Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Ρωσία VS Σιβηρία

Άρθρο του Newsweek, με τίτλο “The Separatist Threat to Putin’s Mother Russia From the East”, του Ιουλίου 2015, για την σχέση Μόσχας-Σιβηρίας. Για Σιβηρία βλέπε εικόνα 1.

Εικόνα 1



 Το άρθρο αναφέρει ότι οι κάτοικοι της Σιβηρίας νοιώθουν αδικημένοι, γιατί θεωρούν ότι η Μόσχα παρέχει πολύ μικρή βοήθεια σε μία τόσο μεγάλη περιοχή, που διαθέτει μάλιστα και τόσο πλούσιες πρώτες ύλες, και ενδεικτικά αναφέρει ότι το 2012 η Σιβηρία συνεισέφερε στα φορολογικά έσοδα της Ρωσίας 130 δισεκατομμύρια ρούβλια, ενώ για την ίδια περίοδο το Ρωσικό κράτος επένδυσε στην Σιβηρία μόλις 10 δισεκατομμύρια ρούβλια.

Η Σιβηρία αποτελεί το 77% των εδαφών της Ρωσίας, αλλά μόνο 40 από τα 143 εκατομμύρια του Ρωσικού πληθυσμού κατοικούν στην παγωμένη Σιβηρία. Η Σιβηρία είναι η περιοχή που εκτείνεται από τα Ουράλια Όρη μέχρι τον Ειρηνικό Ωκεανό. Σύμφωνα με το Newsweek, ήδη από το 1892, οι κάτοικοι της Σιβηρίας έθεταν θέμα, και υποστήριζαν ότι η Σιβηρία είχε γίνει αποικία της Ρωσίας.

Το άρθρο αναφέρει ότι οι κάτοικοι της Σιβηρίας είναι δυσαρεστημένοι με την συγκεντρωτική πολιτική που ακολουθεί ο Πούτιν, γιατί αυτή η πολιτική αφαιρεί εξουσίες από την Σιβηρία και τις μεταφέρει στο Κρεμλίνο. Το 2011 διοργανώθηκε στην Σιβηρία ένα συνέδριο για την αυτονόμηση της Σιβηρίας, με σύνθημα “Σταματήστε να ταΐζετε την Μόσχα”. Επίσης το σλόγκαν “I am Seberian”, γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλές ανάμεσα στους κύκλους των νέων της Σιβηρίας σύμφωνα με το Newsweek. Τον Αύγουστο του 2014 θα γινόταν μία διαδήλωση υπέρ της Σιβηρίας, την οποία η Ρωσική κυβέρνηση απαγόρευσε, με ταυτόχρονη σύλληψη πολλών από τους διοργανωτές.

Το θέμα με την Σιβηρία είναι ότι σε αυτήν βρίσκονται τα μεγαλύτερα Ρωσικά κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου όπως βλέπετε στον παρακάτω χάρτης της Energy Information Administration, από το άρθρο “Russia looks beyond West Siberia for future oil and natural gas growth”, του Σεπτεμβρίου 2014. Βλέπε εικόνα 2


Εικόνα 2





Όπως βλέπετε στον χάρτη, στην Δυτική Σιβηρία βρίσκεται το 62% του Ρωσικού πετρελαίου, στην Ανατολική Σιβηρία το 6%, και στα παράλια του Ειρηνικού Ωκεανού στην Ανατολική Σιβηρία βρίσκεται το 4%. Στα παράλια του Ειρηνικού Ωκεανού είναι το σημείο που η Ρωσία συγκρούεται την Ιαπωνία για το θέμα των ΑΟΖ τους. Επίσης στην Ανατολική Σιβηρία βρίσκεται το 89% του Ρωσικού φυσικού αερίου, στην Ανατολική Σιβηρία το 1%, και στα παράλια του Ειρηνικού Ωκεανού το 4%.

Ενδεχομένως κάποιος να φανταστεί κάποιος ότι ο ωφελημένος από μία αυτονόμηση της Σιβηρίας, ή από μία ανεξάρτητη Σιβηρία, θα ήταν οι ΗΠΑ και η ΕΕ, αλλά συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Μία ανεξάρτητη Σιβηρία, αν υποθέσουμε ότι ποτέ συμβεί κάτι τέτοιο, θα ήταν μεγάλο πλήγμα για τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, γιατί θα έφερνε το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Σιβηρίας στον έλεγχο της Κίνας, η οποία θα μετατρέπονταν στην μαμά της Σιβηρίας, λόγων των κακών σχέσεων που η Σιβηρία θα είχε με την Ρωσία.

Οι ΗΠΑ και η ΕΕ βρίσκονται πολύ μακριά από την Σιβηρία, ενώ η Κίνα και η Σιβηρία συνορεύουν. Άλλωστε οι δύο αγωγοί που συμφώνησαν να κατασκευάσουν οι Ρώσοι και οι Κινέζοι, ο Altai Pipeline, και ο Power of Siberia, φυσικό αέριο της Δυτικής και Ανατολικής Σιβηρίας θα μεταφέρουν στην Κίνα. Βλέπε εικόνα 3.

Εικόνα 3



Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, τα συμφέροντα των ΗΠΑ, της ΕΕ και της Ρωσίας είναι ευθυγραμμισμένα. Η ελπίδα των ΗΠΑ ήταν ότι η Ρωσία θα μετατρέπονταν σε μία δημοκρατική χώρα, και θα αναλάμβανε την ενεργειακή ασφάλεια, αλλά και την αμυντική προστασία της Ευρώπης, προκειμένου η ΕΕ να μην εξαρτάται από τον Περσικό Κόλπο και την Κασπία Θάλασσα. Έτσι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επικεντρώσουν την προσοχή τους στον μεγάλο τους αντίπαλο, την Κίνα, και το γεωπολιτικό σημείο που τους ενδιαφέρει περισσότερο, την Νότια Κινεζική Θάλασσα.

Η αλήθεια είναι ότι η Ρωσία θα έπρεπε να έχει τον ρόλο του υποστράτηγου στο ΝΑΤΟ, αφήνοντας τον ρόλο του στρατηγού στις ΗΠΑ. Όμως πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει? Πέρα από το ότι οι ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, η Ρωσία δεν έχει γνωρίσει ποτέ της την δημοκρατία. Πως θα μπορούσε μέχρι να μετατραπεί σε μία δημοκρατική χώρα, όπως είναι οι χώρες της ΕΕ, να έχει τον ρόλο του στρατηγού στην Ευρώπη? Δυστυχώς αυτά τα σχέδια ναυάγησαν, και ο Πούτιν γυρίζει την Ρωσία πίσω στις μαύρες μέρες του κομμουνισμού, εφαρμόζοντας απλά ένα εθνικοσοσιαλιστικό μοντέλο, προκειμένου να προωθήσει τον πανσλαβισμό και τον Χριστιανισμό για να προωθήσει την ενεργειακή πολιτική της Ρωσίας στην Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια.

Για το άρθρο του Newsweek βλέπε



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου