Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Η Συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν και η Πώληση του Αεροσκάφους F-35 στο Ισραήλ και στους Άραβες

Στο παρελθόν οι ΗΠΑ ακολουθούσαν την εξής απλή στρατηγική στην Μέση Ανατολή, όσον αφορά στην διαμάχη των συμμάχων τους με το Ιράν. Βρίσκονταν στρατιωτικά πίσω από την Σαουδική Αραβία, και τις Αραβικές χώρες του Περσικού Κόλπου γενικότερα, στις διαμάχες τους με το Ιράν. Τις διαμάχες των συμμάχων τους Αράβων με τον άλλο σύμμαχο τους, το Ισραήλ, οι ΗΠΑ τις αντιμετώπιζαν παρέχοντας στους Ισραηλινούς οπλικά συστήματα που ήταν τεχνολογικά ένα κλικ παραπάνω από αυτά που παρείχαν στους συμμάχους τους Άραβες.

Επομένως εβρισκόμενοι στρατιωτικά πίσω από τις χώρες του Κόλπου εξασφάλιζαν την ασφάλεια τους από το Ιράν, το Ιράκ και την Συρία, τους συμμάχους της Ρωσίας, και με την παροχή οπλικών συστημάτων ανώτερης τεχνολογίας στο Ισραήλ, εξασφάλιζαν την ασφάλεια του Ισραήλ από τους Άραβες συμμάχους των ΗΠΑ. Στην σημερινή εποχή, με την γεωπολιτική σημασία των αγωγών φυσικού αερίου να έχει ανέβει κατακόρυφα, αυτή η στρατηγική δεν λειτουργεί πλέον. Όπως πολλές φορές έχω πει, οι ΗΠΑ θέλουν να μειώσουν την στρατιωτική τους παρουσία στον Περσικό Κόλπο, από τον οποίο δεν εισάγουν πια μεγάλες ποσότητες πετρελαίου, ενώ ταυτόχρονα χρειάζονται το Ιρανικό φυσικό αέριο, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον Πούτιν στην Ευρώπη, αφού ο Πούτιν χρησιμοποιεί το φυσικό αέριο της Ρωσίας με τρόπο διαλυτικό προς το ΝΑΤΟ.

Ο Πούτιν χρησιμοποιεί το φυσικό του αέριο για να αποκτά επιρροή στα διεφθαρμένα πολιτικά συστήματα της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων, και εμείς στην Ελλάδα έχουμε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να το παρατηρούμε, αφού βλέπουμε τι συμβαίνει στο πολιτικό και δημοσιογραφικό μας σύστημα. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα για τις ΗΠΑ είναι η σύσφιξη των σχέσεων Γερμανίας-Ρωσίας, λόγω της εξάρτησης των Γερμανών από το Ρωσικό φυσικό αέριο. Μετά το πυρηνικό ατύχημα στην Ιαπωνία το 2011, η Γερμανία αποφάσισε να κλείσει τα πυρηνικά της εργοστάσια, και να στραφεί σε άλλες μορφές ενέργειας. Αυτό έκανε λοιπόν την Γερμανία όμηρο του Ρωσικού φυσικού αερίου. Αυτό έχει διαλυτικές επιδράσεις για το ΝΑΤΟ, αφού η Γερμανία είναι η μεγαλύτερη οικονομική δύναμη της Ευρώπης. Βλέπε “Η Συμμαχία Γερμανίας-Ρωσίας”

Επομένως η εξομάλυνση των σχέσεων τους με το Ιράν είναι πρωταρχικής σημασίας για τις ΗΠΑ, αφού το Ιράν είναι η ιδανική χώρα για να αποτελέσει για την Ευρώπη μία εναλλακτική στο Ρωσικό φυσικό αέριο, και γεωγραφικά, αλλά και από άποψη κοιτασμάτων. Αυτό εννοείται είναι μεγάλο πρόβλημα για τις Αραβικές χώρες του Περσικού Κόλπου και για το Ισραήλ, αφού το Ιράν με μαθηματική ακρίβεια θα εξελιχθεί στον βασιλιά της περιοχής. Το Ιράν είναι σχεδόν όσο πλούσιο είναι και η Σαουδική Αραβία σε αποθέματα πετρελαίου, και σχεδόν όσο πλούσιο είναι και η Ρωσία σε αποθέματα φυσικού αερίου.


Αν το Ιράν τα βρει με την Δύση, οι Άραβες δεν θα μπορούν να το συναγωνιστούν, αφού το Ιράν έχει τεράστιο γεωγραφικό πλεονέκτημα και στις αγορές της Ευρώπης και της Ασίας, στις οποίες οι Άραβες μπορούν να πουλήσουν μόνο μέσω θαλάσσης, και όχι μέσω αγωγών.


Οι ΗΠΑ λοιπόν θέλουν να κάνουν το εξής. Να πουλήσουν στο Ισραήλ το διαμάντι της Αμερικανικής αεροπορίας, το F-35, δείχνοντας ότι παρά την βελτίωση των σχέσεων τους με το Ιράν εξακολουθούν να πιστεύουν στην επιβίωση του Ισραήλ. Αυτό όμως δεν καθησυχάζει τους Άραβες του Κόλπου, που ανησυχούν για την διαφαινόμενη άνοδο του Ιράν σε περιφερειακή δύναμη. Θέλουν λοιπόν οι ΗΠΑ να πουλήσουν τα F-35 και στους Άραβες, ώστε και αυτοί να νοιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια απέναντι στο Ιράν.

Αν όμως πουλήσουν στους Άραβες το F-35, θα τίθεται πάλι θέμα επιβίωσης για το Ισραήλ. Γιατί ναι μεν οι σχέσεις του Ισραήλ με την Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν βελτιωθεί πάρα πολύ, αφού αντιμετωπίζουν το Ιράν ως κοινό εχθρό, αλλά τίποτα δεν εγγυάται ότι η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ δεν θα τα βρουν κάποια στιγμή με την Τουρκία και το Κατάρ, οπότε και όλοι μαζί θα κινηθούν εναντίον του Ισραήλ. Με τα σημερινά δεδομένα δεν συμφέρει τους Σαουδάραβες και τα ΗΑΕ να πέσει το Ισραήλ, αλλά κανείς δεν ξέρει ποιες θα είναι οι εξελίξεις και οι γεωπολιτικοί συσχετισμοί αύριο.

Οι ΗΠΑ λοιπόν, σύμφωνα με τους New York Times, σκέφτονται το εξής. Να πουλήσουν του χρόνου τα F-35 στους Ισραηλινούς, και να τα πουλήσουν 3 χρόνια αργότερα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ώστε οι Ισραηλινοί να έχουν πλέον εξασκηθεί στην χρήση του νέου αεροσκάφους, και να έχουν πάλι ένα πλεονέκτημα έναντι των Αράβων. Να τα έχουν και οι Άραβες ως ασφάλεια απέναντι στο Ιράν που θα αναδειχτεί σε μεγάλη οικονομική δύναμη αν έρθει σε συμφωνία με την Δύση.

Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά στο παρακάτω άρθρο των New York Times, με τίτλο “Israels military edge at risk as Obamascramblesto placate Arab fears on Iran deal”, του Μαΐου 2015. Το άρθρο γράφει ότι οι ΗΠΑ πάντα φρόντιζαν να έχουν οι Ισραηλινοί στρατιωτικό πλεονέκτημα έναντι των Αράβων, αλλά αυτή η υπεροχή των Ισραηλινών τίθεται σε κίνδυνο, γιατί οι ΗΠΑ πρέπει τώρα να καθησυχάσουν και τους Άραβες συμμάχους τους, που ανησυχούν από την βελτίωση στις σχέσεις των ΗΠΑ με το Ιράν. Γράφει το άρθρο:

1η Παράγραφος
The Obama administration is scrambling for reassurances it can present this month at a Camp David summit meeting to persuade Arab allies that the United States has their backs, despite a pending nuclear deal with Iran.
Officials at the White House, the Pentagon and the State Department have been meeting to discuss everything from joint training missions for American and Arab militaries to additional weapons sales to a loose defense pact that could signal that the United States would back those allies if they come under attack from Iran.
13η και 14η Παράγραφος
Increased weapons sales could help, but there is a major roadblock: maintaining Israel’s military edge. The United States has long put restrictions on the types of weapons that American defense firms can sell to Arab nations, which are meant to ensure that Israel keeps a military advantage against its adversaries in the region. That is why the administration has so far not allowed Lockheed Martin to sell the F-35 fighter jet, considered to be the jewel of America’s future arsenal of weapons, to Arab countries. The plane, the world’s most expensive weapons project, has stealth abilities and has been approved for sale to Israel.
Defense analysts say that with the balance of power in the Middle East in flux, that could change. One possibility would be to wait three years after delivering the F-35 to Israel and then approve it for sale to the United Arab Emirates — the Arab ally most likely to get the first chance to buy the stealth fighter — which would give Israel a three-year head start.

Να πω επίσης ότι δεν πρόκειται για μία θεωρία συνωμοσίας. Είναι γνωστό ότι οι Ισραηλινοί, με ένα ΑΕΠ (εθνικό εισόδημα) 300 δις δολαρίων περίπου, δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν επί ίσοις όροις τους Άραβες, τους Πέρσες και τους Τούρκους, αφού το ΑΕΠ της Σαουδικής Αραβίας, των ΗΑΕ, του Ιράν, και της Τουρκίας, ανέρχεται αθροιστικά σε 2.5 τρισεκατομμύρια δολάρια, όπως μπορείτε να δείτε στον παρακάτω πίνακα της Wikipedia. Και μιλάμε μόνο για 4 χώρες, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη μας όλες τις υπόλοιπες Αραβικές χώρες.

List of countries by GDP (nominal) (στοιχεία της Wikipedia τον Απρίλιο του 2015)

Οι ΗΠΑ γνωρίζουν πολύ καλά ότι αν πέσει το Ισράηλ δεν θα βρουν ποτέ ξανά έναν τέτοιο σύμμαχο στην Μέση Ανατολή, όπου υπάρχουν μόνο σκληρά σοσιαλιστικά καθεστώτα πχ Αίγυπτος, Συρία, Αλγερία, και σκληρά θρησκευτικά καθεστώτα πχ Ιράν, Σαουδική Αραβία, Κατάρ. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Ισραηλινοί είχαν το θράσος να κάνουν τα ανοίγματα που έκαναν προς τους Ρώσους, με τους οποίους μοιράζονται ως κοινό εχθρό κάποιες ομάδες Ισλαμιστών, ειδικά αυτές που υποστηρίζοντια από την Τουρκία και το Κατάρ. Οι σχέσεις όμως των Ρώσων με τους Ισραηλινούς, που έχουν όντως βελτιωθεί θεαματικά επί Πούτιν και Νετανιάχου, υπόκεινται σε έναν βασικό περιορισμό. Ο περιορισμός είναι ότι η επιβίωση των Ισραηλινών εξαρτάται από τις ΗΠΑ και όχι από την Ρωσία, και ότι για την Ρωσία το Ιράν είναι πολύ σημαντικότερη χώρα από το Ισραήλ, αφού αν το Ιράν αποφασίσει να στείλει το φυσικό του αέριο και πετρέλαιο στην Ευρώπη, και όχι στην Κίνα, θα χτυπήσει οικονομικά την Ρωσία.

Προσέξτε τώρα τι έχουν να αντιμετωπίσουν οι φουκαράδες οι Αμερικανοί, ως η ηγέτιδα δύναμη του ΝΑΤΟ. Προσπαθούν να τα βρούνε με το Ιράν, ώστε να αποτελέσει το αντίπαλο δέος για την Ρωσία στην Ευρώπη, ισχυροποιώντας το ΝΑΤΟ, και τους κατηγορούν οι Ισραηλινοί και οι Άραβες του Κόλπου ότι τους εγκαταλείπουν, ενώ ταυτόχρονα η Ρωσία με την Κίνα προσπαθούν να στείλουν το φυσικό αέριο του Ιράν στην Κίνα.

Προσπαθούν επίσης οι ΗΠΑ να τα έχουν καλά με τις δύο μεγάλες Μουσουλμανικές δυνάμεις της Ανατολικής Μεσογείου, την Τουρκία και την Αίγυπτο, αφού η Τουρκία είναι για το ΝΑΤΟ η στεριανή πύλη εισόδου για το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο, και η Αίγυπτος, με την Διώρυγα του Σουέζ, είναι για την Ευρώπη η θαλάσσια πύλη εισόδου για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Η Τουρκία και η Αίγυπτος μαζί μπορούν να διασφαλίζουν ότι η Ευρώπη δεν θα είναι εξαρτημένη από το Ρωσικό φυσικό αέριο και πετρέλαιο.

Υπάρχουν όμως μεγάλες δυσκολίες. Το εθνικοσοσιαλιστικό στρατιωτικό κατεστημένο της Αιγύπτου κατηγορεί τις ΗΠΑ ότι πουλήσανε την Αίγυπτο, επειδή στήριξαν στην Αίγυπτο τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Οι  Αδελφοί Μουσουλμάνοι όμως είναι σύμμαχοι της Τουρκίας, και οι ΗΠΑ βασίζονται στην Τουρκία για να στείλουν το Ιρανικό φυσικό αέριο στην Ευρώπη. Οι Ισλαμιστές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας είναι επίσης σύμμαχος και του Κατάρ, της χώρας που φιλοξενεί τις μεγαλύτερες Αμερικανικές βάσεις στην Μέση Ανατολή. Η Αίγυπτος λοιπόν μετακινήθηκε μετά από πολλές δεκαετίες προς την Ρωσία.

Η Τουρκία στο μεταξύ κατηγορεί τις ΗΠΑ ότι βοηθάνε τους Κούρδους εναντίον των Ισλαμιστών στην Συρία και στο Ιράκ, χωρίς να βοηθάνε την Τουρκία να ανατρέψει τον Σύρο δικτάτορα Άσαντ, που είναι σύμμαχος της Ρωσίας και του Ιράν. Στο μεταξύ η Τουρκία, ενώ σκοτώνεται με την Ρωσία στην Μέση Ανατολή, δεν βοηθάει τις ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας στην Ουκρανία, λόγω των μεγάλων εκπτώσεων που η Τουρκία λαμβάνει από την Ρωσία στις τιμές του φυσικού αερίου που λαμβάνει μέσω του αγωγού Blue Stream. Η Ουκρανία δεν είναι έτσι κι αλλιώς υψηλής στρατηγικής σημασίας χώρα για την ενεργειακή πολιτική της Τουρκίας.

Να προσθέσω ότι αν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι είχαν παραμείνει στην εξουσία στην Αίγυπτο, οι ΗΠΑ θα είχαν ησυχάσει από την κόντρα των δύο μεγάλων Μουσουλμανικών δυνάμεων της Μεσογείου, της Τουρκίας και της Αιγύπτου. Μίας κόντρας που κρατάει αιώνες, αφού οι δύο χώρες είναι οι δύο μεγάλες Μουσουλμανικές δυνάμεις της Μεσογείου.  Η Μουσουλμανική Αδελφότητα χρηματοδοτείται και στηρίζεται κυρίως από την Τουρκία και το Κατάρ, και το Αιγυπτιακό κομμάτι της έχει άριστες σχέσεις με αυτές τις δύο χώρες.

Ταυτόχρονα, οι Άραβες σύμμαχοι των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο, έχουν αρχίσει να λοξοκοιτάνε προς την Κίνα, αφού οι ΗΠΑ δεν εισάγουν πλέον μεγάλες ποσότητες πετρελαίου από τον Κόλπο. Την στιγμή δηλαδή που οι ΗΠΑ προσπαθούν να συνεργαστούν με το Ιράν, που παραδοσιακά έχει στενή συνεργασία με την Κίνα, και δεν είναι σίγουρο ότι οι ΗΠΑ θα τα καταφέρουν, οι Άραβες σύμμαχοι τους κοιτάνε προς την Κίνα, προσπαθώντας να συναγωνιστούν το Ιράν, όσον αφορά στην ενεργειακή του συνεργασία με την Κίνα. Γιατί η Κίνα είναι πια ο μεγάλος πελάτης της γειτονιάς.

Ταυτόχρονα, όπως ήδη είπα, η μεγάλη οικονομική δύναμη της Ευρώπης, η Γερμανία, έχει στενή συνεργασία με τους Ρώσους, αφού εισάγει από τον Γερμανορωσικό αγωγό North Stream τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου, και υπάρχουν δυνάμεις στο εσωτερικό της Γερμανίας, από τον σοσιαλιστικό χώρο κυρίως, που θέλουν την Γερμανία στο πλευρό της Ρωσίας.

Ταυτόχρονα, οι Άγγλοι, που είναι ο βασικός σύμμαχος των ΗΠΑ στην Ευρώπη, ναι μεν δεν έχουν ενεργειακή συνεργασία με την Ρωσία, αλλά ακολουθούν την πολιτική των ΗΠΑ μουρμουρώντας, αφού οι Ρώσοι ολιγάρχες έχουν μεγάλο μέρος των καταθέσεων τους στο City του Λονδίνου, που είναι το πιο ανεπτυγμένο χρηματοοικονομικό κέντρο της Ευρώπης. Συμφωνούν λοιπόν οι Άγγλοι στις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, αρκεί να μην θίγουν τους Ρώσους ολιγάρχες που επενδύουν στο City.

Το παρήγορο για τις ΗΠΑ είναι ότι η Γαλλία, που μαζί με την Γερμανία αποτελούν τις δύο μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, καλύπτει τις ενεργειακές της ανάγκες με πυρηνική ενέργεια, και δεν έχει μεγάλη ανάγκη την Ρωσία. Αντιθέτως η Γαλλία χρειάζεται τις ΗΠΑ για να αντιμετωπίσει την Κίνα στην Αφρική, αφού η Κίνα διεκδικεί τα κοιτάσματα ουρανίου της Αφρικής, στα οποία βασίζεται η Γαλλία. Ωστόσο και η Γαλλία ανησύχησε από το πυρηνικό ατύχημα της Ιαπωνίας, και υπάρχει η περίπτωση να θελήσει να μειώσει την εξάρτηση της από την πυρηνική ενέργεια στο μέλλον.

Το άλλο θετικό για τις ΗΠΑ, είναι ότι οι χώρες της Βαλτικής Θάλασσας, Λιθουανία, Λετονία και Εσθονία, μαζί με την Πολωνία, που κακόπαθαν από τους κομμουνιστές τις περασμένες δεκαετίες, και οι οποίες συνετρίβησαν από την συμμαχία κομμουνιστών και ναζί την περίοδο 1939-1941, ακούνε για Ρωσία και τους σηκώνεται η τρίχα. Το ίδιο συμβαίνει και με την Φινλανδία, που με την συμμαχία κομμουνιστών και ναζί το 1939 πέρασε στην σφαίρα επιρροής της Ρωσίας, στην οποία εισέβαλε ο Στάλιν. Η Σουηδία είναι επίσης  φιλονατοϊκή χώρα. Το ίδιο συμβαίνει και με την Νορβηγία, που μοιράζεται μάλιστα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου με την Ρωσία στον Αρκτικό Ωκεανό, κάτι που σίγουρα δημιουργεί εντάσεις στις σχέσεις των δύο χωρών.

Και κατηγορούν όλοι τους Αμερικανούς ότι δεν ακολουθούν σωστή εξωτερική πολιτική. Μα τι εξωτερική πολιτική να ακολουθήσεις όταν υπάρχει τέτοιο μπάχαλο? Να αφήσεις την Ρωσία, που υπό τον Πούτιν εξελίσσεται σε ένα σκληρό εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς, να πάρει τον έλεγχο της Ευρώπης? Από την άλλη πόσο εύκολο είναι να τον σταματήσεις όταν χρησιμοποιεί το φυσικό του αέριο και πετρέλαιο ως όπλο στην εξωτερική του πολιτική? Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Αν η Ρωσία δεν είχε πέσει στα χέρια του εθνικοσοσιαλιστή Πούτιν, τα πάντα θα ήταν απλά. Η Ρωσία θα μπορούσε επιτέλους να γίνει μία δυτική χώρα, κάτι που τόσο πολύ έχει ανάγκη η Δύση. Αν συνέβαινε αυτό, η Ρωσία θα μπορούσε να εξελιχθεί στον ανατολικό πυλώνα του ΝΑΤΟ. Σε αυτή την περίπτωση νομίζω ότι θα μπορούσαμε ακόμη και να μιλάμε για το τέλος της Ιστορίας, αφού αργά η γρήγορα και η Κίνα θα αναγκαζόταν να επιτρέψει την ελευθερία της έκφρασης στο εσωτερικό της, αν αυτό απαιτούσαν ΗΠΑ, ΕΕ και Ρωσία. Το μεγάλο πρόβλημα με την Ρωσία είναι ότι δεν είναι καν θέμα Πούτιν. Η Ρωσία είναι μία χώρα που επί δεκαετίες εσυνετρίβη από ένα καθεστώς κομμουνιστικής δικτατορίας, το οποίο την άφησε ανοχύρωτη, χωρίς ούτε τους στοιχειώδεις θεσμούς. Είναι πολύ δύσκολο για μία χώρα που δεν διαθέτει ούτε τους στοιχειώδεις θεσμούς να ξεφεύγει από τα χέρια σοσιαλιστών ηγετών, κόκκινης ή μαύρης απόχρωσης.

Μην φοβάστε όμως. Στο τέλος το καλό θα νικήσει!!!!






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου