Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Η Wikipedia για την Συμφωνία Κύπρου-Ισραήλ και το Μαβί Μαρμαρά

Στην πρώτη παράγραφο του παρακάτω link της Wikipedia, ‘Energy Triangle’, θα διαβάσετε ότι ο όρος ‘ενεργειακό τρίγωνο’, ‘energy triangle’, χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά για να περιγράψει την συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, προκειμένου να δημιουργηθεί ένας αγωγός φυσικού αερίου, ο οποίος θα μετέφερε στην Κύπρο φυσικό αέριο από το μεγάλο κοίτασμα της Κύπρου, την Αφροδίτη, και από το μεγάλο κοίτασμα του Ισραήλ, τον Λεβιάθαν.




Ο Χάρτης είναι από το παρακάτω link του Foreign Affairs:
Στην συνέχεια, μέσω Ελλάδας, αυτό το φυσικό αέριο θα μπορούσε να πουληθεί στην Ευρώπη να προσθέσω εγώ. 

Στις πρώτες γραμμές του τμήματος “Term” του ίδιου link, θα διαβάσετε ότι η Κύπρος και το Ισραήλ συμφώνησαν το 2010 να αναλάβει η Noble Energy και την Αφροδίτη και τον Λεβιάθαν, προκειμένου να μοιράσουν το κόστος εξόρυξης, και αμέσως μετά από αυτήν την συμφωνία έλαβε χώρα το γνωστό περιστατικό με το Μαβί Μαρμαρά και τον Τουρκικό στολίσκο στην Γάζα, το οποίο δημιούργησε το διπλωματικό επεισόδιο Τουρκίας-Ισραήλ.

Στον οποίο στολίσκο συμμετείχαν και Έλληνες, και τον οποίο Στολίσκο με το Μαβί Μαρμαρά στήριξαν με πάθος οι δημοσιογράφοι των Ελλήνων εφοπλιστών. Για τον στολίσκο έλεγα και σε αυτό το link.


Να επαναλάβω ότι από τον χάρτη φαίνεται ξεκάθαρα γιατί οι Ισραηλινοί αναγκάστηκαν να αναγνωρίσουν την ΑΟΖ της Κύπρου και να καταστρέψουν την συμμαχία τους με την Τουρκία. Μόνο έτσι θα μπορούσαν να προβούν στην εκμετάλλευση του Λεβιάθαν, αφού ο Λεβιάθαν και η Αφροδίτη βρίσκονται στα θαλάσσια σύνορα Κύπρου-Ισραήλ.

Η μόνη άλλη επιλογή που είχαν οι Ισραηλινοί προκειμένου να αξιοποιήσουν τα κοιτάσματα τους, ήταν να προχωρήσουν σε μία συμφωνία με την Βόρεια Κύπρο (κατεχόμενα), που δεν υφίσταται όμως ως κράτος στο διεθνές στερέωμα, και άρα θα ήταν μία άκυρη συμφωνία, και καμία εταιρεία δεν θα αναλάμβανε την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. 

Νομίζω ότι αν τα κοίτασμα των Ισραηλινών ήταν κοντά στις ακτές τους, και όχι στα θαλάσσια σύνορα τους, θα είχαν αποφύγει την αναγνώριση της Κυπριακής ΑΟΖ και την επακόλουθη κατάρρευση των διπλωματικών τους σχέσεων με την Τουρκία.

Με την αναγνώριση της Κυπριακής ΑΟΖ, οι Ισραηλινοί ουσιαστικά παραδέχονται ότι η Τουρκία δεν δικαιούται κάποιο ποσοστό του φυσικού αερίου της Αφροδίτης, ή όποιων άλλων κοιτασμάτων ανακαλυφθούν στην συνέχεια εντός της Κυπριακής ΑΟΖ.

Η Τουρκία όμως θεωρεί την Βόρεια Κύπρο δικό της έδαφος, και άρα θεωρεί ότι ένα μέρος της Αφροδίτης ή όποιων άλλων κοιτασμάτων ανακαλυφθούν είναι δικά της. Αυτός είναι ο λόγος που οι Τούρκοι θεωρούν ότι οι Ισραηλινοί τους πούλησαν, αλλά και οι Ισραηλινοί δεν είχαν άλλη επιλογή, αφού ο μόνος διεθνώς αναγνωρισμένος παίκτης που είχαν απέναντι τους, και με τον οποίο θα μπορούσαν να υπογράψουν μία έγκυρη συμφωνία ήταν η Κύπρος.

Η συμφωνία των Ισραηλινών και των Κυπρίων είναι μία κρυστάλλινη συμφωνία που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα δίκαιο, πλην αυτό του ισχυρού. Επίσης δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε το οικονομικό όφελος που απορρέει από την χρησιμοποίηση της ίδιας εταιρείας για την εξόρυξη και των Κυπριακών και των Ισραηλινών κοιτασμάτων.

Τα κόστη εξόρυξης είναι τεράστια, και το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων πηγαίνει στην κάλυψη αυτών των εξόδων. Άλλωστε και το παραπάνω Wikipedia link στο τμήμα ‘Term’ αναφέρει ότι οι δύο χώρες ανέθεσαν την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων τους στην ίδια εταιρεία προκειμένου να μοιραστούν τα κόστη.

Υπάρχουν λοιπόν δύο τρόποι να δει κανείς αυτό το κείμενο. Είτε να πει ότι αυτός που παραθέτει το Wikipedia link είμαι πράκτορας των Ισραηλινών, είτε να πει ότι αυτοί που μπήκαν στα πλοία του στολίσκου είναι προδότες, όπως και όλοι οι δημοσιογράφοι που στήριξαν τον στολίσκο, που ήταν ένα εργαλείο επίθεσης στην συμφωνία Κύπρου-Ισραήλ.

Ααα, υπάρχει και η τρίτη περίπτωση. Να είμαι εγώ ο προδότης που δημοσιεύω αυτό το επικίνδυνο και εχθρικό προς την Ελλάδα Wikipedia link.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου