Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2015

Η Κρίση του Ευρώ

“The Tragedy of the Euro” του

καθηγητή Philipp Bagus

Αυτός, "The tragedy of the Euro" , είναι ο τίτλος του βιβλίου του καθηγητή οικονομικών Philipp Bagus. Σε αυτό το link, http://mises.org/document/6045/, μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν, από το ινστιτούτο von Mises σε μορφή pdf ή epub. Μπορείτε και να παραγγείλετε το βιβλίο, αλλά θα πρέπει να πληρώσετε. 

Δυστυχώς δεν κυκλοφορούν πολλά βιβλία φιλελεύθερων οικονομολόγων για την Ευρωπαική κρίση. Τουλάχιστον όσα έχω σκαλίσει εγώ, είναι είτε κεντροαριστερών, είτε σοσιαλιστών, είτε κομμουνιστών οικονομολόγων. Δε λέω ότι δεν υπάρχουν, αλλά αν κρίνω από το δείγμα μου, το ποσοστό τους πρέπει να είναι στο 1 με 5% περίπου. Γι’αυτό και παρακαλώ όποιον γνωρίζει τέτοια βιβλία να δώσει links. 

Τα πρώτα του κεφάλαια δεν χρειάζονται καθόλου γνώσεις θεωρητικής οικονομίας. Το πρώτο του κομμάτι είναι καθαρά πολιτικό, και το μόνο που χρειάζεται είναι γνώσεις αγγλικών.  Παρουσιάζει την ιστορία του ευρώ, όπως πραγματικά είναι, και όχι όπως μας την παρουσιάζουν στον σοσιαλιστικό ευρωπαικό νότο. 

Το βιβλίο εξηγεί πως η σοβαρή νομισματική πολιτική των Γερμανών, ντρόπιαζε από τον Β παγκόσμιο πόλεμο και μετά τους ευρωπαίους σοσιαλιστές του νότου, που χρησιμοποιούσαν τη νομισματική πολιτική (επιρροή της ποσότητας χρήματος και των επιτοκίων στην οικονομία ή αυτό που λέμε απλά στο facebook «τύπωμα χρήματος») προκειμένου να χρηματοδοτούν τα ελλείμματα τους και να αποκτούν δύναμη.

Για τις κεντρικές τράπεζες και το πως το κάνουν αυτό, έχω γράψει κάτι εδώ

Εξηγεί πως το ευρώ, ήταν το τίμημα που έπρεπε να πληρώσουν οι Γερμανοί προκειμένου να ενοποιηθεί η Γερμανία μετά την κατάρρευση του τείχους του Βερολίνου το 1989. Περιγράφει τις απειλές της σοσιαλιστικής Γαλλίας, προς τους Γερμανούς. Τους προειδοποιούσαν ότι αν δεν παραδώσουν την ατμομηχανή της οικονομίας τους, την Bundesbank (την κεντρική τους τράπεζα δηλαδή), και άρα και την νομισματική τους πολιτική, και ενοποιήσουν την Δυτική και την Ανατολική Γερμανία, θα βρίσκονταν απέναντι σε μία τριπλή συμμαχία. Γαλλίας, Ρωσίας, Αγγλίας. Τους νικητές του Β παγκοσμίου πολέμου δηλαδή. 

Το 1989 που έπεσε το τείχος του Βερολίνου, η στρατιωτική υπεροχή των Άγγλων, Γάλλων και Ρώσων ήταν αδιαμφισβήτητη έναντι των Γερμανών. Αφού οι συμφωνίες μετά το τέλος του Β παγκοσμίου πολέμου, έθεταν περιορισμούς στη στρατιωτική δύναμη που θα μπορούσαν να αναπτύξουν οι Γερμανοί, προκειμένου να μην ξανααιματοκυλήσουν τον κόσμο. Έτσι οι Γερμανοί έμειναν πίσω στρατιωτικά. 

Παρά λοιπόν τις τεράστιες αντιδράσεις των γερμανών ακαδημαικών, παρά την επιθυμία της κοινής γνώμης για διατήρηση του γερμανικού μάρκου, η γερμανική πολιτική και οικονομική ελίτ χρηματοδότησε μεγάλες διαφημιστικές καμπάνιες προκειμένου να πεισθεί η γερμανική κοινή γνώμη. Γιατί θεωρούσαν ότι αν δεν παρέδιδαν το μάρκο και προχωρούσαν στην ενοποίηση της Γερμανίας θα προκαλούσαν το θυμό των άλλων ευρωπαικών και ανώτερων στρατιωτικά χωρών, και θα έθεταν σε  κίνδυνο την ασφάλεια της Γερμανίας. 

Στο σοσιαλιστικό νότο μας λένε ότι οι Γερμανοί ωφελήθηκαν από το ευρώ. Επειδή ωφέλησε τις εξαγωγές τους. Μα αν οι Γερμανοί ήθελαν μαλακό νόμισμα, θα μπορούσαν πολύ εύκολα να το κάνουν όσο είχαν το μάρκο. Το δύσκολο είναι να έχεις σκληρό νόμισμα, που σημαίνει ότι αρκείσαι στην φορολογία για να χρηματοδοτείς τα ελλείματα σου ως κυβέρνηση και δεν καταφεύγεις στο τύπωμα χρήματος. Βλέπε “Κεντρικές Τράπεζες – Δημιουργία Χρήματος”
http://iakovosal.blogspot.gr/2015/02/blog-post_85.html
Το σκληρό νόμισμα θέλει σοβαρό πολιτικό σύστημα. Το να τυπώνεις χρήμα και να το μοιράζεις στις συντεχνίες σου για να αποκτάς δύναμη, καταστρέφοντας το νόμισμα σου και την οικονομία σου,  είναι πολύ εύκολο. Το κάνω κι εγώ, το κάνετε κι εσείς, το κάνει ο καθένας.

Δε θέλω να επεκταθώ, γιατί θέλω να ανεβάσω μία απλοποιημένη περίληψη του βιβλίου. Αυτό όμως που είναι σημαντικό για μας τους φιλελεύθερους, και στο οποίο μας βοηθάει το βιβλίο είναι το εξής. Το οικονομικό μοντέλο που επιθυμούμε είναι πολύ πιο κοντά στο Γερμανικό παρά σε αυτό του σοσιαλιστικού νότου. Από την άλλη, είμαστε πολίτες του σοσιαλιστικού νότου. 

Αυτό, αν δεν έχουμε καταλάβει τι συμβαίνει, ενδεχομένως να μας κάνει να νοιώθουμε κάποια σύγχυση. Γιατί ακούμε την κυρίαρχη σοσιαλιστική ιδεολογία του ευρωπαικού νοτου, να επιτίθεται στη Γερμανία. Ο λόγος είναι ότι γίνεται μία μάχη, ανάμεσα στις νότιες χώρες που έχουν πολύ δυνατή σοσιαλιστική παράδοση, και επιθυμούν η νομισματική πολιτική να είναι στο έλεος των πολιτικών, και τις βόρειες χώρες που επιθυμούν σφιχτή νομισματική πολιτική, που συνεπάγεται όμως και σοβαρή δημοσιονομική (φόρους, δημόσιες δαπάνες κτλ) πολιτική.

Αφού αν δεν μπορείς να τυπώνεις χρήμα αφειδώς, και ουσιαστικά να φορολογείς έμμεσα και χωρίς να σε παίρνει χαμπάρι κανείς, θα πρέπει να πηγαίνεις στους πολίτες με άμεση φορολόγηση προκειμένου να χρηματοδοτείς τα ελλείμματα σου και να ταίζεις τις συντεχνίες σου, που είναι και η δύναμη που σε κρατάει στην εξουσία. Όταν όμως υπερφορολογείς τους πολίτες σου άμεσα, αυτοί το αντιλαμβάνονται, και ενδεχομένως να σε πάρει και να σε σηκώσει. Αυτό συμβαίνει τώρα. 

Γι’αυτό και ακούτε Ελλάς-Γαλλία συμμαχία και τέτοια κουραφέξαλα. Προσπαθούν να μας κάνουν να νοιώσουμε δεμένοι με τους Γάλλους επειδή κι αυτοί έχουν παρόμοιο με το δικό μας κρατικοδίαιτο μοντελάκι. Θα έχετε παρατηρήσει ότι ποτέ δε λένε οι Έλληνες σοσιαλιστές κάτι καλό για την Αγγλία. Και η Αγγλία μέχρι το 80 ήταν σοσιαλιστική. Από το 80 και μετά όμως με τη Θάτσερ άλλαξε. Άρα οι Έλληνες σοσιαλιστές και οι λοιποί κρατιστές δε θέλουν να νοιώθουμε κοντά στην Αγγλία. Ελλάς Γαλλία συμμαχία λοιπόν. Ζήτω ο σοσιαλισμός. 

Εμάς δεν πρέπει να μας προβληματίζει κάτι. Θα πρέπει να υποστηρίζουμε το οικονομικό μοντέλο που είναι σύμφωνο με την οικονομική ιδεολογία μας. Και αυτό είναι της βόρειας Ευρώπης. Που σημαίνει ότι θα πρέπει να παραδοθεί το κομματικό κράτος. Θα πρέπει επίσης η νομισματική πολιτική να είναι σοβαρή. Όταν θα θέλουν λεφτουδάκια, θα έρχονται οι σοσιαλιστές να μας πείθουν ότι είναι για καλό σκοπό και να μας τα παίρνουν. 

Αν τώρα η κατάσταση ξεφύγει, και έχουμε κάποιον ευρωπαικό πόλεμο, πάλι τα πράγματα θα είναι απλά. Έλληνες είμαστε, στο πλευρό της Ελλάδας θα είμαστε, είτε είναι σοσιαλιστική (που μάλλον θα είναι), είτε φιλελεύθερη. Γιατί εμείς έχουμε πολύ υψηλότερο εθνικό φρόνημα από τους αριστερούς. Δεν είναι δυνατόν να μας εγκαλούν οι αριστεροί για έλλειψη πατριωτισμού. Οι κομμουνιστές πχ, πανηγύριζαν για τη μικρασιατική καταστροφή, γιατί ήταν λέει ήττα των Ελλήνων αστών. Δείτε το βιβλίο του Κων. Πλεύρη «Ο λαός ξεχνά τι σημαίνει αριστερά», που έχει αποσπάσματα του Ριζοσπάστη και επίσημα έγγραφα του ΚΚΕ. Οι ιδεολογικοί και φυσικοί απόγονοι των οποίων, μας αποκαλούν σήμερα προδότες επειδή προτιμάμε το βορειοευρωπαικό οικονομικό μοντέλο, και επειδή έχουμε αρχίσει να αντιδρούμε στις ληστείες τους. 

Δεν πρέπει να μας προβληματίζει αυτό. Εμείς έχουμε ξεκάθαρη ιδεολογία, τελείως διαφορετική από τη δική τους, και πολύ υψηλότερο εθνικό φρόνημα από αυτούς. Αυτούς αν τους πεις να διαλέξουν ανάμεσα σε μία ολόκληρη φιλελεύθερη Ελλάδα ή μία μισή σοσιαλιστική, θα διαλέξουν τη μισή τη σοσιαλιστική. Γιατί ο σοσιαλισμός είναι πιο πάνω από το έθνος γι’αυτούς. Καλώς ή κακώς έτσι πιστεύουν οι άνθρωποι.
Αν και για να το θέσω ακόμη πιο σωστά, δεν είναι ο σοσιαλιστικός νότος. Είναι ο σοσιαλιστικός και κρατικοδίαιτος νότος. Απλά η αριστερή ιδεολογία έχει σαν βασικό της μοχλό το κράτος. Και πίσω από αυτήν κρύβονται όλοι οι κρατιστές. Δείτε τους ΑΝΕΛ. Δεξιοί σου λέει. Και έτοιμοι να συνεργαστούν με τον ΣΥΡΙΖΑ για να σώσουν την κομματοκρατία. Άρα μιλάμε για τον ευρωπαικό νότο των σοσιαλιστών και πάσης φύσεως κρατιστών. Αυτή είναι η σωστή περιγραφή αν θέλω να είμαι δίκαιος. 

Αυτά προς το παρόν, και θα ανεβάσω μία περίληψη του βιβλίου εμπλουτισμένη και από κάποια άλλα πράγματα που έχω διαβάσει και νομίζω έχουν ενδιαφέρον.

Iakovos Jazz Επίσης υπάρχει και αυτό το βιβλίο του δωρεάν, για την Ισλανδία. Το οποίο δεν έχω διαβάσει ακόμη αλλά είμαι σίγουρος ότι θα είναι και αυτό εξαιρετικό. Παρακάτω παραθέτω το link

Τα υπόλοιπα κείμενα που έχω ανεβάσει στο Scribd βρίσκονται στο παρακάτω link




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου