Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

Τουρκία-ISIS

Ωραίο άρθρο της Al Monitor, με τίτλο “Ankara cracks down on IS; but is it too little too late?”, του Ιουλίου 2015. Το άρθρο αναφέρεται στην αλλαγή πολιτικής της Τουρκίας σε σχέση  με τον ISIS, και αναφέρει ότι στις 10 Ιουλίου του 2015 έγινε για πρώτη φορά επίθεση στο δίκτυο στρατολόγησης του ISIS που λειτουργεί στην Τουρκία, με πολλές συλλήψεις στελεχών του ISIS ακολουθούν.

Το άρθρο αναφέρει ότι ενώ η Τουρκία είχε προχωρήσει ήδη, εδώ και έναν χρόνο περίπου, σε σκληρότερους ελέγχους των αεροδρομίων, ελέγχοντας την είσοδο και έξοδο Τζιχαντιστών από την Τουρκία, δεν είχε πειράξει το δίκτυο του ISIS που λειτουργεί στο εσωτερικό της Τουρκίας. Το άρθρο αναφέρει ότι το μέλλον θα δείξει αν πράγματι η Τουρκία έχει αποφασίσει να αλλάξει στάση στο θέμα του ISIS.

Το άρθρο χρησιμοποιεί τον τίτλο “Πολύ λίγα πολύ αργά?”, γιατί η Τουρκία πλήρωσε ακριβά την υποστήριξη της στον ISIS. Πέρα από τις κατηγορίες που εκτοξεύτηκαν εναντίον της Τουρκίας διεθνώς, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία χώρα που υποστηρίζει την διεθνή τρομοκρατία, η συμπεριφορά της Τουρκίας στην Συρία και στο Ιράκ πλήγωσε πολύ και την σχέση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ. Να θυμίσω ότι όταν οι ΗΠΑ ζήτησαν από την Τουρκία να τις βοηθήσουν να προστατεύσουν τους Κούρδους από τον ISIS, η Τουρκία αρνήθηκε, απαιτώντας πρώτα να ανατραπεί ο δικτάτορας Άσαντ της Συρίας.

Ο πληθυσμός της Συρίας είναι στην πλειοψηφία του Σουνίτες Μουσουλμάνοι, ενώ ο Άσαντ είναι Αλεβίτης. Οι Αλεβίτες είναι ένα παρακλάδι του Σιιτικού Μουσουλμανικού κόσμου. Επομένως η Τουρκία, και οι Άραβες του Κόλπου, θεωρούν ότι αν προκηρυχθούν εκλογές θα εκλεγεί μία Σουνιτική ηγεσία, με την βοήθεια τους ίσως, η οποία θα πάρει την Συρία από την σφαίρα επιρροής των Σιιτών Ιρανών, και θα την φέρει στην σφαίρα επιρροής των Σουνιτικών χωρών. Ο έλεγχος της Συρίας και του Ιράκ από το Ιράν βγάζει το Ιράν στην Μεσόγειο Θάλασσα. Έτσι το Ιράν μπορεί να στείλει πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Ευρώπη, παρακάμπτοντας την Τουρκία, αν η Τουρκία έχει παράλογες απαιτήσεις.



Το αποτέλεσμα όμως της άτεγκτης πολιτικής της Τουρκίας ήταν να ενισχυθούν οι σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν ακόμη περισσότερο, και να βλέπουν οι ΗΠΑ με καχυποψία την Τουρκία, έναν από τους βασικότερους συμμάχους τους κάποτε. Οι ΗΠΑ πίεζαν για την ανατροπή του Άσαντ το 2011, αλλά λόγω της εναντίωσης της Ρωσίας και του Ιράν, αλλά και πολλών Ευρωπαϊκών χωρών, όπως πχ η Γερμανία, σε μία επέμβαση τύπου Λιβύης, οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν να ανατρέψουν τον Άσαντ, έναν παραδοσιακό τους εχθρό.

Λόγω όμως της στάσης της Τουρκίας, οι ΗΠΑ  σταδιακά υιοθέτησαν μία πιο ουδέτερη στάση στο θέμα του Άσαντ, αν δεν πέρασαν και στο άλλο άκρο. Γιατί με την Τουρκία σε μεγάλο βαθμό να έχει αυτονομηθεί, και να κοντράρει στα ίσια και την Ρωσία και τις ΗΠΑ, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι είναι καλύτερο για τις ΗΠΑ να ελέγχει η Τουρκία την Συρία. Όσο η Συρία ελέγχεται από το Ιράν, οι ΗΠΑ έχουν την εναλλακτική Ιράν-Ιράκ-Συρίας για να στείλουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο στους Ευρωπαίους συμμάχους τους. Αν όμως η Συρία περάσει σε Τουρκική επιρροή, οι ΗΠΑ θα έχουν μόνο την εναλλακτική Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας. Ο άξονας όμως Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας δεν έχει ούτε 2 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, και σχεδόν καθόλου πετρέλαιο, και επομένως δεν μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα. Μόνο σε συνεργασία με κάποια Σουνιτική χώρα μπορεί να λειτουργήσει αυτός ο άξονας πχ Σαουδική Αραβία, Κατάρ κλπ. Ενώ ο άξονας Ιράν-Ιράκ-Συρία είναι ένας αυτόνομος ενεργειακά άξονας.

Επομένως νομίζω ότι μπορούμε να πούμε με απόλυτη βεβαιότητα ότι η άκαμπτη στάση της Τουρκίας στην Συρία και στο Ιράκ, σε σχέση με τις ΗΠΑ, γύρισε στην Τουρκία μπούμερανγκ. Γιατί δεν πρέπει να γελιόμαστε. Όταν οι ΗΠΑ με το Ιράν βοηθούσαν τους Κούρδους εναντίον του ISIS, αυτό που συνέβαινε σε μεγάλο βαθμό ήταν ένας πόλεμος ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν από την μία πλευρά, με την Τουρκία να βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό από την άλλη πλευρά. Μιλάμε για αδιανόητα πράγματα μέχρι πριν λίγα χρόνια. Νομίζω λοιπόν ότι ο τίτλος “Πολύ λίγο πολύ αργά?” είναι σωστός, γιατί ακόμη και να αλλάξει στάση η Τουρκία στην Συρία και στο Ιράκ, η πληγή που δημιουργήθηκε ανάμεσα στην Τουρκία και τις ΗΠΑ θα συνεχίσει να βγάζει πύον.

Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι η Τουρκία έχει ανάγκη την Ρωσία, ενώ το Ιράν, αν αρχίσει να στέλνει το πετρέλαιο και το φυσικό του αέριο στην Ευρώπη, θα μετατραπεί σε έναν φυσικό αντίπαλο της Ρωσίας. Και αυτό είναι κάτι που οι ΗΠΑ λαμβάνουν σίγουρα υπόψη τους.


Για άρθρο της Al Monitor βλέπε:
Ankara cracks down on IS; but is it too little too late?”, του Ιουλίου 2015


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου