Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Η Ιστορική Συνεργασία του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου

Όσοι νομίζουν ότι η συμμαχία του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου δεν είναι κάτι σημαντικό, και είναι απλά μία συμμαχία ανάμεσα σε δύο πολιτικά τσογλανάκια, κάνουν νομίζω τεράστιο λάθος. Να θυμίσω ότι η τελευταία φορά που ενώθηκαν στην Ευρώπη οι κομμουνιστές και οι εθνικοσοσιαλιστές ήταν την εποχή του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Με την συμμαχία Χίτλερ-Στάλιν να είναι η χρυσή στιγμή αυτής της συμμαχίας.

 Η συμμαχία αυτή έσπασε το 1941, για οικονομικούς λόγους. Το πετρέλαιο που έστελναν οι κομμουνιστές στους ναζί δεν κάλυπτε τις ανάγκες του Γερμανικού στρατού. Ο Χίτλερ αναγκάστηκε να επιτεθεί στην Ρωσία για να πάρει τον έλεγχο του πετρελαίου του Μπακού (κίτρινος κύκλος στον χάρτη). Ηττήθηκε όμως στην μάχη του Στάλινγκραντ (μπλε κύκλος). 


Στα ήσυχα χρόνια που ακολούθησαν, οι κομμουνιστές και οι εθνικοσοσιαλιστές, οι αριστεροί και οι δεξιοί όπως έχουμε συνηθίσει να τους αποκαλούμε, βρίσκονται σε απέναντι πλευρές, και μάχονται για τον έλεγχο του κράτους, πείθοντας ταυτόχρονα τον κόσμο ότι αποτελούν δύο ιδεολογικά άκρα. Μετά από 70 περίπου χρόνια, στην μεγάλη κρίση που έχει ξεσπάσει, με έναν μεγάλο ενεργειακό πόλεμο να βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, βλέπουμε πάλι να ενώνονται οι κομμουνιστές και οι εθνικοσοσιαλιστές.

Ο κομμουνιστής Τσίπρας διόρισε Υπουργό Άμυνας τον εθνικοσοσιαλιστή Πάνο Καμμένο, ενώ προσπαθεί να πάρει με το μέρος του και τον Κώστα Καραμανλή, ανιψιό του εθνικοσοσιαλιστή ιδρυτή της ΝΔ, Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ταυτόχρονα, η Γαλλίδα εθνικοσοσιαλίστρια Marine Le Pen, η οποία έχει πολύ καλές σχέσεις με την Ρωσία, δήλωσε ότι χαιρετίζει την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του κρατικού Γαλλικού πρακτορείου ειδήσεων France24, με τίτλο “French far right rooting for hard-left Syriza in Greek poll”, του Ιανουαρίου 2015.

Επίσης, η Χρυσή Αυγή δήλωσε ότι στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ, στον τομέα των αποκρατικοποιήσεων στην Ελλάδα, και στην στήριξη της Ρωσίας, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του Πρώτου Θέματος, με τίτλο “H Χρυσή Αυγή στηρίζει ΣΥΡΙΖΑ για τη Ρωσία και τις ιδιωτικοποιήσεις”, του Ιανουαρίου 2015.

Υπάρχουν οικονομικοί λόγοι που ενώνουν πάλι τους εθνικοσοσιαλιστές και τους κομμουνιστές. Ο σημαντικότερος είναι ότι στηρίζουν και οι δύο την Ρωσία, σε μία προσπάθεια να σπάσουν τους αντιμονοπωλιακούς κανόνες της Ευρωπαικής Ένωσης, αφού πλήττουν και την Gazprom, και την ΔΕΗ, και την ΔΕΠΑ, άρα και τους κομμουνιστές και εθνικοσοσιαλιστές ιδιοκτήτες τους, όπως έλεγα στο παρακάτω κείμενο, με τίτλο “Πως η ΔΕΗ Ενώνει τους Έλληνες Κομμουνιστές και τους Ρώσους”. Φαντάζομαι ότι αντίστοιχα συμφέροντα εξυπηρετεί και η Λε Πεν στην Γαλλία.

Υπάρχουν και άλλοι λόγοι, όπως είναι η επιθυμία τους να μην χάσουν τον έλεγχο των τραπεζών για παράδειγμα. Νομίζω ότι ο περισσότερος κόσμος παρατηρεί με αμηχανία αυτή την ανίερη συμμαχία που βλέπει να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια του, αλλά τους ακολουθεί μουδιασμένος επειδή υπόσχονται να του χαρίσουν τα δάνεια, να τον προσλάβουν στο δημόσιο, να του μειώσουν τους φόρους, να του αυξήσουν την σύνταξη κτλ.

Το ότι 70 χρόνια μετά, οι κομμουνιστές και οι εθνικοσοσιαλιστές ενώνονται ξανά, χωρίς να τους ενδιαφέρει καν να τηρήσουν τα προσχήματα, φανερώνει πόσο ιστορική είναι αυτή η περίοδος που ζούμε. 70 χρόνια μετά. Και είναι μεγάλη ευκαιρία να καταλάβει ακόμη και ο πιο αδαής, ότι δεν είναι ο κομμουνισμός και ο εθνικοσιαλισμός τα δύο άκρα του πολιτικού άξονα. Ότι τα δύο άκρα του πολιτικού άξονα είναι ο σοσιαλισμός και ο φιλελευθερισμός. Και δεν χρειάζεται να κάνουμε κάτι ιδιαίτερο. Αρκεί να το εξηγούμε.

Όσο προλαβαίνουμε βέβαια. Όσο έχουμε ίντερνετ, ελευθερία έκφρασης κτλ. Δεν είναι δεδομένα αυτά. Στην Τουρκία γίνονται προσπάθειες να ψηφιστούν νόμοι που θα επιτρέπουν την απαγόρευση ιστοσελίδων, όπως θα διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο των Financial Times, με τίτλο “Social media become battleground in Turkish press freedom fight”, του Ιανουαρίου 2015.


Η Κίνα είναι πρωταθλήτρια στην καταστολή του διαδικτύου, ο Πούτιν στην Ρωσία ήδη απειλεί το Facebook και το Twitter με απαγόρευση, και ανάλογες προσπάθειες γίνονται και στην Λατινική Αμερική. Δεν είναι καθόλου απίθανο αν σφίξουν τα πράγματα, ο Τσίπρας και ο Καμμένος να προσπαθήσουν να μας “προστατεύσουν” από τους “κινδύνους” του διαδικτύου. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου