Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2015

Ο Γαλλικός Στρατός στον Παγκόσμιο Χάρτη

Έλεγα χθες για τα συμφέροντα των Γάλλων στο Μάλι και στον Νίγηρα, και τις επεμβάσεις τους προκειμένου να διασφαλίσουν τα αποθέματα ουρανίου και πετρελαίου της περιοχής.

 Η Γαλλία είναι μία χώρα με πολύ έντονη εξωτερική πολιτική, ειδικά στην Αφρική, η οποία βρίσκεται στην γειτονιά της, και στην οποία η Γαλλία παραδοσιακά είχε τις αποικίες της. Θέλω λοιπόν να πω δυο λόγια για την παρουσία του Γαλλικού στρατού στον παγκόσμιο χάρτη, αλλά κυρίως στην Αφρική.

Όπως θα διαβάσετε στην 14η παράγραφο του παρακάτω άρθρου του Newsweek, με τίτλο “France Is Slowly Reclaiming Its Old African Empire”, του Οκτωβρίου 2014, η Γαλλία έχει στην Αφρική πάρα πολλά συμφέροντα στους τομείς του πετρελαίου, των μεταλλευμάτων, των τηλεπικοινωνιών, των υποδομών και των τραπεζών, αλλά το μερίδιο της στην Αφρική μειώνεται λόγω του ανταγωνισμού από την Κίνα, την Βραζιλία και την Ινδία.

Στην 22η παράγραφο θα διαβάσετε ότι η Γαλλία έχει κάνει τις τελευταίες δεκαετίες περισσότερες από 40 επεμβάσεις στην Αφρική, προκειμένου να στηρίξει ή να χτυπήσει Αφρικανούς ηγέτες που ήθελε ή δεν ήθελε. Γράφει το άρθρο:

1η Παράγραφος
More than 50 years after granting its colonial empire independence, it seems Paris cannot keep its nose out of Africa. French military engagement there is much more wide-ranging than just battling Islamist insurgents in Mali. French forces are active in at least 10 African countries. In May, the government detailed plans to reinforce them, with regional centers in Chad, Burkina Faso, northern Mali and Côte d’Ivoire.

14η Παράγραφος
The French economy is in the doldrums, while African economies are mostly healthy and growing. France has extensive interests in Africa, in oil, minerals, infrastructure projects, telecoms, utilities, banking and insurance. But its market share is being eroded by competition from China, Brazil, India and others.

22η Παράγραφος
To date, the French have made more than 40 overt military interventions in Africa, often to protect leaders they like and remove those they don’t. For some African leaders, good relations with the Élysée Palace is life insurance. Many wanted to show their gratitude and ensure that the French gendarme showed up the next time he was needed.
Στα 2 παρακάτω άρθρα του BBC, και στα επόμενα 2 του Guardian, θα διαβάσετε για τις 4 επεμβάσεις που έχει κάνει ο Γαλλικός στρατός στην Αφρική τα τέσσερα τελευταία χρόνια, και πιο συγκεκριμένα στην Λιβύη, στο Μάλι, στην Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία (CAR), και στην Ακτή Ελεφαντοστού. Στην επέμβαση μάλιστα στην Λιβύη εναντίον του Καντάφι, η Γαλλική πολεμική αεροπορία ήταν η πρώτη που χτύπησε.


Central African Republic crisis: Another French intervention?”, Δεκέμβριος 2013


Libya: US, UK and France attack Gaddafi forces”, Μάρτιος 2011
2nd Paragraph
Pentagon officials say the US and the UK have fired more than 110 missiles, while French planes struck pro-Gaddafi forces attacking rebel-held Benghazi.

“Sarkozy's micro-managed intervention in Ivory Coast could win votes”, Απρίλιος 2011

“French troops arrive in Mali to stem rebel advance”, Ιαουνάριος 2013

Επίσης στο παρακάτω άρθρο του Yahoo, με τίτλο “Why is France pushing so hard on Syria?”, του Σεπτεμβρίου 2013, θα διαβάσετε ότι η Γαλλία ήταν από τις χώρες που πίεσαν πάρα πολύ για μία επίθεση εναντίον του δικτάτορα της Συρίας, και συμμάχου των Ρώσων, του Bassar al Assad.


Στο παρακάτω πολύ σκληρό άρθρο του κρατικού Ρωσικού RT (Russia Today), θα διαβάσετε ότι οι Γάλλοι προσπαθούν να διώξουν την Κίνα από την Αφρική. Επίσης το άρθρο λέει ότι η Γαλλία προσπαθεί να ξανακάνει την Αφρική αποικία της επειδή χρειάζεται τις πρώτες ύλες της.

Πάρα πολύ σκληρό άρθρο από τους Ρώσους, αλλά αναμενόμενο, αφού οι Γάλλοι πρωτοστάτησαν στις επιθέσεις εναντίον του φιλορώσου δικτάτορα Καντάφι στην Λιβύη, και του στενού συμμάχου των Ρώσων Άσαντ στην Συρία. Επίσης οι Γάλλοι, μαζί με τις ΗΠΑ, κινούνται στην Αφρική εναντίον των Κινέζων, οι οποίοι είναι σύμμαχοι των Ρώσων.

Αξίζει να το διαβάσετε, για να δείτε πόσο επικριτικοί και σληροί είναι οι Ρώσοι απέναντι στην Γαλλική εξωτερική πολιτική στην Αφρική, ώστε να καταλάβετε πόσο αντίθετα είναι τα συμφέροντα των Γάλλων με αυτά των Ρώσων, αλλά κυρίως των Κινέζων στην περιοχή.

1η, 2η και 3η παράγραφος
Middle-East access and pushing China out of the African market are apparently in French sights.
Once the world’s second-largest colonial empire, France may be striving to regain influence in its former African colonies, the Mali operation being part of such policy. France was one of the first to jump in and send its warplanes against the regime in Libyan civil war, and now it is the only Western power that has sent troops to aid the struggling Malian army.
Indeed, France is the only European country that has a network of military bases with thousands of troops stationed in Africa, and its economic ties in the region are also well-established.

7η, 8η, 9η, 10η, 11η Παράγραφος
Not only is Mali the third-largest gold producer, it also possesses untapped oil and mineral reserves, which have stirred foreign interest. But especially attractive are the country’s potential uranium deposits.
“In the long term, France has interests in securing resources in the Sahel – particularly oil and uranium, which the French energy company Areva has been extracting for decades in neighboring Niger,” Katrin Sold of the German Council on Foreign Relations said, as quoted by DW.de. The Sahel is a roughly 1000km-wide belt on the border of the Sahara, which passes through central Mali.
Nearly 80 per cent of France’s energy generated by 60 nuclear power plants is dependent on African uranium.
In order to secure these resources France clearly needs to maintain security and pro-French rule in the region. It launched a military operation as soon as the Malian situation began to get out of hand.
France has also ordered Special Forces to protect uranium sites in neighboring Niger, a military source told Reuters on Thursday.

23η και 24η Παράγραφος
In recent years, China has been forging successful economic partnerships throughout Africa, entering the region with the benefit of never having been a colonial power there. This is a clear threat to Western energy interests.
The French are following in the footsteps of US military’s Africa Command (AFRICOM), Adam Elliott-Cooper told RT. Created in 2007, it served the militarization of Africa aimed to control more energy resources.

Όπως θα διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του Economist, με τίτλο “China and Africa Little to fear but fear itself”, του Σεπτεμβρίου 2013,  η Κίνα έχει εξελιχθεί στον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Αφρικής.
1η Παράγραφος
AFRICA has done well out of China’s economic rise. Twenty years ago its exports to China were negligible. Today China is Africa’s biggest trading partner. Around $200 billion-worth of goods moved between the two last year and almost all the stuff shipped from Africa was raw materials. A commodities boom has helped Africa’s GDP to grow by 5.5% a year in the past decade.


Στον παρακάτω χάρτη, από το άρθρο του Council on Foreign Relations, με τίτλο “The French Military in Africa”, του Φεβρουαρίου 2008, θα δείτε τον χάρτη με τις Γαλλικές στρατιωτικές βάσεις στην Αφρική. Οι πιο οργανωμένες Γαλλικές στρατιωτικές βάσεις βρίσκονται στο Τζιμπουτί, στην Σενεγάλη (Ντακάρ) και στην Γκαμπόν, και υπάρχουν και κάποιες άλλες μικρότερες.


Γιατί τα λέω αυτά. Γιατί μας παρουσιάζουν τις επιθέσεις στην Γαλλία σαν ένα κοινωνικό φαινόμενο. Οι Τζιχαντιστές, και γενικά οι οργανωμένες τρομοκρατικές ομάδες, είναι άνθρωποι που έχουν εκπαιδευτεί, και για την εκπαίδευση τους έχουν δαπανηθεί τεράστια ποσά. Επίσης οι Τζιχαντιστές είναι πολλές φορές χτηματοδοτούμεμοι από αντίθετες πλευρές και συχνά σκοτώνονται και μεταξύ τους. Κλασικό παράδειγμα η Σαουδική Αραβία από την μία, και το Κατάρ και η Τουρκία από την άλλη, που χρηματοδοτούν διαφορετικές ομάδες Τζιχαντιστών στην Συρία, το Ιράκ και την Βόρεια Αφρική.

Θέλω να πω με τα παραπάνω ότι είναι ενοχλητικό να ακούμε τον Παύλο Τσίμα, και τους άλλους Τσίμες της Ελληνικής δημοσιογραφίας, να αναζητούν τις αιτίες των επιθέσεων σε χίλιους δυο παράγοντες, εκτός από την εξωτερική πολιτική της Γαλλίας. Η Γαλλία είναι για την Αφρική, αυτό που οι ΗΠΑ είναι για την Μέση Ανατολή. Η μεγάλη στρατιωτική δύναμη που επεμβαίνει. Χωρίς επαναλαμβάνω να κατηγορώ την Γαλλία. Απλά λέω ότι οι Τζιχαντιστές, και γενικά οι οργανωμένες τρομοκρατικές ομάδες, είναι παραστρατιωτικές οργανώσεις που χρησιμοποιούν όλες οι χώρες.

Αυτό δεν είναι ανάγκη να γίνεται άμεσα. Θίγονται για παράδειγμα κάποια μεγάλα τοπικά συμφέροντα στο Μάλι, και υπάρχει δυσαρέσκεια εναντίον των Γάλλων. Οι Ρώσοι και οι Κινέζοι μπορούν να βρουν τρόπους να προσφέρουν και οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη σε αυτά τα συμφέροντα, χωρίς καν να αναμιχθούν άμεσα το Ρωσικό και το Κινεζικό κράτος. Αυτό το κάνουν όλες οι χώρες.

Νομίζω ότι σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να βλέπουμε την επίθεση στην Γαλλία. Οι φτωχοί Γάλλοι Μουσουλμάνοι είναι απλά το εργαλείο. Το πιθανότερο είναι να μην γνωρίζουν καν τους πραγματικούς λόγους που βρίσκονται πίσω από τις επιθέσεις που οι ίδιοι φέρνουν σε πέρας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου