υποβρύχια των Γερμανών δίνουν στους Ισραηλινούς μία ελπίδα απέναντι στο πανίσχυρο τουρκικό ναυτικό. Σε αεροπορία βέβαια οι Ισραηλινοί υπερτερούν των Τούρκων.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μέσω της Γερμανίας περνάνε στην Ευρώπη δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ρωσικού φυσικού αερίου, μέσω των υποθαλάσσιων αγωγών της Βαλτικής, κάτι που μειώνει την γεωπολιτική ισχύ και την γεωστρατηγική σημασία της Τουρκίας. Άλλωστε η Μέρκελ είχε ανρηθεί να χρηματοδοτήσει η Γερμανία τον αγωγό Nabucco που προωθούσαν οι ΗΠΑ, η ΕΕ και η Τουρκία, όπως θα διαβάστε στο παρακάτω άρθρο του Euractiv, με τίτλο No EU funding for Nabucco, says Merkel”, του Μαρτίου 2009. Το άρθρο γράφει ότι υπήρχε η υποψία ότι η Γερμανία ήθελε να εμποδίσει την κατασκευή του Nabucco. Αυτό όπως καταλαβαίνετε έφερνε την Γερμανία απέναντι από τις ΗΠΑ και την Τουρκία.

Με τους Γάλλους η Τουρκία έχει πάλι το πρόβλημα με τους Ισλαμιστές, αφού η Γαλλία είναι μία χώρα με εκατομμύρια μουσουλμάνων, και η Τουρκία ασκεί πλέον μεγάλη επιρροή στους ισλαμιστές παγκοσμίως. Η Γαλλία μάλιστα απαγόρευσε πρόσφατα στις μουσουλμάνες Γαλλίδες να καλύπτουν το πρόσωπο τους με μπούρκα, όπως επιθυμούν οι ισλαμιστές μουσουλμάνοι, και όπως επιβάλει ο ισλαμικός νόμος, όπως θα διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο της κεντροαριστερής Guardian, με τίτλο “French Muslim women on burqa ban ruling: All I want is to live in peace”, του Ιουλίου 2014.

Σαν να μην έφτανε αυτό, η Γαλλία, όπως και η Γερμανία, δεν θέλει την συμμετοχή της Τουρκίας στην ΕΕ, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο άρθρο του κρατικού Γαλλικού France 24, με τίτλο “Hollande tries to calm France's complicated relationship with Turkey”, του Ιανουαρίου 2014. Όπως μάλιστα θα διαβάσετε στο άρθρο της κεντροδεξιά Telegraph, με τίτλο “Turkey 'recalls French ambassador' over Armenian genocide bill”, του Δεκεμβρίου 2011, η Γαλλία πέρασε ένα νόμο που καθιστά παράνομη την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων από την Τουρκία, με αποτέλεσμα η Τουρκία να ανακαλέσει τον πρέσβη της στην Γαλλία.

Σαν να μην έφταναν όμως όλα αυτά, όταν οι σχέσεις ΗΠΑ-Σαουδικής Αραβίας χάλασαν, λόγω του αγωγού TAPI που προωθούν οι ΗΠΑ, και λόγω της σημασίας της Κίνας ως αγοράστριας σαουδαραβικού πετρελαίου, με ταυτόχρονη υποχώρηση των αμερικανικών εισαγωγών, αλλά και λόγω της βελτίωσης των σχέσεων ΗΠΑ-Ιράν, η Γαλλία ανέλαβε τον ρόλο της προστάτιδας της Σαουδικής Αραβίας. Προφανώς ευελπιστώντας σε ακόμη μεγαλύτερα ενεργειακά projects, αλλά και σε ακόμη μεγαλύτερες πωλήσεις οπλικών συστημάτων. Η Γαλλία έτσι κι αλλιώς παραδοσιακά πουλάει όπλα αξίας δισεκατομμυρίων στους Άραβες, και στην κόντρα Αράβων-Ιρανών η Γαλλία είναι στο πλευρό των Αράβων. Η Σαουδική Αραβία όμως δεν δέχεται το χαλιφάτο υπό την ηγεσία του Ερντογάν, και δεν θεωρεί τον ISIS αυθεντικό εκφραστή του χαλιφάτο, ρόλο τον οποίο η ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας διεκδικεί για τον εαυτό της. Στην κόντρα της όμως με την Σαουδική Αραβία η Τουρκία βρίσκει μπροστά της και την Γαλλία, όπως στην κόντρα της με το Ισραήλ βρίσκει μπροστά της την Γερμανία.

Ως αποτέλεσμα η Τουρκία έχει προβληματικές σχέσεις και με την Γαλλία. Όταν λοιπόν η Τουρκία είδε την Γαλλία να πρωταγωνιστεί στην επίθεση εναντίον του Καντάφι το 2011, δυσανασχέτησε, γιατί θεώρησε ότι η Γαλλία θα είχε αυξημένη επιρροή στην μετά Καντάφι εποχή. Η Γαλλία ήταν άλλωστε η χώρα που πρώτη χτύπησε τον Καντάφι, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο της Washington Post, με τίτλο “France fires first shots against Libya after Gaddafis forces enter Benghazi”, του Μαρτίου 2011.

French fighter jets streaking over Libya on Saturday bombed a military vehicle and walled off a 600-square-mile sanctuary over the eastern city of Benghazi in the first military engagements in support of the no-fly zone authorized two days ago by the U.N. Security Council.

Η Τουρκία λοιπόν δυσανασχέτησε, και ζήτησε από το ΝΑΤΟ να μην έχει η Γαλλία την διεύθυνση των επιχειρήσεων εναντίον του Καντάφι, αλλά τον απόλυτο έλεγχο των επιχειρήσεων να τον έχει το ΝΑΤΟ, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του BBC, με τίτλο “Libya: Turkey's troubles with Nato and no-fly zone”, του Μαρτίου 2011.



1η, 2η και 3η Παράγραφος
At the beginning of March, Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan spelled out his view of Nato-led intervention in Libya.
It would be absurd, unthinkable, he said. It should not even be discussed. Two weeks later he repeated that view. Nato intervention would be useless, he said, and would have dangerous consequences.
But this week, Turkish policy towards Libya appears to have done a complete U-turn. Criticising the French government for taking the lead role in air attacks on Col Gaddafi's forces, Turkey has insisted that command of the operation be handed over to Nato, and Nato alone. For this to happen, the agreement of Turkey - a Nato member since 1952 - is essential.

Η Τουρκία, μαζί με το Κατάρ, προσπάθησε να προσφέρει μεγαλύτερη βοήθεια στους Λίβυους που εξεγείρονταν εναντίον του δικτάτορα Καντάφι. Ο Ενρτογάν φυσικά στήριξε τους ισλαμιστές στην Λιβύη. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι ενώ όλες σχεδόν οι χώρες του ΝΑΤΟ χτύπησαν τον Καντάφι, με την εξαίρεση της Γερμανίας που συντάχθηκε με την Ρωσία και την Κίνα και έμεινε ουδέτερη, κάθε χώρα είχε τα δικά της κίνητρα. Αλλά και μετά την ανατροπή του Καντάφι δεν στηρίξαν όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ τις ίδιες πολιτικές δυνάμεις.


Για άρνηση Μέρκελ να χρηματοδοτήσει τον Nabucco βλέπε
“No EU funding for Nabucco, says Merkel”, του Μαρτίου 2009.

Για απαγόρευση Μπούρκας στην Γαλλία βλέπε
“French Muslim women on burqa ban ruling: All I want is to live in peace”, του Ιουλίου 2014


Για μπλοκάρισμα της συμμετοχής της Τουρκίας στην ΕΕ βλέπε
“Hollande tries to calm France's complicated relationship with Turkey”, του Ιανουαρίου 2014

Για αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από την Γαλλία και για την ανάκληση του Τούρκου πρέσβη βλέπε
Turkey 'recalls French ambassador' over Armenian genocide bill”, του Δεκεμβρίου 2011

  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου