Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2015

Σύρια vs Λίβανος

Η Συρία και ο Λίβανος απέκτησαν για πρώτη φορά διπλωματικές σχέσεις το 2008, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του Guardian, με τίτλο “Syria and Lebanon to establish diplomatic relations”, του Οκτωβρίου 2008. Στην 3η παράγραφο το άρθρο αναφέρει ότι η Συρία θεωρούσε πάντα ότι ο Λίβανος είναι ένα τμήμα της Συρίας, και όχι μία ξεχωριστή χώρα.

1η Παράγραφος
Syria and Lebanon are to establish diplomatic relations for the first time ever, putting ties between the neighbours on a more equal basis — and helping Damascus emerge from its regional isolation.
3η και 4η Παράγραφος
The two countries have not had normal diplomatic ties since they gained their independence from France over 60 years ago, with Syria seeing Lebanon as part of its historic territory. Damascus has been by far the dominant side in their relationship since 1976, when its "peacekeeping" troops intervened in Lebanon's civil war and retained firm control for nearly 30 years.
The assassination of the former Lebanese prime minister Rafiq al-Hariri in 2005 — which was widely blamed on Syrian agents though denied by Damacsus — led to international pressure and street protests that forced Syria to withdraw its forces. Lebanon's anti-Syrian factions have also blamed Damascus for a series of attacks targeting its enemies.
7η Παράγραφος
Assad has been under pressure from the US and its allies over his close relations with Iran and support for the Lebanese Shia movement Hizbullah and the Islamists of Hamas in the Palestinian territories. Yesterday George Bush warned Syria to respect Lebanon's sovereignty and urged it to establish full diplomatic ties with Beirut.
9η και 10η Παράγραφος
Some of the credit for the Syrian shift goes to Nicolas Sarkozy, the French president, who reversed the policy of his predecessor, Jacques Chirac, and worked to coax Assad in from the cold. Sarkozy invited Assad to an EU summit in Paris and then visited Damascus. Between those two events Lebanon's new president, Michel Suleiman, went on a first ever state visit to Damascus and forged the agreement to establish formal relations.
But Syria only went ahead after the formation of a new Lebanese coalition government that gave its Hizbullah ally and other pro-Syrian groups a big say in Lebanese decision-making.


Η βασική αιτία αυτής της διαμάχης, όπως και κάθε διαμάχης στην Μέση Ανατολή, είναι ο αγωγός πετρελαίου Trans-Arabia ή Tapline, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1947 και σταμάτησε να λειτουργεί το 1982. Ο αγωγός αυτός, ξεκινούσε από την Σαουδική Αραβία, περνούσε μέσα από την Ιορδανία, διέσχιζε τα υψώματα Γκολάν, που τότε τα είχε υπό τον έλεγχο της η Συρία, και μέσω του Λιβενέζικου λιμανιού Sidon, έβγαινε στην Μεσόγειο Θάλασσα. Από εκεί μπορούσαν να τροφοδοτούνται τα πλοία που έστελναν το πετρέλαιο στα Ευρωπαϊκά λιμάνια.



Αυτός ο αγωγός ήταν τεράστιο project για την εποχή του, και λέγεται ότι το 30% του πετρελαίου που έχει πουλήσει στην διαδρομή της η Σαουδαραβική Αράμκο πουλήθηκε μέσω αυτού του αγωγού. Με την κατασκευή των τεράστιων τάνκερς μεταφοράς πετρελαίου, η σημασία του αγωγού μειώθηκε σταδιακά, και το 1982 ο αγωγός έπαψε να λειτουργεί. Κατά την διάρκεια της λειτουργίας του όμως, η Σαουδική Αραβία, ο Λίβανος και η Συρία τρώγονταν συνέχεια, για την μοιρασιά στις αμοιβές, για τις εκπτώσεις στις τιμές και για τα transit fees.

Το 1967, με τον πόλεμο του Ισραήλ με την Αίγυπτο και την Συρία, οι Ισραηλινοί κατάφεραν να πάρουν στον έλεγχο τους τα υψώματα Γκολάν. Αυτό σίγουρα βόλεψε τους Ισραηλινούς, και σίγουρα βόλεψε τις ΗΠΑ, αφού ήταν οι δυτικές εταιρείες που λειτουργούσαν στην Σαουδική Αραβία, ενώ η Συρία ήταν πάντα σύμμαχος των Ρώσων. Αλλά δεν νομίζω να χάλασε στην πραγματικότητα και τους Σαουδάραβες, αφού με τα υψώματα Γκολάν στον έλεγχο του Ισραήλ, η λειτουργία του αγωγού ήταν πολύ πιο εξασφαλισμένη.



Φαντάζομαι επίσης, ότι η συμμαχία των Ιρανών με την Συρία, και με την Χεζμπολάχ στον Λίβανο, και η προοπτική της κατασκευής του αγωγού Ιραν-Ιράκ-Συρίας-Λιβάνου, θα έπαιξε κάποιο ρόλο στην βελτίωση των σχέσεων Συρίας-Λιβάνου το 2008. Χωρίς φυσικά να θεωρώ ότι αυτός ήταν ο μόνος λόγος.

Για τον αγωγό Trans-Arabian βλέπε παρακάτω λινκ της Wikipedia

Για το άρθρο του Guardian βλέπε παρακάτω διεύθυνση







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου