Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Μία Σύγκριση Τουρκίας Πακιστάν

Πολύ ωραίο άρθρο των New York Times, με τίτλο “Pakistan’s Lessons for Turkey”, του Οκτωβρίου 2014. Το άρθρο λέει ότι η Τουρκία πρέπει να διδαχθεί από τα λάθη που το Πακιστάν έχει κάνει στο παρελθόν, όταν το Πακιστάν επέτρεψε στους φανατικούς Ισλαμιστές να δημιουργήσουν ένα δίκτυο στο εσωτερικό του, προκειμένου μαζί με την Σαουδική Αραβία και τις ΗΠΑ να αντιμετωπίσει τους Σοβιετικούς, που το 1979 είχαν εισβάλει στο Αφγανιστάν. Λένε λοιπόν οι NYT, ότι όταν αποχώρησε ο Σοβιετικός στρατός το 1989 από το Αφγανιστάν, οι διάφορες ομάδες Ισλαμιστών άρχισαν να συγκρούονται μεταξύ τους, και στράφηκαν και εναντίον του ίδιου του Πακιστάν.

Και θέλω να εξηγήσω τι εννοεί το άρθρο. Την εισβολή των Σοβιετικών ήθελαν να την αντιμετωπίσουν και οι ΗΠΑ, και η Τουρκία, και η Σαουδική Αραβία, και το Πακιστάν. Όταν όμως αυτή η ιστορία τελείωσε, οι γεωπολιτικές επιδιώξεις της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν έπαψαν να είναι οι ίδιες. Επομένως το δίκτυο των Ισλαμιστών που λειτουργούσε εντός του Πακιστάν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από την Σαουδική Αραβία, την Τουρκία, ακόμη και το Ιράν, εναντίον του ίδιου του Πακιστάν. Αυτό ισχυρίζεται ουσιαστικά το άρθρο ότι μπορεί να συμβεί αύριο και στην Τουρκία.

Και έχουν απόλυτο δίκιο οι ΝΥΤ. Για παράδειγμα βλέπουμε την Al Qaeda, που είναι Σαουδαραβικό δημιούργημα, να κάνει επιθέσεις και στο εσωτερικό της Σαουδικής Αραβίας, και εναντίον των Σιιτών της Σαουδικής Αραβίας, αλλά και προκειμένου να ανατρέψει την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας. Αυτό συμβαίνει γιατί η ίδια η ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας εξέθρεψε τον ισλαμισμό στο εσωτερικό της. Πάνω σε αυτό το δίκτυο πάτησε η Al Qaeda. Επομένως μπορεί ένα μέρος αυτού του δικτύου να χρησιμοποιηθεί πλέον από την Τουρκία, από το Κατάρ, από το Ιράν, από χώρες γενικά που επίσης προωθούν τον Ισλαμισμό, αλλά και από διαφορετικά τμήματα της Σαουδαραβικής ελίτ, για να προωθήσουν τις δικές τους επιδιώξεις.

Να δώσω και ένα παράδειγμα για το Πακιστάν. Το Πακιστάν σήμερα έχει τελείως διαφορετικές γεωπολιτικές επιδιώξεις από την Τουρκία και την Σαουδική Αραβία, και εν μέρει και από το Ιράν. Η Κίνα προτίθεται να επενδύσει πάνω από 40 δισεκατομμύρια δολάρια στον οικονομικό διάδρομο Κίνας-Πακιστάν, αλλά αυτό απαιτεί πολιτική σταθερότητα. Στον οικονομικό διάδρομο αυτόν η Κίνα θέλει να εντάξει τώρα και το Ιράν μέσω του αγωγού Ιράν-Πακιστάν. Οι ΗΠΑ με την Ινδία θέλουν επίσης να δημιουργήσουν τον αγωγό TAPI (Turkmenistan-Afghanistan-Pakistan-India).



Αυτά τα έργα είναι θησαυρός για το Πακιστάν, που σε αντίθεση με το παρελθόν, θέλει τώρα πολιτική σταθερότητα. Αυτό όμως είναι δύσκολο, γιατί οι Άραβες και οι Ιρανοί δεν θέλουν τον αγωγό TAPI, και άρα επιθυμούν αναταραχές στο Αφγανιστάν, και γιατί οι Τούρκοι υποστηρίζουν την οργάνωση των Ισλαμιστών Ουιγούρων στην Xinjiang της Κίνας, από όπου θα περάσει ο οικονομικός διάδρομος Κίνας-Πακιστάν. Αυτό φέρνει τους Πακιστανούς σε κόντρα με τους Τούρκους στην Xinjiang, γιατί οι Πακιστανοί χτυπούν τους Ισλαμιστές της οργάνωσης East Turkestan Islamic Movement που στηρίζει η Τουρκία στην Xinjiang. Τους φέρνει όμως και σε κόντρα με τους Άραβες και τους Ιρανούς στο Αφγανιστάν γιατί το Πακιστάν το συμφέρει να δημιουργηθεί ο αγωγός TAPI, και άρα θέλει ειρήνη στο Αφγανιστάν, ενώ τους Άραβες και τους Ιρανούς τους συμφέρουν οι αναταραχές, αφού ο αγωγός αυτός θίγει τα συμφέροντα τους.

Τώρα όμως, όπως εννοούν οι New York Times, οι Άραβες, οι Ιρανοί και οι Τούρκοι, μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα δίκτυα των Ισλαμιστών που λειτουργούν στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν, εναντίον του ίδιου του Πακιστάν, που τώρα επιθυμεί πολιτική σταθερότητα, αλλά που είναι μία από τις χώρες που συνέβαλλαν αποφασιστικά στην δημιουργία αυτών των δικτύων στο παρελθόν. Αυτό ισχυρίζονται οι New York Times μπορεί να συμβεί μελλοντικά και στην Τουρκία.


Για το άρθρο των New York Times βλέπε
“Pakistan’s Lessons for Turkey”, του Οκτωβρίου 2014



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου